Με τη νυχτερινή βροχή των 15 χιλιοστών στο βροχόμετρο πιάσαμε τις 11,5 ίντσες και επιτέλους “φιλοτιμήθηκε” το ποτάμι και κατέβηκε.
Οι “παλιοί” έλεγαν ότι το ποτάμι κατεβαίνει στις 10 ίντσες, αλλά φέτος είχαμε καθυστέρηση. Τώρα στην απορία γιατί τόση έγνοια αν κατέβηκε ή όχι το ποτάμι η απάντηση είναι ότι όταν κατέβει το ποτάμι βάζουν νερό τα πηγάδια στις παραποτάμιες περιοχές, όπου και μπαίνουν την άνοιξη τα μπαχτσιδέλια.
Βελτιώθηκε ο φωτισμός των δρόμων σε χωριό και Βατερά με αντικατάσταση μεγάλου αριθμού καμένων λαμπτήρων
Αποσύρονται τα γιορτινά. Μαζεύτηκαν τα ογκώδη στολίδια απ’ το χωριό του Αη Βασίλη καθώς τα δυο περίπτερα που είχαν στηθεί.
Παρέμεινε το μεγάλο “σπίτι”, το κοντέινερ, που δέσποζε στο χώρο και για το οποίο το ερώτημα είναι πως θα αξιοποιηθεί και αυτό και ο χώρος. Οι απόκριες …έρχονται!
Σήμερα πήραμε μια ανάσα από την παγωνιά των προηγούμενων ημερών. Ειδικά χτες το πρωί είδαμε με μεγάλη ένταση το πρώτο “κεράι” και τα παγωμένα νερά. Σήμερα νοτιά και κατά διαστήματα λιακάδα.
Δεν είναι έτοιμο ακόμα το ξωκλήσι του αγίου Ιωάννη του Καλυβίτη. Για το λόγο αυτό αύριο Δευτέρα, που γιορτάζει, η Θεία Λειτουργία θα γίνει στον άγιο Ευστάθιο.
Η Βιβλιοθήκη Βρίσας ευχαριστεί τον Παναγιώτη Κανέλλο για την προσφορά 50€ προς ενίσχυση των δραστηριοτήτων της και ιδιαίτερα του μουσικού κουμπαρά η χρησιμότητα του οποίου φάνηκε καθαρά στην πρωτοχρονιάτικη εκδήλωσή της.
Ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κωνσταντίνος Μουτζούρης παρέδωσε στις 09 Γενάρη 2024 στην Κοινότητα της Βρίσας και στους εκπροσώπους του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βρίσας 100 δέντρα τα οποία προμηθεύτηκε η Περιφέρεια και θα φυτευτούν στην ευρύτερη περιοχή για την αναγέννηση της μετά την μεγάλη πυρκαγιά.
Παρόντες ήταν ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Λέσβου Κώστας Αρώνης και η Αντιπεριφερειάρχης Πρωτογενούς Τομέα Αναστασία Αντωνέλη , υπηρεσιακά στελέχη της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας της Περιφέρειας και κάτοικοι της περιοχής.
Στο πλαίσιο της επίσκεψης στα Βατερά, συζητήθηκαν και ζητήματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία.
Κυκλοφόρησε το 89 τεύχος του περιοδικού της “Λεσβιακής Παροικίας” “ΑΙΟΛΙΔΑ”
Ανάμεσα στα εξαιρετικά περιεχόμενα του ξεχωρίσαμε ένα “παραμύθι για μικρά και μεγάλα παιδιά” με τίτλο “Το βαρύ πένθος της δεκοχτούρας” του Βασίλη Ψαριανού.
Ο Βασίλης με έναν μοναδικό αλληγορικό τρόπο παρουσιάζει τον πόνο που προκαλεί η πυρκαγιά στο δάσος.
Ο “δικός μας” Δημήτρης, της Μαρίας και του Αριστείδη Γεωργακή, φοιτητής στη σχολή των Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ, με τρεις ακόμα συμφοιτητές του έστησαν ένα πρωτοποριακό project που προκάλεσε θαυμασμό στην ακαδημαϊκή και επιχειρηματική κοινότητα.
Εμείς χαιρόμαστε και καμαρώνουμε τους νέους του χωριού μας (στην περίπτωση του Δημήτρη τον μοιραζόμαστε με τον Μόλυβο!) όταν προοδεύουν και διακρίνονται σε οποιονδήποτε τομέα της ανθρώπινης δημιουργίας.
Να τι μας είπε ο ίδιος για την προσπάθειά τους:
Συμμετείχαμε στον διαγωνισμό GreenTech Challenge, ο οποίος αποτελεί τον μεγαλύτερο διαγωνισμό πράσινης καινοτομίας και επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Στην κατηγορία «Φοιτητές» όπου συμμετείχαμε, κληθήκαμε να αναπτύξουμε μια καινοτόμα ιδέα που να επιλύει ένα σύγχρονο πρόβλημα στον τομέα περιβάλλοντος και ενέργειας και βέβαια να την διαμορφώσουμε επιχειρηματικά. Στο τέλος σε ένα τριήμερο του Δεκεμβρίου όλες οι ομάδες, που φέτος αριθμούσαν σε πάνω από 200, είχαν 3 λεπτά για να παρουσιάσουν την ιδέα τους σε μια επιτροπή που αποτελούνταν από καθηγητές πανεπιστημίων και υψηλά στελέχη εταιρειών (όπως ΔΕΗ, Τερνα Ενεργειακή κλπ).
