Ο Δήμος Λέσβου είναι ένας απ’ τους 184 δήμους της χώρας στους οποίους απ’ την επόμενη σχολική χρονιά γίνεται υποχρεωτική η φοίτηση των προνηπίων στα Νηπιαγωγεία ενώ μέχρι φέτος μπορούσαν να επιλέξουν και τον παιδικό σταθμό.
Έτσι και στο χωριό μας όποια παιδάκια συμπληρώνουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018 τα τέσσερα χρόνια τους θα πρέπει υποχρεωτικά να εγγραφούν στο Νηπιαγωγείο.
Παραθέτουμε εδώ το κείμενο που δημοσίευσε στη σελίδα μας με τη μορφή σχολίου η Ζωή Δημητρακέλλη λόγω της σπουδαιότητας του περιεχομένου του.
Την Πέμπτη 26-04-2018 στις 14:00, στο κεντρικό κτήριο του ΥΠ.ΠΟ.Α., στην οδό Μπουμπουλίνας 20-22 θα συζητηθούν και χαρακτηρισμοί κτιρίων που αφορούν το χωριό μας. Φαντάζομαι ότι ο δήμος είναι ενημερωμένος για το κοινοτικό γραφείο.
Από τα υπόλοιπα κτίρια εγώ ενημέρωσα τον κ. Παπαπαναγιώτου. Των υπολοίπων δύο, δεν έχω στοιχεία επικοινωνίας. Αν δεν έχουν ήδη ενημερωθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ας τους ενημερώσει όποιος τους γνωρίζει με την επισήμανση να επικοινωνήσουν με την κεντρική γραμματεία στο τηλέφωνο 2103231314. Κα Καραολάνη.
ΘΕΜΑ 3ο :
Χαρακτηρισμός ή μη ως μνημείου της κύριας όψης του διωρόφου κτηρίου φερ. ιδιοκτησίας Δήμου Λέσβου (Κοινοτικό Γραφείο), που βρίσκεται στον οικισμό της Βρίσας του Δήμου Λέσβου (Εξ αναβολής).
ΘΕΜΑ 4ο :
Χαρακτηρισμός ή μη ως μνημείων της νότιας, δυτικής και ορατού τμήματος της ανατολικής όψης του κτηρίου φερ. ιδιοκτησίας Ζωής Δημητρακέλλη, που βρίσκεται στον οικισμό της Βρίσας του Δήμου Λέσβου (Eξ αναβολής).
ΘΕΜΑ 5ο :
Χαρακτηρισμός ή μη ως μνημείου της κύριας όψης του διωρόφου κτηρίου φερ. ιδιοκτησίας Θεοδωρίτσας Χρ. Παπαπαναγιώτου και Γεωργίου Ευστρ. Ζούρου, που βρίσκεται στον οικισμό της Βρίσας του Δήμου Λέσβου (Eξ αναβολής).
ΘΕΜΑ 6ο :
Χαρακτηρισμός ή μη ως μνημείου του κτηρίου φερ. ιδιοκτησίας Κανέλου Όλγας του Κων/νου, που βρίσκεται στον οικισμό της Βρίσας της Δ.Ε. Πολιχνίτου του Δήμου Λέσβου, στην Περιφερειακή Ενότητα Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
ΘΕΜΑ 7ο :
Χαρακτηρισμός ή μη ως μνημείου του κτηρίου φερ. ιδιοκτησίας Ελένης Κούσκου, που βρίσκεται στον οικισμό της Βρίσας της Δ.Ε. Πολιχνίτου του Δήμου Λέσβου, στην Περιφερειακή Ενότητα Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Ενημερώνουμε ότι το κόστος συμμετοχής στην εκδρομή της 12ης Μαΐου για τα μη τακτοποιημένα ταμιακά μέλη ή τα μη μέλη της Βιβλιοθήκης ανέρχεται στο ποσό των 5€. Υπενθυμίζουμε ότι για τα τακτοποιημένα μέλη η εκδρομή είναι δωρεάν.
Δηλώσεις συμμετοχής σε όλα τα μέλη του ΔΣ της Βιβλιοθήκης.
Πήραμε από τον κ. Τεντόμα το παρακάτω μήνυμα:
Για να δω την εξέλιξη των κατεδαφίσεων και να συζητήσω με τους ανθρώπους του χωριού.
