Αυτήν την εποχή η φύση στο χωριό είναι πανέμορφη. Σου χαρίζει εικόνες, μυρουδιές και ήχους μοναδικούς.
Λίγα στιγμιότυπα σας μεταφ’ερουμε μέσα απ’ τις πρόχειρες (από κινητό) φωτογραφίες.

Μας κοινοποιήθηκε η παρακάτω πρόσκληση
> ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ
>
> ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
> Σας προσκαλούμε στην ημερίδα ευαισθητοποίησης και ενεργοποίησης που
> θα πραγματοποιηθεί
> ΣΤΟ ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013 10.30πμ
> με θέμα
> ΤΑ ΔΑΣΗ ΦΥΣΙΚΗ ΠΗΓΗ ΠΛΟΥΤΟΥ
> ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ
> ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ:
> Φ.Ακριώτης -Κ. Καλαμποκίδης Καθηγητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου:
> Φ.Κράλλης Διευθυντής Δ/νσης Δασών Λέσβου
> Μπ.Πετρέλλης τ.Πρόεδρος εθελοντών πυροσβεστών κλιμακίου Πλωμαρίου
> Εκπρόσωποι του δασικού συνεταιρισμού Βασιλικών ,του πυροσβεστικού
> κλιμακίου Πλωμαρίου, της ομοσπονδίας κυνηγετικών συλλόγων, του
> συλλόγου μανιταρόφιλων Λέσβου
> και του ορειβατικού – περιπατητικού συλλόγου Ο ΑΣ
>
Καθαρή Δευτέρα σήμερα και ο καιρός ξεκίνησε εξαιρετικός. Δεν ξέρω αν συννεφιάσει στη συνέχεια αλλά πιστεύω ότι η μέχρι τώρα λιακάδα θα ωθήσει πολλούς να εγκαταλείψουν τον καναπέ. Τα Βατερά προσδοκούν σημαντικό μερίδιο της κίνησης.
Χτες στα Βατερά στο κέντρο “Νεράιδα” (Προκοπίου) είχε μουσική αλλά η κίνηση ήταν μέτρια. Αντίθετα ασφυκτικά γεμάτο ήταν το κέντρο “ο Γρηγόρης” στη Νυφίδα όπου είχε τον αποκριάτικο χορό του ο Αθλητικός Ομιλος Πολιχνίτου.
Τεράστια επιτυχία -τουλάχιστον όσο αφορά την προσέλευση- είχε χτες το παιδικό πάρτυ που διοργάνωσε η Ο.Μ.Α.Δ.Α. Αλληλεγγύης στο χωριό. Από νωρίς στο καφενείο του Μαργέτα δεν έπεφτε βελόνα ενώ η προσέλευση συνεχίζονταν.
Ο κεντρικός δρόμος του χωριού γέμισε παιδιά, καροτσάκια, μητέρες αλλά και γιαγιάδες. Πόσο καλά θα ήταν να είχαν ανάψει τα φώτα του Πλάτανου για να ενισχυθεί η εορταστική όψη του χωριού. Στην εκδήλωση συμμετείχαν και τα παιδάκια των μεταναστών που ζουν στο χωριό. Χτες έγινε φανερό ότι το χειμώνα τέτοιες εκδηλώσεις πρέπει να γίνονται στο χωριό και όχι στα Βατερά.
Συγχαρητήρια σε όποιες κυρίες (γιατί γυναικεία υπογραφή είχε η εκδήλωση) σκέφτηκαν και υλοποίησαν την όλη εκδήλωση καθώς και σε όποια άτομα χρηματοδότησαν τα κεράσματα των παιδιών.
Η εναρκτήρια, της δράσης της ομάδας αυτής, εκδήλωση βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Τούτο πρέπει να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση των μελών της για καινούριες δράσεις. Στη βράση κολλάει το σίδερο!!!
