Κάτω από τον Πλάτανο…

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο η εκδήλωση του Συλλόγου με τη λήξη της φετινής περιόδου. Σε ένα κατάμεστο Πολύκεντρο έγινε επίδειξη μοντέρνων χορών και τεχνικών του αθλήματος.

Το εισαγωγικό βιντεάκι (της Γεωργίας Πατατούκου Παπουτσή) πολύ επιτυχημένο. Η δομή και η οργάνωση της όλης εκδήλωσης (κάτω απ’ την επίβλεψη της προπονήτριας Φραντζέσκας Στρατούλη εξαιρετική. Τα παιδιά έδειχναν πως ότι μας παρουσίαζαν το ζούσαν με πάθος.

Μοναδικό μελανό σημείο της εκδήλωσης η εγκληματική επίδειξη (από σχολή της Μυτιλήνης που είχε προσκληθεί χωρίς να είναι γνωστό επακριβώς το περιεχόμενο της επίδειξης) -τάχατες- άμυνας σε επίθεση με μαχαίρι. Ήταν μάλλον επίδειξη επίθεσης παρά άμυνας και εύχομαι να μην προσπαθήσουν παιδάκια που παρακολουθούσαν να το επαναλάβουν.

Η ενασχόληση των παιδιών με αθλήματα είναι σήμερα κάτι περισσότερο από αναγκαία. Όποιο άθλημα εκφράζει το κάθε παιδί. Και είναι πολύ καλό για την περιοχή μας που υπάρχει εδώ μια τέτοια σχολή και δεν χρειάζεται να μετακινούνται τα παιδιά, όπως γίνεται σε πολλά μέρη του νησιού μας. 

Πολύς κόσμος και αυτή την Κυριακή στα Βατερά καθώς και χτες βράδυ. Λες και ήταν τέλος Ιουλίου!!! Προβλέπεται ή μάλλον επαληθεύεται ότι και φέτος τα Βατερά θα κλέψουν την παράσταση!!!

Για άλλη μια χρονιά άναψαν οι φωτιές του Αη Γιάννη στον Άγιο Κωνσταντίνο. Εκεί το έθιμο συνεχίζεται χρόνια τώρα. Το αποθανάτισε ο φακός του Κώστα, ο οποίος είχε την καλοσύνη να μας στείλει μερικές φωτογραφίες. Τον ευχαριστούμε πολύ.

Φωτο 1.Τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια και οι Μάηδες περιμένουν το …ένδοξο τέλος τους!

Φώτο 2. Οι τρεις φωτιές είναι έτοιμες

Φώτο 3. Η …υπερπήδηση!!!

Φώτο 4. “Γιάννη μου, Γιάννη μου, πέτρα το κεφάλι μου, σίδερο η μέση μου…”

(Η πέτρα φαίνεται, όσο για το σίδερο στις κανονικές αποδόσεις του εθίμου ένα κλειδί κρεμασμένο στη μέση αρκεί.)

Φώτο 5. Έστω και την δωδεκάτη!!!

Έτυχε ύστερα από δεκαετίες να βρεθεί τέτοια μέρα στο χωριό, να μην εκμεταλλευτεί την ευκαιρία έστω με σχεδόν σβησμένες τις φωτιές!!!

“Μια πέτρα βρε παιδιά, μια πέτρα και …έφυγα”

Η φήμη ότι καθυστέρησε επίτηδες γιατί φοβόταν τις φωτιές ελέγχεται ως απόλυτα ανακριβής!!!

Υ.Γ. Έμαθα ότι κάψαλα έγιναν και στο Λαγκάδι

Ο χορευτικός Σύλλογος  “Μπάλος” του Πολιχνίτου συμμετέχει στο 2ο Εμπορικό και Πολιτιστικό Ελληνοτουρκικό Φεστιβάλ που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες στη μαρίνα της Μυτιλήνης. Τη Δευτέρα στις 9.00 το βράδυ θα παρουσιάσει χορούς και δρώμενα επροσωπόντας την περιοχή μας στην πολιτιστική κίνηση του νησιού μας απ’ την οποία συνήθως η περιοχή μας λάμπει με την απουσία της.

Αύριο γιορτάζει η Εκκλησία μας το Γενέθλιο του Αγίου Γιάννη του Πρόδρομου, του οποίου την αποτομή της κεφαλής τιμά το εκκλησάκι του Νεκροταφείου. Κατά παράδοση λοιπόν γίνεται λειτουργία εκεί και με την ευκαιρία τελούνται και τρισάγια στους τάφους και στο οστεοφυλάκιο. Επειδή αύριο είναι Κυριακή η λειτουργία στο εκκλησάκι και όλα τα σχετικά  γίνονται σήμερα το πρωί.

