Πολύ δυνατή η βροχή που έπεσε πριν λίγη ώρα. Σε μια με μιάμιση ώρα έρριξε μιάμιση ίντσα (39 χιλ).
Δεν είχαμε το “λάγκαδο” του Πλάτανου να χαζεύουμε και τις “βλαστήμιες” όσων εμποδίζονταν από τα παρκαρισμένα αριστερά και δεξιά αυτοκίνητα να έρθουν ή να φύγουν αλλά τα ψηλά κατά διαστήματα κύματα που σήκωνε η για τα καλά φρεσαρισμένη νοτιά.
Και συνεχίζουμε!
Στη μνήμη της γιαγιάς τους Αντιόπης Καβουρή οι οικογένειες Θοδωρή Καβουρή-Ειρήνης Καλατζή και Ειρήνης Καβουρή-Παναγιώτη Προκοπίου πρόσφεραν στο πρόγραμμα σίτισης το ποσό των 50€ η κάθε μία.
Το τοπικό συμβούλιο ευχαριστεί.Η επιτροπή σίτισης έχει στη διάθεσή της το ποσό των 2674,25 + 100= 2774,25€
Είχαμε την ατυχία ο σεισμός να γκρεμίσει τα σπίτια μας, να μας ξεσπιτώσει, να αλλάξει την πορεία της ζωής μας, τις δουλειές μας, τα εισοδήματά μας, τις συνήθειες μας. Το κακό που μας βρήκε ήταν μεγάλο αλλά υπάρχουν και πολύ μεγαλύτερα. Οι αρρώστιες και ο θάνατος. Εμείς τη γλιτώσαμε φτηνά. Τα σπίτια μας –θα ταλαιπωρηθούμε αλλά – θα τα ξαναφτιάξουμε και τη ζωή μας και πάλι θα τη βάλουμε σε ρότα. Γεροί αν είμαστε.
Οι προσωρινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε είναι μεγάλες και ανισότιμες. Άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο. Αυτές τις δυσκολίες –βλέποντας το κακό που μας βρήκε- έσπευσαν πολλοί να μας βοηθήσουν να τις απαλύνουμε. Και κινητοποιήθηκαν, έτρεξαν, διοργάνωσαν, ξόδιασαν, πλήρωσαν και έστειλαν ότι μπορούσαν. Σε είδος και σε χρήμα.
Ένα μέρος από αυτά (να μην τα ξαναλέμε) ήρθε στο χωριό. Και έπρεπε κάποιος να το διαχειριστεί. Και αυτός ο κάποιος ήταν και είναι το τοπικό συμβούλιο. Μακάρι στο χωριό να λειτουργούσε –πριν από το σεισμό- μια ομάδα αλληλεγγύης από τους αιρετούς, τον ιερέα, τους φορείς κ.λπ., που να είχε τη δυνατότητα και την εμπειρία να διαχειριστεί αυτή τη βοήθεια. Αλλά δεν υπήρχε.
Για τη διαχείριση της βοήθειας μπαίνουν είτε το θέλεις είτε όχι κάποια κριτήρια.
Να θυμίσουμε ότι η πολιτεία δίνει (πέρσι και φέτος) το κοινωνικό μέρισμα. Με τα περσινά κριτήρια το μέρισμα το πήραν και …βουλευτές! Με τα φετινά θα το πάρουν άτομα που τα σημαντικά εισοδήματά τους είναι μαύρα και δεν δηλώνονται.
Για τα δικά μας. Κριτήριο μπορεί να είναι ο μισθός ή η σύνταξη. Κάποιος μπορεί να προτείνει να προστεθεί και η ακίνητη περιουσία, άλλος τις καταθέσεις. Άλλος ισχυρίζεται ότι η βοήθεια πρέπει να μοιράζεται σε όλους εξίσου. Δηλαδή ο φτωχός, ο ανάπηρος, ο υπερήλικας, ο φιλάσθενος να εξισώνεται με αυτόν που τα εισοδήματά του είναι ικανοποιητικά.
Σε επίπεδο χώρας αναγκαστικά πρέπει να μπουν κάποια αντικειμενικά κριτήρια έστω και αν δημιουργούν έντονες αδικίες. Σε μια μικρή κοινωνία, όπως το χωριό μας, το ιδεατό κριτήριο είναι με αλληλοκατανόηση και αξιοπρέπεια να βλέπουμε τις ανάγκες των ανθρώπων δίπλα μας και να κατευθύνεται προς τα κει η βοήθεια. Αυτό απαιτεί απόλυτη διαφάνεια αλλά και ανθρώπους μπεσαλήδες.
Θα είμαι ο τελευταίος που θα ισχυριστώ ότι στο θέμα της διανομής της βοήθειας όλα έγιναν ή γίνονται τέλεια. Υπάρχουν ενέργειες ή καθυστερήσεις αδικαιολόγητες. Με τις προσωπικές κατηγορίες και τα ανώνυμα υπονοούμενα δεν βελτιώνεται καμιά κατάσταση. Όποιος θεωρεί ότι κάτι γίνεται λαθεμένα οφείλει να επικοινωνήσει με αυτούς που κάνουν το λάθος και να τους το επισημάνει συγκεκριμένα. Ίσως να υπάρχει μια εξήγηση που να μην την είχε υπόψη του. Ίσως να έχει δίκιο και να το βρει. Ίσως να έχει δίκιο, να μην το βρει και να το καταγγείλει δημόσια.
Έστω τώρα υποθετικά ότι μοιράζονται στο χωριό είκοσι κουπόνια. Θα τα πάρουν είκοσι άτομα-οικογένειες. Αν πούμε σε 500 βρισαγώτες γράψτε σε ένα χαρτάκι τα 20 άτομα που θεωρείτε ότι πρέπει να πάρουν κουπόνια νομίζετε ότι πρόκειται να βρεθούν δυο χαρτάκια με τα ίδια ακριβώς ονόματα; Νομίζω πως όχι.
Επομένως κάθε τέτοια διανομή είναι ευάλωτη σε κριτικές. Άλλες σοβαρές και ανιδιοτελείς που θα πρέπει να κατατίθενται επώνυμα και άλλες κακόβουλες και ιδιοτελείς που ακριβώς επειδή εκθέτουν τον υποστηρικτή τους γίνονται πάντα ανώνυμα. Ντρέπεται ο καημένος να υποστηρίξει δημόσια την άποψή του γιατί ξέρει ότι δεν είναι σωστή. Τη λέει ανώνυμα αποσκοπώντας αλλού ή απλά για να ικανοποιήσει την εσωτερική του ανάγκη της κακοήθειας .
Και επανέρχομαι στην υποθετική περίπτωση των είκοσι κουπονιών. Τι θα πρέπει να κάνει το τοπικό συμβούλιο: Να πει δεν τα θέλω γιατί δεν μπορώ να τα μοιράσω; να καλέσει λαϊκή συνέλευση για να γίνει η μοιρασιά ή να ψάξει να βρει τον κάθε ανικανοποίητο ανώνυμο και να του ζητήσει να κάνει αυτός τη μοιρασιά ; Ευτυχώς το τοπικό συμβούλιο αναλαμβάνει την ευθύνη –με την οποία μπορεί ο καθένας μας να διαφωνεί- και προσφέρει μια ανάσα σε 20 συνανθρώπους μας.