Χτες, νωρίς σχετικά το βράδυ, στο Λισβόρι άγνωστοι διέρρηξαν αγροτικό αυτοκίνητο χωριανού μας που ζει στο Λισβόρι και αφαίρεσαν τρία αλυσοπρίονα που υπήρχαν μέσα. Στη συνέχεια πήραν από το ντουλαπάκι τα κλειδιά του ΙΧ της συζύγου που ήταν παρκαρισμένο δίπλα και το έκλεψαν με κατεύθυνση προς Βασιλικά. Όταν έφτασαν στα Βασιλικά (ίσως να τελείωσε η βενζίνη) το εγκατέλειψαν αφού πρώτα το έβαλαν φωτιά. Το αυτοκίνητο καταστράφηκε ολοσχερώς. Να σημειωθεί ότι όλη η οικογένεια των παθόντων απουσίαζε.
Φώναζε “κλέφτες” ο Ηλιόπουλος σε μία του ταινία, αλλά το στόμα του ‘κλειναν με μια χειρονομία.
Στο τέλος τα κατάφερε “κλέφτες” να τους φωνάξει ακόμα κι αν του κόστιζε τη θέση του να χάσει.
Παλιά, όπως και σήμερα, ήταν καλοντυμένοι, οι πλούσιοι κι αφεντικά ήταν σεσημασμένοι.
Για μιας πεντάρας πράγματα κλέφτες τους ονομάζουν, αυτούς που δεν έχουν να φαν κι όχι βίλες να φτιάχνουν.
Τώρα οι κλέφτες αλλάξανε δεν είναι ξεσκισμένοι, μόν’ τα κοστούμια τους φορούν, σα λόρδοι είναι ντυμένοι.
Κοίτα πως συνεχίζεται αυτή η κληρονομιά, οι πλούσιοι έχουν τα πρωτεία συνηθισμένοι σε αυτά.
Και ο φτωχός όταν πεινά κι αυτός θα πα να κλέψει, θα κλέψει όμως για να φα κι όχι να καταστρέψει.
Γκρέμισαν και κατάστρεψαν στο δρόμο τους ότι βρήκαν και έχουν μούτρα και μιλούν πως έτσι αυτοί τα βρήκαν.
Αν είχανε φιλότιμο και λίγη τσίπα αυτοί δε θα φτανε η Ελλάδα μας α’ αυτή την παρακμή.
Βγαίνει ο ένας σήμερα και λέει θα δουλέψει, να φτιάξει την Ελλάδα μας που έχουν καταστρέψει.
Λόγια παχιά μεγάλα λεν για να μας σαγηνέψουν, θέλουν για άλλη μια φορά εμάς να κοροϊδέψουν.
Νομίζουν πως κουτόχορτο χρόνια θα μας ταΐζουν, δεν ξέρουν πως ανάποδα τα πράγματα γυρίζουν.
Έχω πολλά εγώ να πω μα πάλι το βουλώνω γιατί και μόνο που τα σκέφτομαι αρχίζω και ιδρώνω.
Δε ξέρω που θα φτάσουμε με τούτη τη κατάντια, νάναι η τσέπη αδειανή και τα ταμεία άδεια.
Κλέβει ο ένας σήμερα και αύριο ο άλλος και γω ο βλάκας ο φτωχός δουλεύω για τους άλλους.
Κλέβουνε τον ιδρώτα μας χωρίς να υπολογίζουν πως αρκετά τους ανεχτήκαμε, τα πράγματα μυρίζουν.
Για πιάσετε όλους αυτούς που κύριοι το παίζουν, να φέρουν τον ιδρώτα μας εδώ να καταθέσουν.
Είναι ιδρώτας των φτωχών που οι πλούσιοι τον πίνουν γουλιά -γουλιά, σιγά -σιγά αίμα δεν θα αφήσουν.
Ντρέπομαι που το σκέφτομαι για κείνους τους κυρίους, για να πατούν στα πτώματα να τρώνε σαν τους χοίρους.
Απόκριες σήμερα αλλά η εικόνα του χωριού δεν διαφέρει απ’ αυτήν των προηγούμενων ημερών. Θέλοντας και μη τέτοιες μέρες αναπολούν όσοι έζησαν κάποια πρόσωπα που έδιναν ανεξίτηλα το προσωπικό τους χρώμα στην αποκριάτικη Βρίσα.
Έχουμε ακούσει αρκετά αποκριάτικα περιστατικά, που δεν τα θυμάμαι. Άκουσα για τις απόκριες του 45 που μέσα σε ένα αυτοσχέδιο φέρετρο (δυο σκαφίδια το ένα αντικρυστά πάνω στο άλλο) κήδεψαν οι νεολαίοι το φασισμό.