Αν με την ευκαιρία της επίσκεψής μου ο Σύλλογος Σεισμοπαθών και το Τοπικό Συμβούλιο κρίνουν σκόπιμη την οργάνωση ενημερωτικής συγκέντρωσης των κατοίκων, είμαι στη διάθεσή τους.
Χρόνια πολλά κυρία Μέλπω. Στα 90 plus το λέει η καρδιά σου! Να είσαι γερή να ρίξεις τις στροφές σου και του χρόνου στον άγιο Γιώργη μας!
Για μια ακόμα χρονιά τιμήθηκε το πανηγύρι του αγίου Γεωργίου στο χωριό μας, σ
Ο Γιάννης επί το έργον
το γραφικό ξωκλήσι.
Η παραδοσιακή μανέστρα με το μοσχαρίσιο κρέας και η δεκάδα τουλάχιστον των ιππέων και αμαζόνων που …παρέλασαν ήταν από τα συνηθισμένα χαρακτηριστικά του πανηγυριού.
Φέτος είχαμε και μια καινοτομία: την παρουσία ιδιώτη επιχειρηματία ο οποίος άπλωσε τραπέζια και καρέκλες, έφερε γεννήτρια και ψυγείο, ψησταριά και πρόσφερε πρόχειρο φαγητό και ποτά.
Αυτό σε συνδυασμό με τη ζωντανή μουσική που είχε ο Σύλλογος των ιππέων έδωσαν μια ιδιαίτερη ζωντάνια. Ήδη το γλέντι συνεχίζεται ακόμα.
Οι φωτό από το fb του Κ. Κωστάκη
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΩΡΓΟ
Σημ. σελ.: Σε ένα περίπου μήνα έχουμε το δεύτερο μεγάλο πανηγύρι του χωριού μας, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Ως γνωστόν ο ναός αυτός έχει υποστεί σημαντικές ζημιές και έχει χαρακτηριστεί κατεδαφιστέος (κόκκινος) αν και ειδικοί επιστήμονες λένε ότι μπορεί να επισκευασθεί.
Θεωρούμε ότι μπορεί να γίνει η θεία λειτουργία στην πλατεία ανάμεσα στο ναό και το μουσείο. Είναι γνωστό ότι μπορεί να γίνει θεία λειτουργία στο ύπαιθρο. Αν αποφασιστεί, με μια καλή οργάνωση μπορεί να έχει πολύ μεγάλη επιτυχία.
Έχουν αποσταλεί στους ιδιοκτήτες “κόκκινων” 225 ΠΑΕΕΚ (από τα 300 και κάτι που είναι συνολικά τα “κόκκινα”) Τα υπόλοιπα βασικά καθυστερούν λόγω αναμονής της απόφασης του Κ.Σ. Νεωτέρων Μνημείων με το ερώτημα αν θα κηρυχθούν ως διατηρητέα μνημεία ή όχι).
Από τα 225 ΠΑΕΕΚ έχουν υποβληθεί 203 αιτήσεις για Α΄δόση κατεδάφισης, έχουν εγκριθεί 106 επιδοτήσεις Α΄δόσης και έχουν καταβληθεί χρήματα για 71 περιπτώσεις Α΄δόσης.
‘Εχουν υποβληθεί 22 αιτήσεις για χορήγηση της Β΄δόσης κατεδάφισης, έχουν εγκριθεί τρεις (3) επιδοτήσεις Β΄δόσης και έχουν καταβληθεί χρήματα για μία (1) περίπτώση Β΄δόσης.
Επι 900 περίπου “κίτρινων” κτιρίων” έχουν υποβληθεί 155 αιτήσεις για επισκευή και καθορισμό Στεγαστικής Συνδρομής, έχουν ελεγθεί 90 φάκελοι με αυτοψία μηχανικού της ΔΑΕΦΚ, έχουν εκδοθεί τέσσερις (4) άδειες επισκευής και έχει καταβληθεί η Α΄δόση (40% της Στεγαστικής Συνδρομής) σε τρεις (3) από αυτές.
Για απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ 2017-2018 έχουν υποβληθεί 906 αιτήσεις και έχουν αποσταλεί οι σχετικές βεβαιώσεις για 869 από αυτές.
