Κάτω από τον Πλάτανο…

Την ερχόμενη Κυριακή 24 Νοεμβρίου θα ξεκινήσουν τα μαθήματα σκακιού στο κοντέινερ της Βιβλιοθήκης από τις 5 ως τις 7 το απόγευμα.

Στο μεταξύ η Βιβλιοθήκη δημοσιοποιεί την προκήρυξη ενός ακόμα τουρνουά σκακιού για τα παιδιά της ευρύτερης περιοχής μας:

Τουρνουά σκακιού 2019-20

 Η Βιβλιοθήκη Βρίσας «Κ. Τσέλεκα» διοργανώνει και φέτος τουρνουά σκακιού. Οι αγώνες θα διεξαχθούν σε  δυο ηλικιακές κατηγορίες:

Α. Μαθητές Δημοτικού Σχολείου (ηλικίας μέχρι 12 ετών) Β. Μαθητές Γυμνασίου και  Λυκείου. (ηλικίας από 13-18 ετών)

Στους αγώνες καλούνται να λάβουν μέρος παιδιά από όλη την περιοχή μας. Στην κατηγορία των μαθητών του Δημοτικού σχολείου οι αγώνες θα διεξαχθούν σε δυο ομίλους, έναν στη Βρίσα και έναν στον Πολιχνίτο σε συνεργασία με τα Δημοτικά Σχολεία. Οι δυο πρώτοι από τον όμιλο Πολιχνίτου με τους αντίστοιχους δυο από το όμιλο της Βρίσας θα δώσουν την τελική τετράδα η οποία θα αγωνιστεί στο χώρο του κοντέινερ της Βιβλιοθήκης στα Βατερά.

Αναλυτικά οι όροι διεξαγωγής του τουρνουά.

Δηλώσεις συμμετοχής θα γίνονται στα Βατερά στη Βιβλιοθήκη. Στον Πολιχνίτο για τη κατηγορία του Δημοτικού σχολείου οι δηλώσεις θα γίνονται στο Διευθυντή του σχολείου κ. Καλαθά και των μαθητών Γυμνασίου-Λυκείου στην κα Μητσιώρη. Οι δηλώσεις θα γίνονται δεκτές μέχρι 15 Δεκεμβρίου και οι αγώνες θα διεξαχθούν κατά προτίμηση μετά τις 10 Ιανουαρίου 2019. Μέχρι τότε θα διεξάγονται μαθήματα σκακιού και αγώνες προπόνησης.

Για τα παιδιά του Δημοτικού οι αγώνες σε κάθε όμιλο θα διεξάγονται με το σύστημα νοκ άουτ με δυο νίκες ανάμεσα στα ζευγάρια που θα προκύψουν με κλήρωση. Έτσι με διαδοχικές κληρώσεις και αγώνες θα προκύψουν ο νικητής του ομίλου και ο φιναλίστ που θα μετάσχουν στην τελική τετράδα.

Οι αγώνες της τελικής τετράδας θα διεξαχθούν στο χώρο της Βιβλιοθήκης στα Βατερά με το σύστημα «πουλ» δηλαδή όλοι θα δώσουν αγώνες μεταξύ τους και θα βαθμολογούνται με 1 βαθμό για κάθε νίκη και μισό βαθμό για την ισοπαλία. Με βάση την τελική βαθμολογία θα γίνει η κατάταξη και θα προκύψει η σειρά των νικητών. Σε περίπτωση ισοβαθμίας αυτή θα λύνεται με αγώνες νοκ-άουτ (ένας αγώνας) Οι αγώνες της τετράδας ενδέχεται να γίνονται με χρήση χρονομέτρου. Ο χρόνος για κάθε μια κίνηση και ο συνολικός χρόνος κάθε αγώνα θα οριστούν πριν αρχίσουν οι αγώνες.

Οι δυο πρώτοι νικητές της κατηγορίας του Δημοτικού σχολείου κάθε ομίλου θα συμμετάσχουν και στους αγώνες της κατηγορίας του Γυμνασίου –Λυκείου.

Για τα παιδιά Γυμνασίου-Λυκείου θα δημιουργηθεί ένας όμιλος και οι αγώνες θα διεξαχθούν σε Πολιχνίτο, Βρίσα ή Βατερά ανάλογα με το που εξυπηρετούνται οι αγωνιζόμενοι σε κάθε αγώνα. Οι νικητές θα προκύπτουν με δυο νίκες και έτσι διαδοχικά θα προκύψει η τελική τετράδα όπου με το σύστημα πουλ (στα Βατερά) θα γίνει η τελική κατάταξη για απονομή των επάθλων και των μεταλλίων.

