Στημένο στην είσοδο του χωριού “καλωσορίζει” τους επισκέπτες του χωριού και των Βατερών.
Για τον αδιάφορο δεν λέει τίποτα. Για όποιον θέλει λίγο να προσέξει τί γράφει, κάθε λέξη είναι και ένα μήνυμα, η αν θέλετε ένα συναίσθημα: πόνος, αγανάκτηση, αποφασιστηκότητα, αγάπη.
Δεν γνωρίζω ποιος φορέας ή ποιο άτομο το τοποθέτησε.
Μια φανταχτερή παρουσίαση του “HOLA” είδαμε στο “Ν”. Μπορείτε να τη δείτε εδώ.
Μακάρι τέτοιες παρουσιάσεις των επιχειρήσεων του τόπου μας να βλέπουμε συχνά σε ΜΜΕ του νησιού μας αλλά και εκτός αυτού. Δεν θα πρέπει να περιμένει κάποιος τον πελάτη, αλλά να πηγαίνει να τον …συναντήσει
Μπορείτε να δείτε εδώ ολόκληρη την παρουσίαση με εξαιρετικές φωτογραφίες στο lesvosnews.net
Πολιχνίτος: Ένα χωριό-ανοιχτό μουσείο στα νοτιοδυτικά της Λέσβου Ένα πανέμορφο παραδοσιακό χωριό με κτήρια από ντόπια ηφαιστειακή πέτρα και ποικιλία αρχιτεκτονικών δομών
ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΓΝΑΤΗ ΨΑΝΗ/ travel.gr
Ο Πολιχνίτος είναι ένα πανέμορφο παραδοσιακό χωριό στα νοτιοδυτικά της Λέσβου, με ιστορία που ξεκινά από τη νεολιθική εποχή. Στα πόδια του απλώνεται ένας μεγάλος κάμπος, και καμαρώνει ανάμεσα σε χιλιάδες λιόδεντρα και πευκοδάση, ενώ περιβάλλεται από πέντε λόφους και παραλίες που τον στολίζουν και τον γλυκαίνουν.
Το χωριό ξεχωρίζει για τη μοναδική παραδοσιακή αρχιτεκτονική του, με πλακόστρωτα καλντερίμια και γραφικά καφενεία. Ολόκληρο αποτελεί ένα ανοιχτό επισκέψιμο μουσείο. Τα περισσότερα κτήρια είναι σε άριστη ή πολύ καλή κατάσταση. Κοσμούνται με επιβλητικά αετώματα, λαξευτά επίκρανα, κιονόκρανα, ποικίλα ανάγλυφα, εκπληκτικές σκαλιστές κορνίζες (γνωστές ως σοβελίκια στους ντόπιους), εξαιρετικά ανώφλια και υπέρθυρα, καθώς και μπαλκόνια με μαρμάρινα ή σιδερένια φουρούσια και σκαλιστές παραστάδες.
Τα παλιά αρχοντικά και τα αστικά σπίτια, κατασκευασμένα με μεράκι από ντόπιους πετράδες, είναι κυρίως φτιαγμένα από την καφεκόκκινη, ροζέ, ηφαιστιογενή πέτρα της περιοχής, τον ιγνιμβρίτη.
Οι ψαράδες στο γραφικό ψαρολίμανο της Σκάλας, επίνειο του χωριού, και της Νυφίδας, παραθαλάσσιου οικισμού στην είσοδο του κόλπου της Καλλονής, προμηθεύουν νοικοκυριά και παραθαλάσσιες ταβέρνες με φρέσκο ψάρι, οστρακοειδή και τις περίφημες σαρδέλες Καλλονής. Οι ταβέρνες αυτές, οι καλύτερες του νησιού, προσελκύουν επισκέπτες από παντού.