Το έχουμε ξαναγράψει. Αν κάποιος έχει σημαντικό πρόβλημα και δεν βοηθιέται επαρκώς απ’ τις διάφορες διανομές χρημάτων και υλικών υπάρχουν άνθρωποι και φορείς που μπορούν να τους βοηθήσουν. Άνθρωποι που θέλουν και μπορούν να βοηθήσουν αλλά βλέπουν και την κατάντια μας και την κακοήθεια που επικρατεί και προβληματίζονται αν αξίζει τον κόπο. Ας μην τους απογοητεύουμε περισσότερο. Εμείς –και οι ανώνυμοι- θα υποστούμε τις συνέπειες.
Και τέλος ειδικά για την επιτροπή σίτισης το λέμε για μια ακόμα φορά και το εννοούμε. Όποιος έχει κάποιο λάθος να επισημάνει ή κάτι άλλο να προτείνει είναι ευπρόσδεκτος. Από αυτά θα βελτιωθούμε. Αν κάποιος θεωρεί ότι γίνονται λάθη αδικαιολόγητα μπορεί να αναλάβει την ευθύνη της λειτουργίας του προγράμματος σίτισης. Το λέμε και το εννοούμε. Κανένας δεν είναι αναντικατάστατος.
Από την Κατερίνα Γραγουδά
Είχα αποφασίσει να κάνω μιά διακοπή, για να μην σας κουράζω, αλλά σήμερα του Αγίου Στυλιανού νοιώθω κάτι σαν ανάγκη και υποχρέωση πρός τον πατέρα μου, που για αυτόν το έχω γράψει. Επίσης είναι αφιερωμένο σε όσους γιορτάζουν σήμερα αλλά και σε όλους όσους συμμετείχαν ή θυμούνται τα γλέντια στο όμορφο χωριό μας.
Τα μπαρμπούνια και άλλα…..
Προπολεμικά αλλά και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια η μόνη διασκέδαση στα χωριά εκτός από το….κουτσομπολιό ήταν τα πανηγύρια και οι μουσικές.
Στις πιο πολλές μεγάλες γιορτες της χριστιανοσύνης, και δόξα τω Θεώ υπήρχαν πολλές, γινόταν σπονδές στον εορτάζοντα άγιο το πρωί στην εκκλησιά και στον Διόνυσο και Βάκχο το βράδυ.
Όλο το χωριό διασκέδαζε, είτε καθόταν στην μουσική όπως λέγανε, είτε στεκόταν γύρω γύρω, είτε ήταν στα σπίτια τους, γιατί η ηχομόνωση ήταν άγνωστη ως έννοια και οι νότες τρύπωναν μέσα από διάφορα ανοίγματα σε πόρτες και παράθυρα.
Η μουσική ή οι μουσικές, γιατί πολλές φορές ήταν πολλές, έπαιζαν στα καφενεία του χωριού που εκείνη την εποχή ήταν πολλά.
Γύρω στα δέκα ίσως και περισσότερα αριθμούσε σε σύνολο δυό χιλιάδων κατοίκων.
Έπαιζαν λοιπόν οι μουσικές, και όσοι είχαν χρήματα και κέφι καθόταν στα τραπέζια, και όσοι δεν είχαν χρήματα, έστω και άν είχαν κέφι, καθόταν στα σπίτια τους.
Υπήρχε όμως ένα κομμάτι του πληθυσμού, που διασκέδαζε ανέξοδα και αυτό ήταν γυναίκες χωρίς συνοδό, και τα μικρά παιδιά.
Και οι μεν γυναίκες, αφού παίρνανε από το σπίτι τους καθίσματα ή όρθιες, καθότανε γύρω από τον χώρο των τραπεζιών και της “πίστας” και παρακολουθούσαν τα τεκταινόμενα κουτσομπολεύοντας τους πάντες και τα πάντα, τα δε μικρά παιδιά, είτε στους γύρω δρόμους είτε στα σοκάκια, ρίχνανε τις γυροβολιές τους εξελισσόμενοι σε άριστους χορευτές άνευ διδασκάλου.
Αυτά τους μήνες που σήκωνε το έξω, γιατί το χειμώνα αυτά γινότανε μέσα στα καφενεία, και το μόνο που μπορούσες να κάνεις, ήταν ή να συμμετέχεις εντός, ή να ρίξεις καμία ματιά κολλημένος έξω, μέσα από τα τζάμια.
Το εθνικό ποτό ήταν το ρακί ή ούζο, με πενιχρούς μεζέδες που σερβιριζόταν σε μικρά πιατάκια.
Στις γιορτές, συνήθως στη μουσική καθόταν από νωρίς άνθρωποι οικογενειάρχες αλλά και νεαροί ελεύθεροι, ώς επί το πλείστον χωρίς ντάμες, οι αποκαλούμενοι “μπικιάρδις” ή “μουρέλες”.
Τα λεύτερα κορίτσια καθόταν πάντα με τους γονείς τους.
Και μόνο στα χρόνια του πολέμου του σαράντα και μετά, χαλάρωσαν τα αυστηρά ήθη, και οι κοπέλες πηγαίνανε σε γλέντια μόνες, χωρίς γονείς, αλλά και πάλι, κάποιος τις συνόδευε συγγενής ή οικογενειακός φίλος.
Για να χορέψεις στην μουσική έπρεπε να πάρεις νούμερα.
Υπήρχε δηλαδή σειρά προτεραιότητας, και αλίμονο αν κάποιος πήγαινε να την καταστρατηγήσει.
Γινόταν ομηρικοί καυγάδες με θύματα και ζημίες.
Σπάσμένα πιάτα, μπουκάλια και τραπέζια, αλλά και κεφάλια και κομμένα από τζάμια χέρια και τα ακόμα πιό παλιά χρόνια έβγαιναν και μαχαίρια.
Αυτά συνήθως από τις “μουρέλες” , γιατί το ούζο μιλούσε εκείνη την ώρα, αλλά και η εντύπωση που θέλανε να κάνουνε στις λεύτερες κοπέλες ή στις φιλενάδες τους.
Η μουσική πληρωνόταν κατά την διάρκεια του χορού.
Οι άνδρες της παρέας που χόρευαν, κατά διαστήματα, πέταγαν και ένα χαρτονόμισμα στους οργανοπαίκτες.
Η δε όρεξη και η διάρκεια με την οποία έπαιζαν οι….μουσικάντηδες ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το μέγεθος και την συχνότητα που πέφτανε τα χαρτονομίσματα.
Τα δε κεράσματα έδιναν και έπαιρναν.
Ούζο για τους άνδρες, λουκουμάκι ή καραμελίτσα για τις κυρίες, που ή το αφήνανε στο πιατάκι στο δίσκο αφού χαιρετούσαν ή το πέταγαν με χάρη στην παρέα τους.
