Κάτω από τον Πλάτανο…

Ανάσα ζωής σήμερα στο χωριό από τον Ιππικό Σύλλογο. Μέσα στα χαλάσματα, μέσα απ’ τις γειτονιές που μένουν σεισμόπληκτοι, ηλικιωμένοι οι περισσότεροι, περιέφεραν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου με τη συνοδεία φυσικά ιππέων.

Όλες τις προηγούμενες μέρες ακούγονται μόνο τα μουγκρητά των μηχανημάτων κατεδάφισης. Σήμερα οι οπλές των αλόγων έσπασαν την μονοτονία. Οι ήχοι της μουσικής, οι φωνές των παιδιών, το βροντερό χαμόγελο των ηλικιωμένων έδωσαν μια ανάσα ζωής. Έδωσαν την ευκαιρία στα χαλάσματα, πριν το τελειωτικό χτύπημα, να ζήσουν στιγμές που χαρακτήριζαν τη ζωή αυτού του χωριού. Έδωσαν την ευκαιρία στους ηλικιωμένους να νοιώσουν ότι επιτέλους κάποιοι δεν τους ξέχασαν.

(φωτογραφίες από το fb του Κ. Κωστάκη)

Έσοασε για λίγο η μοναξιά των “βαθειά ριζωμένων”

Χαλάσματα χαρείτε.Εσείς θα φύγετε αλλά η ζωή θα μείνει. Στο χωριό υπάρχουν νέοι που δεν θα το αφήσουν να σβήσει.

Και μια μικρή αφιέρωση για όσους δεν αρέσουν τα πλακόστρωτα! Εδώ και δεκαπέντε χρόνια η πολιτεία κήρυξε το χωριό παραδοσιακό αλλά δεν έδωσε ούτε μια δραχμή για να το αναδείξει. Το είχε ξεχάσει! Τώρα το ξαναθυμήθηκαν.

Οι υπεύθυνοι επίτροποι για την ανοικοδόμηση του ξωκλησιού μας ενημερώνουν ότι:

Για το χτίσιμο του “Χριστού “ κατά το χρονικό διάστημα, από
15/4 μέχρι και 21/4, προσέφεραν οι :
1. Οικογ. Μαργαρίτη Πάρη 50€
Σύνολο 50 €
Συνολικό ποσό :(προηγούμενο ποσό 4320€+400$)+50€ =
4370€+400 $
2. Επίσης ο Γιαννάκας Σπύρος πρόσφερε 55 χειροποίητα τούβλά.

Επίσης διευκρινίζουν ότι κάθε Κυριακή δημοσιεύονται τα ονόματα εκείνων που παρέδωσαν την προσφορά τους κατά την αμέσως προηγούμενη βδομάδα και μόνο.

Παραθέτουμε την ανακοίνωσή τους με φωτογραφίες από την πρόοδο των εργασιών.

ανακοινωση 13 ολ

Η Βιβλιοθήκη του χωριού μας διοργανώνει ημερήσια εκδρομή με προορισμό την ευρύτερη περιοχή της Καλλονής.

Θα επισκεφθούμε τα μοναστήρια της Παναγίας της Μυρσινιώτισσας και του Αγίου Ιγνατίου καθώς και τον αρχαιολογικό χώρο των Μέσων.

Προβλέπεται ελεύθερος χρόνος στην Καλλονή, φαγητό στη Σκάλα Καλλονής και το απόγευμα καφέ στη “Φάρμα του Μπέη”.

Η εκδρομή θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Μαΐου και απευθύνεται βασικά σε ενήλικες. Για τα μέλη που είναι ταμιακά τακτοποιημένα (δηλαδή να έχουν πληρώσει τη συνδρομή του 2017 ή να έχουν εγγραφεί μέσα στο 2018) η εκδρομή θα είναι δωρεάν. Για όλους τους άλλους το κόστος θα είναι μικρότερο των 10€ και θα οριστικοποιηθεί όταν κλειστεί η συμφωνία για το λεωφορείο.