Τέλος,έχουν υποβληθεί μόνο δύο (2) αιτήσεις για καθορισμό δικαιούχου και ύψους Στεγαστικής Συνδρομής για ανακατασκευή “κόκκινων” κτιρίων. (*)
(*) Το επαναλαμβάνουμε για άλλη κια φορά, οι ιδιοκτήτες «κόκκινων» κτισμάτων, μετά την παραλαβή του ΠΑΕΕΚ και παράλληλα με την υποβολή αίτησης με τα απαραίτητα δικαιολογητικά για τη χορήγηση επιδότησης κατεδάφισης (εντός προθεσμίας 15 ημερολογιακών ημερών από την παραλαβή του ΠΑΕΕΚ), μπορούν να προβούν και στη διαδικασία για τον καθορισμό της Στεγαστικής Συνδρομής (Σ.Σ.) για την ανακατασκευή του σεισμόπληκτου κτιρίου.
Συνημμένα αποστέλλουμε σχετικό παλαιότερο σημείωμά μας.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ «ΚΟΚΚΙΝΩΝ» ΚΤΙΡΙΩΝ
Όπως έχουμε επισημάνει και σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας, οι ιδιοκτήτες «κόκκινων» κτισμάτων, μετά την παραλαβή του ΠΑΕΕΚ και παράλληλα με την υποβολή αίτησης με τα απαραίτητα δικαιολογητικά για τη χορήγηση επιδότησης κατεδάφισης (εντός προθεσμίας 15 ημερολογιακών ημερών από την παραλαβή του ΠΑΕΕΚ), μπορούν να προβούν και στη διαδικασία για τον καθορισμό της Στεγαστικής Συνδρομής (Σ.Σ.) για την ανακατασκευή του σεισμόπληκτου κτιρίου.
Η αίτηση για Βεβαίωση Καθορισμού Σ.Σ. για Ανακατασκευή, υποβάλλεται, στην αρμόδια Υπηρεσία, εντός ενός (1) έτους από την ημερομηνία παραλαβής του Πρωτοκόλλου Αυτοψίας Επικινδύνως Ετοιμόρροπου Κτιρίου (Π.Α.Ε.Ε.Κ.) ή της Εκθέσεως Αυτοψίας με το οποίο το κτίριο κρίνεται κατεδαφιστέο (όπως αυτό ορίζεται στην αριθμ. ΔΑΕΦΚ/2641/Α325/18.7.2017 (Β ́2584)κοινή υπουργική απόφαση περί χορήγησης στεγαστικής συνδρομής).
Η αίτηση θα συνοδεύεται από τα ακόλουθα δικαιολογητικά:
1. Πρωτόκολλο Αυτοψίας Επικίνδυνα Ετοιμόρροπου Κτιρίου (Π.Α.Ε.Ε.Κ.) ή Έκθεση αυτοψίας σεισμόπληκτου κτιρίου δομημένου από Ευτελή Υλικά, που εκδόθηκε από την αρμόδια Υπηρεσία, με το οποίο το κτίριο κρίθηκε κατεδαφιστέο.
2. Τίτλους ιδιοκτησίας του ακινήτου εις διπλούν με το τοπογραφικό διάγραμμα που τους συνοδεύει.
3. Πρόσφατο πιστοποιητικό ιδιοκτησίας από το αρμόδιο Υποθηκοφυλακείο ή κτηματολογικό φύλλο από το αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο (εις διπλούν).
4. Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 (εις διπλούν με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής), με το παρακάτω κείμενο:
α) Δεν έχω πάρει άλλο άτοκο δάνειο ή δωρεάν κρατική αρωγή από άλλο φορέα για το ίδιο κτίριο λόγω των βλαβών που υπέστη από το σεισμό της 12.6.2017 και βρίσκεται επί της οδού ………………. ………στην Τοπική/Δημοτική Κοινότητα ……………………………… της Δημοτικής Ενότητας ………… …………… του Δήμου Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου.
β) Δεν έχω πάρει δωρεάν κρατική αρωγή για άλλο κτίριο ιδιοκτησίας μου εξαιτίας του σεισμού της 12.6.2017.
