Κάτω από τον Πλάτανο…

Ο χωριανός μας δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος της ΑΔΕΛ Αριστείδης Ταξείδης είναι υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα Κοινωνική Συμφωνία της Λούκα Κατσέλη. Ο  Αριστείδης είχε πριν από χρόνια συνταχθεί με τον σύζυγο της κας Κατσέλη, Γεράσιμο Αρσένη, όταν αυτός είχε αποσχιστεί από το ΠΑΣΟΚ και είχε ιδρύσει το δικό του κόμμα.

Περισσότερα για το θέμα εδώ (από την εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ)

Εμείς ευχόμαστε στον Αριστείδη μέσα απ’ την καρδιά μας καλή επιτυχία.

Υ.Γ. Τελικά η “βατεριανή υποψηφιότητα” όπως σας την είχαμε παρουσιάσει της κας Δήμητρας Μπαλκίζα με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, την οποία είχε ανακοινώσει η ίδια, δεν περπάτησε χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπήρξε και διάρρηξη σχέσεων. 

Η πρωινή αγριάδα του καρού μετατράπηκε τις μεταμεσημεριανές ώρες σε ολιγόλεπτες καταιγίδες. Η αστάθεια του καιρού φαίνεται ότι συνεχίζεται. Μέχρι το απόγευμα είχαμε 16 χλιοστά βροχής.

Λες και είχε γίνει έκλειψη του ήλιου το πρωί. Είχε σκοτινειάσει για καλά και το ψιλόβροχο που έρριξε ήταν σκέτη λάσπη. Σε δουλειά να βρισκόμαστε να πλένουμε τα αυτοκίνητα.

Μέχρι τώρα (μεσημέρι) καλή βροχή δεν έχει κάνει. Περιμένουμε για το απόγευμα. Πάντως ο καιρός αυτός …γεμίζει τα καφενεία!!!

Η ενημέρωσή μας ως πολίτες πάσχει σε σημαντικό βαθμό γιατί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν είναι και απολύτως αξιόπιστα. Η ενημέρωσή μας ως δημότες είναι ακόμα ελλειπέστερη διότι με  ένα τοπικό κανάλι που “πιάνουμε” και με ελάχιστα φύλλα τοπικών εφημερίδων που φτάνουν στο χωριό οι επίσημες ειδήσεις που μαθαίνονται είναι λίγες. Η κατάσταση όμως είναι πιο τραγική σε θέματα που αφορούν το χωριό και την περιοχή μας διότι τα θέματα αυτά είναι σημαντικά για μας αλλά ασήμαντα για το σύνολο του νησιού και επομένως και αν φτάσουν στις στήλες των εφημερίδων φτάνουν πολύ περιληπτικά. Την ενημέρωση αυτή θεωρώ ότι έχουν την υποχρέωση να μας την κάνουν οι άνθρωποι που εμείς εκλέξαμε ως αντιπροσώπους στην πηγή των γεγονότων και των αποφάσεων, στο Δημοτικό Συμβούλιο και φυσικά όποιος άλλος ξέρει. Η ενημέρωση αυτή μπορεί να γίνει σε μια λαϊκή συνέλευση, με μια ανακοίνωση που μπορεί να αναρτηθεί στα καφενεία του χωριού ή και μέσα από τη σελίδα μας αυτή. Αυτήν την ενημέρωση πιστεύω ότι κάθε δημότης που σέβεται τον ευατό του πρέπει να την απαιτεί από τους αντιπροσώπους του.

Αξιόπιστη ενημέρωση είναι αυτή η οποία γίνεται δημόσια ώστε να χωρεί και ο αντίλογος τόσο από τους άλλους εκλεγμένους όσο και από εμάς τους πολίτες εφόσον έχουμε μάθει κάτι το διαφορετικό. Η ενημέρωση σε στυλ κουβεντούλα στην παρέα μας μονάχα, απέχει πολύ απ’ το να θεωρηθεί αξιόπιστη.

