Ο παπά Δημήτρης Καρράς (γνωστός στους χωριανούς ως “Κουτσνουγέν’ς, εξαιτίας της κοκκινωπής γενειάδας του) υπήρξε ένας ξεχωριστός ιερέας του χωριού μας.
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία χωριανοί μας τον εκθείαζαν σε κάθε ευκαιρία, τόσο για την στεντόρεια αλλά και μελωδικότατη ψαλμωδία του όσο και για το έργο της ζωής του, την ανοικοδόμηση του ναού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη θέση ενός μικρού εκκλησιδίου που προϋπήρχε.
Αφορμή για την ανάρτησή μας αυτή είναι η προσφορά του κειμηλίου που πρόσφεραν τα εγγόνια του στη Βιβλιοθήκη για φύλαξη και αξιοποίηση. Του βιβλίου εισπράξεων του εράνου που πραγματοποίησε για την ολοκλήρωση του έργου του.
Ο παπά Δημήτρης γεννήθηκε το 1887 και “εκοιμήθη ” το 1959, οπότε και ετάφη στον περίβολο της Ζωοδόχου Πηγής, πίσω από το ιερό.
Στη ανάρτησή μας αυτή θα περιορισθούμε στην ανάδειξη των ψυχικού κόσμου του ποιμενάρχη μέσα τα αισθήματα ενός ανιψιού του, όπως αυτά εκφράζονται σε ένα απόσπασμα μιας επιστολής που στάλθηκε από το Congo Belgi, Douma, την 1η Αυγούστου 1929 με μια δυσανάγνωστη υπογραφή ενός ανιψιού του.
Γράφει: Σεβαστέ Θείε και σεβαστή Θεία. Από τα βάθη τέτοιας μακρινής ξενιτιάς της οποίας είμαι κάτοικος και όπου η μελλοντική οικονομική ελπίς με κρατάει μακράν τόσων θελγήτρων του οικογενειακού και συγγενικού μου κύκλου, όπου περνώ την ανθηράν μου νεανικήν ηλικίαν, από τα βάθη λέγω τέτοιας μακρινής γης, πέραν του Ισημερινού, σας στέλλω ταύτην την επιστολήν εις ένδειξην απείρου σεβασμού και αγάπης.
Απευθύνω την παρούσαν μου εις σας, τον μόνον αληθινόν κηδεμόνα της ανατροφής μου. Εις σας τον μόνον αγρυπνήσαντα εξ αρχής της εισόδου σας εις τον οικογενειακόν μας κύκλον δια την καλυτέραν ανατροφήν μου και αποκατάστασιν μου. Εις σας την πηγήν της παρηγορίας μου και την ελπίδαν μου. Επλάσθην δια να σας εκτιμώ και σας αγαπώ δικαίως διότι τόσας ελπίδας έκλεισα εις την αγαθήν σας ψυχήν. Η μνήμη σας με γεμίζει από άπειρα ανεπανάληπτα(;) αισθήματα.
Σε επόμενη ανάρτηση θα παραθέσουμε σε συντομία τις προσπάθειες του παπά Δημήτρη για την ανοικοδόμηση και αγιογράφηση του ναού, που αποτέλεσε τοπόσημο του χωριού μας.
Σημείωση: αναλυτικά για το έργο του παπά Δημήτρη έχει γράψει ο εξαίρετος ερευνητής της ιστορίας του χωριού μας Κωνσταντίνος Κώστας στο 26ο (1998) τεύχος του Αντίλαλου της Βρίσας. Ο Κ.Κ. είχε συζητήσει και είχε πάρει στα χέρια του αρχειακό υλικό από τον γαμπρό του παπά Δημήτρη Ευθύμιο Μακρή και τη σύζυγό του. Από το κείμενο αυτό πληροφορούμαστε ότι ο συντάκτης της επιστολής αυτής είναι ο Χαράλαμπος Π. Σάββας