Δηλώσεις συμμετοχής σε οποιοδήποτε μέλος του Δ.Σ. της Βιβλιοθήκης το αργότερο μέχρι το Σάββατο 5 Μαΐου.

Το ακριβές πρόγραμμα και το κόστος  για τα μη τακτοποιημένα μέλη θα ανακοινωθούν σύντομα.

Με ενδιαφέρον παρακολουθώ τις θέσεις, τις απόψεις, αλλά και τις αναμνήσεις των συγχωριανών μας για τον πλάτανο, την πλατεία του χωριού και τα καφενεία του.

Εκεί έκανα τα πρώτα μου βήματα. Εκεί μεγάλωσα στο καφενείο του πατέρα μου και είναι ένα κομμάτι της ζωής μου, όπως και πολλών άλλων.

Ο πλάτανος ήταν η καρδιά και το σημείο αναφοράς. Η κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή του χωριού. Θυμάμαι κάποτε σε αυτή τη μικρή πλατεία, στο σταυροδρόμι, έπαιζαν ταυτόχρονα τρεις μουσικές, και το γλέντι κρατούσε μέχρι το πρωί.

Η καταστροφή όμως της 12ης Ιουνίου μας αναγκάζει να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή.

Θυμάμαι το 1955-56 όταν ανακαινίστηκαν τα δύο καφενεία, είχαν πόρτες και παράθυρα με καμάρες και σουβελίκια, οι τότε ιδιοκτήτες τους, Βασίλης Καραμάνος-Τσάκωνας και ο πατέρας μου Κώστας Παρασκευάς, επιθυμούσαν και προσπάθησαν να τα μεταφέρουν λίγα μέτρα πιο πίσω, ώστε να γίνει μία μεγαλύτερη πλατεία, αφού υπήρχε το οικόπεδο, ιδιοκτησία της κοινότητας, που αργότερα έγινε τουαλέτες και Αγροτολέσχη. Απευθύνθηκαν στον τοτε πρόεδρο του χωριού, Πάνο Καραμάνο, ο οποίος το απέρριψε.

Νομίζω οτι τώρα είναι ευκαιρία να εξετάσουμε πάλι αυτη την περίπτωση.

Σταύρος Παρασκευάς

Τέθηκε εκ των πραγμάτων το ερώτημα: έχουμε το δικαίωμα να εκφράζουμε την άποψή μας για θέματα που αφορούν το χωριό μας ή θα πρέπει να ασχολούμαστε ο καθένας μόνο με το σπίτι του;

Απ’ τη σελίδα μας  τέθηκε το θέμα της πλατείας του Πλατάνου τώρα που θα γίνει ανοικοδόμηση με το άρθρο “και τώρα τί;” της 15ης Απριλίου.

Εκφράσαμε την εκδηλωμένη εδώ και χρόνια ελπίδα των χωριανών μας να μεγαλώσει λίγο η πλατεία. Ήμασταν σαφείς στο λίγο: ούτε στο στενό αλλά ούτε και το φαρδύ κοστούμι είναι όμορφα.

Παραθέσαμε και τις προϋποθέσεις: Το αν το επιτρέπει ο οικοδομικός κανονισμός του παραδοσιακού οικισμού μας, πρώτη και σημαντικότερη προϋπόθεση.

Στη συνέχεια: το θέλουν οι ιδιοκτήτες;

Και τελικά προτείναμε να γίνει μια ομάδα εργασίας που θα παράξει 2-3 εναλλακτικά σχέδια για το πως μπορεί να γίνει η πλατεία ώστε ενημερωμένοι οι ιδιοκτήτες να πάρουν την απόφασή τους. Δική τους θα είναι η τελική απόφαση.

Ακολούθησαν και άλλες τοποθετήσεις για το θέμα. Επώνυμες και σοβαρές.