Οι μουσικοί πάντα ξέρανε ποιός ήταν ο ….κουβαρντάς και ο ανοιχτοχέρης και του φερόταν ανάλογα.
Πρώτο νούμερο και μεγάλη διάρκεια σε χορό.
Πολλές δε φορές η μουσική ήταν αγκαζέ για τους μερακλήδες.
Ένας τέτοιος ήταν και ο γεννήτοράς μου Στυλιανός το όνομα, και εισοδηματίας το επάγγελμα.
Είχε κληρονομήσει μία αξιόλογη περιουσία με τα δεδομένα του χωριού, την οποία κατά καλή του τύχη δεν χρειάστηκε να μοιραστεί με άλλα τέσσερα αδέρφια που είχαν προηγηθεί, και τα οποία είχαν την καλοσύνη να αναχωρήσουν οικειοθελώς…εις τας αιωνίας μονάς.
Και επέζησε ο μπαμπάς μου και τον βαφτίσανε Στέλιο, αντί για Γιώργο, πρός τιμήν του προστάτη των μικρών παιδιών συνονόματου Αγίου.
Οι γονείς του δε άφησαν τα εγκόσμια όταν ακόμη ήταν στην τρυφερή ηλικία των εννέα, ο πατέρας του, και των δεκαπέντε, η μητέρα του.
´Ετσι που λέτε, ο Στυλιανός εισοδηματίας το επάγγελμα όπως είπαμε, ελεύθερος, νέος και ωραίος και πιστεύοντας ό,τι το χρήμα έπρεπε να κυκλοφορεί, ήταν ο εκλεκτός των μουσικάντηδων ή οργανοπαικτών ή όπως αλλιώς θέλετε να τους πείτε.
Γλέντια και γλέντια, εορτάς και πανηγύρεις, αλλά και καθημερινές άνευ λόγου και αιτίας.
Κάνω μία παρένθεση εδώ και δηλώνω ως αυτόπτης μάρτυς της ιστορίας ότι αυτές οι υπερβολές διακόπηκαν μετά την απώλεια της ελευθερίας του, δηλαδή όταν παντρεύτηκε την μάνα μου την Πελαγία.
´Οπως λέγαμε λοιπόν κλείνοντας την παρένθεση, του άρεσε να γλεντά να χορεύει και να κερνά στις μουσικές.
Και ήταν και τέλειος χορευτής. Τον πήγαινε “πά στου νύχ’ “, που λένε τον χορό.
Πάντα δε, βρισκόταν αφορμές για να ξεκινήσει ένα γλέντι.
Μία από αυτές ήταν η κακοκαιρία, ειδικά όταν έβρεχε.
Αγρότες ήταν οι άνθρωποι και με βροχή δεν γινόταν να δουλέψεις.
Καθόταν λοιπόν η παλιοπαρέα στον καφενέ στον Πλάτανο, μαζί με άλλους συγχωριανούς μια βροχερή μέρα, και κατά διαστήματα βγαίνανε έξω από το καφενείο και κοιτάζοντας προς τον Κουκβά, προσπαθούσαν να προβλέψουν άν θα συνεχιστεί η βροχή ή θα…..καλουσνέψ’.
Γιατί αν δεν “φόρτωνε “ο Κουκβάς με σύννεφα, βροχή στο χωριό δεν έπεφτε.
Πρακτική μετεωρολογία με καμία πιθανότητα λάθους, στηριζόμενη σε παρατηρήσεις αιώνων.
Κατά τις δέκα η ώρα λοιπόν βγήκε η ετυμηγορία.
Η βροχή δεν επρόκειτο να σταματήσει και δουλειά για σήμερα δεν υπάρχει.
Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικά και ο ψαράς-μανάβης του χωριού ο οποίος κατέφθασε με ένα φορτίο μπαρμπούνια.
Και εφόσον είχε βγεί η ετυμηγορία και δουλειά γιόκ, η παλιοπαρέα που απαρτιζόταν από Γδούντο, Κρουσταλιό, Σιαπατά, Πορτογλή και άλλους, χοροστατούντος του πατέρα μου, τα αγόρασε όλα, με την εντολή στον καφετζή, να αρχίσει να ψήνει.
Παρήγγειλαν και ένα γκαζοτενεκέ ούζο από το μπακάλικο και άρχισε το γλέντι.
Στρώθηκαν που λέτε οι καλοί μου, και έτρωγαν και έπιναν, και τους ήρθε η διάθεση προς συμπλήρωση της ευδαιμονίας τους, να χορέψουν.
Δυό τρεις πολύ καλές ορχήστρες υπήρχαν τότε στο χωριό μας.
Αλλά κάπως έπεσε στην κουβέντα το όνομα “Γιωργιέλια “.
Μουσικοί με όνομα και υπόληψη σε όλη την επικράτεια.
Ένας της κομπανίας ήταν Γιώργος στο όνομα και αρχηγός, με κάποια αδέρφια του, ίσως και κάποιους άλλους, και πήραν όλοι την ονομασία “Γιωργέλια”.
Κατά διηγήσεις του πατέρα μου αλλά και άλλων παλιών ήταν ασυναγώνιστοι.
Βιρτουόζοι σε όλα τα όργανα.
Μόνο που ήταν από άλλο χωριό και έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να ειδοποιηθούν για να έρθουν.
Ούτε τηλέφωνα ούτε κινητά ούτε αυτοκίνητα εκείνη την εποχή υπήρχαν.
Και το χωριό τους πολύ μακρυά από το δικό μας.
Και τότε πετάγεται ένας από τους θαμώνες και λέει, οτι είχε ακούσει απο έναν από τον Βούρκο, που είχε έρθει να πουλήσει κάρβουνα, ό,τι είχε την προηγουμένη μέρα γλέντι στον Βούρκο, σε μία αρραβώνα, και έπαιζαν τα “Γιωργέλια “, και μάλλον θα είναι ακόμα εκεί και θα κοιμούνται.
Γιατί τότε τα γλέντια κράταγαν μέχρι το πρωί.
Αυτό το χωριό ήταν στη μέση της απόστασης, μεταξύ των δικών μας.
Και πετάγεται ο Στυλιανός και δηλώνει ό,τι θα πάει με την φοράδα και θα τους φέρει.
Ο δε Βούρκος σημερινός Σταυρός, καμιά δεκαριά χιλιόμετρα απόσταση από τον δρόμο που ξέρω, τον σημερινό.
Αλλά και από μονοπάτια να πήγαινε μιλάμε για δρόμο!
-Βρέ τρελός είσαι; του φωνάζανε οι άλλοι, τίποτα εκείνος.
Και καβαλάει την φοράδα που λέγανε όμως “ό,τι έτρεχε σαν τον άνεμο” και μέσα στην βροχή πάει στον Βούρκο και βρίσκει τους βιρτουόζους μουσικάντηδες και τους έφερε στο χωριό.
Τρία μερόνυχτα κράτησε το γλέντι.
Όσο τα μπαρμπούνια, ο γκαζοτενεκές το ούζο, και τα κουράγια τους.
