Εφυγε από τη ζωή η Θέμις Χιωτίδη-Πλατή. Η κηδεία της θα γίνει την Πέμπτη 12 του μήνα, στις 3.00 το απόγευμα, στο νεκροταφείο Ν. Σμύρνης.
Θερμά συλλυπητήρια σ’ όλους τους συγενείς της.
Κάποιοι εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον Μητροπολίτη μας, τον Μητροπολίτη Μυτιλήνης.
Το να μην απαντούν σε επιστολές που στέλνονται προς αυτόν δεν είναι δείγμα ισχύος, ούτε αδιαφορίας προς (αν υποθέσουμε) συκοφαντίες. Είναι δείγμα αλαζονείας. Και αν ακόμα οι περί τον Μητροπολίτη αισθάνονται ότι έχουν απόλυτο δίκιο θα πρέπει αυτό το δίκιο τους να το δημοσιοποιήσουν. Και αν δεν μπορούν προς το παρόν να δώσουν απάντηση για αντικειμενικούς λόγους πρέπει πάλι να αναντήσουν προσδιορίζοντας τον χρονικό ορίζοντα της ουσιαστικής απάντησής τους.
Με τη συμπεριφορά τους αφήνουν τις φήμες να οργιάζουν και τον κάθε έναν να λέει το μακρύ και το κοντό του. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι ο Μητροπολίτης αδιαφορεί για τις κατηγορίες και τις (αν υποθέσουμε) συκοφαντίες και δεν απαντούν ευθυγραμμιζόμενοι στο “άφες αυτοίς ου γαρ οίδασιν τι …λέγουσιν” . Το θέμα όμως που δημιουργήθηκε δεν έχει μόνο προσωπική διάσταση. Έχει και εκκλησιαστική διάσταση διότι με αφορμή τη συμπεριφορά αυτή κατηγορείται ολόκληρη η εκκλησία και ο κλήρος. Αλλά έχει και εθνική διάσταση. Διότι όλα αυτά μεταφέρονται και στο εξωτερικό (ήδη στην Αυστραλία έχουν γίνει διαβήματα προς τον αρχιεπίσκοπό τους) και πλήττονται οι προσπάθειες και οι ενέργειες αλληλεγγύης όχι μόνο για τον συγκεκριμένο σκοπό αλλά πολύ γενικότερα.
Θα πρέπει λοιπόν άμεσα το Μητροπολιτικό συβούλιο να δώσει απάντηση (καταρχήν έστω μια όποια απάντηση) στις επιστολές που έχουν σταλεί και προπαντός (αυτό μας καίει εδώ στη Βρίσα) να έρθουν στο χωριό και στα Βατερά, να δουν την κατάσταση και να δώσουν λύση στο πρόβλημα του εκλησιασμού των ανθρώπων. Είναι απαράδεκτη η συμπεριφορά τους. Είναι απαράδεκτη η αδιαφορία τους. Δείχνει ανθρώπους υπερόπτες και στενοκέφαλους (με επιείκια στους χαρακτηρισμούς).
Θέλουμε να δώσουν λύση στο πρόβλημα του εκκλησιασμού των σεισμόπληκτων κατοίκων της Βρίσας από τα χρήματα που πήραν αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας της καταστροφής της. Ας το καταλάβουν ότι αν δεν είχε καταστραφεί η Βρίσα δεν θα έπαιρναν ούτε δεκάρα τσακιστή. Γι αυτό πρέπει να διαθέσουν ένα ελάχιστο μέρος των χρημάτων που πήραν για να δώσουν λύση στο πρόβλημα. Και φυσικά ένα σαφώς μεγαλύτερο για την ανακούφιση των ανθρώπων.
Το “μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου” ισχύει μόνο αν κάνεις ελεημοσύνες από τον κορβανά του δικού σου ιδρώτα. Όταν διαχειρίζεσαι ξένα χρήματα οφείλεις να δίνεις λογαριασμό μέχρι δεκάρας.
ΚΑΤΕΔΆΦΙΣΗ “ΚΟΚΚΙΝΩΝ” ΚΤΙΡΙΩΝ
Σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση για τις κατεδαφίσεις υπάρχει προθεσμία 15 ημερών από την λήψη του ΠΑΕΕΚ, μέσα στην οποία θα πρέπει ο ιδιοκτήτης “κόκκινου” κτιρίου να υποβάλλει στη ΔΑΕΦΚ τα χαρτιά του για τη λήψη επιδότησης για την κατεδάφιση.