Για τους λόγους αυτούς η σελίδα μας εκφράζει πάντα τις ευχαριστίες της προς όποιον μας ενημερώνει για οτιδήποτε -όπως το Στρατή Καραγεωργίου,  το Μάκη Κατσιγίνη, το Γιώργο Τσάτσο (για άλλα θέματα) κ.λ.π.

Το ότι είμαστε ικανοί να στρεβλώσουμε ένα κείμενο ή μια πληροφορία αποδεικνύεται και από το προηγούμενο αρθράκι μας (για την “πώληση” του Αγίου Ραφαήλ). Πόσο μάλλον όταν μπαίνει μέσα και η πολιτική ή η μικροπολιτική. Διαβάστε προσεκτικά το αρχικό κείμενο του κ. Καραγεωργίου για το νεκροταφείο και πέστε στον εαυτό σας με ειλικρίνεια αν μπορούσατε να φανταστείτε ότι θα ακολουθούσε τέτοιος προσωπικός πόλεμος ανώνυμων ή επώνυμων σχολίων.

Προσωπικά προτρέπω όσους ξέρουν πράγματα που αφορούν την περιοχή μας να μην σταματήσουν να μας πληροφορούν, όχι σώνει και καλά μέσα απ’ τη σελίδα αυτή αλλά με όποιον τρόπο αυτοί θέλουν. Τις πληροφορίες πάντως -και ιδιαίτερα τις χρηστικές-ο πολύς κόσμος τις χρειάζεται.

Με την ευκαιρία αυτή να προσθέσω ακόμα μια προσωπική γνώμη ότι σχόλια όπως του “ένας γονιός” σχετικά με την καθαριότητα της παιδικής χαράς, που στοχεύουν να απαξιώσουν μια δράση (εθελοντισμού στη συγκεκριμένη περίπτωση) δεν μειώνουν αυτούς που έχουν την πρωτοβουλία ή συμμετέχουν αλλά τον ίδιο το θεσμό (του εθελοντισμού, της συνεργασίας κ.λ.π.) με δυσμενείς επιπτώσεις μελλοντικά για τον τόπο μας.

Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος Ραφαήλ (στο Μοναστήρι γίνεται καλό πανηγύρι) και στο εκκλησάκι του στα Βατερά λειτούργησε ο ιερέας μας. Πηγαίνοντας προς τα κει είδα στην καγκελόπορτα του διπλανού οικοπέδου με το διόροφο σπίτι των κληρονόμων Κ. Πετρά μια πινακίδα η οποία πληροφορούσε τους ενδιαφερόμενους ότι πωλούνται (το οικόπεδο και το σπίτι).

Πριν λίγες μέρες τα ¨σειριά” στον Πλάτανο έβγαλαν ότι πωλείται ο Άγιος Ραφαήλ παίρνοντας αφορμή από σχετική δημοσίευση της αγγελίας!!! Αυτό θα πει υπεύθυνη μετάδοση μιας πληροφορίας.

Και εμείς στη σελίδα μας έχουμε αναφέρει αρκετές περιπτώσεις κλοπών (και λοιπών ανομιών) και στα καφενεία τέτοια θέματα συζητούνται συχνά. Μια ακόμα κλοπή έγινε (νομίζω) την Κυριακή το βράδυ. Κάποιοι έκλεψαν ένα μικρό τρέιλερ και τη μηχανοκίνητη  αντλία που είχε μέσα και το οποίο είχαν εγκαταστήσει δίπλα στην υδατοδεξαμενή των Βατερών για να υδροδοτούνται τα σπίτια τους (που βρίσκονται στη “Χούλιαρη”)

Έτσι όχι μόνο υπέστησαν την κλοπή οι άνθρωποι αλλά έμειναν και χωρίς νερό. Διπλή η πικρία που τους επιφυλάχτηκε χρονιάρες μέρες. Αποδείχτηκε έτσι περίτρανα ότι η ανομία ζει και βασιλεύει και στην περιοχή μας.