Και όταν τελείωσαν όλα, αποφάσισαν να το διαλύσουν.
Η βροχή είχε φροντίσει να τελειώσει γρηγορότερα, αλλά ποιος την “έχεζε”, που δεν βλέπανε….την τύφλα τους από το μεθύσι.
Το κοντέινερ της Βιβλιοθήκης στα Βατερά απόκτησε “καλλιτεχνική προσωπικότητα”
Την “προσωπικότητα” την προσέδωσε η πινακίδα που πληροφορεί για τη χρήση του χώρου. Και την προσθήκη “καλλιτεχνική” την χρεώθηκε η κα Ελεάνα Κεσάκη ( του ” τέμπερα και μετάξι”) που με πολύ μεράκι, γούστο και φαντασία την φιλοτέχνησε.
Η Βιβλιοθήκη την ευχαριστεί ολόθερμα.
Στη μνήμη της Αντιόπης Καβουρή ο Κώστας Καλατζής και η Μυρσίνη Νικέλλη, αντί για στεφάνι, πρόσφεραν στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 20€
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.
Νέες διευκρινίσεις με τη μορφή ερωταπαντήσεων παρείχε το Υπ. Εργασίας για το Κοινωνικό μέρισμα και τη διαδικασία χορήγησης.
Για να διαπιστώσετε αν είστε δικαιούχος του κοινωνικού μερίσματος πρέπει να μπείτε στον διαδικτυακό τόπο www.koinonikomerisma.gr χρησιμοποιώντας τους προσωπικούς κωδικούς πρόσβασης στη φορολογική βάση δεδομένων TAXISnet της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Εάν είστε δικαιούχος του μερίσματος και συνταξιούχος ή λαμβάνετε το επίδομα ανασφάλιστων υπερηλίκων του ΟΓΑ, δείτε την ερώτηση 9.
Με την είσοδο σας στο σύστημα θα σας ζητηθεί να επιβεβαιώσετε τον ΑΜΚΑ σας και να εισάγετε ένα e-mail και τον αριθμό ενός κινητού τηλεφώνου που θα χρησιμοποιηθούν για αποστολή τυχόν ειδοποιήσεων. Θα σας ζητηθεί επίσης να συναινέσετε στην επεξεργασία των στοιχείων που απαιτούνται, δηλαδή των στοιχείων που αφορούν εσάς, την/τον σύζυγό σας και τα προστατευόμενα τέκνα σας. Επίσης, θα πρέπει να δηλώσετε έγκυρο και ενεργό IBAN, στον οποίο πρέπει να είστε υποχρεωτικά είτε αποκλειστικός δικαιούχος είτε συνδικαιούχος. Σε αντίθετη περίπτωση, δε θα πραγματοποιηθεί πληρωμή ακόμα και αν πληροίτε τα κριτήρια. Για τον λόγο αυτό, προτείνουμε να χρησιμοποιήσετε τυχόν δηλωμένο ακατάσχετο λογαριασμό, τον λογαριασμό μισθοδοσίας ή είσπραξης σύνταξης ή επιδομάτων (ανεργίας, ΚΕΑ κτλ) ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα με την πίστωση των χρημάτων στον λογαριασμό σας. Τα οικονομικά/περιουσιακά στοιχεία θα εμφανίζονται προσυμπληρωμένα στην αίτηση και η αλλαγή τους δεν είναι δυνατή.
Αν εμφανίζονται λανθασμένα στο σύστημα τα στοιχεία σας θα πρέπει να απευθυνθείτε στους παρακάτω φορείς:
στα ΚΕΠ εάν το πρόβλημα αφορά στον ΑΜΚΑ (για περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε την ερώτηση 5)
στον ΕΦΚΑ εάν το πρόβλημα αφορά στον χρόνο ασφάλισης
στον ΟΑΕΔ εάν το πρόβλημα αφορά στον χρόνο ανεργίας (για περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε την ερώτηση 6)
Στη συνέχεια, πρέπει να ξαναμπείτε στον διαδικτυακό τόπο www.koinonikomerisma.gr και να επαναλάβετε τη διαδικασία. Η διαδικασία θα πρέπει πάντως να ολοκληρωθεί εντός της σχετικής προθεσμίας υποβολής αιτήσεων.
Στην περίπτωση αυτή και εφόσον εμφανιστεί αντίστοιχο μήνυμα, πρέπει να πάτε σε ένα ΚΕΠ και να διορθώσετε το στοιχείο που είναι λάθος χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε επίσημο έγγραφο μπορεί να αποδείξει την αλλαγή που θέλετε να κάνετε.
testetstetset
Στην περίπτωση αυτή και εφόσον εμφανιστεί αντίστοιχο μήνυμα, πρέπει να πάτε σε ένα ΚΕΠ και να ζητήσετε να ενημερώσετε την εγγραφή του ΑΜΚΑ σας ως προς το πεδίο του ΑΦΜ. Θα χρειαστείτε ένα έγγραφο που να αποδεικνύει ότι είστε εσείς (ΑΔΤ, Διαβατήριο, κτλ) και ένα έγγραφο που να αναγράφει το ΑΦΜ μαζί με τα προσωπικά στοιχεία σας (πχ εκκαθαριστικό εφορίας). Στη συνέχεια, πρέπει να ξαναμπείτε στον διαδικτυακό τόπο www.koinonikomerisma.gr και να επαναλάβετε τη διαδικασία. Η διαδικασία θα πρέπει πάντως να ολοκληρωθεί εντός της σχετικής προθεσμίας υποβολής αιτήσεων.
Μπορεί να μην έχετε συμπληρώσει 6 συνεχόμενους μήνες ανεργίας, όπως προβλέπει η Κοινή Υπουργική Απόφαση, περίπτωση κατά την οποία δεν δικαιούστε μείωση των εισοδημάτων σας. Εάν έχετε συμπληρώσει 6 συνεχόμενους μήνες ανεργίας, υπάρχει κάποιο λάθος στα στοιχεία του ΟΑΕΔ, οπότε θα πρέπει να απευθυνθείτε στον ΟΑΕΔ για τη διόρθωση των στοιχείων σας. Στη συνέχεια, πρέπει να ξαναμπείτε στον διαδικτυακό τόπο www.koinonikomerisma.gr και να επαναλάβετε τη διαδικασία. Η διαδικασία θα πρέπει πάντως να ολοκληρωθεί εντός της σχετικής προθεσμίας υποβολής αιτήσεων.
Ναι. Δεν είναι απαραίτητο να είστε ακόμα άνεργος, εφ’ όσον έχετε συμπληρώσει 6 συνεχόμενους μήνες ανεργίας εντός του έτους.
Ναι, τη δικαιούστε. Από τη ρύθμιση εξαιρούνται μόνο οι ελεύθεροι επαγγελματίες που δεν φορολογούνται ως μισθωτοί.