Ανάμεσα στα δικαιολογητικά που χρειάζονται είναι τιτλοι ιδιοκτησίας και πιστοποιητικό ιδιοκτησίας.
ΕΠΕΙΔΗ ΌΜΩΣ ΣΤΑ ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΡΓΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΟΥΣ ΤΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ή Ο,ΤΙ ΆΛΛΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΖΗΤΉΣΟΥΝ, ΚΑΛΌ ΕΊΝΑΙ ΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΌΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΗΓΑΊΝΟΥΝ ΑΠΌ ΤΏΡΑ ΣΤΑ ΥΠΟΘΥΚΟΦΥΛΑΚΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΈΝΟΥΝ ΝΑ ΛΆΒΟΥΝ ΤΟ ΠΑΕΕΚ.
Μυτιλήνη 10/10/2017
Βασίλης Τεντόμας
Συντονιστής για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από τον σεισμό της 12/6/2017
Το πρόγραμμα σίτισης το οποίο υλοποιείται στο χωριό μας μπαίνει στο έβδομο δεκαπενθήμερο.
Η επιτροπή σίτισης (Ε.Σ.) παίρνοντας υπόψη της
αναδιάρθρωσε τις λίστες των δικαιούχων για το πέμπτο δεκαπενθήμερο του προγράμματος.
Έτσι κατά την περίοδο από 11 Οκτωβρίου ως 24 Οκτωβρίου θα προσφέρονται μερίδες καλού φαγητού κάθε Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή στους :
| Αναγνώστου Ολυμπία | 1 |
| ΒερβάτηΒασιλεία | 1 |
| Διαμαντή Μηλιά | 1 |
| Καραισκου αδέλφια | 2 |
| Καφαλούκου Ελένη | 1 |
| Κοντός Παράσχος | 1 |
| Κουλαρά Ελένη | 1 |
| Κωστάκης Δημήτρης | 2 |
| Λινάρδου Σωτηρία | 1 |
| Λινάρδος Σπύρος | 1 |
| Μανώλας Μανώλης | 1 |
| Μαυρέλλης Παναγιώτης | 2 |
| Μαργαρίτη Περμαθία | 1 |
| Μπατζάκη Ουρανία | 1 |
| Παππά Χριστίνα | 1 |
| Πονηρού Ελένη | 1 |
| Χαχαδάκη Μυρσίνη | 1 |
Οι μερίδες φαγητού θα παρασκευάζονται στο κατάστημα «Μπινή -Παπαδόπουλου».
Επίσης θα προσφερθούν ποσότητες φέτας (από 0 ως 2 κιλά ανά οικογένεια), μοσχαρίσιου κρέατος (από 1 ως 2,5 κιλά), κιμά (από 0,5 ως 2 κιλά) και κοτόπουλου (από 1 ως 4 κιλά) στους:
| Δοϊτσίδης Νεκτάριος |
| Βαληλής Σταύρος |
| Βάσσος Γιώργος Ε. |
| Γεωργάκας Πάνος |
| Δηκελιώτη Μαρία |
| Θαλασέλλη Γεωργία |
| Καγκάρας Νίκος |
| Καλαγάνη Ευστρατία |
| Καρτέρη Άννα |
| Λαμπρινίδης Λέσβος |
| Λινάρδος Σάββας |
| Λινάρδος Τάκης |
| Μουτζούρης Γιώργος |
| Πορτογλή Σαββία |
| Σαββαδέλλη Μεταξία |
Σημείωση:
Η Ε.Σ. οφείλει να σημειώσει ή και να επαναλάβει :
Η Ε.Σ. ευχαριστεί όλους όσους επώνυμα κατέθεσαν τις προτάσεις τους για τη δικαιότερη λειτουργία του προγράμματος είτε αυτές αφορούσαν συγγενικά τους πρόσωπα είτε ξένα.
Επίσης η επιτροπή καλεί κάθε έναν που θεωρεί ότι η λειτουργία της δεν είναι σωστή αφενός να καταθέσει επώνυμα τις παρατηρήσεις του και αφετέρου να βοηθήσει στη βελτίωση της λειτουργίας της συμμετέχοντας σ’ αυτήν.