Κάθε άνθρωπος αποκτά αξία πάνω απ’ όλα απ’ το πως κάνει την όποια δουλειά έχει αναλάβει και όχι πάντα απ’ το περιεχόμενο της δουλειάς του. Πόσους πρωθυπουργούς, υπουργούς και βουλευτές δεν βρίζει ο κόσμος, ιδιαίτερα σήμερα, επειδή δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους; Πόσοι γιατροί, δάσκαλοι, μαστόροι, εργάτες είναι ανυπόληπτοι στην κοινωνία εξαιτίας του τρόπου που κάνουν τη δουλειά τους; και πόσοι πάλι υπερεκτιμούνται για το μεράκι τους στην εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Ίσως το άκρον άωτον της ευσυνειδησίας και της προσφοράς όλο το χρόνο και ιδιαίτερα αυτές τις μέρες στο χωριό μας να επιδεικνύεται από το Στέλιο Γ. Πορτογλή. Εθελοντής στην αρχή να βοηθάει στην Εκκλησία, καθαριστής στη συνέχεια, τρέχει αδιάλειπτα και τα προλαβαίνει όλα. Όπως στα θέατρα ο φροντιστής, ο άνθρωπος πίσω απ’ το σανίδι, έτσι και στην εκκλησία ο Στέλιος πάντα πρόθυμος, πάντα γρήγορος, πάντα αδιάφορος και σε κάποια ψιλοειρωνικά μειδιάματα. Τον έβλεπα χτες στη διαδρομή της Δευτερανάστασης κρατώντας τη μικρή εικόνα της Ανάστασης να τρέχει όπου έβλεπε στο δρόμο να στέκεται κάποια ηλικιωμένη και ανήμπορη γυναίκα να της προσφέρει την ευκαιρία να ασπαστεί την Ανάσταση και σκεφτόμουν “αν όλοι κάναμε τη δουλειά μας με τέτοιο μεράκι θα είχαμε ποτέ στο σβέρκο μας  …την τρόικα;”

Στέλιο να είσαι γερός και πάντα πρόθυμος να προσφέρεις.  Εξάλλου “λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος ευρέθη εις κορυφήν γωνίας”

Στη Δευτερανάσταση χτες ο κόσμος στην Εκκλησία ήταν ελάχιστος, όπως θα είδατε και στο προηγούμενο βίντεο. Στον Άγιο Κωνσταντίνο όμως, όπου είχε στηθεί ο “Οβραίος” ο κόσμος ήταν πολύς και η διαδικασία του καψίματος τους αποζημίωσε όλους. Εδώ μπορείτε να δείτε το σχετικό βίντεο του Κώστα.

Το βράδυ στο χωριό σκέτη ηρεμία. Στα Βατερά όμως είχε κόσμο. Η “Νεράιδα” ήταν υπερπλήρης (ο χορός βλέπετε), το “Κοράλι” είχε αρκετό κόσμο αλλά και τα υπόλοιπα ανοιχτά μαγαζιά που δεν είχαν μουσική είχαν καλή κίνηση.

Ένα μικρό βίντεο του Κώστα Κωστάκη μπορείτε να δείτε εδώ

Με το άρθρο αυτό θέλω να απαντήσω στο σχόλιο του φίλου/ης αναγνώστη/ριας  “χ” στο προηγούμενο άρθρο .Γράφει ο “χ”: ” daskale pou einai ta palia xronia otan ginotane pragmatika ebreos, tora pio poli me apokries kai satira mou bgazei para gia ebreo” Αυτόν τον προβληματισμό τον ακούω και από άλλους.

Η αλήθεια είναι ότι το εκάστοτε θέμα που επιλέγουν οι υπεύθυνοι είναι “πιασιάρικο” (κάποιος μου το χαρακτήρισε λαϊκίστικο). Ο καθένας έχει την άποψή του και φυσικά είναι απολύτως σεβαστή η άποψη των διοργανωτών.

