Κάτω από τον Πλάτανο…

Ανοίγουν αύριο τα σχολεία και όπως νά χει το πράγμα τα παιδιά δεν είναι …ενθουσιασμένα! Τα παιδιά του γυμνασίου και του Λυκείου της περιοχής μας θα παρατείνουν κατά μια μέρα τις διακοπές τους αφού αύριο γιορτάζει ο πολιούχος του Πολιχνίτου, Άγιος Γεώργιος.

Βέβαια έχουμε και τον “δικό μας” Άγιο Γεώργιο όπου προβλέπεται όσοι πάνε να περάσουν καλά αφού ο καιρός θα είναι εξαιρετικός. Οι μαθητέ των μεγάλων σχολείων θα προσέλθουν, όπως προαναφέραμε, …νόμιμα. Οι μικρού του Δημοτικού και του Νηπιαγωγείου συνηθίζεται αυτή τη μέρα να κάνουν μια ομαδική κοπάνα με την …αμέριστη συμπαράσταση των δασκάλων τους, ώστε όλοι να συμμετάσχουν στο πανηγύρι.

Ακολουθεί η Πρωτομαγιά, έχουμε και τις αργίες λόγω των εκλογών, έχουμε και τις εκδρομές, πάει τελειώσαμε!!!

Υ.Γ. Η ευγενική άμιλλα ανάμεσα στα παιδιά είναι ένα απ’ τα πιο σημαντικά κίνητρα για την ανάδειξη των ικανοτήτων τους. Έτσι τον Παναγιώτη Μπατζάκη που και σήμερα απήγγειλε το “πιστεύω” ακολούθησε και ο Μάριος Ζαφειρίου , μαθητής του Δημοτικού και αυτός, με την απαγγελία του “Πάτερ ημών”. Μπράβο παιδιά. Να μη διστάζετε να συμμετέχετε σε κοινωνικές εκδηλώσεις ( έστω και παρατραβηγμένη η γενίκευση)

Χωρίς λόγια!!!

Ένα απ’ τα πρώτα λεωφορεία που εκτελούσαν δρομολόγια στο νησί μας είναι και αυτό της φωτογραφίας. Το είχαν φέρει και το οδηγούσαν ο Σάββας και ο Γιαννακός. Ξεκινούσε από τη “Λέσχη” και ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του. Τα υπόλοιπα τα λέει στη λεζάντα ο φωτογράφος που το αποθανάτισε. (παλιός συμμαθητής μου στο Β΄Γυμνάσιο Αρρένων Μυτιλήνης)

Από το φωτογραφικό αρχείο Παναγιώτη Γεωργέλλη

Χωρίς λόγια

Ύστερα απ’ τη βρισαγώτικη υποψηφιότητα του Αριστείδη Ταξείδη με την “Κοινωνική Συμφωνία” έρχεται και η πολιχνιάτικη υποψηφιότητα. Συγκεκριμένα ο Νίκος Κατράνης, αντιδήμαρχος Οικονομικών και μέχρι πριν από λίγο καιρό αντιδήμαρχος Πολιχνίτου, συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο της “Δημοκρατικής Συμμαχίας” της Ντόρας Μπακογιάννη στο νησί μας.

Ευχόμαστε στο Νίκο ολόψυχα καλή δύναμη, καλό αγώνα και καλή επιτυχία.

Μια ομάδα στελεχών και υποψηφίων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επισκέφθηκε το πρωί το χωριό μας. Ανάμεσά τους και ο υποψήφιος βουλευτής Νίκος Μαναβής, γνωστός απ’ την αρθρογραφία του για οικονομικά και αγροτικά θέματα στο ΕΜΠΡΟΣ. Ο κόσμος στο καφενείο λίγος και αυτό βοήθησε να γένει μια ουσιαστική συζήτηση για τα μετά το μνημόνιο σχέδια της παράταξης.

Το βράδυ θα επισκεφθεί το χωριό μας ο υποψήφιος βουλευτής με τη Ν.Δ. και πρώην Νομάρχης Λέσβου Παύλος Βογιατζής.