Έπαθλα

 Στον νικητή κάθε ομίλου στην κατηγορία του δημοτικού σχολείου καθώς και στον όμιλο Γυμνασίου-Λυκείου θα δοθεί από ένα βιομετρικό ρολόι. Στους φιναλίστ θα δοθούν συσκευές powerbank και USB stick.

 Επιπλέον θα δοθούν ανάλογα έπαθλα με κλήρωση ανάμεσα σε όσους έχουν σημειώσει μια τουλάχιστον νίκη στους αγώνες (δηλαδή έχουν περάσει στη δεύτερη τουλάχιστον φάση) ανεξάρτητα από κατηγορία, ξεχωριστά για τα παιδιά  Βρίσας και Σταυρού και των υπόλοιπων χωριών (μόνιμη κατοικία) Εννοείται ότι κάθε παιδί μπορεί να πάρει ένα μονάχα έπαθλο.

Στους τελικούς νικητές της τετράδας τόσο στην κατηγορία του Δημοτικού σχολείου όσο και στην αντίστοιχη Γυμνασίου-Λυκείου θα απονεμηθούν τιμητικά μετάλλια (χρυσό, ασημένιο και χάλκινο). Όλα τα έπαθλα θα συνοδεύονται από έντυπο δίπλωμα νίκης και σε όλους όσους συμμετάσχουν θα δοθεί αναμνηστικό ενθύμιο συμμετοχής.

Βροχερή η σημερινή μέρα, γύρισε πίσω όσους ξεκίνησαν το πρωί για τις ελιές.

Σήμερα γιορτάζει ο άγιος Πλάτων. Η τοπική παράδοση θέλει (δυο εκδοχές που αναφέρθηκαν στο καφενείο):

1. Ότι καιρό κάνει “τ αγιού Πλατάν(ι)” να κάνει όλες τις υπόλοιπες μέρες μέχρι τα Χριστούγεννα!

2. Ότι καιρό κάνει “τ αγιού Πλατάν(ι)” να κάνει και τη μέρα των Χριστουγέννων!

Να δούμε (αν και) ποια θα επαληθευτεί!

Του Κωνσταντίνου Κώστα

Πριν λίγες μέρες δημοσιεύθηκε στο έγκριτο emprosnet ένα άρθρο με συντάκτη τον Λευτέρη Μαργαρίτη και τίτλο: Ιερό των Μέσσων, ο «ομφαλός» της λεσβιακής γης. Αναφέρεται μεταξύ άλλων, ότι ο αρχαιολογικός χώρος, στα Μέσα της αγροτικής περιφέρειας του χωριού της Αγίας Παρασκευής, αποτέλεσε, ήδη από τον 6^ο αιώνα π.Χ., κέντρο παλλεσβιακής θρησκευτικής λατρείας, ότι από τα μέσα του 6^ου αιώνα π.Χ ιδρύθηκε από τις πέντε πόλεις-κράτη του νησιού της Λέσβου (Μυτιλήνη, Πύρρα, Άντισσα, Ερεσό και Μήθυμνα ) το Κοινόν των Λεσβίων και αναφέρεται στην ταύτιση του Μέσσου με το τέμενος στο οποίο κατέφυγε ο ποιητής και πολιτικός Αλκαίος, στο τέλος του 7^ου π.Χ. αι., όπως έτσι ανακοινώθηκε από τον Γάλλο καθηγητή της επιγραφικής L. Robert τo 1960, υποστηρίζοντας ότι ο ναός στα Μέσα της Λέσβου, που χρονολογείται από το τελευταίο τέταρτο του 4^ου π.Χ. αι., και περιέγραψε ο Ρ. Κολντεβάι το 1890, στο σπουδαίο αμετάφραστο δυστυχώς βιβλίο του, ανήκε στο περίφημο τέμενος.

Στηρίχτηκε -ο L. Robert- σε δύο συνθήκες που είχαν συναφθεί το 2^ο π.Χ. αι. «εν τω ίρω τω εμ Μέσσω», ταυτίζοντας ετυμολογικά τις δύο λέξεις και χαρακτήρισε αυτό «ομοσπονδιακό κοινό ιερό των Λεσβίων» λαμβάνοντας υπ’ όψη και την κοπή νομισμάτων τον 2^ο μ.Χ. αιώνα, με το έμβλημα «ΚΟΙΝΟΝ».