Εάν είστε άνω των 70 και λαμβάνετε σύνταξη ή το επίδομα των ανασφάλιστων υπερηλίκων του ΟΓΑ, δεν είναι απαραίτητη η υποβολή αίτησης. Εφόσον πληροίτε τα κριτήρια για την καταβολή του κοινωνικού μερίσματος, το κοινωνικό μέρισμα θα σας καταβληθεί αυτόματα στο λογαριασμό στον οποίο λαμβάνετε τη σύνταξη ή το επίδομα ανασφάλιστων υπερηλίκων. ΠΡΟΣΟΧΗ: Η αυτόματη καταβολή σε τραπεζικό λογαριασμό, σύμφωνα με τα παραπάνω, αφορά μόνο σε όσα νοικοκυριά αποτελούνται από ένα μόνο άτομο ή από ένα ζευγάρι και δεν ισχύει όταν υπάρχουν και άλλα μέλη στο νοικοκυριό.
Ναι, το ποσό αυτό συνυπολογίζεται ως εισόδημα.
Ναι, το επίδομα ανεργίας θεωρείται εισόδημα.
Όχι. Το κοινωνικό μέρισμα δεν θα προσμετρηθεί στο εισόδημά σας για την καταβολή οποιουδήποτε επιδόματος.
Τα αναπηρικά επιδόματα και οι αναπηρικές συντάξεις συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό του εισοδήματος. Ωστόσο, οι υψηλότερες ανάγκες των ατόμων με αναπηρία λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό του ισοδύναμου εισοδήματος. Συνεπώς, μεταξύ νοικοκυριών με την ίδια ακριβώς σύνθεση, ευνοούνται αυτά που περιλαμβάνουν μέλη με προβλήματα αναπηρίας.
Όπως και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία, θα προκύπτει από την τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος.
Λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των εισοδημάτων είτε αυτά φορολογούνται κανονικά είτε απαλλάσσονται από το φόρο είτε φορολογούνται με ειδικό τρόπο, καθώς και το σύνολο των επιδομάτων και των κάθε μορφής χρηματικών μεταβιβάσεων όλων των μελών του νοικοκυριού. Ο υπολογισμός γίνεται αφού έχουν αφαιρεθεί οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και προ φόρων.
Η αποζημίωση απόλυσης, η διατροφή συζύγου και τέκνων για το νοικοκυριό που τη λαμβάνει, καθώς και οι περιπτώσεις που συμπληρώνονται στους κωδικούς 781-782 του εντύπου Ε1.
Η αίτηση απεικονίζει όλα τα στοιχεία της τελευταίας εκκαθαρισμένης φορολογικής δήλωσης και συνεπώς την περιουσιακή κατάστασή σας κατά το έτος 2016. Η περιουσιακή κατάσταση δε γίνεται να μεταβληθεί ακόμα και εάν έχει πραγματοποιηθεί πώληση περιουσίας μετά την 1/1/2017.
Το ποσό των τόκων προκύπτει από την τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος και δεν είναι δυνατό να αλλάξει. Βάσει του παραπάνω ποσού των τόκων εκτιμάται το ύψος των καταθέσεων, χρησιμοποιώντας το μέσο καταθετικό επιτόκιο του έτους 2016 όπως έχει υπολογιστεί από την Τράπεζα της Ελλάδος.
Σε αυτή την περίπτωση, οι τόκοι που είναι προσυμπληρωμένοι στη φορολογική δήλωση αφορούν το σύνολο του κατατεθειμένου ποσού, εκτός εάν σε συνεννόηση με τους λοιπούς συνδικαιούχους είχατε συμπληρώσει στη φορολογική δήλωση το ποσό που σας αναλογεί.
Δεν δικαιούνται το κοινωνικό μέρισμα όσοι δηλώνουν δαπάνες που καταβάλονται για οικιακούς βοηθούς, οδηγούς αυτοκινήτων, δασκάλους και λοιπό προσωπικό. Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση που ο φορολογούμενος απασχολεί έναν μόνο οικιακό βοηθό ή όταν ο φορολογούμενος ή πρόσωπο που συνοικεί με αυτόν και τον βαρύνει έχει αναπηρία εξήντα επτά τοις εκατό και πάνω (67%) ή είναι ηλικίας άνω των εξήντα πέντε (65) ετών και απασχολεί ένα νοσοκόμο.
Ναι, αρκεί να πληρούν τα κριτήρια διαμονής.
Ναι, γιατί είναι δικαιούχοι σύνταξης.
Σε περίπτωση που το νοικοκυριό σας έχει και ενήλικα φιλοξενούμενα μέλη, για να δείτε αν πληροίτε τα κριτήρια απαιτείται η συγκατάθεση των φιλοξενούμενων ατόμων, μέσω των κωδικών τους στο Taxis-net, για την επεξεργασία των δεδομένων τους. Η θετική συγκατάθεση όλων των φιλοξενούμενων ενηλίκων εντός της προθεσμίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση ολοκλήρωσης της αίτησης. Συνεπώς, πρέπει να επικοινωνήσετε άμεσα με τους φιλοξενούμενούς σας (στη φόρμα αναγράφονται τα στοιχεία των ατόμων των οποίων η συναίνεση απαιτείται) ώστε να μπουν στον δικτυακό τόπο με τους δικούς τους κωδικούς και να συναινέσουν.
Η αίτηση περιλαμβάνει τα στοιχεία που απεικονίζονται στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2016. Εάν στην τελευταία δήλωση εμφανίζεται φιλοξενούμενο άτομο, ακόμα και αν αυτό έχει αποχωρήσει πλέον από το νοικοκυριό, δε μπορεί να αφαιρεθεί από τη σύνθεση του νοικοκυριού. Η μοναδική εξαίρεση είναι αυτή που αναφέρεται στο επόμενο ερώτημα.
Αν διαπιστωθεί ότι άγνωστο σε εσάς άτομο απεικονίζεται ως φιλοξενούμενος, μπορεί να εξαιρεθεί χρησιμοποιώντας την αντίστοιχη επιλογή που είναι διαθέσιμη δίπλα στο όνομά του. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτό συνιστά ουσιαστικά καταγγελία του προς την οικεία ΔΟΥ περί ψευδούς υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του ατόμου που εμφανίζεται ως φιλοξενούμενος.
Οι φιλοξενούμενοι δεν μπορούν να αιτηθούν. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι να αιτηθεί για το κοινωνικό μέρισμα είτε ο πατέρας σας είτε η μητέρα σας και να τον συμπεριλάβουν στην αίτηση ως φιλοξενούμενο μέλος. Επίσης, στην αίτηση θα πρέπει να συμπεριληφθούν και όλα τα υπόλοιπα μέλη του νοικοκυριού (αν υπάρχουν) που κατοικούν κάτω από την ίδια στέγη.
Οι φιλοξενούμενοι δε μπορούν να αιτηθούν, εφόσον έχουν δηλώσει ότι φιλοξενούνται από άλλο φορολογούμενο στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του έτους 2016 ακόμα και εάν τώρα δε διαμένουν στο νοικοκυριό που είχαν δηλώσει.
Όσοι σπουδάζουν (μέχρι την ηλικία των 25 ετών) θεωρούνται προστατευόμενα μέλη και συμπεριλαμβάνονται στη φορολογική δήλωση των γονέων τους ανεξαρτήτως τόπου διαμονής. Συνεπώς, δε μπορούν να υποβάλλουν ξεχωριστή αίτηση.