Η Βιβλιοθήκη Βρίσας ενημερώνει σχετικά με τις δραστηριότητες που σκοπεύει να υλοποιήσει κατά τη φετινή περίοδο.
Το παρακάτω κείμενο θα διανεμηθεί στα παιδιά για να το συμπληρώσουν οι γονείς. Όσοι γονείς δεν το έχουν και θέλουν να δηλώσουν συμμετοχή μπορούν σε ένα πρόχειρο χαρτί να γράψουν το όνομά τους, το τηλέφωνό τους, το όνομα και την τάξη του παιδιού και τις δραστηριότητες στις οποίες θέλει να συμμετάσχει και να το παραδώσουν σε κάποιο από τα μέλη της Επιτροπής ή του ΔΣ της Βιβλιοθήκης.
Η Επιτροπή Λειτουργίας της Βιβλιοθήκης Βρίσας παρουσιάζει τις δραστηριότητες που προγραμματίζονται να υλοποιηθούν κατά τη φετινή περίοδο και καλεί κάθε ενδιαφερόμενο γονέα να δηλώσει συμμετοχή του παιδιού του σημειώνοντας ΝΑΙ στην αντίστοιχη θέση.
Λόγω των ειδικών συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί οι δραστηριότητες θα γίνονται στο κοντέινερ στην παραλία των Βατερών εκτός από την Πληροφορική για μικρούς και μεγάλους που θα γίνεται στο χώρο της Βιβλιοθήκης στο χωριό.
Υπενθυμίζεται ότι στις δραστηριότητες μπορούν να συμμετάσχουν παιδιά από Γ΄ Δημοτικού και πάνω.
Ονοματεπώνυμο Παιδιού και τάξη στην οποία φοιτά: ……………………………………………………..
Ονοματεπώνυμο και τηλέφωνο γονέα: ..…………………………………………………………………………..
Δραστηριότητες για τις οποίες ενδιαφέρομαι:
Πληροφορική για μεγάλα παιδιά …………….
Πληροφορική για μικρότερα παιδιά ……………
Μουσική (σαντούρι-μπουζούκι) ……………
Ζωγραφική για μεγάλα παιδιά ……………
Ζωγραφική μια μικρότερα παιδιά ……………
Αγγλικά ……………
Έκθεση για μαθητές Γ’ Λυκείου ……………
Επίσης γίνεται η προεργασία για να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την υλοποίηση δυο ακόμα δραστηριοτήτων:
Δημιουργική απασχόληση για παιδιά Δημοτικού …………….
Σκάκι ……………..
Από φέτος η Βιβλιοθήκη καθιερώνει ολιγόωρα σεμινάρια για θέματα που σχετίζονται με την επαγγελματική ή της ερασιτεχνική απασχόληση των χωριανών μας. Άτομα με γνώσεις (είτε εξαιτίας σπουδών, είτε εξαιτίας εμπειρίας) θα αναλύουν τους τρόπους και τα μυστικά για καλύτερα αποτελέσματα σε διάφορες παραγωγικές δραστηριότητες. Το πρώτο αντικείμενο θα αφορά την αμπελουργία και την οινοποίηση.
Επειδή ο χώρος είναι περιορισμένος θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας με βάση τις δηλώσεις όσων ενδιαφέρονται.
Τέλος η Επιτροπή εξετάζει τις δυνατότητες (και τις ιδέες) για μια δραστηριότητα που να απευθύνεται στις γυναίκες. Θέλουμε τις γνώμες τους.
Γιορτινή η μέρα για το χωριό μας! Κανένας δεν μπόρεσε να πάει κόντρα στη χαρά ενός ολόκληρου χωριού. Ούτε αυτός ο ίδιος ο καιρός που τις προηγούμενες μέρες ήταν όλο κατσουφιασμένη συννεφιά και κρύο. Σήμερα ο ήλιος που έλαμπε και η θερμοκρασία για κοντομάνικα έστησαν το σκηνικό μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκε ο αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά και η παράδοση του νέου σχολείου από το υπουργείο στον Δήμο Λέσβου.