Η ύπαρξη του τεμένους αυτού στηρίχθηκε σε φιλολογικές μαρτυρίες ποιημάτων του Αλκαίου, που αναφέρεται σε μεγάλο τέμενος ευδιάκριτο από μακριά, κοινό για όλους τους Λέσβιους, με βωμούς του προστάτη Δία, της Ήρας και του Διονύσου του ωμοφάγου, εκεί όπου διώχτηκε εξόριστος στις εσχατιές του νησιού- «…τάδε Λέσβιοι… εύδειλον τέμενος μέγα ξύνον κάτεσσαν, εν δε βώμοις αθανάτων μακάρων έθηκαν κ’ απωνύμασσαν αντίαον Δία σε δ’ Αιολήιαν κυδαλίμαν θέον πάντων γενέθλαν, τον δέ τέρτον τόν δε κειμήλιον ωνύμασσαν Ζόννυσσον ωμήσταν… από τούτων απελήλαμαι φεύγων εσχατιές…»

Το 1961 ο Αμερικανός αρχαιολόγος Τζέρομ Κουίν υποστήριξε την άποψη, ότι το κοινό Τέμενος των Λεσβίων βρισκόταν στο ακρωτήριο Άγιος Φωκάς, ΝΔ της κοινότητας Βρίσας Λέσβου. Επικαλείται τις φιλολογικές μαρτυρίες του Αλκαίου της Σαπφούς και ένα αρχαιολογικό εύρημα. Το αρχαιολογικό εύρημα αφορά αφιερωματικό κιονίσκο -χαριστήριον- με την καταγραφή «Μεγάριτος Αισχύνου Διονύσω Βρησαγένη», που είδε στο ακρωτήριο αυτό και περιέγραψε ο Ρ. Κολντεβάι.

Ο Τζέρομ Κουίν, όταν επισκέφτηκε το ακρωτήριο Άγιος Φωκάς, διαπίστωσε ότι το μέρος αυτό συγκεντρώνει τα στοιχεία του ευδιάκριτου υψώματος από τη θάλασσα, περιβαλλόμενο από ίχνη χαμηλού τοιχίου, που εύκολα μπορούσε να απομονωθεί από την υπόλοιπη στεριά. Εξάλλου, συνεχίζει ο Αμερικανός αρχαιολόγος, η παλαιοχριστιανική βασιλική, ερείπια της οποίας υπάρχουν εκεί βρίσκεται στον πιθανό τόπο του τεμένους, σε συνδυασμό με τη γνωστή συνήθεια των πρώτων χριστιανών, να κτίζουν τους ναούς τους πάνω σε αρχαίους λατρευτικούς χώρους, είναι κάτι που δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Η λατρεία του Διονύσου αναφέρεται επίσης από τους λεξικογράφους του 6^ου μ.Χ. αι. Στέφανο Βυζάντιο, «Βρίσα, άκρα Λέσβου εν ή ίδρυται Διόνυσος Βρισαίος», Ησύχιο, «Βρησσαίος ο Διόνυσος» και ακόμη παλαιότερα – 4^ος π.Χ. αι.- από τον ιστορικό Ανδριτίωνα, που υπενθυμίζει ότι «το ιερόν του θεού εν τη Βρίση φησίν ιδρύσθαι υπό Μάκαρος».

Ο Γάλλος αρχαιολόγος καθηγητής Κάρολος Πικάρ, με το δημοσίευμα, το 1962, υποστήριξε ότι το «εύδηλον μέγα τέμενος» των τριών θεών της Λέσβου του 7^ου π.Χ. αι. πρέπει να αναζητηθεί σε άλλο «εύδηλον» μέρος της Λέσβου, από εκείνο των «Μέσσων», γιατί δεν υπάρχει τίποτα ούτε στον Αλκαίο, ούτε στη Σαπφώ, ούτε σε άλλο κείμενο, που να στηρίζει την υπόθεση ευνοϊκά για τα «Μέσσα». Το τέμενος του 7^ου αιώνα είχε βωμούς και όχι ναό, σύμφωνα με την περιγραφή του Αλκαίου και δεν ήταν δυνατό να ήταν «εύδηλον» πριν από τις τελευτές δεκαετίες του 4^ου αι. π.Χ. και των πρώτων δεκαετιών του 3^ου, εποχή στην οποία ανάγεται ο ναός των «Μέσσων». Ο Αλκαίος εξάλλου, συνεχίζει ο Πικάρ, μιλά περί «εσχατιών» – «από τούτων απελήλαμαι φεύγων εσχατιέσ’, …» Αλλά εσχατιαί δεν είναι το κέντρον του νησιού. Εσχατιαί είναι τα πιο απομακρυσμένα και άγονα εδάφη, όπως γράφει ο ίδιος ο ποιητής.