Δεν μπορεί να γίνει κοινή αίτηση για το κοινωνικό μέρισμα, αφού η αίτηση απεικονίζει την εικόνα του φορολογούμενου σύμφωνα με την τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος.
Η μόνη δυνατή μεταβολή της σύνθεσης είναι η περίπτωση γέννησης τέκνου μετά την 31/12/2016. Το τέκνο μπορεί να προστεθεί εισάγοντας τον αριθμό Α.Μ.Κ.Α. Καμία άλλη αλλαγή στη σύνθεση του νοικοκυριού δεν είναι δυνατή.
Εφόσον έχουν δοθεί όλες οι τυχόν απαιτούμενες συναινέσεις των ενήλικων μελών του νοικοκυριού σας, εμφανίζεται η πληροφορία του αν πληροίτε τα κριτήρια ή όχι. Εάν τα κριτήρια ικανοποιούνται, εμφανίζεται και το ποσό του κοινωνικού μερίσματος που αντιστοιχεί στο νοικοκυριό σας. Στην αντίθετη περίπτωση, εμφανίζονται αναλυτικά οι λόγοι μη εκπλήρωσης των κριτηρίων.
Αν δεν βλέπετε την πληροφορία για το αν πληροίτε τα κριτήρια ή όχι, κάποιο από τα μέλη του νοικοκυριού δεν έχει δώσει ακόμα την συναίνεση του.
Η μόδα έφτασε μέχρι τα Βατερά!
Όταν πήγαμε νωρίς το βράδυ στο “Πλατανάκι”, των Βατερών είδαμε στο τζάμι αναγγελία περί blach Friday. Εκπτώσεις: το καραφάκι με μεζέ 8€, το σουβλάκι 1€ κ.λ.π.
Το κακό ήταν ότι η ανακοίνωση βγήκε πολύ αργά και ουσιαστικά ενημερώνονταν μόνο όσοι -έτσι κι αλλιώς- πήγαιναν για βραδινή έξοδο στο συγκεκριμένο κατάστημα.
Χρόνια πολλά στις Κατερίνες! Να είναι γεμάτες υγεία και χαρά!
Στο χωριό γιορτάζει το ομώνυμο εκκλησάκι στο δρόμο προς τον Άγιο Φωκά. Όπως κάθε χρόνο αρκετοί ήταν όσοι παραβρέθηκαν στη Θεία Λειτουργία.
Ο Στρατής Κατσιγίνης είχε την καλοσύνη να μας δείξε τα θεμέλια της Παλαιοχριστιανικής εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης,την ύπαρξη της οποίας θυμίζει μόνο μια πινακίδα. Κομμάτια πήλινα πολύ χοντρά ( σε σχέση με τα σημερινά οποιασδήποτε χρήσης) είναι διάσπαρτα στο χώρο και στις πεζούλες.
Δεν πιστεύω να θέλετε και ανασκαφές!
Χρόνια πολλά Κατερίνα να είσαι γερή, πολύχρονη και δημιουργική. Να χαίρεσαι την οικογένειά σου και να μας δίνεις πολλές ευκαιρίες να απολαμβάνουμε το γλαφυρό γράψιμό σου.
Σήμερα (χτες) στην κηδεία της κ. Αντιόπης αρκετοί συγχωριανοί με πλησίασαν και με ενθάρρυναν να συνεχίσω να γράφω. Πολλά από αυτά που ανέβασα εδώ και στον Αντίλαλο είναι ήδη γραμμένα από παλιά και συμπληρώνονται με καινούργια. Όσο ο Στρατής μου το επιτρέπει θα δημοσιεύω στην σελίδα του. Δεν θα γλυτώσετε τόσο εύκολα από μένα. Και ευχαρίστως δέχομαι κριτική αν κάτι δεν σας αρέσει.
Η οδήγηση
Έχετε δει μια ταινία με τον Βέγγο που προσπαθεί να μάθει οδήγηση σε μία χοντρή και κάποια στιγμή την κατεβάζει κάτω και της λέει:
-Πάμε από την αρχή. Αυτό λοιπόν, κυρία μου, είναι αυτοκίνητο.
-Έ, στο μόνο που διαφέρω από την κυρία είναι το ό,τι εγώ δεν είμαι τόσο χοντρή.
´Ασε που μπορεί να ήταν και καλύτερη από μένα σε γνώσεις γιατί εγώ ούτε τα αυτοκίνητα καλά καλά δεν ξέρω να ξεχωρίσω.
Λίγο το πίσω μέρος τους σε μερικά μου φαίνεται διαφορετικό, το χρώμα τους, και βασικά, ο αριθμός τους.
Γιατί με τα άλλα δύο στοιχεία, μπορεί να μπερδευτείς, πολλά μοιάζουν, ενώ ο αριθμός σταθερή αξία.
´Ετσι ξεχωρίζω και το δικό μας, εκτός αν ειναι μοναχό του στο κτήμα, οπότε οδεύω σταθερά προς αυτό χωρίς έλεγχο αριθμού γιατί είναι και το μοναδικό.
Εγώ λοιπόν με αυτές τις προδιαγραφές και με ένα παθολογικό φόβο προς τα τροχοφόρα και την ταχύτητα αυτών, “ήθελα” να μάθω να οδηγώ.
Το ανέκδοτο που λέει, πού πας βρε Καραμήτρο το ξέρετε;
´Ε σε μένα ταίριαζε γάντι.
Η πρώτη αποτυχημένη απόπειρα έγινε όταν ήμουν ακόμα νέα και ωραία που λένε, με εκπαιδευτή τον αγαπητό μου σύζυγο.
Και όλοι μου το λέγανε ό,τι ήταν μοιραίο λάθος αυτό, και το οσμιζόμουν και εγώ, τότε, γιατί τώρα που τον ξέρω καλά θα ήμουν σίγουρη, αλλά πού στο καλό να βρώ δάσκαλο στα Βατερά κατά την διάρκεια των διακοπών μας;
Αρκέστηκα σε ό,τι υπήρχε.
Και ξεκινήσαμε τις μικρές μετακινήσεις και ήταν και άδεια η παραλιακή την εποχή που σας λέω γιατί ήταν Σεπτέμβριος, και σιγά σιγά μέχρι την Παναγιούδα έφθασα η άτιμη, από Μυρίχια μεριά.
Και ο αγαπημένος μου σύζυγος που ώρες ώρες μουρχόταν, και εξακολουθεί να μούρχεται, να τον καρυδώσω, δώστου να κάνει πλάκες εις βάρος μου λέγοντας στην παρέα, ότι δήθεν μια φορά ήταν στο δρόμο ένα γαϊδούρι, και από την άλλη ήταν τα γρί-γρί στη θάλασσα και ψαρεύανε, και τρόμαξα, και του φώναζα, πώς θα περάσω εγώ τώρα ανάμεσα τους, και αυτός μου έλεγε:
-Κατερίνα σφύρα, και παίξ’ το αδιάφορη!!!