Ήταν όλοι εκεί: τα παιδιά του Δημοτικού και του Νηπιαγωγείου, οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, ο Δήμαρχος με τη συνοδεία του αντιδήμαρχου Καρασάββα και του Προέδρου της σχολικής επιτροπής του Δήμου Παν. Κατσαβέλλη. Ο περιφερειακός Δ/ντής Εκπαίδευσης Αρ. Καλάργαλης, οι εκπρόσωποι του υπουργείου κα Φλώρου και κ. Παύλου, που είναι οι κύριοι …υπαίτιοι της ταχύτατης ολοκλήρωσης του έργου. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της περιοχής μας κα Ζωγράφου και κ. Αλεξίου. Φυσικά παρών, ο “πανταχού παρών και τα πάντα εκτελών” στο χωριό μας μετά το σεισμό αντιδήμαρχος Γιώργος Κατζανός. Εκεί και ο Βασίλης Τεντόμας. Τέλος παρόντα και τα τρία μέλη του τοπικού μας συμβουλίου Στρατής Παράκοιλας, Απόστολος Αποστολής και Θανάσης Παράκοιλας. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους και πάρα πολλοί χωριανοί που δεν είχαν άμεση σχέση με το σχολείο. Ανάμεσά τους τα παιδιά που αποφοίτηταν από το σχολείο τα αμέσως προηγούμενα χρόνια και τώρα είναι μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου. Εξασφάλισαν ειδική άδεια απ’ τα σχολεία τους να παραβρεθούν στη χαρά του σχολείου, της εκπαίδευσης και της τοπικής κοινωνίας, αποδεικνύοντας τους ισχυρούς δεσμούς που τους ενώνουν με το σχολείο τους και κατ’ επέκταση με το χωριό τους.
Το πρώτο κουδούνι χτύπησαν ταυτόχρονα οι επικεφαλής των δυο σχολείων (Δημοτικού και Νηπιαγωγείου).
Να σημειώσουμε και την παρουσία των δημοσιογράφων Τζινέλλη Μυρσίνης από την ΕΡΤ και Μπαλάσκα Στρατή από το Αθηναϊκό πρακτορείο.
Στον αγιασμό χοροστάτησε ο ιερέας μας π. Ξεν. Σάμιος με τη συνοδεία των βοηθών ψαλτών Πέτρου Πετρά και Άρη Πουρσανίδη.
Το μικρόφωνο πήραν
για την κύρια ομιλία η Διευθύντρια του σχολείου μας Μυρσίνη Νικέλλη και για ολιγόλεπτους χαιρετισμούς ο ιερέας και οι Στρατής Παράκοιλας, Δήμαρχος, Παύλου, Φλώρου και Τεντόμας καθώς και ο περσινός δάσκαλος του σχολείου Θέμις.
Στο τέλος προσφέρθηκαν κεράσματα σε όλους που είχαν προσφέρει το αρτοποιείο του Σπύρου Τριανταφύλου, το παντοπωλείο του Στάθη Κολιόπουλου και ο Σύλλογος γονέων.
Στην ομιλία της η Διευθύντρια ευχαρίστησε εκτός των άλλων και όσους πρόσφεραν δώρα και βοήθεια προς τα παιδιά και συγκεκριμένα:το Σύλλογο γονέων (και όσους ενίσχυσαν την προσπάθειά του”πακέτο Βρίσα”), τους περσινούς δασκάλους Θέμι και Ελευθερία, την Μαριάνθη Κανέλλου, την Ολλανδή Ameke, τους “Βέλγους Βρισαγώτες” Φίλιππα και Κριστέλ, την Μαρία Κεραμιδά, το ίδρυμα Εριφύλης Αρχοντοπούλου και την φαρμακευτική εταιρεία Angelini.
Επίσης ευχαρίστησε και τους δωρητές δυο ξεχωριστών δώρων: την Μαρία Γεωργέλλη για την προσφορά μιας γλάστρας με ένα πανέμορφο λουλούδι το οποίο είχε φυτεύσει παίρνοντας ένα κλωνάρι από γλάστρα που στόλιζε τα παράθυρα του σχολείου πριν το σεισμό και τους Γιάννη και Ελένη Κουγκούλιου που πρόσφεραν ένα “χειροποίητο”εικόνισμα για το γραφείο του σχολείου.
Και λίγες φωτο από τον Ανδροκλή με την παράδοση των κλειδιών, την ομιλία της Μυρσίνης, τα δώρα του Θλεμη και της Ελευθερίας και μια γενική άποψη.