Θα προσθέσουμε και την άποψη του Πλόμμερ, που υπενθυμίζει προτρέποντας για την ανακάλυψη μιας ακόμη επιγραφής και ενός άλλου νομίσματος, μήπως και βοηθήσουν στη λύση του προβλήματος αυτού.

Οι ανασκαφικές έρευνες του Ρόμπερτ Κόλτεβάι (1885-1886), του Β. Πετράκου (1967-1968) και της ομάδας Λ. Αχειλαρά (2000-2004) στην περιοχή της θέσης των Μέσσων, δεν έφεραν στο φως κάποια επιγραφή, νόμισμα ή άλλα τεκμήρια, που να ταυτίσουν το ιερό των Μέσσων με την ιδιότητα του «Κοινού», στον 7^ο αι. π.Χ., ή το όνομα της πιθανής θεότητας. Αλλά ούτε και κάποιος συσχετισμός υπήρξε με το τέμενος που περιέγραψε ο Αλκαίος στα ποιήματά του.

Είναι λοιπόν άτοπο, -διερωτάται ο Γάλος καθηγητή Λαμπάρ– η ανέγερση του ναού των Μέσσων στο τέλος του 4^ου π.Χ., να συσχετισθεί σαν μια πράξη λατρείας του ηγεμόνα τους Αλεξάνδρου, που τους απήλλαξε από τα δεινά των περασμένων χρόνων, (Ιωνική επανάσταση, Περσική κατοχή) κατά τον ίδιο τρόπο που οργανώθηκε το Κοινόν στην Ιωνία; όπως υπογράμμισε ο Ντίνιγγερ, για μια λατρεία την ημέρα των γενεθλίων, με τον εορτασμό των Αλεξανδρείων; Όμως ο βασιλιάς (Αλέξανδρος) απρόσμενα πέθανε και έτσι ίσως δικαιολογείται κατά τη γνώμη μας, η απουσία σχετικών επιγραφών στο ναό των Μέσσων και ο θρησκευτικός του μόνο ρόλος μέχρι τον 2^ο π.Χ. αι., όταν και απέκτησε πολιτικές και δικαστικές εξουσίες.

Το ιερό των Μέσσων λοιπόν δεν έχει σχέση με τον τόπο που περιέγραψε ο Αλκαίος, ούτε είναι γνωστό το όνομα της θεότητας, στην οποία απέδιδαν τη λατρεία τους οι Λέσβιοι στο ναό του Μέσσου.

Για το όνομα της θεότητας, γράφει ο Κόντελβάι, ο Lolling αναζητεί ένα ιερό της Αφροδίτης στην Πυρραία χώρα και το συσχετίζει με τα αρχαία οικοδομικά λείψανα του ναού του Μέσσου.

Η λατρεία της Αφροδίτης στο ναό του Μέσσου συνεχίζεται μέχρι σήμερα με προσφορές, άνθη, φρούτα, καρπούς, αρωματικά κεριά, στον αρχαιολογικό χώρο, κυρίως από γυναίκες σε νυκτερινούς εορτασμούς κατά την διάρκεια της πανσελήνου, γράφει η Αχειλαρά. Ο Ντίσμουρ επίσης, προσδιορίζει την Αφροδίτη ως θεότητα του ναού στα Μέσσα. Όμως ο Αλκαίος και πάλι σε άλλο ποίημα του, ταυτοποιεί μια λατρεία στην Αφροδίτη, στην κορυφή μιας πόλης και όχι σε πεδιάδα –«…τέμενος λάχοισα όν κορύφαν πόληος ν’ Αφροδίτα»– …σύ πούλαχες τόπο λατρείας …στην κορυφή της πόλης… Αφροδίτη…

Όσο για τα καλλιστεία που αναφέρονται από το συγγραφέα, στο χώρο αυτό, θα πούμε ότι δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ούτε ένδειξη για καλλιστεία στον έβδομο αιώνα π.Χ., διότι απλά δεν υπήρχε κανένα ιερό στο χώρο των Μέσσων στην εποχή αυτή, ούτε τα ποιήματα του Αλκαίου και της Σαπφούς προσδιορίζουν τόπο για τους χορούς και τα βραβεία της εποχής και οι όποιες αναφορές υπάρχουν, οδηγούν τη σκέψη μας σε ιερό πλησίον της πόλης Μυτιλήνης.