Και ότι άλλη μια φορά βοσκούσαν μερικά αρνάκια σε ένα χωράφι και του είπα:
-Πώ πώ κίνηση που έχει σήμερα!!!
Ανοστιές που απλώς μου τη σπάγανε, πλην όμως, δεν με πτοούσανε.
Αυτό που με έκανε να εγκαταλείψω την απέλπιδα προσπάθεια ήταν δυστυχώς η όπισθεν.
Με έβαλε μια μέρα επί ώρες να οδηγώ σε ένα χωράφι και νά στρίψε αριστερά με την όπισθεν και νά στρίψε δεξιά με διέλυσε.
Σημειωτέον ούτε μια φορά σωστά δεν το έκανα.
Πώς μου είχε κολήσει ό,τι στρίβοντας το τιμόνι δεξιά, ο κώλος του αυτοκινήτου πάει αριστερά, όπως γίνεται με την έμπροσθεν;
Και μόλις πήγαινα να το συνειδητοποιήσω και να λέω,νά το, τό’χω βρε παιδί μου, ενστικτωδώς πάλι λάθος το έκανα.
Και πείσμα του συζύγου να την μάθω, και πείσμα δικό μου να μην την μαθαίνω, με την συμπλήρωση κανά τρίωρου με το κεφάλι στραμμένο προς τα πίσω αρχίζει ένας πονοκέφαλος που δεν σταμάταγε με τίποτα.
Ούτε κάν όταν έκατσα στην θέση του συνοδηγού, που ήταν πάντα ηρεμία, ανακούφιση και πανάκεια για όλες τις παθήσεις μου τις προηγούμενες φορές.
Και συνέχισαν να με ξεσκίζουν οι πονοκέφαλοι, και ποιός νοιαζόταν για οδήγηση που τελείωσαν και οι διακοπές και άρχισα και την δουλειά, στην οποία σημειωτέον ο λαιμός μου στραμπουλιζόταν, ούτως η άλλως.
Και για τους μή γνωρίζοντες, οδοντίατρος το επάγγελμα η επίδοξη οδηγός.
Είδα και έπαθα να συνέλθω και η επιθυμία να μάθω να οδηγώ καταχωνιάστηκε στο “χρονοντούλαπο της ιστορίας.”.
Και πέρασαν αρκετά χρόνια, και αγοράσαμε δικό μας σπίτι μακρυά απο την δουλειά μου, και το ξανασκέφτηκα, είχαν ξεθωριάσει και οι κακές αναμνήσεις από τους πονοκεφάλους, και αποφάσισα να ξαναπιάσω το τιμόνι στα στιβαρά μου χέρια αλλά αυτή τη φορά όμορφα και νοικοκυρεμένα.
Βγάλαμε τα παράβολα και ξεκινήσαμε την γύρα στους γιατρούς.
Δηλαδή στον γιατρό.
Γιατί πήγαμε στον φίλο μας τον Κωστή τον Κώστα τον παθολόγο και έπρεπε να πάμε και στον οφθαλμίατρο και….ακόμα πηγαίνω.
Εμπλεξα με την δουλειά, αλλάξαμε και προγράμματα εργασίας με τον άντρα μου γιατί μας έφυγε η κοπέλα που είχαμε για τα παιδιά, δεν είχα κατά βάθος και καμία πρεμούρα να μπλέξω πάλι με το σωφάρισμα, και όλο το ανέβαλα, και έτσι τελείωσε η δεύτερη απόπειρα πριν καλά καλά αρχίσει.
Και χάσαμε και τα παράβολα.
Η τρίτη και φαρμακερή που λένε ήταν μετά από μια εικοσαετία περίπου, όταν ξεκινήσαμε το σπίτι στον Άγιο Φωκά.
Στου διαβόλου τη μάνα, ας μου επιτραπεί η εκφραση, χωρίς τίποτα τριγύρω για να ψωνίσεις και χωρίς συγκοινωνία, πώς να πορευτείς χωρίς να ξέρεις οδήγηση;
Και βγάζουμε καινούργια παράβολα και τελειώνω με τους γιατρούς, και βρίσκω σχολή οδηγών και νά με στα μαθήματα για τα σήματα.
Και παίρνω το βιβλίο τους που σημειωτέον ήταν σαν τηλεφωνικός κατάλογος , και ένα σιντί για το κομπιούτερ και αρχίζω το διάβασμα και κανείς δεν με έπιανε σε αυτό.
Σε κάτι πιτσιρίκια συμμαθητές μου των δεκαοκτώ ετών, που δεν μπορούσαν να τα μάθουν αλλά ήξεραν οδήγηση από τα δώδεκα, έκανα ανήθικες προτάσεις.
Να δώσω εγώ για εκείνους τα σήματα και αυτοί για μένα οδήγηση.
Και μακάρι να γινόταν, γιατί και τα δύο μέρη είχαν το μερίδιο τους στην ασχετοσύνη.
Εκείνοι δεν μπορούσαν να πιάσουν βιβλίο στα χέρια τους, και εγώ…τιμόνι.
Τέλος πάντων όλα καλά μέχρι εδώ ήρθε και η μέρα που θα δίναμε τις εξετάσεις και όταν είπα στον ταξιτζή που πηγαίνω σαν να με λοξοκοίταξε λίγο αλλά είπα δε βαριέσαι ιδέα μου θα είναι τί τον νοιάζει αυτόν που πάω.
Αλλά δεν έβγαλα και άχνα, σαν να ντρεπόμουνα, εγώ που συνήθως είμαι λαλίστατη σε τέτοιες περιπτώσεις.
Στο δρόμο όμως, κάποιος της ηλικίας μου περίπου, με ένα ποδήλατο παρ’ ολίγον να πέσει πάνω μας και άρχισε την γκρίνια ο ταξιτζής για τους γέρους που κυκλοφορούν στους δρόμους και προκαλούν ατυχήματα και μπλά μπλά μπλά…..
Και να με “κόβει” και από το καθρεφτάκι με λίγο υποτιμητικό ύφος.
Και να λέω από μέσα μου, κάτι κατάλαβε αυτός, και βρέ μπάς και είναι σημαδιακό, και κάτι μου λέει στόπ μην προχωράς, και είπα, μπά, απλή σύμπτωση, επιρεάστηκα από το ΣΤΟΠ των σημάτων που έμαθα.
Και μπαίνουμε στον περίβολο και ψιλοντρεπόμουνα γιατί ήμουν η μεγαλύτερη εκεί, μέχρι που είδα και έναν κύριο της ηλικίας μου και ανέπνευσα , αλλά γρήγορα διαπίστωσα ό,τι ήταν ο πατέρας μιας κοπελίτσας μάλλον, που την συνόδευε, και έφυγε σχεδόν αμέσως.
Και μέσα σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, εννοώ εγώ παρέα με τα… εγγόνια μου και την ντροπή μου, μπαίνουμε μέσα μας δίνουν τα θέματα στο κομπιούτερ και εν ριπή οφθαλμού τα τελειώνω, και μετά….το απόλυτο κενό.