Σχετικά με το θέμα αυτό είχα αναφερθεί στο μικρό βιβλιαράκι “Το καταλόι της Παναγίας στη Βρίσα Λέσβου” που είχα εκδόσει το 2006. Στη συνέχεια παραθέτω το απόσπασμα από το βιβλιαράκι αυτό που εκφράζει την άλλη άποψη για το θέμα:

1. 1.      Ο Οβραίος

 Το έθιμο του καψίματος του Οβραίου κατά την περιφορά της Ανάστασης είναι πολύ παλιό στο χωριό μας. Σταμάτησε προσωρινά λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση απ’ τους Τούρκους και συνεχίστηκε μεταπολεμικά.

Το στήσιμο του Οβραίου γινόταν σε διάφορα μέρη του χωριού. Στα παλιά χρόνια (επί Τουρκοκρατίας) γινόταν πάντα έξω απ’ τα καφενεία που λειτουργούσαν κοντά στην Εκκλησία (Σαμαρά, Ζερβού) στο σταυροδρόμι ακριβώς απέναντι απ’ την κεντρική είσοδο του προαύλιου της Εκκλησίας.

Μετά την αναβίωσή του μεταφέρθηκε στην περιοχή “Κοπριάς Πηγάδι” λίγο πιο πάνω και αριστερά απ’ το φούρνο Γεωργαντή [τότε που τον έφτιαχνε ο Μήτσους (Παπαδόπουλος)] ενώ τα τελευταία χρόνια, που το στήσιμο του Οβραίου έχει αναλάβει ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού, το σκιάχτρο του Οβραίου στήνεται στο χώρο της παιδικής χαράς του χωριού.

Ο σκοπός του εθίμου παλιά ήταν να τονωθεί το θρησκευτικό αλλά και το εθνικό συναίσθημα του κόσμου. Σήμερα έχει μετατραπεί σε ένα θέαμα εντυπωσιακό με τη φωτιά και τις εκρήξεις των βεγγαλικών, που φυσικά κάθε άλλο παρά τονώνει το θρησκευτικό συναίσθημα αφού ο περισσότερος κόσμος πηγαίνει μόνο στον Οβραίο χωρίς να περάσει καθόλου από την εκκλησία, αλλά και όσοι ακολουθήσουν την περιφορά της Ανάστασης απ’ την εκκλησία, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, σταματούν στο χώρο του καψίματος και εγκαταλείπουν την Ανάσταση, που γυρίζει στην Εκκλησία σχεδόν μόνο με τον παπά, τον ψάλτη και τη μουσική μπάντα των νέων του χωριού μας, που τη συνοδεύει τα τελευταία 10 και πλέον χρόνια.

Ενώ αρχικά ο Οβραίος ήταν τυποποιημένος όσον αφορά τη μορφή και τη θέση του με την αναβίωσή του γίνεται κάθε χρόνο και διαφορετικός διατηρώντας το όνομά του αλλά αλλάζοντας …εθνικότητα (π.χ. Μπους και Σαντάμ και φέτος τον …Βαβύλη! που ακόμα δεν έχει αποφασίσει η δικαιοσύνη για την ενοχή του), σατυρίζοντας ή καυτηριάζοντας θέματα της επικαιρότητας. Έτσι έχει ξεφύγει και ο σκοπός του, που καμιά σχέση δεν έχει με την τόνωση του θρησκευτικού συναισθήματος.

Αυτό είναι καλό ή κακό; Επειδή οι περισσότεροι θα πουν  ίσως, ‘καλό’, παραθέτω και την αντίθετη άποψη του αείμνηστου Δασκάλου Κώστα Τσέλεκα, όπως την έχει καταγράψει στο βιβλίο του:

“Έχουμε όμως το δικαίωμα με την αναβίωση ενός παλιού εθίμου που κληρονομήσαμε, να το εκσυγχρονίσουμε τάχα, σύμφωνα με τις διαθέσεις και αντιλήψεις μας και να γελειοποιούμε το σκοπό, τον οποίο επεδίωκαν μ’ αυτό οι πρόγονοί μας; Νομίζω όχι,”