Ήρθε η εγκύκλιος για τις κατεδαφίσεις των κόκκινων σπιτιών, ήρθαν οι προεγκρίσεις για τις κατεδαφίσεις, ωσονούπω περιμένουμε και τα πρωτόκολλα για να πιάσουν δουλειά οι μπουλντόζες.
Την ευκαιρία την έδωσε η αναγγελία του αυριανού αγιασμού στο σχολείο και η Κατερίνα Γραγουδά Γεωργή, με την εκφραστικότατη πένα της, θυμήθηκε:
“Η Κατίνα Παξινού”
Εγώ γεννήθηκα σε ενα μικρό χωριό της Λέσβου την όμορφη Βρίσα. Το 1945 γεννήθηκα και το 1951-52 πήγα στην πρώτη δημοτικού. Τότε δεν υπήρχαν ούτε παιδικοί σταθμοί ούτε νηπιαγωγεία. Βουτιά στα βαθιά κατευθείαν και όποιος επέζησε επέζησε.
Οι παππούδες και γιαγιάδες, οι αλάνες και τα χωράφια, ήταν η προσχολική μόρφωση, και οι…νταντάδες των παιδιών της εποχής μου.
Στο χωριό δεν υπήρχε καμιά ψυχαγωγία πλην της μουσικής και του χορού στις γιορτές και στα πανηγύρια.
Ένα ραδιόφωνο με παράσιτα στην λέσχη-καφενείο του χωριού που το ανοίγανε συγκεκριμένη ώρα για να ακούσουν ειδήσεις.
Αλλά υπήρχαν τα λεγόμενα μπουλούκια, δηλαδή θίασοι που έδιναν παραστάσεις στα καφενεία, ερασιτεχνικοί θίασοι από εφήβους του χωριού και οι τρείς σχολικές γιορτές μας.
Των τριών Ιεραρχών, της 25ης Μαρτίου και οι γυμναστικές επιδείξεις στο τέλος της χρονιάς που γινόταν στο ύπαιθρο.
Οι πρώτες δύο γινόταν μέσα στο σχολείο και ήθελε πολύ προετοιμασία, καί όσον αφορά τις αίθουσες, αλλά και όσον αφορά τα σκέτς και τα ποιήματα, τα σκηνικά και τις ενδυμασίες.
Γιατί ήταν όλα όμορφα και προσεγμένα.
Πρώτον έπρεπε από κάθε τάξη να διαλεχτούν οι καλύτεροι για να μοιραστούν οι ρόλοι.
Δυστυχώς πιό πολύ επικεντρωνόταν οι δάσκαλοι στίς επιδόσεις στα μαθήματα, και λιγότερο στο ταλέντο, αλλά με τις πρόβες και την προετοιμασία, το αποτέλεσμα ήταν πάντα αξιοπρεπέστατο!
Μετά έπρεπε δύο αίθουσες να ενωθούν και να γίνουν μία, πράγμα που είχε προβλεφτεί από την κατασκευή τους, να στηθεί σκηνή με αυλαία παρακαλώ, να φύγουν όλα τα θρανία, και κάθε παιδί να φέρει από το σπίτι του μία καρέκλα με το όνομά του γραμμένο επάνω για να κάτσουν οι θεατές.
Έτσι και εγώ των τριών Ιεραρχών πρωτάκι, είχα ένα ποίημα, καλά το είπα, πράγμα που ως φαίνεται εκτιμήθηκε, και του Ευαγγελισμού μου δόθηκε ρόλος πολύ μεγαλύτερος σε ένα σκετσάκι, με διαλόγους, με δύο άτομα, το ένα εκ των οποίων ήμουν εγώ, και το άλλο ποιός νομίζετε ό,τι ήταν;
Ο Παναγιώτης!!!
Το πρώτο μου φλερτ, ο πρώτος μεγάλος έρωτας της ζωής μου!!!
Και αρχίσαμε τις πρόβες, μέσα σε πελάγη χαράς και ευτυχίας εγώ, και πλησιάζανε οι μέρες της γιορτής, και έφθασε και η παραμονή της πρόβας τζενεράλε και μάλιστα πάνω στην σκηνή, που είχε πλέον στηθεί.
Γιατί η σκηνή στηνόταν την τελευταία στιγμή, μια και στις αίθουσες αυτές γινόταν όλες τις άλλες μέρες μαθήματα.
Και η πρόβα θα περιλάμβανε όλα τα σκέτς, όλων των τάξεων.