Λίγος κόσμος στην εκκλησία σήμερα (όπως μια απλή Κυριακή). Τίποτα δεν θύμισε ότι ήταν η τοπική θρησκευτική γιορτή του χωριού μας. Θυμηθήκαμε τα παλιότερα χρόνια, τότε που γέμιζε η εκκλησία από χωριανούς μας που ζουν στον Πολιχνίτο και τη Μυτιλήνη.

Συνήθως όταν γιορτάζει ένας ενοριακός ναός στολίζεται (με σημαιούλες και δάφνες) και στο τέλος της λειτουργίας γίνεται η περιφορά της εικόνας. Αυτή η περιφορά γινόταν πριν λίγες δεκαετίες και στο χωριό. Τώρα τίποτα. Ακόμα μια συνιστώσα της υποβάθμισης του χωριού μας.

Σήμερα στην εκκλησία συλλειτούργησε με τον ιερέα μας και ο αρχιμανδρίτης Μιχαήλ, ηγούμενος της Μονής Δαμανδρίου. Ευχάριστη νότα ήταν η ωραία απαγγελία του “Πιστεύω” από τον μικρό μαθητή του Δημοτικού σχολείου Παναγιώτη Μπατζάκη. Χρόνια είχαμε να ακούσουμε παιδική φωνή στην εκκλησία μας κατά τη διάρκεια της θείας Ευχαριστίας.

Δε φτάνει που όλα τα υπόλοιπα (όπως αναφέρονται παραπάνω) ήταν μουντά αλλά είχαμε και τον καιρό με μια συννεφιά φορτωμένη με αφρικανική σκόνη να χαλάει κάθε διάθεση. Αυτός ο καιρός φέτος στις διακοπές του Πάσχα ήταν κακός για τα Βατερά. Δεν σταμάτησε η νοτιά και λίγες μέρες είχε λιακάδα για να παρακινηθεί ο κόσμος να κατέβει να απολαύσει την άνοιξη. Κρίμα!

Και τα “κακά” νέα συνεχίζονται. Έμαθα από πρώτο χέρι ότι φέτος στο πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου δεν θα έχει το βράδυ μουσική στον Πλάτανο. Τουλάχιστον ας είναι καλός ο καιρός τη μέρα.

Αύριο της Ζωοδόχου Πηγής γιορτάζει το χωριό μας. Βέβαια το πανηγύρι αυτό έχει ατονίσει πολύ για διάφορους λόγους. Ο πιο σημαντικός είναι ότι αναβαθμίστηκε πολύ το πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου που συνήθως γιορτάζεται τη Λαμπροδευτέρα και έτσι πάνε μαζεμένες οι “σχόλες”. Όσο ζούσε ο αείμνηστος Χαράλαμπος Προκοπίου και λειτουργούσε το καφενείο του “έκανε” το πανηγύρι έχοντας κάθε χρόνο ζωντανή ορχήστρα.

Από το σημείο όμως αυτό μέχρι το να υποδεχτούμε τη γιορτινή μέρα με το χωριό γεμάτο σκουπίδια έχει πολύ δρόμο. Αύριο το πρωί το χωριό θα είναι γεμάτο σκουπίδια γιατί ενώ σήμερα Πέμπτη έπρεπε κανονικά να περάσει το σκουπιδιάρικο και οι νοικοκυρές έβγαλαν στο δρόμο τις σακκούλες το σκουπιδιάρικο δεν πέρασε, το χωριό είναι γεμάτο σακκούλες σκισμένες από τις γάτες και το κακό θα ολοκληρωθεί τη νύχτα.