Στην τελευταία ανασκαφή, τα λείψανα αρχαϊκού κτιρίου που βρέθηκαν στο εσωτερικό του ιωνικού ναού, χωρίς να είναι δυνατή η αποκάλυψη του σε όλη του την έκταση, δεν τεκμηριώνουν τη σχέση του με το τέμενος στο οποίο κατέφυγε ο Αλκαίος. Ούτε τα κινητά ευρήματα (αρχαϊκά αγγεία), που περιέγραψε ο αρχαιολόγος Πετράκος στο παρελθόν, έχουν σχέση με το περίβλεπτο σε ύψωμα και στην άκρη του νησιού τέμενος. «Τα προβλήματα του ναού των Μέσσων δεν λύθηκαν», έγραψε ο ίδιος.

Ο Λαμπάρ, που αναφέραμε πιο πάνω, με τις εργασίες του προσδιορίζει τις πολιτικές στρατιωτικές και δικαστικές εξουσίες για το Κοινόν των Λεσβίων, που λειτούργησε στα Μέσσα ως συνομοσπονδία στην ελληνιστική εποχή του 2^ου π.Χ. αι., αλλά αδυνατεί να καταλήξει σε μια βέβαιη και ξεκάθαρη σχέση του πολιτικά διωκόμενου Αλκαίου, τον 7^ο π.Χ. αι., με το Κοινόν των Λεσβίων στα Μέσσα. Εξάλλου για τις (πιθανές) δραστηριότητες του «κοινού» αυτού, πριν από την ελληνιστική περίοδο, δεν γνωρίζουμε τίποτα. Έτσι το ζήτημα του τόπου με το «εύδηλον τέμενος μέγα ξύνον…», όπου υπήρξε το προσωρινό άσυλο του Αλκαίου, παραμένει ίσως άλυτο και η θέση του «Μέσσου» μια άποψη ίσως διαισθητική, χωρίς ιστορικά, επιγραφικά ή άλλα στοιχεία τεκμηρίωσης, με τη γνώμη του Αμερικανού Κουίν, που υποστηρίζει τη θέση στο ακρωτήριο του Αγίου Φωκά, να είναι κοντά στη λύση. (Αναλυτικά βλ. ειδικό άρθρο μου στο περιοδικό του πολιτιστικού συλλόγου Μυτιλήνης, στην Αθήνα, «Αιολίδα», «Εν τω Ίρω τω εμ Μέσσω- Λόγος αντιθετικός» τευχ. 70, 2019).

Βιβλιογραφία

Accame, S., Roma e la lega dei Lesbi, Rivista di Filologia Classica 24 (74) 1946.

Αξιώτης, Μ., Περπατώντας στη Λέσβο, Τοπογραφία – Ιστορία- Αρχαιολογία, Μυτιλήνη 1992. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Αλκαίος – Σαπφώ, εκδ. «Κάκτος», 1996.

Αρχαίοι Έλληνες Λυρικοί, Αλκαίος, (4), Αθήνα 1997, εκδ. «Επικαιρότητα».

Αχειλαρά, Λίλιαν, εν τω ίρω τω εμ Μέσσω, Μυτιλήνη 2004. -Το Ιερό του Μέσσου στη Λέσβο μέσα από τα νομίσματα, Το νόμισμα στα νησιά του Αιγαίου, «Οβολός 9, 2010.

Διγιδίκης, Γεώργιος, Η λατρεία της Άρτεμης στη Λέσβο. Λεσβιακά 17, Μυτιλήνη 1998.

Ganzert, J., Zur Entwicklunglesbischer Kymationformen JDAI, 1983.

Giebel, Marion, Σαπφώ, μετάφραση Φωτεινής Πρεβεδούρου, Αθήνα 1994, β’ εκδ.

Θεοδούλου, Θεοτόκης, Υποβρύχια έρευνα στα αρχαία λιμάνια της Λέσβου, Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων, τευχ. 116, 2010.