Στη Σκάλα Πολιχνίτου, λειτουργούν αλυκές που, εκτός από την παραγωγή αλατιού, αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους υγροβιότοπους για πουλιά στον κόλπο μας. Εδώ έχουν καταγραφεί πάνω από 170 είδη πουλιών, τα οποία λόγω της μικρής απόστασης από τον άνθρωπο, είναι εξοικειωμένα με την ανθρώπινη παρουσία. Ερωδιοί, αβοκέτες, κορμοράνοι, φλαμίνγκο, αγριόπαπιες, πολλά είδη μαυροπελαργών, γλάρων κ.ά. συναντώνται στην περιοχή. Ένα Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, όπου οι στάσιμες κοιλάδες είναι βασικός χώρος τροφής για τα πουλιά. Κάθε χρόνο, ορνιθοπαρατηρητές συγκεντρώνονται στην ευρύτερη περιοχή. Ολόκληρος ο υγρότοπος προστατεύεται από ειδική νομοθεσία.
Η Νυφίδα εκτείνεται σε μια μεγάλη παραλία με ψιλή άμμο, ιδανική για θαλάσσια σπορ αλλά, κυρίως, για ηρεμία και αναζωογόνηση. Οι έντεχνα ζωγραφισμένες καμπίνες της παραλίας και η δανειστική παραθαλάσσια βιβλιοθήκη εντυπωσιάζουν. Οι γαλάζιες σημαίες στις παραλίες επιβεβαιώνουν ότι οι θάλασσες είναι καθαρές.
Η γαστρονομία της περιοχής, με ντόπια αγνά προϊόντα και συνταγές, συμπληρώνεται από τη φιλική ατμόσφαιρα οικειότητας που δημιουργούν οι ντόπιοι.
Λίγο έξω από το χωριό, υπάρχει ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο: ένα ηφαιστειακό τοπίο όπου εδώ και 20 εκατομμύρια χρόνια, αναβλύζουν θερμές πηγές μέσα από ηφαιστιογενή πετρώματα. Αυτές οι πηγές, οι θερμότερες της Ευρώπης, είναι χλωρονατριούχες και συνιστώνται για ευεξία, καθώς και για πολλούς θεραπευτικούς λόγους. Οι εγκαταστάσεις που υπήρχαν από την περίοδο της Τουρκοκρατίας έχουν πρόσφατα ανακαινιστεί και εκσυγχρονιστεί από ιδιώτη.
Να συμπληρώσουμε την πολύ σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη της δεκαετίας από την καθηγήτρια Παλαιοντολογίας, κα Νένα Γαλανίδου, στην περιοχή Ροδαφνίδια, δηλωτική της μετάβασης του προϊστορικού ανθρώπου από την Ασία στην Ευρώπη.
Τέλος, ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου, χτισμένος το 1805, με το εμβληματικό πέτρινο καμπαναριό και το Ιερό Τέμπλο, το Δημοτικό Σχολείο, ένα κόσμημα του 1932, και η είσοδος του χωριού με το παλιό ελαιοτριβείο, που έχει διαμορφωθεί σε πνευματικό μας χώρο, το Πολύκεντρο, αποτελούν τα τοπόσημά μας και ολοκληρώνουν την όμορφη εικόνα του χωριού, ανάμεσα σε όμορφους ανθρώπους.
Το Δ.Σ. της Βιβλιοθήκης Βρίσας προσκαλεί τα μέλη του στην ετήσια Γενική απολογιστική συνέλευση την Κυριακή 28 Ιουλίου και ώρα 11.00 στην αίθουσα του καταστήματος “Κοζανίτης”.
Επειδή σύμφωνα με το καταστατικό πρέπει να υπάρχει απαρτία η οποία ουδέποτε πραγματοποιείται την πρώτη Κυριακή, η Γενική Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 4 Αυγούστου στον ίδιο χώρο και την ίδια ώρα, όπως αναφέρονται παραπάνω.
Θα γίνει οικονομικός απολογισμός από τον Πρόεδρο της Εξελεγκτικής Επιτροπής, διοικητικός απολογισμός από τον Πρόεδρο του ΔΣ και θα απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις σχετικά με την λειτουργία και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Βιβλιοθήκη.
Για όσους παραβρεθούν θα υπάρχουν διαθέσιμα νερό και χυμός.