Έχουμε ακούσει για την περίφημη φωτογραφία που τράβηξε στο συνωστιζόμενο πλήθος ο φωτογράφος με
την διονυσιακή φωτογραφική μηχανή που αποκαλύφτηκε όταν τράβηξαν την κουβέρτα! (τα γεγυμνωμένα ανδρικά οπίσθια προκύπτοντος ατόμου).
Έχουμε δει τον ανεπανάληπτο και αυθόρμητο Γιάννη Βογιατζή με τα ρεπάνια του, τον αγιασώτη Δούκα να αγορεύει στο πεζούλι του Πλάτανου, τον αξέχαστο Γιάννη Καφαλούκο ως περιφερόμενο Λουλούμπα, τον μοναδικό Στρατή Καραΐσκο (Καζέπ) στο ρόλο της νύφης, τον Γι
ώργο Λινάρδο ως μπέμπα με πιπίλα και τόσους άλλους.
Τώρα τα πράγματα και οι άνθρωποι σοβάρεψαν. Λίγα παιδιά τις προηγούμενες μέρες, ελαφρώς μασκαρεμένα, μετέφεραν από σπίτι σε σπίτι την “είδηση” της Αποκριάς.
Τιμώμενο πρόσωπο σήμερα της σελίδας μας ο μπαρμπα Γιάννης Βογιατζής σε αποκριάτικη δράση, σε μερακλήδικη φάση με τη συνοδεία του δικού του αηδονιού που ακούει στο όνομα Νίκος, και στα ιερά μάρμαρα με τη συνοδεία του άλλου του λεβέντη.
Σαν τη μπουγάδα στου σχοινί απλώνουν τσι μαζεύουν,
σήμιρα τα λεν αλλιώς τσ’ αύριου τα διαψεύδουν.
Παίζουν μι τα νεύρα μας ακόμα τσι οι δικοί μας,
ακόμα δεν κατάλαβαν πους παίρνουν τη ψυχή μας.
Μας ρίξαν στην κατάθλιψη, μας τέντουσαν τα νεύρα
ακόμα δεν κατάλαβαν, πους φτάσαμι στου τέρμα.
Μας φτάσαν σ’ αδιέξοδο τσι δε μπουρεί να βγούμι,
τι φταίου γω τσι ου διπλανός αυτά να τα τραβούμι.
Τ’ ακούς μάννα Ελλάδα μου τι λεν’ αυτοί που μας διοικούνε,
θα πάρουνι τα σπίτια μας, ιμείς που τους χρουστούμι.
Αυτοί σι μας πουλλά χρουστούν, ακόμα τσι του φαΐ τους
του κόβουν απ’ του στόμα μας τσι θρέβουν του κουρμί τους.
Ψηφίσαμι τσι τ’ς βάλαμι να δούμι άσπρη μέρα
μ’ αυτή ‘ναι πάντα συννεφιά, σα νύχτα γίντσει η μέρα.
Βγαίνουν τσι στ’ τηλιόραση τσι λένει παπαρδέλ(ι)ς,
τσι πλιούν τα φύκια τ’ς θάλασσας για μ’ταξουτές κουρδέλ(ι)ς .
Ιγώ άμα τα ‘λεγα αυτά που τώρα λεν αυτοί,
δε θα ‘χα τρύπα να κρυφτώ κότσιν’ απού ντρουπή.
Αυτοί τη τσίπα φάγανι, τσ’ ακόμα μας γυρεύουν,
τη πέτσα μας την πήρανι, τί άλλου πια να θέλουν.
Σα τη κατσίκα που στίριψι, τσι συ κοιτάζ’ς ν’ αρμέξ’ς
μα απ’ ένα άδιου βζί τί γάλα πιριμέν(ει)ς.
Του πλοίου απ’ τ’ ξέρα ξέφυγει τσι πάει στα βαθειά,
τριχάτει να του σώσητει προυτού να ‘νει αργά.
Μ’ ακόμα τσ’ αν του σώσιτει πληγές θα ‘νει γειμάτου,
άραγι θα γιατριφτούν πουτέ ή αφήστι του στου πάτου.