Τέθηκε όμως (επώνυμα) από άμεσα ενδιαφερόμενο πρόσωπο η απαγόρευση να συζητηθεί το θέμα και μάλιστα με αυστηρό τόνο: ” Τα συγκεκριμένα άτομα που ασχολούνται αυτοβούλως με το θέμα ας ασχοληθούν με την τυχόν δικής τους περιουσία στο χωριό μας.”

Αγαπητή Αριάδνη με όλη την εκτίμηση που έχω (και το ξέρεις) προς εσένα και την οικογένειά σου θεωρώ ότι έχουμε το δικαίωμα να συζητούμε για θέματα που αφορούν το χωριό μας. Όχι μονάχα έχουμε το δικαίωμα αυτό αλλά έχουμε και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να νοιαζόμαστε για το αύριο του χωριού μας.

Η όποια απόφαση τελικά ληφθεί θα είναι απόφαση των ιδιοκτητών και του Δήμου. Ίσως (λέω ίσως) αν οι ιδιοκτήτες δουν μια μακέτα της πλατείας με μετακίνηση (π.χ. 4-5 μέτρα) προς τα πίσω όλων των κτιρίων στην ανατολική πλευρά της πλατείας, αν δουν τον δημοτικό χώρο πίσω από τα νέα καφενεία τους να διαμορφώνεται κατάλληλα και να τους δίνεται η δυνατότητα να τον εκμεταλλευτούν εν μέρει, ίσως να θεωρήσουν ότι τους συμφέρει αυτή μετακίνηση. Αν όχι με γεια τους και χαρά τους!

Απλά να θυμήσουμε ότι πριν από 50 και λίγο χρόνια δόθηκε η δυνατότητα στο χωριό να αποκτήσει μια μεγάλη πλατεία που θα άλλαζε την όψη του και τη λειτουργικότητά του και οι τότε αρμόδιοι την “κλώτσησαν”.

Το δις εξαμαρτείν ουκ κοινωνίας σοφής” (κατά παράφραση).

Στον διάλογο για το θέμα δεν έχουν θέση ανώνυμοι που αντί να καταθέσουν την άποψή τους (δεκτή έστω και ανώνυμη) καταφεύγουν σε σχολιασμό επώνυμων τοποθετήσεων και μάλιστα μικροπρεπή.

Το ρητό “δυο μέτρα και δυο σταθμά”   χρησιμοποιείται  για να δηλώσει ότι δυο ίδιες περιπτώσεις διαφορετικών προσώπων κρίνονται με διαφορετικό τρόπο.

Εμείς με την επικεφαλίδα θέλουμε  να τονίσουμε ότι την ίδια περίπτωση την κρίνουν με διαφορετικό τρόπο δυο διαφορετικές υπηρεσίες του δημοσίου.

Συγκεκριμένα για να δοθούν σε έναν σεισμοπαθή τα βοηθήματα των 586€, της οικοσκευής και της επιδότησης ενοικίου θα πρέπει αυτός να ήταν μόνιμος κάτοικος Βρίσας. Αυτό αποδεικνύεται με το Ε1 αλλά και με άλλα δικαιολογητικά όπως αποδείξεις της ΔΕΗ, της ΔΕΥΑΛ και βεβαίωση του Προέδρου.

Χωριανός μας που ήταν μόνιμος κάτοικος της Αθήνας μέχρι το 2010 ή 11 όταν συνταξιοδοτήθηκε και ήρθε στο χώριο όπου κατοικεί 12 μήνες το χρόνο δεν φαντάστηκε ότι θα έπρεπε να αλλάξει την κύρια κατοικία του στο Ε1 ούτε ο λογιστής του το υπέδειξε.