Κακίσης, Σωτ., Σαπφώ, Αθήνα 1988, έβδομη έκδ., Νεφέλη.

Καλδέλλης, Αντώνιος, Λέσβος και Ανατολική Μεσόγειος κατά τη Ρωμαϊκή και πρώιμη Βυζαντινή περίοδο, Αθήνα 2002.

Κλεόμβροτος, Ιάκωβος, Μητροπολίτης Μυτιλήνης, Η εθνική θρησκεία και η λατρεία των αυτοκρατόρων εν Λέσβω κατά τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, Λεσβιακά 5, 1966.

Κοντής, Ιωάννης, Λεσβιακό Πολύπτυχο, Αθήνα 1973. -Λέσβος και η Μικρασιατική της περιοχή, Αθήνα 1978.

Κουμαρέλας, Βασίλης, Αναζητώντας τα μέρη του Δάφνη και της Χλόης. Ίχνη διονυσιακής λατρείας στη θέση Βαχιός Κλειούς, Λεσβιακά 18, 2000

Κυριαζής, Αριστείδης, Κόλπος Καλλονής Λέσβου, Ιστορική Περιήγηση, Μυτιλήνη, 2018.

Labarre, Guy, ΚΟΙΝΟΝ ΛΕΣΒΙΩΝ, REA, τ. 96, 1994.

Les cites de Lesbos aux époques hellenistique et imperiale, Diffussion de Boccard, 1996.

Λεκατσάς, Παναγής, ΑΛΚΑΙΟΣ άπαντα, Βιβλιοθήκη Αρχαίων Συγγραφέων,εκδ. Ζαχαρόπουλος χ.χ.

Ματζουράνης, Δημ., Οι Πρώτες Εγκαταστάσεις των Ελλήνων στη Λέσβο, Μυτιλήνη, 1949.

Ορλάνδος, Αναστάσιος, Παλαιοχριστιανικαί βασιλικαί της Λέσβου, Α.Δ, 12, 1929.

Παρασκευαϊδης, Παναγιώτης, Παγανιστικοί τόποι χριστιανικής λατρείας στη Λέσβο, Αθήνα, 1984 ( ανάτυπο από το περιοδικό « Τα Ψαρά « ).

Πετράκος, Βασίλειος, Ανασκαφή του ναού των Μέσων Λέσβου, ΠΑΕ, 1967 (1969 ) και ΠΑΕ, 1968, (1970 ).

Pfrommer, M., Bemerkungen zum Tempel von Messa auf Lesbos, MDAI(I), 36, 1986.

Picard, Ch., Ou fut a Lesbos, au VIIe Siecle, L’ Asyle Temporaire du Poete Alcee, 1962.

Plommer, H., The Temple of Lesbos…. …., 1981.

Quinn, Jerom,   Cape Phokas, Lesbos, Site of an Archaic Sanctuary for Zeus, Hera and Dionysus?, American Journal of Archaiology, τομ. 65, Βοστώνη 1961.

Robert, L., Recherches Epigraphiques REA, τομ. LXII, 1960, V, Inscriptions de Lesbos.

Shields, Emily, The Calts of Lesbos, 1917.

Spencer Nigel, A Gazetteer of Archaiological Sites in Lesbos, 1955.

Treu, Max, Αλκαίος, Μόναχο, 1952.

Τσέλεκας ,Παν., Τσέλεκας ,Παν., επιμέλεια συνεδρίου, Τα νομίσματα στα νησιά του Αιγαίου, Μυτιλήνη 16-19 Σεπ. 2006, Οβολός 9, Αθήνα 2010. Χαριτωνίδης Σεραφείμ, Αι επιγραφαί της Λέσβου Συμπλήρωμα, Βιβλιοθήκη της – Παλαιοχριστιανική Τοπογραφία της Λέσβου, ΑΔ23,1968 (Μελέται).

“Από Νίκο Γκουγκούλιο
Το κτήμα μου στο Λευκόδι κάποιοι το ράβδισαν επιλεκτικά. Δίνεται αμοιβή 500 ευρώ σε όποιον γνωρίζει ποιος το έκανε”

Έφυγε χτες από τη ζωή ο Αριστείδης Δημ. Τουζένης. Ο Αριστείδης ήταν μόνιμος κάτοικος Σαλαμίνας. Υπήρξε αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Δευτέρα στη Σαλαμίνα.