Δεν θυμόμουνα τι έγραψα ούτε κάν ποιές ήταν οι ερωτήσεις.
Η δε επιτηρήτρια που με είδε να μην γράφω και να κοιτάω το…ταβάνι με πλησίασε και με ρώτησε προστατευτικά, με λίγη λύπηση στο βλέμμα, αν ήταν όλα καλά.
Εγώ δε της είπα, ναι μεν, μάλλον όλα καλά, αλλά νά, σαν να μου φαίνεται ό,τι τελείωσα γρήγορα.
Και η απάντηση της κοπελίτσας:
-Μήπως δίνατε για βέσπα;
Παιδιά το γέλιο μου πρέπει να ακούστηκε μέχρι έξω στην αυλή.
-Με κόβεις γλυκειά μου, της λέω μόλις πήρα ανάσα, στη ηλικία μου, για βέσπα;
Και εκείνη απολογητικά μου λέει οτι ο αριθμός των σημάτων για βέσπα ειναι ο μισός αυτών του αυτοκινήτου και υπέθεσε ότι γι αυτό ίσως να τέλειωσα γρήγορα.
Το ενδεχόμενο να ήμουν άριστη μαθήτρια το παρέκαμψε, πλην όμως διαψεύστηκε οικτρώς.
Γιατί βγήκανε τα αποτελέσματα και… ναί, ήμουν κάτοχος διπλώματος επιτυχούς περάσματος σημάτων χωρίς κανένα λάθος.
Το πρώτο σκαλοπάτι της ανηφόρας το διαβήκαμε και “τίποτα τίποτα δεν μας σταματά ” που λέγανε ή τα λυκόπουλα στους προσκόπους ή τα χριστιανόπουλα στο κατηχητικό μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή.
Και ήρθε η ώρα να βγώ στο δρόμο, τον αυτοκινητόδρομο εννοώ, προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
Και ζήτησα, και μου δώθηκε, δάσκαλος καλαμπουρτζής, τυχαίως εκ Μυτιλήνης ορμώμενος, ο οποίος όμως ήταν ο μοιραίος ως απεδείχθει άνθρωπος για μένα.
Τις πρώτες τρεις τέσσερις φορές κουβεντούλα και γελάκια, μίλαγε και πολλή ώρα στο τηλέφωνο, και που και που ασχολιόταν και με μένα δίνοντας μου οδηγίες του στύλ, σταμάτα, ξεκίνα, στρίψε, βγάλε φλας, σε ένα ερημικό ή άντε σχεδόν ερημικό δρομάκι στο Παλιό Ψυχικό.
Στο γυρισμό όμως η ψυχή μου πήγαινε στην κούλουρη γιατί βγαίναμε στην Κηφησίας από εκεί που γινόταν τα μαθήματα, και πάταγε το δικό του γκάζι, στο τιμόνι εγώ, για να προλάβει το επόμενο μάθημα που είχε, και εγώ η δόλια έβλεπα το χάρο με τα μάτια μου.
Και αυτός να με καθησυχάζει, ό,τι έχει φρένο, και ελέγχει το αυτοκίνητο, εντελώς ανυποψίαστος ό,τι εγώ έβλεπα ΚΑΙ τον δικό του χάρο παρέα με το δικό μου.
Και κάπου στο όγδοο μάθημα ήρθε με τα μούτρα κατεβασμένα, όλο νεύρα, και με πήγε σε κάτι στενούς διπλής κυκλοφορίας δρόμους, και με παρκαρισμένα αυτοκίνητα από την μια πλευρά και με άφησε στην τύχη μου λέγοντας μου μονολεκτικά:
-Οδήγα.
Μωρέ όπως τα υπολόγιζα εγώ δεν χώραγα ούτε μόνη μου να περάσω, όχι και με τα άλλα που ερχότανε από απέναντι.
´Η τρομάρα!!!!!!!
Και σε μια κατηφόρα βλέπω δεξιά μου έναν να έρχεται με φόρα από ένα στενό και ξέροντας καλά τα σήματα λέω από μέσα μου, αυτός έχει προτεραιότητα, και πατάω φρένο, και ποιός είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε.
Να βάλει κάτι φωνές, ο δάσκαλος εννοώ, ό,τι ο άλλος έχει στόπ, λες και εγώ το ήξερα, και ό,τι θα μας χτυπήσει το από πίσω αυτοκίνητο, που αυτό δεν ήταν σωστό εδώ που τα λέμε, αφού ο ΚΟΚ λέει ότι έπρεπε να διατηρεί απόσταση από το εκπαιδευτικό, αυτό σίγουρα το ήξερα, και το ήξερε και αυτός, αλλά έλεγε ψευτιές για να με κομπλάρει.
Και έλεγε και έλεγε και σταματημό δεν είχε.
Και εγώ να θέλω να τα παρατήσω την ίδια στιγμή και να χαθώ από προσώπου γής.
Εκ των υστέρων έμαθα βέβαια, ό,τι είχε προηγουμένως ένα ατύχημα με έναν άλλο μαθητή του, στο οποίο έφταιγε αυτός, ο δάσκαλος εννοώ, και την πλήρωσα εγώ και το μέλλον μου σαν οδηγός.
Από την μιά λέω ό,τι δεν ήταν το τυχερό μου να γίνω σωφερίνα.
Από την άλλη λέω ό,τι μάλλον ήταν το τυχερό μου, για να μην γίνω σωφερίνα με φωτοστέφανο στον παράδεισο των άσχετων οδηγών, και πάρω και άλλους αθώους στο λαιμό μου, αφού δεν “τό’ χω” βρε παιδί μου.
Γιατί όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, μετά από αυτό το εξευτελιστικό, για την αξιοπρέπεια μου περιστατικό, έδωσα δέκα μούντζες στον εκπαιδευτή και παράτησα τα μαθήματα.
Από τότε, ανελλιπώς μουτζώνω κάθε λίγο και λιγάκι τον εαυτό μου, εδώ στην ερημιά που βρίσκομαι εγκλωβισμένη, παρέα με τους γλάρους.
Και αυτό γιατί κιότεψα και…την έκανα με την όπισθεν, η συγκεκριμένη ήταν εύκολη και χωρίς πονοκεφάλους, με μικρά έως μεγάλα θα έλεγα πηδηματάκια.
Αλλά, και παρακαλώ να το λάβετε σοβαρά υπ’όψην αν περνάει από το μυαλό σας, μουτζώνω από μέσα μου και στέλνω, πάλι από μέσα μου, στο διάβολο με την καλή έννοια μερικούς μερικούς που μου λένε:
-Δεν το πιστεύουμε πώς είναι δυνατόν, εσύ, τόσο ζωντανός και έξυπνος άνθρωπος, να μην ξέρεις να οδηγείς. Εδώ και η κυρά Μαρία ξέρει.
Και δεν μου φταίνε και σε τίποτα οι άνθρωποι εδώ που τα λέμε, αλλά να μωρέ, ξύνουν πληγές.
Άλλως τε εγώ είμαι κυρά Κατίνα.
´
