Δευτερανάσταση το 2008. Έχουν περάσει μόλις 5 χρόνια από αυτή τη χρονιά και αν συγκρίνουμε τη φωτογραφία αυτή με τη φετινή (που αναρτήθηκε στο άρθρο “Η Δευτερανάσταση” βλέπουμε ότι ο λιγοστός κόσμος του 2008 έχει συρρικνωθεί το 2013 ακόμα περισσότερο. Μήπως γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό το ερώτημα “Μήπως πρέπει κάτι να αλλάξει;”
(Φωτογραφικό αρχείο: Παναγιώτη Γεωργέλλη)
Ο Γιώργος, που ζει μόνιμα στην Αμερική, έρχεται πολύ τακτικά στο χωριό μας. Ανέκαθεν τιμούσε και το πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου. Τον έχουμε δει με το καουμπόικο καπέλλο του σε άλογο.
Φέτος πρωτοτύπησε. Μας επέδειξε την πρόοδο της τεχνολογίας και την εξέλιξη στη μεγάλη χώρα που ζει. Μας παρουσίασε την αμερικάνικη έκδοση του σύγχρονου …πόνυ. Το έντυσε με την παραδοσιακή σέλλα των αλόγων και φυσικά το έδεσε με χαλινάρι στο πεύκο . Όχι τίποτα, αλλά όταν “ξεσπάσει το ζο” να μην έχουμε τίποτα θύματα.
Γιώργο και του χρόνου να είσαι γερός και να μας έρχεσαι, πάντα κεφάτος και πρωτότυπος!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Με εξαιρετική συμμετοχή του κόσμου πραγματοποιήθηκε και φέτος το πανηγύρι στο ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Πολλά άτομα, άσχετα με το χωριό μας, τίμησαν και φέτος το πανηγύρι, που διοργανώνει εδώ και χρόνια ο ιππικός Σύλλογος του χωριού.
Το φαγητό ήταν μπόλικο και δεν έμεινε κανένας παραπονεμένος. Τα άλογα πολλά και επιβλητικά. Υπήρχε και ζωντανή μουσική. Πολλά τραπέζια και καρέκλες. Αλλάζει σιγά σιγά η φυσιογνωμία και αυτού του πανηγυριού.
Τώρα που γράφω ακούγεται η μουσική της μπάντας που συνοδεύει την επιστροφή των αλόγων στο χωριό. Το βράδυ στον Πλάτανο η συνέχεια…
Συγχαρητήρια στο Σύλλογο και σε όσους βοήθησαν -και ήταν αρκετοί- για την επιτυχία του πανηγυριού
Αμέσως μετά τη Δευτερανάσταση χτες πραγματοποιήθηκε η περιφορά του μοσχαριού με τη συνοδεία της μπάντας. Και για το θέμα αυτό υπάρχουν αντικρουόμεννες απόψεις. Μια εικόνα με τη βοήθεια λίγων -κακής ποιότητας, από κινητό- φωτογραφιών
Χτες το απόγευμα, όπως απαιτεί το έθιμο του χωριού μας, πραγματοποιήθηκε η Δευτερανάσταση. Οι δυο φωτογραφίες που παρατίθενται χωρίς άλλα σχόλια δείχνουν την τραγική πραγματικότητα.
Κατά την περιφορά της Ανάστασης στο χωριό πραγματοποιήθηκε και το κάψιμο του “Οβραίου”, που φέτος -όπως θα είδατε και στη φωτογραφία του- φέτος επανήλθε στο αρχικό του θέμα: τον Ιούδα. Εκεί ο κόσμος ήταν πάρα πολύς.
Μήπως πρέπει κάτι να αλλάξει;
Στο Μοναστήρι της Παναγίας στο Δαμάντρι η Ανάσταση έγινε στις 9.00 μ.μ. Όλο το προαύλιο και οι γύρω αναβαθμίδες ήταν γεμάτες από κόσμο. Η καταπληκτική βραδυά, οι ολάνθιστες τριανταφυλλιές, το άρωμα από τις λεμονιές και το φως των κεριών συνέθεταν ένα ειδυλλιακό περιβάλλον. Στο τέλος προσφέρθηκαν πασχαλινά αυγά που πρόσφερε ο συνεταιρισμός των γυναικών του Πολιχνίτου και απ’ τα οποία ένα μέρος ήταν παραγωγή του Μοναστηριού.
Οι φωτογραφίες είναι από βίντεο και μας τις έστειλε ο Δημήτρης Ηλίας από τα Βασιλικά
Λίγες φωτογραφίες από την Ανάσταση στο χωριό που μας έστειλε ο Κώστας Κωστάκης
Έτοιμος ο “Οβραίος” (τώρα το πρώτο “Ο”, μπορεί να είναι και “Ε” ή “Ι”) περιμένει την ώρα του.
Η καμπάνα για τη Δευτερανάσταση θα χτυπήσει στις 6.00 το απόγευμα
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να γράψω τίποτα άλλο εκτός απ’ το ότι ήταν μια ακόμα βρισαγώτικη Ανάσταση! Εδώ και όταν δεν πωλούνται βεγγαλικά, …βρίσκονται. Και μάλιστα τη μειωμένη ποσότητα ισοσκελίζει η αυξημένη ένταση!
Ο κόσμος πολύς και η ατμόσφαιρα εξαιρετική. Στο τέλος μοιράστηκαν σε όσους είχαν μείνει -τα καθιερωμένα πια- πασχαλινά αυγά και κουλουράκια.
Τα μόνα παράπονα που άκουσα αφορούσαν το σκοτάδι που επικρατούσε στην ανηφόρα προς το νεκροταφείο -όπου μετά την Ανάσταση ανεβαίνουν πολλές δεκάδες άτομα- δεδομένου ότι σε δυο διαδοχικες κολώνες δεν υπήρχαν φώτα.
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Το “Ανάστα ο Θεός” ήχησε σήμερα και στην Εκκλησία μας με τον ιερέα μας, συνεπικουρούμενο από τον Ανδροκλή να διασχίζει τρέχοντας τους χώρους σκορπίζοντας τα μύρα, δηλαδή τον αβαγιανό.
Αρκετός κόσμος μαζεύτηκε όπως κάθε χρόνο, μιας και τέτοια μέρα κοινωνούν πολλοί.
Το βράδυ η Ανάσταση. Στο μοναστήρι, στο Δαμάντρι, η Ανάσταση γίνεται στις 9.00 μ.μ. η ώρα
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