Συλλυπητήρια στην οικογένειά του και σ’ όλους τους συγγενείς του.

Η ομάδα πρωβουλίας

για τη διάσωση του Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης

Στη συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο  Αθηνών και πάσης Ελλάδος για το ζήτημα των ιερών ναών της Βρίσας, την ομάδα πρωτοβουλίας για τη διάσωση του Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης εκπροσωπούσε η δημοσιογράφος κα Κατερίνα Φρύσσα. Η ομάδα όμως αυτή έχει συγκροτηθεί εδώ και πολύν καιρό και οι ενέργειές της έχουν ήδη φέρει αποτελέσματα.

Επειδή συχνά ακούγεται το «Δεν γίνεται τίποτα», αξίζει να αναφερθούμε στις ενέργειες της ομάδας πρωτοβουλίας, που αποδεικνύει ότι, όταν προσπαθούμε συλλογικά και συστηματικά, πολλά μπορούν να γίνουν. Την έμπνευση για τη συγκρότησή της είχαν η συγχωριανή μας αρχιτέκτονας κα Ευαγγελία Πελέκου, η οποία από την αρχή εντόπισε τα κενά στη γνωμοδότηση για την κατεδάφιση του ναού και τις δυνατότητες ανατροπής της απόφασης αυτής, όπως επίσης και ο Ιερέας του χωριού μας πρ. Ξενοφών Σάμιος. Με τις συντονισμένες τους ενέργειες επέτυχαν να διευρυνθεί η ομάδα, να συνταχθούν  τεχνικές εκθέσεις για τον ναό , να εκδοθούν  γνωμοδοτήσεις  στήριξης από τους καθηγητές και τις καθηγήτριες του Ε.Μ.Π. κ.κ. Νικόλαο Καρύδη, Κωνσταντίνο Σπυράκο,  Ελένη Μαΐστρου, Ελευθερία Τσακανίκα, Χαράλαμπο Μουζάκη, Ειρήνη Εφεσίου αλλά και από το ΤΕΕ Βορείου Αιγαίου και άλλα εξέχοντα πρόσωπα, να συγκεντρωθούν 500 υπογραφές υποστήριξης, να γίνει προσφυγή στο Συμβούλιο Επικρατείας για ακύρωση του ΠΑΕΚ κατεδάφισης κ.α.  Έτσι,  κατάφεραν  να εκδοθεί  το ΦΕΚ 392Δ/5/7/22019, που κηρύσσει τον Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης του χωριού μας Νεότερο Διατηρητέο Μνημείο. Αυτά όλα τα στοιχεία περιλάμβανε ο φάκελος που κατατέθηκε στον Αρχιεπίσκοπο κατά τη συνάντησή μας .

Πιστεύουμε ότι οι ευχαριστίες μας στην ομάδα πρωτοβουλίας και όσους στήριξαν το έργο της εκφράζουν όχι μόνο τα μέλη του Συλλόγου μας αλλά και εκείνους που πιστεύουν ότι το μέλλον του χωριού μας πρέπει να στηριχθεί στην πολιτιστική μας κληρονομιά με γνώση, όραμα και πράξεις. Βέβαια, ο δρόμος είναι μακρύς ως την αναστήλωση του ναού, όπως είναι και ο δρόμος για τα δημόσια κτίρια του χωριού μας. Αλλά, επειδή «κάθε αρχή και δύσκολη», αξίζει να αναλογιστούμε τι μπορεί να σημαίνει για το χωριό μας κάθε νέα τέτοια αρχή.

Από το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Βρισαγωτών Λέσβου Αθήνας

Η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου καλεί τους αγροτικούς συλλόγους και τους ελαιοπαραγωγούς, σε ανοιχτή σύσκεψη με θέμα:

Προβλήματα στην έναρξη της ελαιοκομικής περιόδου με την συνεχιζόμενη πτώση της τιμής του λαδιού.

Σκέψεις και προτάσεις για να σταματήσουμε τον διαφαινόμενο αφανισμό μας.

Η σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα « ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ» στο πολιτιστικό κέντρο του Παπάδου Γέρας, το Σάββατο 16 Νοέμβρη στις 6 το απόγευμα.

Από το lesvosnews.net

Από σήμερα 15 Νοεμβρίου, με μικρή καθυστέρηση δύο εβδομάδων περίπου, άνοιξε η φετινή περίοδος οστρακαλιείας για τον Κόλπο Καλλονής.