γ) Επιθυμώ η δωρεάν κρατική αρωγή που δικαιούμαι να μου δοθεί για το κτίριο μου που κρίθηκε κατεδαφιστέο με το αριθμ. ……………… Πρωτόκολλο Ε.Ε./Έκθεση Ε.Υ και βρίσκεται στη θέση ……………………………………………………………………………………………….
δ) Τα στοιχεία του/της ιδιοκτήτητριας του ακινήτου την ημέρα του συμβάντος ήταν
……………………………………………………………………………………………… και το κτίριο που περιγράφεται στο Πρωτόκολλο Ε.Ε./Έκθεση Ε.Υ είναι αυτό που βρίσκεται στο οικόπεδο που περιγράφεται στο αριθμ. ……………………………συμβόλαιο.
5. Στις περιπτώσεις που το ακίνητο έχει μεταβιβαστεί μετά την ημερομηνία του συμβάντος απαιτείται Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 (εις διπλούν) του/της προκατόχου του ακινήτου με βεβαιωμένο τη γνήσιο της υπογραφής) με το παρακάτω κείμενο:
Δεν έχω πάρει άλλο άτοκο δάνειο ή δωρεάν κρατική αρωγή από άλλο φορέα για το ίδιο κτίριο λόγω των βλαβών που υπέστη από το σεισμό της 12.6.2017 και βρίσκεται επί της οδού ………………………………….. στην Τοπική/Δημοτική Κοινότητα ………………………………. της Δημοτικής Ενότητας …………………… του Δήμου Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Δεν έχω πάρει δωρεάν κρατική αρωγή για άλλο κτίριο ιδιοκτησίας μου που έχει πληγεί από το προαναφερόμενο συμβάν.
6. Οικοδομική άδεια του πληγέντος κτιρίου. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει οικοδομική άδεια απαιτείται ένα από τα παρακάτω:
* έγγραφο από την αρμόδια Υ.ΔΟΜ. για τις περιπτώσεις που το πληγέν κτίριο βρίσκεται α) εντός σχεδίου πόλεως ή εντός οικισμού με εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο ή β) εντός νομίμως υφιστάμενου προ του έτους 1923 οικισμού ή γ) εντός των ορίων οικισμού μέχρι 2000 κατοίκους οριοθετημένου σύμφωνα με το Π.Δ. 24.4.85 (Δ ́181)
* οποιοδήποτε δημόσιο έγγραφο ή συμβολαιογραφική πράξη, από το οποίο προκύπτει ότι το κτίριο βρίσκεται εντός σχεδίου πόλεως.
* έγγραφο από την αρμόδια Υπηρεσία (Δασαρχείο ή Διεύθυνση Δασών) από το οποίο να βεβαιώνεται ο μη δασικός χαρακτήρας της έκτασης στην οποία βρίσκεται το πληγέν κτίριο,
Μετά τον έλεγχο των δικαιολογητικών εκδίδεται από την ΔΑΕΦΚ Βεβαίωση Καθορισμού Στεγαστικής Συνδρομής για Ανακατασκευή. Στην υπόψη Βεβαίωση καθορίζεται το ύψος της Σ.Σ. (το ποσό του άτοκου δανείου και της δωρεάν κρατικής αρωγής) σύμφωνα με το εμβαδόν του πληγέντος κτιρίου και τη χρήση αυτού, όπως περιγράφονται στο Π.Α.Ε.Ε.Κ ή την Έκθεση αυτοψίας, καθώς και οι δόσεις χορήγησής της όπως αυτές καθορίζονται στην αριθμ.ΔΑΕΦΚ/2641/Α325/18.7.2017 (Β ́2584)κοινή υπουργική απόφαση περί χορήγησης στεγαστικής συνδρομής.
Για τη χορήγηση της στεγαστικής συνδρομής σύμφωνα με τα παρακάτω, απαιτείται η έκδοση άδειας δόμησης για την ανέγερση νέου κτιρίου από την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης (Υ.ΔΟΜ.).
Η Στεγαστική Συνδρομή δίδεται σε τρεις (3) ισόποσες δόσεις: α) Στην με την έκδοση της οικοδομικής άδειας, β) Με την αποπεράτωση του φέροντος οργανισμού του κτιρίου (σκελετό οπλισμένου σκυροδέματος ή λίθινης τοιχοποιίας) και γ) με την αποπεράτωση του κτιρίου.