Χαρά και περηφάνεια για μας τα πρωτάκια που θα είμαστε με τους μεγάλους των άλλων τάξεων, και εγώ ακόμα περισσότερο που θα ήμουν, καί με τον Παναγιώτη!
Και τελειώσαμε το μάθημα, και είπαμε και τα ποιήματα μας μέσα στην τάξη μας και πήγαμε στα σπίτια μας αδημονούντες για τις δύο επόμενες μέρες.
Την ώρα που έκατσα όμως να φάω σαν κάτι να μην πήγαινε καλά, σαν μια αδιαθεσία, σαν κάτι ένα φούντωμα στό πρόσωπο, και με κοιτάζει η Πελαγία από πιό κοντά και βγάζει την καταδικαστική μου απόφαση.
Ανεμοβλογιά.
Σερνόταν που λένε στο χωριό εκείνη την εποχή, αλλά προπαραμονή του Ευαγγελισμού; Τόση καντεμιά;
Και να το δάκρυ κορόμηλο, και τι θα κάνω εγώ που έχω ποίημα, και θα χάσω…και τον Παναγιώτη μου, αυτό το τελευταίο το έλεγα από μέσα μου φυσικά , μην μας πάρει είδηση η Πελαγία, και δεν προλάβαμε να συνειδητοποιήσουμε, εγώ δηλαδή, το μέγεθος της καταστροφής, και χτυπάει η πόρτα και δυό παιδιά από μεγαλύτερες τάξεις λένε στην μαμά μου:
-Ώ θεία, η δασκάλα η Έλλη είπι, να πάρ’ η Κατινούλα ούλου του ποίημα, γιατι του άλλου του μουρό αρρώστσι.
-Να πείτι στ’δασκάλα πους τσι η Κατινούλα είνι άρρουστ’ , είπε η μαμά μου και έκλεισε την πόρτα.
Και να πάλι κλάματα εγώ που είχα τον δικό μου πόνο, αλλά πιό πολυ, τον πόνο για τον Παναγιώτη, που ήταν και άρρωστος.
Που νάξερα τι με περίμενε μετά.
Που τις άλλες μέρες γέμισα με σπυριά που με τρώγανε πάρα πολύ, και η μαμά μου φωνάξανε γιατρό και είπε για όνομα του θεού να μην τα ξύνει γιατί θα της μείνουν σημάδια και ουλές.
Ή φρίκη. Να έχεις πυρετό, να πονάς και να έχεις στο σώμα σου, τις πληγές του…Ιώβ, χωρίς την υπομονή του.
Και να πηγαίνω συνέχεια να ξυστώ και να μου κρατάει τα χέρια η μαμά μου και από την μιά να με παρακαλάει , από την άλλη να με τρομοκρατεί, περιγράφοντάς μου την μελλοντική εικόνα που θα παρουσίαζα γεμάτη με σημάδια στο πρόσωπό μου.
Και εγώ να σκέφτομαι τον Παναγιώτη, που πως θα με αγαπά με σημάδια;
Και από την άλλη αν έχει αυτός σημάδια, αφού την ίδια αρρώστια είχαμε, εγώ πώς θα τον αγαπώ;
Και κάποια στιγμή μέσα στην μέρα, με πήρε φαίνεται λίγο ο ύπνος και η δόλια η μαμά μου κατέβηκε στο κάτω πάτωμα να κάνει κάποιες δουλειές.
Εν τω μεταξύ, ο παπούς μου που έμαθε ό,τι ήμουν άρρωστη, ήρθε σπίτι μας να με δεί.
Ανέβηκε σιγά σιγά τα σκαλοπάτια της σκάλας και στάθηκε στο χωλάκι έξω από την πόρτα του δωματίου μου κρυφοκοιτώντας μέσα, γιατί σαν να άκουσε κάτι ψιθύρους.
Εγώ, με το ρόζ νυχτικό μου, ξυπόλυτη, και με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό ως ικέτιδα σε αρχαία τραγωδία,να ρωτάω, γιατί Παναγίτσα μου σε μένα, και μάλιστα στην μέρα της γιορτής σου, που είχα και ποίημα, και να την παρακαλάω, την Παναγίτσα, να με πάρει από αυτόν τον κόσμο γιατί δεν άντεχα πιά τον πόνο και την φαγούρα, και θα τα έξυνα τα σπυριά, και θα γέμιζα με σημάδια, και δεν θα με ήθελε κανένα αγόρι ποτέ, και τί να την κάνω τέτοια ζωή.