Η αλλαγή του προγράμματος περισυλλογής των σκουπιδιών είναι ανθρώπινο και φυσικό να συμβαίνει για διάφορους λόγους. Είναι όμως τόσο δύσκολο στους αρμόδιους να ενημερώνουν εγκαίρως το κόσμο; Αν τον σέβονται βέβαια. Φταίμε όμως και “εμείς” γενικότερα γιατί όταν σε μια ανάλογη περίπτωση ο κ. Ζαφειρίου πήρε την πρωτοβουλία να ενημερώσει -έστω και καθυστερημένα- κάποιος ανώνυμος σχολιαστής μέσα απ’ τη σελίδα αυτή “έπεσε” να τον φάει. Οπότε γιατί να το ξαναέκανε σήμερα; Είναι όμως εξίσου λάθος και οι άστοχες κατηγορίες σε κάποιους που στοχεύουν στο κοινό καλό αλλά και η “οπισθοχώτηση” όσων τις δέχονται. Δεν το μάθαμε πια ότι ο κόσμος ψάχνει ευκαιρίες για να κατηγορεί και όχι για να επαινεί!!!

Μπαίνοντας στο χωριό ένας ξένος με το αυτοκίνητό του ή ακόμα καλύτερα με τα πόδια θα συναντήσει:

1. Τον όμορφο χώρο του μνημείου των πεσόντων που έφτιαξαν οι πρόγονοί μας και που το βράδυ μορφαίνει ακόμα περισσότερο ο ηλεκτροφωτισμός του, έργο του Συλλόγου της Αθήνας

2. Έναν κατεστραμμένο και επικίνδυνο για πεζούς και επωχούμενους ασφαλτοτάπητα από το Ηρώον μέχρι και την αναπαλαιωμένη  -από την οικογένεια Καβρού- βρύση στο Τζαμί. Και μόνο η εικόνα του δρόμου σε προδιαθέτει άσχημα για το τι θα ακολουθήσει.

3. Χώματα στις άκρες του δρόμου διότι το αποστραγγιστικό χαντάκι που έφτιαξαν (επί δημαρχίας Συκά) για να διοχετεύονται εκεί τα νερά που κατεβαίνουν απ’ τα Κατούδια έχει στο μεγαλύτερο μέρος του φράξει. Έχουν μάλιστα πετάξει μέσα και σκουπίδια. Το νερό που τρέχει στο κατάστρωμα του δρόμου συντελεί  στο να καταστρέφεται η άσφαλτος ακόμα περισσότερο.

4.Χορτάρια και ρουμάνια στις άκρες του δρόμου μέχρι τη βρύση στο Τζαμί. Μια εγκατάλειψη που πληγώνει.

5. Περισσότερο όμως πληγώνει η εικόνα των εγκαταλειμμένων ελαιοτριβείων του πάλαι ποτέ ακμαίου συνεταιρισμού των πατεράδων μας. Σπασμένα τζάμια και πόρτες. Εικόνες καταστροφής. Την εικόνα αυτή ευτυχώς απαλύνουν  λίγο οι περιποιημένες προθήκες της βιοτεχνίας του Παναγιώτη Διαμαντή.

6. Τις σωλήνες του δικτύου των υπονόμων αποσυνδεδεμένες και τα λύματα να ποτίζουν το χώμα (λίγες δεκάδες μέτρα από τη γεώτρηση απ’ την οποία πίνουμε) και να συγκεντρώνονται σε λακκούβες. Δεν ξέρω αν ο Δήμαρχος έχει τη δυνατότητα να τιμήσει και φέτος το χωριό μας στο πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου αλλά αν έλθει έχουμε που να τον ξεναγήσουμε, όπως και πέρσι, οπότε έδωσε μια (προσωρινή βέβαια) λύση.

7.Το εγκαταλειμμένο καφενεδάκι του κυρ Αντώνη, με τον διπλανό υπαίθριο κινηματογράφο, τα έρημα κτήρια που φιλοξένησαν τους πρώτους λόχους στρατιωτών που ήλθαν στην περιοχή μας το 1974.

Εικόνα εγκατάλειψης, εικόνα οπισθοδρόμησης, εικόνα ερήμωσης. Του χωριού για το οποίο κάποτε καμαρώναμε!