Με αφορμή το πλύσιμο των κάδων για τα σκουπίδια από ζευγάρι χωριανών, που ήρθαν από την Αθήνα για τις διακοπές τους, πληροφορηθήκαμε ότι και ο Βατεριανός Παναγιώτης Αυγουστής πλύνει τακτικά τον κάδο της γειτονιάς του επειδή βρωμάει απαίσια. Η δυσοσμία των κάδων μερικές φορές είναι ανυπόφορη για τους περαστικούς, πόσο μάλλον για τους περιοίκους.
Σήμερα το πρωί ο Ανδροκλής Τσέλεκας και ο Ανέστης Νικέλλης μάζεψαν τα σκουπίδια από τις άκρες του δρόμου Βρίσα-Βατερά, γεμίζοντας πολλές σακούλες. Το πλήθος των σκουπιδιών που συγκεντρώνεται εκεί δείχνει το (χαμένο) επίπεδο του πολιτισμού μας, μόνιμων και περαστικών. Να σημειώσουμε ότι η Περιφέρεια (λόγω αρμοδιότητας) ακόμα δεν έκοψε τα χόρτα στις άκρες του δρόμου. Μετά το κόψιμο θα αποκαλύπτονταν το …μεγαλείο του σκουπιδότοπου.
Σημείωση 1η: Η δημοσιοποίηση μέσα από τη σελίδα μας κάθε μικρής ή μεγάλης εθελοντικής δραστηριότητας στην περιοχή μας, που μαθαίνουμε, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άλλες, που για διάφορους λόγους δεν γίνονται γνωστές.
Σημείωη 2η: Η “απονομή” από τη σελίδα μας του “τίτλου” του “Βατεριανού” γίνεται σε άτομα (μη Βρισαγώτες) που διαμένουν πολλούς μήνες του χρόνου σε (συνήθως) ιδιόκτητα σπίτια τους στα Βατερά και η όλη παρουσία τους δείχνει ότι νοιάζονται (ποικιλότροπα) για τον τόπο αυτόν.
Η Βιβλιοθήκη Βρίσας ευχαριστεί τον Βατεριανό Κώστα Καλαμποκίδη, καθηγητή του τμήματος Γεωγραφίας, του Πανεπιστημίου Αιγαίου, για την προσφορά ενός αντιτύπου του πολυσέλιδου πονήματος “Μελέτη επιπτώσεων και σύνταξη εμπειρογνωμοσύνης για την αντιμετώπιση προβλημάτων στην πληγείσα περιοχή Βρίσας-Βατερών-Σταυρού Λέσβου μετά την πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2022“
Την επιμέλεια και τον συντονισμό του όλου έργου είχε ο Κώστας Καλαμποκίδης ενώ στην ομάδα εργασίας συμμετείχαν οι χωριανοί μας καθηγητές του Πανεπιστημίου Σπύρος Αναγνώστου και Δημήτρης Καβρουδάκης καθώς και οι Γιάννης Παππάς, Ευαγγελία Πελέκου και Νίκος Γκουγκούλιος.
Συνεχίζονται οι έρευνες από το Πανεπιστήμιο Κρήτης
Η ερευνητική ομάδα του προγράμματος Παλαιολιθική Λέσβος του Πανεπιστημίου Κρήτης, υπό την επιστημονική διεύθυνση της καθηγήτριας Νένας Γαλανίδου, διεξάγει εδώ και τρεις εβδομάδες εντατική μελέτη του αρχαιολογικού υλικού από τα Ροδαφνίδια στη Λέσβο, στο εργαστήριο του προγράμματος στο κλειστό δημοτικό σχολείο του Λισβορίου.
Η ομάδα αποτελείται από μεταδιδακτορικούς, διδακτορικούς, μεταπτυχιακούς και εκπαιδευόμενους προπτυχιακούς φοιτητές αρχαιολογίας από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, οι οποίοι δουλεύουν εντατικά ώστε να προετοιμαστεί η δημοσίευση του πλούσιου αρχαιολογικού υλικού που έχει ανευρεθεί κατά τις ανασκαφικές εργασίες του Πανεπιστημίου Κρήτης στην αρχαιολογική θέση Ροδαφνίδια.