Η εικόνα του νεκροταφείου είναι όπως την περιέγραψα (και με φωτογραφίες)τη Μεγάλη Παρασκευή. Να μη γίνω μάντης κακών αλλά όπως πάει η κατάσταση πολύ φοβάμαι ότι σε μικρό χρονικό διάστημα θα γίνονται καυγάδες στο χώρο του οστεοφυλακίου αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται να μπει μια τάξη.

Σήμερα το βράδυ το έθιμο ακούει στο όνομα “Κάψαλα”. Είναι ένα απ’ τα λίγα έθιμα που διατηρείται ακόμα στο χωριό είτε με την παραδοσιακή του μορφή “πέτρα στο κεφάλι μου …” είτε με την απλοποιημένη (απλό άναμα φωτιάς, ιδίως στην παραλία των Βατερών).

Το αυριανό έθιμο ακούει στο όνομα “Κλήδωνας”. Αυτό μάλλον έχει καταργηθεί. Ίσως να γίνεται σε καμιά γειτονιά σε …στενό κύκλο.

Υ.Γ. Σήμερα στις 7 το απόγευμα στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου θα γίνει η γιορτή λήξης για τη σχολή Καράτε, που όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει τίμησε την περιοχή μας με τη συμμετοχή τριών αθλητριών της στην Εθνική Ομάδα (Βαλκανικοί Αγώνες)  

Όντας έτοιμος να γυρίσω το διακόπτη της μηχανής του αυτοκινήτου μου για να μεταφέρω τα πράγματα της θερινής μετεγκατάστασής μας στα Βατερά, χτύπησε το κινητό. “Τί γίνεται κ.τ.λ.” “Τώρα μόλις φεύγουμε για να εγκατασταθούμε στα Βατερά” απάντησα. “Τι λες ρε” απάντησε ο -Αθηναίος- συνομιλητής μου και συνέχισε: “Ίβαλις απ’ τ’ μια του μπουχτσά κι’ απ’ τ’ν άλλ’ τα καλάθια τσι του ντρουβά; Κρέμασεις τσι τ’ όρθεις στου σκαρβέλ’; έδισεις τσι τ’ κατσίκα απού πίσου”!!!

Τι μου θύμισε ο Κώστας! Αλήθεια πριν από πενήντα χρόνια πόσο αλλοιώτικη ήταν η ζωή μας. Στα Βατερά μέναμε στη φρίτζα. Φτιαγμένη από καλάμια, ροδαφνίδες και πευκόκλαδα. Όλα κομμένα με το φόβο μη τυχόν μας δει ο Πελοπίδας (ο δασοφύλακας). Ηλεκτρικό ρεύμα και συσκευές δεν υπήρχαν. Πλαστικά σκεύη ούτε. Ένα ξύλινο πατάρι μέσα στη φρίτζα ήταν το κρεβάτι για τα τέσσερα παιδιά και ένα μικρότερο απ’ έξω φιλοξενούσε τους γονείς. Ένα “φανάρι” (σκεύος με σίτα για την προφύλαξη των φαγητών) δυο λαγήνια για το νερό, μια κατάμαυρη κατσαρόλα και ένα ίδιου χρώματος τηγάνι, ένα ταψί, λίγα πιάτα και μαχαιροπήρουνα. Αυτός ήταν ο βασικός εξοπλισμός!!! Ρούχα από ένα ο καθένας (τα καλά ήταν στο χωριό για την Κυριακή) παπούτσια όχι όλοι. Χαρά όμως όλοι!!! Μικροί και μεγάλοι!!! με τον γείτονα τον Κακάμπουρα να τραγουδά τα βράδια “Τι φεγγάρι λαμπερό, τί υπέροχη βραδιά!!!”

Πόσο λειψός είναι στη σκέψη (νομίζω) όποιος δεν έχει αυτές τις εμπειρίες στη ζωή!

Πριν λίγες μέρες και με τον τίτλο “Ρηθέν υπό του “Κύκλωπος”” έγραψα ένα περιστατικό όπως ακριβώς μου το διηγήθηκαν επειδή μου άρεσε και επειδή έδειχνε την ευστροφία αλλά και το ετοιμόλογο του συγχωριανού μας Δημήτρη Σιγιώργη που έχει φύγει από κοντά μας πριν από σαράντα περίπου χρόνια.

Η χρήση του προσωνυμίου του έγινε χωρίς καμιά διάθεση προσβολής του ίδιου ή οποιουδήποτε άλλου. Δυστυχώς όμως κάποιο συγγενικό του πρόσωπο θεώρησε τη δημόσια αναφορά του ονόματος που όλοι χρησιμοποιούν στον Πλάτανο (για να τον διακρίνουν από συνωνυμίες) ως ατόπημα.

Ζητώ ειλικρινά συγνώμη από όλους τους συγγενείς. Στο μέλλον θα είμαι πιο προσεκτικός. Εγώ τους γειτόνους μου (παλιούς και νέους) τους εκτιμώ όσο και τον εαυτό μου.