Μετά το σεισμό υπέβαλλε τα δικαιολογητικά του στο Δήμο (για τα 586 και την οικοσκευή) και στη ΔΑΕΦΚ για την επιδότηση ενοικίου. Πήγε ότι του ζήτησαν (τα ίδια και στις δυο περιπτώσεις) Από τις υπηρεσίες του Δήμου απορίφτηκε η αίτηση του. Δεν πείστηκε ο αρμόδιος υπάλληλος ότι ο άνθρωπος είναι ΜΟΝΙΜΟΣ κάτοικος Βρίσας εδώ και περισσότερα από 5 χρόνια και του έκοψε τα δυο επιδόματα. Σημειώνεται ότι για άλλους σεισμοπαθείς που στο Ε1 τους δεν ήταν το σπίτι της Βρίσας δηλωμένο ως πρώτη κατοικία δέχτηκε τα (αντίστοιχα) δικαιολογητικά. Ο υπάλληλος που είναι δίπλα στη Βρίσα και όποιον να ζητούσε θα μάθαινε την αλήθεια “προστάτεψε τα συμφέροντα του δημοσίου” και αδίκησε κατάφορα τον πληγέντα χωριανό μας.

Η Υπάλληλοςτης ΔΑΕΦΚ με βάση τα δικαιολογητικά πείστηκε ότι ο άνθρωπος είχε δίκιο και του ενέκρινε την επιδότηση ενοικίου.

Νομίζουμε ότι η ύστερα από αυτό η κα Αντωνέλλη θα πρέπει να παρέμβει για να αρθεί η αδικία.

Ο Κωστής Σταυρινός έστειλε σε αρκετούς αποδέκτες το παρακάτω μήνυμα:

Σας αποστέλλω την προκήρυξη ΕΣΠΑ για τη Λέσβο που μπορεί να είναι ενδιαφέρουσα για το χωριό μας  . καλό θα είναι να την δουν και να την αξιολογήσουν τόσο το τοπικό Συμβούλιο όσο και ο Σύλλογος Σεισμόπληκτων Βρίσας  και να συμμετέχουν σε κάποιες δράσεις.

Την περίληψη της προκήρυξης μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω.

paa_180323_Perilipsi_ETAL

Μερικές μέρες ύστερα από το σεισμό σε πολλά σημεία του χωριού υπήρχαν έντονες δυσοσμίες εξαιτίας της σήψης των τροφίμων στα ψυγεία και τους καταψύκτες που είχαν καταπλακωθεί ή μείνει χωρίς ρεύμα. Επιπλέον κάποιοι άδειαζαν τα ψυγεία τους πετώντας τρόφιμα αλλοιωμένα στα μπάζα των δρόμων.

Αυτά εξαλείφτηκαν σχετικά σύντομα.

Υπάρχει όμως ένα κτίριο, το πρώην σουπερμάρκετ Πετρέλλη, στο οποίο υπάρχουν πολλά αλλοιωμένα τρόφιμα που προκαλούν φοβερή δυσοσμία σε όποιον περάσει με τα πόδια. Και το κτίριο αυτό βρίσκεται απέναντι από τον μοναδικό φούρνο του χωριού που λειτουργεί!

Το κτίριο αυτό έχει χαρακτηριστεί κατεδαφιστέο αλλά η αρχαιολογία δεν επιτρέπει την κατεδάφισή του εξαιτίας της χαρακτηριστικής και εξαιρετικής δόμησής του. Είναι μάλιστα πολύ επικίνδυνο για τους περαστικούς και το απέναντι πράσινο σπίτι.

Κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει τους ιδιοκτήτες του να μπουν μέσα στο ετοιμόρροπο αυτό κτίριο για να το καθαρίσουν. Οι αρμόδιες αρχές όμως (τοπικό συμβούλιο, Δήμος, υπηρεσία δημόσιας υγιεινής) πρέπει να επέμβουν με όποιο τρόπο κρίνουν πρόσφορο για να καθαρίσουν αυτή την εστία μόλυνσης πριν είναι αργά.

Αντιδήμαρχε Γιώργο Κατζανέ έχουμε πολύ καιρό να σε δούμε στην περιοχή μας. Είμαστε σίγουροι ότι μπορείς να επέμβεις αποτελεσματικά και άμεσα!