Ειδικά και μόνο για τις περιπτώσεις που αποδεδειγμένα δεν χορηγείται από το Πιστωτικό Ίδρυμα άτοκο δάνειο και λαμβάνεται μόνο η δωρεάν κρατική αρωγή, η 3η δόση καταβάλλεται μετά την περαίωση της τοιχοποιίας και των επιχρισμάτων του νέου κτιρίου.
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΟΛΥΖΟΥ» ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΒΡΙΣΑΓΩΤΩΝ ΛΕΣΒΟΥ ΑΘΗΝΑΣ
Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στη νέα αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Βρισαγωτών Λέσβου Αθήνας, η οποία αγοράστηκε με τη δωρεά του αείμνηστου Αλέξανδρου Πολύζου, ενώ οι περισσότερες εργασίες και ο εξοπλισμός της έγιναν με δωρεές μελών και φίλων, προσωπική εργασία και αυτεπιστασία του Δ.Σ. Τα εγκαίνια της αίθουσας «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΟΛΥΖΟΥ» θα γίνουν την Κυριακή 6 Μαΐου και ώρα 11.00 π.μ. Μετά τον αγιασμό, θα ακολουθήσει κέρασμα μετά μουσικής, όπως αρμόζει στην περίσταση.
Η διεύθυνση είναι: 3ης Σεπτεμβρίου 144, 3ος όροφος. Στο ισόγειο υπάρχει πάρκινγκ, που θα διατεθεί με χαμηλή χρέωση.
Το πάθημα, μάθημα.
Τα σπίτια στα χωριά “άνοιγαν” για να γιορτάσουν και να δεχτούν κόσμο επίσημα, λίγες φορές το χρόνο.
Σε μεγάλες γιορτές και ειδικά στην ονομαστική γιορτή του συζύγου.
Γιατί τις άλλες μέρες οι γυναίκες πηγαινοέρχονταν από σπίτι σε σπίτι σε γειτόνισσες και φιλενάδες ανεπίσημα, και οι άνδρες πήγαιναν στα καφενεία του χωριού και συναντιόντουσαν, συζητούσαν, έπαιζαν τάβλι και χαρτιά, πίνανε ούζα, τσακώνονταν για τα πολιτικά και “έλυναν” τα μεγάλα παγκόσμια προβλήματα αλλά και τα μικρά που αφορούσαν τις αγροτικές εργασίες τους.
Οι γυναίκες κάνανε γειτονιό και παρακάνι δίπλα στο τζάκι το χειμώνα και μπροστά στις πόρτες τους και στα πεζοδρόμια το καλοκαίρι.
Μαζευόταν εκ περιτροπής σε διάφορα σπίτια και κάνοντας διάφορες δουλειές όπως κέντημα, πλέξιμο, καρύκωμα, γνέσιμο, κριθαράκι, συγχρόνως κουτσομπόλευαν τους πάντες και τα πάντα.
Κανένας δεν ξέφευγε από το στόμα τους.
Όλα αυτά πρόχειρα όμως, χωρίς πολλά πολλά κεράσματα και περιποιήσεις.
Αντε κανά σύκο ή καμιά σταφίδα πού και πού και κανά ρεβύθι καβουρντισμένο.
Στα πανηγύρια και στις γιορτές όταν ειδικά έπαιζε μουσική πήγαιναν οικογενειακώς και με φίλους στα καφενεία άνδρες και γυναίκες μαζί.
Όταν όμως αποφάσιζαν να “ανοίξουν” το σπίτι τους για γιορτή οι ετοιμασίες άρχιζαν πολύ νωρίς.
Έπρεπε το σπίτι να καθαριστεί ακόμα και να ασπριστεί, να στρωθεί με τα καλά τα χράμια το χειμώνα, να πλυθούν οι κουρτίνες, να αλλάξουν τα “καναπελίκια”, και να μπουν τα ωραία τραπεζομάντηλα και τα πετσετάκια τα “προυτνά” που αμέσως τα μάζευαν μετά για να μην χαλάσουν και να ξαναβγούν πάλι του χρόνου.
Υπήρχαν τέτοια εργόχειρα που πήγαιναν από γενιά σε γενιά εκατό ετών και βάλε.
Αλλά και πολλά σύγχρονα, με σχέδια από τα παλιά που τα αντιγράφανε, και έτσι η πάραδοση συνεχιζόταν από γενιά σε γενιά.