Συγκεκριμένα από σήμερα είναι σε ισχύ η  άρση υγειονομικών μέτρων, στα πλαίσια του προγράμματος παρακολούθησης της ζώνης παραγωγής των ζώντων δίθυρων μαλακίων ως προς το είδος οστράκων χάβαρα, που προέρχονται από τον κόλπο Καλλονής Λέσβου.

Χθες η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου ενημερώθηκε ότι τα αποτελέσματα των εκθέσεων δοκιμών των Μικροβιολογικών Εξετάσεων του Τμήματος Υγιεινής Τροφίμων της
Διεύθυνσης Κτηνιατρικού Κέντρου Αθηνών, δείχνουν ότι δεν ανιχνεύθηκαν αυξημένες τιμές στα δείγματα οστρακοειδών του είδους “χάβαρα”  από τον κόλπο Καλλονής Λέσβου, στις εξετάσεις για Escherichia Coli.

Μετά και τα τελευταία αποτελέσματα ο Αντιπεριφερειάρχης πρωτογενούς τομέα κ. Παναγιώτης Κουφέλος αποφάσισε την άρση των υγειονομικών μέτρων που είχαν επιβληθεί. Επομένως από σήμερα 15 Νοεμβρίου 2019 επιτρέπεται  η αλιεία, συγκομιδή, διακίνηση, και διάθεση στην αγορά κατόπιν εξυγίανσης οστράκων του είδους «χάβαρα», από τον κόλπο Καλλονής Λέσβου.

Κοντεύουν τρία χρόνια από την μέρα του σεισμού που αφάνισε το χωριό μας.

Χρόνια δύσκολα για όλους. 

Με καθημερινούς αγώνες και αγωνίες για την επιβίωση και το αύριο του τόπου. 

Ο Άγιος Κωνσταντίνος στην καρδιά της λαβωμένης Βρίσας χτυπημένος και αυτός αλλά όρθιος περιμένει την επόμενη μέρα για την Ανάσταση του. 

Η ψυχή και η καρδιά της ομάδας διάσωσης του είναι η Ευαγγελία Μπελέκου που απέδειξε με τις μελέτες και προσπάθειες της με εντολή του Πατέρα Ξενοφώντα (ακοίμητος φρουρός της ζωής και ελπίδας για την αυριανή συνέχεια της Βρίσας) ότι η εκκλησία αυτή μπορεί να γίνει και πάλι το κέντρο του νέου χωριού. 

Δίπλα της είμαστε πολλοί.  Οι περισσότεροι συγχωριανοί.  Και όχι μόνο. ..

Γιατί οι ναοί δε γκρεμίζονται αλλά αναστηλώνονται.

Με εκτίμηση Κ.ΦΡΥΣΣΑ

Για να έχουμε μια καλή μαξουλοχρονιά στις ελιές πρέπει να συντρέξουν πολλοί παράγοντες! Παράγοντες που δεν εξαρτώνται από τον κάθε ένα ελαιοπαραγωγό. Αυτός είναι υπεύθυνος για την καλή κατάσταση των λιοκτημάτων του (λίπανση, κλάδεμα κ.λπ.) Από εκεί και μετά:

Όλα αυτά φέτος τα είχαμε και υπήρχε σχετική αισιοδοξία η οποία μετριαζόταν μόνο από τις χαμηλές τιμές του λαδιού για τις οποίες υπήρχε η ελπίδα να ανέβουν.

Το χτύπημα στην αισιοδοξία ήρθε στο τέλος! Μετά την ολοκλήρωση των ψεκασμών για την δακοκτονία ήρθαν οι μοναδικές ζεστές μέρες του Οκτωβρίου για τις οποίες χαιρόμασταν! Μπάνια, κοντομάνικα, τραπεζάκια έξω και όλα τα καλά. Τα καλύτερα όμως ήταν για τον δάκο ο οποίος βρήκε εξαιρετικές συνθήκες για να πολλαπλασιαστεί και χωρίς την πολεμική της ψεκαστήρας να προσβάλει σε πολύ μεγάλο βαθμό την παραγωγή με αποτέλεσμα κακής ποιότητας λάδια με ακόμα χαμηλότερες τιμές αφού ο άσσος (οξύτητα 1) έχει φτάσει στο 1,70€!!!

Το είχαμε προείπει: Φέτος κερδισμένοι (σε πολύ μεγάλο βαθμό) είναι μόνο οι ελαιοτριβείς.