Ενδιαφερόμενος από αυτή την πρόκληση, κατάφερα να συντάξω μια ομάδα φοιτητών που αποτελούνταν από εμένα, τον Στέφανο Γαλάνη, Γαβριήλ Τζονς (σχολή μηχανολόγων μηχανικών) και Σοφία Λεγακη (Νομική). Η ομάδα μας ασχολήθηκε με την μετατροπή τροφικών αποβλήτων σε ενεργειακά ωφέλιμο μεθάνιο (κύριο συστατικό φυσικού αερίου) μέσω μιας βιοχημικής διαδικασίας, την αναερόβια χώνευση, αλλά και με την βελτιστοποίηση της απόδοσης της διαδικασίας αυτής.
Ο Δημήτρης, δεύτερος από αριστερά, με το καρτελάκι ως επικεφαλής της ομάδας που έκανε και τη σχετική παρουσίαση.
Χρειαστήκαμε ατέλειωτες ώρες απασχόλησης και την βοήθεια του μέντορα μας Γιάννη Μποκολίνη, διαφόρων καθηγητών του ΕΜΠ, της συμβουλευτικής εταιρείας Mantis, και τις πολυεθνικές εταιρείες Tradeworks Environmental και Orca.
Τελικά, η ομάδα μας αυτό το τριήμερο των τελικών κατάφερε να παρουσιάσει ένα επενδυτικό σχέδιο που σήκωσε την επιτροπή και το κοινό από τις θέσεις τους, αφού αγγίζαμε θέματα διαχείρισης λυμάτων και παραγωγής ενέργειας με μια βιώσιμη και κερδοφόρα σκοπιά. Αν και δεν στεφθήκαμε νικητές, είμαστε πλήρως ευχαριστημένοι που καταφέραμε να είμαστε μια από τις δώδεκα καλύτερες ομάδες σε ένα τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Αυτή την στιγμή, μόλις άρχισε στις 4 Δεκεμβρίου το πρώτο σχετικό πείραμα στο εργαστήριο Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ που αναμένεται να διαρκέσει 40 με 50 ημέρες, ενώ περιμένουμε προτάσεις από διάφορους φορείς και οργανισμούς για περαιτέρω ανάπτυξη της ιδέας μας.
Ο Πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου, Νίκος Λάσκαρης, μας ενημερώνει ότι αύριο θα γίνει αντικατάσταση των καμμένων λαμπτήρων του δημοτικού φωτισμού. Ο ίδιος έχει μια κατάσταση σημείων που του υποδείχτηκαν ή διαπίστωσε ο ίδιος.
Αν κάποιος νομίζει ότι χρειάζεται ας δηλώσει τον καμένο λαμπτήρα που έχει εντοπίσει με ένα σχόλιο στην σελίδα της Κοινότητας στο fb (τοπική κοινότητα Βρίσας) ή αν δεν μπορεί εκεί στη σελίδα αυτή εδώ.
Με 5 βαθμούς το πρωί και μόλις 9 τώρα (1.30 μ.μ.) και ισχυρό βοριά που κατεβάζει την αίσθηση του κρύου ακόμα πιο χαμηλά, νοιώσαμε και εδώ τα Βατερά ότι έχουμε χειμώνα.
Παρά τις 11 ίντσες βροχής που έχουμε μέχρι τώρα, το ποτάμι του χωριού δεν λέει να τρέξει. Μπορεί να οφείλεται και στο γεγονός ότι δεν είχαμε καταρρακτώδεις βροχές αλλά σίγουρα παίζει ρόλο και η ξεραΐλα που έχει το έδαφος, εξαιτίας της ανομβρίας των τελευταίων χρόνων.
Για τους μπαχτσαβάνηδες του καλοκαιριού που απολαμβάνουν τη ζεστασιά του διαμερίσματος στην Αθήνα να σημειώσουμε ότι πρέπει με το πρώτο διάλειμμα της κακοκαιρίας να έλθουν για να “σηκώσουν” το χωράφι. Η πατάτα όπου να ‘ναι έρχεται!
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που καλούμαστε να λύσουμε στην κατεστραμμένη από το σεισμό και πυροπληκτικη Βρίσα είναι η έλλειψη πόρων επιβίωσης των κατοίκων. Χρόνια τώρα – με δεδομένο ότι τον ελαιώνα τον έχουμε – προσπαθώ να πείσω φορείς και συγχωριανούς ότι η άρδευση μέρος του ελαιώνα από υπάρχουσα γεώτρηση θα δώσει κίνητρο παραμονής στην περιοχή. Σήμερα αν σε επίπεδο μελετών και προγραμματισμού είμαστε έτοιμοι, θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία μέσω μέτρων που ανοίγουν. Δυστυχώς όμως φαίνεται ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ προτεραιότητα μας.
Δυστυχώς δεν έχουμε καταλάβει ότι η ανάπτυξη σε ένα τόπο δεν έρχεται μόνη της. Κάποιοι την φέρνουν. Και αυτοί που την φέρνουν προγραμματίζουν, ενεργούν, υλοποιούν. Και αυτοί σίγουρα δεν είμαστε εμείς