Αυτά τα σχέδια όσοι είχανε, δέν τα δίνανε για αντιγραφή όπου όπου.
Κάτι σαν να σου κάνανε χάρη, και μόνο σε πολύ φίλους δινόταν ή σε ανθρώπους που εκτιμούσαν, για να μην τα έχουν πολλοί, και να καμαρώνουν για την σπανιότητα και την ομορφιά τους.
Μετά από την ετοιμασία του σπιτιού σειρά είχαν τα τραταρίσματα.
Τίποτα δεν υπήρχε έτοιμο να το αγοράσεις.
´Ολα έπρεπε να γίνουν από τα χέρια της νοικοκυράς.
Την ημέρα της γιορτής πρώτα έβγαιναν οι φωκάδες με τα γλυκά του κουταλιού, μετά το λικέρ με φοντάν, και τέλος τα σοροπιαστά του ταψιού που ήτανε συνήθως σαμσάς, μπακλαβάς ή κανταΐφι.
Από τους φωκάδες που ήταν γεμάτοι, έπαιρνες με το κουταλάκι σου που το είχαν σε ένα ειδικό δοχείο μια κουταλιά, μετά το ακούμπαγες σε ένα πιατάκι στο δίσκο ή στο ποτήρι με το νεράκι σου και έλεγες, ένα, “εις υγείαν χρόνια πολλά”, και όποιες άλλες ευχές ήθελες και έπινες λίγο.
Μια φορά λέγεται, αλήθεια ψέματα δεν είμαι και σίγουρη, ένας έρμος ξένος, Εγγλέζος νομίζω οτι ήταν, είχε πάει επίσκεψη σε ένα σπίτι μια μέρα και του βγάλανε τον φωκά με το γλυκό να τον κεράσουν και νόμιζε ό,τι έπρεπε να το φάει όλο.
Πήρε το φωκά λοιπόν στα χέρια του και άρχισε να…κουταλίζει.
Αφού ζορίστηκε και έφαγε το μισό δεν άντεξε και με απολογητικό ύφος είπε:
-I am sorry. I can’t eat more.
-Συγνώμη αλλά δεν μπορώ να φάω περισσότερο.
Η δε νοικοκυρά καθόταν και τον κοίταζε άναυδη όση ώρα έτρωγε, γιατί ντρεπόταν να του τον πάρει από τα χέρια αλλά και πώς να του εξηγήσει η δόλια, πώς είναι τα ήθη και τα έθιμα του κεράσματος στην Μυτιλήνη, που δεν ήξερε ούτε τον τρόπο να μην τον προσβάλει αλλά ούτε και την γλώσσα.
Κάτι σαν ανέκδοτο μοιάζει αλλά μπορεί να είναι και αλήθεια.
Μια μεγάλη γιορτή λοιπόν, του Αγίου Γεωργίου, γιόρταζε ο άντρας μιας από τις δασκάλες στον Πολυχνίτο.
Ο Πολυχνίτος είναι ένα χωριό της Μυτιλήνης κοντά στο δικό μας.
Η μαμά της φίλης μου της Εύας, δασκάλα, με τον σύζυγο της επίσης δάσκαλο και τα δυό της παιδιά, πήγαν επίσκεψη στο σπίτι του εορτάζοντος για να του ευχηθούν…επί της ονομαστικής εορτής του.
Οι επισκέψεις άρχιζαν νωρίς και τελείωναν αργά γιατί πηγαίνανε σε πολλά σπίτια οι άνθρωποι, μάλιστα πολλές φορές δεν τις προλάβαιναν όλες και πήγαιναν την επομένη, επειδή στα χωριά οι αποστάσεις είναι μικρές, και οι εορτάζοντες συγγενείς γνωστοί και φίλοι, πάρα πολλοί.
Και τα σπίτια “άνοιγαν” από νωρίς.
Μετά την εκκλησία, και ήταν ανοιχτά σχεδόν όλη την ημέρα.
Κόσμος μπαινόβγαινε συνέχεια και τα τραταρίσματα οι πιό πολλοί τα παίρνανε “στο χαρτί” γιατί δεν μπορούσαν να τα φάνε όλα.