Όσοι δεν βρίσκεστε στα Βατερά αυτές τις μέρες χάνετε. Εμείς απολαμβάνουμε το μπάνιο μας σε μια απίθανη θάλασσα. Ύστερα στη ξαπλώστρα  κλείνουμε τα μάτια  μας και αφηνόμαστε να μας παρασύρει ο αχός των κανονιοβολισμών σε ηρωικότερες εποχές. Τα γυμνάσια του ελληνικού στρατού μας ανοίγουν τα φτερά της φαντασίας μας να συναντήσουμε το θρυλικό “ΑΒΕΡΩΦ” να κανονιοβολεί τις τούρκικες αρμάδες.

Βέβαια τρομάζουμε λίγο αλλά μας το ξεπληρώνει ο οίστρος της νίκης! Θα μου πείτε μα οι ξένοι που δεν ξέρουν για τον Αβέρωφ; Πρόβλημά τους. Ας μάθουν! Εξάλλου δεν τους καλέσαμε εμείς! Μόνοι τους ήρθαν! Ας πρόσεχαν. Κι ας μη ξανάρθουν. Τα γυμνάσια του Στρατού μας να παν καλά και οι ιστορικές μας μνήμες να μας ανεβάζουν!

Αυτή δεν είναι προσωπική μου άποψη αλλά προφανώς ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας αφού κανείς δε διαμαρτύρεται, κανείς δε φωνάζει. Ομοφωνία στη ραγιαδιοσύνη μας!

Η κατάσταση με τον δημοτικό φωτισμό σ’ ολόκληρο το νησί μας και φυσικά στην περιοχή μας είναι από τραγελαφική μέχρι επικίνδυνη. Το συνηθισμένο είναι να μην υπάρχουν ηλεκτρικοί λαμπτήρες στις αποθήκες του Δήμου και έτσι για πολλές βδομάδες ολόκληρες γειτονιές να σκοτεινιάζουν ή να αγοράζουν λάμπες οι ιδιώτες για να βλέπουν να πηγαίνουν στα σπίτια τους. Όταν ο Δήμος προμηθευτεί λάμπες αυτές μοιράζονται στις τοπικές και δημοτικές κοινότητες με τη μορφή …εξυπηρέτησης των προέδρων και σε αριθμό που έχει να κάνει με τις …προσβάσεις του καθενός. Δίνονται όμως και μεμονωμένα σε ιδιώτες!!!

Για την αντικατάσταση των λαμπτήρων τα πράγματα είναι τρισχειρότερα. Τουλάχιστον στην περιοχή μας δεν υπάρχει εργολάβος που να έχει αναλάβει το έργο αυτό ούτε υπάρχει ηλετρολόγος του Δήμου. Ευτυχώς υπάρχει ανυψωτικό όχημα το οποίο διευκολύνει τη δουλειά. Το όχημα αυτό χειρίζονται …όποιοι νάναι. Υπάλληλοι του Δήμου (άσχετοι με το αντικείμενο) εκλεγμένοι αυτοδιοικητικοί αλλά και ιδιώτες. Αν φυσικά συμβεί κάποιο ατύχημα τότε πολλοί θα τρέχουν και δεν θα προλαβαίνουν. Όλοι αυτοί που δουλεύουν στην αντικατάσταση των λαμπτήρων εργάζονται εθελοντικά και φυσικά χωρίς αμοιβή.

Ακούγονται όμως και σχόλια στα καφενεία ότι “σιγά μη τρέχουν τζάμπα. Σίγουρα θα πληρώνονται!!!” Η σελίδα μας είναι ανοιχτή να δημοσιεύσει οποιοδήποτε στοιχείο θα μπορούσε να επιβεβαιώσει τα παραπάνω σχόλια. Αλλιώς ας μην είμαστε τόσο πικρόχολοι.

Υ.Γ. Τι γίνεται με τον ηλεκτροφωτισμό των Βατερών. Τους ψηλούς πυλώνες δεν τους φτάνει το ανυψωτικό του Δήμου και έτσι οι καμένες λάμπες κοντεύουν να γίνουν περισσότερες απ’ τις καλές. Να περιμένουμε κάτι για τη λύση του προβλήματος ή μήπως η κατάσταση αυτή συμβάλλει στον περιορισμό της κατανάλωσης(!!!) και επομένως βολεύει.

Συνεχίζεται ο ευπρεπισμός της παραλίας των Βατερών. Έτσι σήμερα εκτός απ’ τους εργάτες καθαριότητας είδαμε το φορτωτή και το φορτηγό του Δήμου να απομακρύνουν τα κομμένα κλαδιά απ’ τις άκρες του δρόμου.

Ένα ακόμα καλό δείγμα απ’ τον αντιδήμαρχο Γιώργο Βουνάτσο. Η σωστή ιεράρχηση και αξιολόγηση των αναγκών των παραλιών της περιοχής μας.