Και εν τω μεταξύ είχε ανέβει και η μαμά μου και άκουγε, και γυρνάει ο παπούς μου και της λέει:
-Ώ Πιλαγία τί νι τούτιν; Θαρρείς ντ’ Κατίνα ντ’ Παξινού βλέπς!!!
Και μούμεινε. Όποτε έκλαιγα με κοροϊδεύανε. Άρχισε πάλι η Παξινού μου λέγανε.
Τι να σας κάνω που οι καλλιτέχνες εκείνη την εποχή δεν είχαν πολύ καλό όνομα και έτσι χάθηκε μια μεγάλη τραγωδός αντάξια της Κατίνας.
Γιατί, πώς να πεις στο Στέλιο και στην Πελαγία ό,τι θέλεις να γίνεις θεατρίνα;
Και αυτά που μου έμειναν από την παραπάνω ιστορία, ήταν ο Παναγιώτης, που είχε αναρρώσει πρώτος και περίμενε πιστός την επιστροφή μου, μερικά σημάδια από το ξύσιμο, το παρατσούκλι Παξινού όποτε έκλαιγα, αλλά και το όνομα Κατίνα, που σημαδιακά είχε γραφτεί στο μητρώο αρρένων και θηλέων της κοινότητας του χωριού από κάποιον θαυμαστή της συνονόματής μου, και με ακολουθεί μια ζωή γραμμένο στην ταυτότητά μου.
Στάλθηκε από το iPad μου
Αύριο Δευτέρα στις 9.00 το πρωί θα γίνει ο αγιασμός για την έναρξη των μαθημάτων στο νέο προσωρινό σχολείο της Βρίσας.
Αύριο σηματοδοτείται μια νέα αρχή για την εκπαίδευση στο χωριό μας. Αύριο δεν θα χτυπήσει το κουδούνι εκεί όπου χτυπούσε πάνω από ένα αιώνα.Επισημοποιείται το τέλος. Ένα τέλος που παραδίδει τη σκυτάλη σε μια νέα αρχή. Και αυτό είναι το πολύ θετικό. Γιατί ένα τέλος προκαλεί πόνο όταν μετά απ’ αυτό δεν υπάρχει κάτι νέο.
Στην πορεία της εκπαίδευσης στο χωριό μας όμως το τέλος του διδακτηρίου που την στέγασε μας παραδίδει ένα νέο -προσωρινό- διδακτήριο που στήθηκε ταχύτατα για να δώσει συνέχεια στην εκπαιδευτική πορεία του τόπου μας.
Αύριο είναι μέρα χαράς για το χωριό μας, για τους χωριανούς μας γενικότερα, όπου κι αν βρίσκονται. Ναι στο κατεστραμμένο χωριό μας λειτουργεί το σχολείο! Το πιο ευχάριστο γεγονός μετά τη 12η Ιουνίου. Κι αυτή η χαρά πρέπει να μεταλαμπαδευτεί σ’ όλα τα παιδιά. Και μόνο η χαρά.
Για μας τους μεγάλους όμως ας γίνει αύριο, με την παρουσία μας εκεί, και ένα νοερό μνημόσυνο για όλους όσους ανοικοδόμησαν, συντήρησαν και ανακαίνισαν το παλιό διδακτήριο. Για όλους όσους δεκάδες χρόνια τώρα δίδαξαν, φρόντισαν, νοιάστηκαν και κοπίασαν γι αυτό και για τα μαθητούδια του. Αύριο μέσα απ’ τη χαρά του καινούριου, ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στο γκρεμισμένο κτίριο ας δούμε να ξεπροβάλλουν απ’ τα χαλάσματα οι μορφές της μάνας, του πατέρα μας, των παππούδων μας και όλων όσων κάθισαν στα θρανία του.
Αύριο ας δώσουμε μαζικά την ευχή: καλή πρόοδο στα παιδιά μας, καλή πρόοδο στο μέλλον του χωριού μας, καλή πρόοδο σ’ όλα τα παιδάκια που φιλοξενηθούν στο καινούριο μας σχολείο. Κι ας τη συνοδέψουμε με μια ακόμα: Γρήγορα να δούμε πάνω στα ερείπια να στήνεται το καινούριο διδακτήριο του χωριού μας.