Η Εύα όμως ήταν καινούργιοι στο χωριό αυτό και γνωρίζανε καλά μόνο αυτήν την δασκάλα.
´Ετσι το απογευματάκι “σημαιοστολισμένοι” με τα καλά τους, πήγαν επίσκεψη στο σπίτι του εορτάζοντος.
Οι μεγάλοι έκατσαν στο καλό το δωμάτιο και τα παιδιά πήγαν στην κουζίνα η οποία και αυτή ήταν πεντακάθαρη και περιποιημένη για την περίσταση.
Ήδη του Αγίου Γεωργίου οι νοικοκυρές είχαν αρχίσει να μαγειρεύουν στις μικρές πρόχειρες κουζινίτσες που είχαν στις αυλές τους.
Και άρχισαν τα κεράσματα στους μεγάλους και οι ευχές και κάποια στιγμή ήρθε και η σειρά των μικρών.
Η καλή ανατροφή όσον αφορά τα παιδιά κατά την αντίληψη της εποχής εκείνης, ήταν, όταν σου προσφέρουν κάτι να μην το παίρνεις αμέσως, αλλά να λες ένα “όχι ευχαριστώ πολύ δεν θέλω”.
Και μετά όταν επιμένουν να το παίρνεις και να λές πάλι “ευχαριστώ “.
Και επειδή αυτό ήταν γνωστό πάντα επιμέναμε οι…προσφέροντες στα μικρά παιδιά.
Αυτό είχε μάθει και στα παιδιά της η κ.Κλειώ η μαμά της φίλης μου.
Και το Ευάκι σαν καλό κοριτσάκι το έκανε πάντα.
Το γλυκό δε ήταν ένα ωραιότατο σπιτικό κανταΐφι που η Ευανθούλα δεν ήταν εύκολο να το έχει συχνά και που της άρεσε πάρα πολύ.
Όταν λοιπόν η οικοδέσποινα την πλησίασε, ήταν και πρώτη πρώτη και της πρόσφερε το γλυκό, η Εύα όπως όριζε η καλή ανατροφή ειπε:
-Ευχαριστώ πολύ δεν θέλω.
-Εντάξει, της είπε η κυρία που βιαζόταν εκείνη τη μέρα, θα το φας αν θέλεις αργότερα, και πρόσφερε στα άλλα παιδιά μαζί και στον αδερφό της ο οποίος το πήρε χωρίς δεύτερη κουβέντα αγνοώντας τους κανόνες της καλής συμπεριφοράς που είχε διδαχθεί.
Και άρχισε το μαρτύριο της καυμενούλας.
Όλα τα παιδια να τρώνε από το αγαπημένο της γλυκό και αυτή τίποτα.
Και όλο να παρακαλάει από μέσα της να την θυμηθεί ξανά η κυρία και να της ξανα προσφέρει γλυκό.
Αμέσως θα το έπαιρνε.
Η οποία όμως κυρία με τόσο κόσμο που είχε, ξέχασε το μικρό Ευάκι.
Τα ματάκια της γέμιζαν δάκρυα που με κόπο συγκρατούσε όση ώρα κράτησε το μαρτύριο της.
Και να έχει και τον αδερφό της απέναντι, που την κοιτούσε με ένα ειρωνικό ύφος και κρυφό γελούσε κάτω από τα μουστάκια του.
Και έκανε ότι γλυφότανε κιόλας για να την “πικάρει” πιό πολύ.
Και κάποια στιγμή σηκώθηκαν οι γονείς της για να φύγουν και έσβησαν και οι τελευταίες ελπίδες της.
´Ολη νύχτα στον ύπνο της το γλυκό ονειρευόταν.
Ποτέ δεν ξέχασε την λαχτάρα και την πίκρα της για το κανταΐφι που έχασε μια φορά του Αγίου Γεωργίου σε ένα μικρό χωριό της Μυτιλήνης.
Αλλά και ποτέ πια δεν είπε “ευχαριστώ δεν θέλω” όταν την κερνούσαν.
Έγραψε στα παλαιά της παπούτσια τους “καλούς τρόπους” της εποχής.
Πάντα έπαιρνε το γλυκό και μετά έλεγε “ευχαριστώ πολύ”.
Το πάθημα τής έγινε μάθημα.
Όχι που θα ξανάχανε κανταΐφι!
