Κάτω από τον Πλάτανο…

Σχετικά με την παράδοση της Αντρειωμένης που αναρτήσαμε πρόσφατα μάθαμε ότι είχε ήδη δημοσιευτεί στον Αντίλαλο από τη Σοφία Αδαμαντίδου. Ο γιατρός Κώστας Κώστας όμως με mail του μας πληροφορεί ότι η παράδοση αυτή είχε πρωτοδημοσιευτεί στα γαλλικά και μάλιστα στο μήνυμα του επισύναψε και δυο φωτοτυπίες του βιβλίου αυτού. Διαβάστε τη μήνυμα-ανακοίνωση του Κώστα τον οποίο και ευχαριστούμε πολύ.

” Σχετικά με το παραμύθι της ” Αντρειωμένης και οι Δαίμονες” που πρόσφατα αναρτήσατε από τις ” Παραδόσεις” του Ν. Πολίτη και αφορά δρόμενα στο χωριό μας – δημοσιεύτηκε και από την Σοφία Αδαμαντίδου στο τεύχος του “Αντίλαλου”, τεύχος 51 / 2012- έχω να συμπληρώσω ότι πρώτοι το δημοσίευσαν ο Γεώργιος Γεωργάκης και Λεόν Πινώ στη Γαλλία με το περίφημο για την εποχή λαογραφικό έργο τους ” Η Λαογραφία της Λέσβου” ( Folk -Lore De Lesbos ), το έτος 1894. Ο Γεώργιος Παν. Γεωργάκης γεννήθηκε στη Βρίσα το 1866 και πέθανε στην Αθήνα το 1940.

Έφυγε από τον κόσμο τούτο η Κατερίνα Αθηναίου, γνωστή στο χωριό από τα χρόνια που με το σύζυγό της εξυπηρετούσαν τους πελάτες τους στο καφενείο τους.

Τα συλλυπητήριά μας στις δυό κόρες της και στα εγγόνια της. Η κηδεία της θα γίνει αύριο

Γιορτάζει σήμερα ο ενοριακός ναός του χωριού μας. Το χωριό μας στολισμένο, με τη …φροντίδα του Δήμου, υποδέχτηκε το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, ο οποίος χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία.

Μπορεί η παροιμία να λέει ότι “στον καταραμένο τόπο, Μάιο μήνα βρέχει” αλλά νομίζω ότι όλοι υποδέχτηκαν με ικανοποίηση τη χτεσινή απογευματνή βροχούλα. Το χώμα είχε ξεραθεί επιφανειακά και με τις υψηλές θερμοκρασίες κινδύνευενα καταστραφεί ή όποια ανθοφορία των ελαιώνων.

Πέντε χιλιοστά έρριξε και δρόσισε λίγο.

Στον ογκώδη τόμο με τον τίτλο “Παραδόσεις” του Ν. Πολίτου ανάμεσα στις πάνω από 1000 παραδόσεις που περιέχει υπάρχει και μια που αναφέρεται στη Βρίσα. Έχει τον τίτλο της επικεφαλίδας μας και παρουσιάζεται παρακάτω στις δυο φωτοτυπημένες σελίδες. Πατώντας κλικ η φωτογραφία της σελίδας μεγαλώνει και διαβάζεται ευκολότερα.

Στη μνήμη του παππού του Πάνου Στρούμπα, ο Θοδωρής Κούσκος πρόσφερε στη βιβλιοθήκη του χωριού μας “Κ. Τσέλεκα” μια ντουλάπα για την αποθήκευση των ειδών καθαριότητας, των αναλώσιμων υλικών και των μικροεργαλείων. Έτσι νοικοκυρεύτηκαν ο βοηθητικός χώρος και ο χώρος της τουαλέτας.

Εμείς τον ευχαριστούμε ιδιαίτερα διότι μόνος ο ίδιος διαπίστωσε την ανάγκη και έκανε την προσφορά του, επιλέγοντας τον τρόπο αυτό για την απόδοση μιας επιπλέον τιμής στον αγαπητό του παππού.

Από τον Ιππικό Σύλλογο του χωριού πήραμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω ευχαριστήριο:

Ο Ιππικός Σύλλογος Βρίσας ευχαριστεί τους μάγειρες Διαμάντω Κρικλάνη και Ευστράτιο Προκοπίου, τον Θεολόγο Μπατζάκη, που έσφαξε το μοσχάρι, τον Γιώργο Βερβέρη για την οικονομική βοήθεια που προσέφερε, τις γυναίκες που έφτιαξαν τα στεφάνια, καθάρισαν το ξωκλήσι και έφτιαξαν το ρυζόγαλο, τα καταστήματα των κυρίων Μπινή και Παράκοιλα γα τη συνδρομή τους στην ορχήστρα, τα παιδιά της μπάντας του χωριού μας που βοήθησαν στην περιφορά του μοσχαριού και στη συνοδεία των ιππέων καθώς επίσης όλους όσους βοήθησαν στην πραγματοποίηση του πανηγυριού και κυρίως τον κόσμο που μας τίμησε και μας στήριξε και φέτος.

Και του χρόνου

Είναι γνωστό ότι επί τουρκοκρατίας στον Πολιχνίτο λειτουργούσε Νηπιαγωγείο, στα πλαίσια των “ΣΧΟΛΩΝ ΠΟΛΙΧΝΙΤΟΥ”  Σχετικές πληροφορίες περιλαμβάνονται σε άρθρο με τίτλο “Σχολαί Πολιχνίτου” που δημοσιεύτηκε στον Πολιχνιάτικο λόγο.

Το σημαντικό όμως είναι ότι κατά την απελευθέρωση του νησιού μας Νηπιαγωγείο λειτουργούσε μονάχα στον Πολιχνίτο. Ούτε στην Μυτιλήνη δεν υπήρχε. Η πληροφορία αυτή προκύπτει απ’ το βιβλίο “Η Λέσβος το 1912” των εκδόσεων “ΑΙΟΛΙΔΑ” (σελ. 157-161) στο οποίο περιλαμβάνονται οι εκθέσεις των μελών της Γενικής Διοίκησης των Νήσων το 1912-13 σε όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής του νησιού μας, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγεται και η Παιδεία.

Μάλιστα ως ένα βαθμό αδικείται η παρουσίαση της εκπαίδευσης στον Πολιχνίτο την εποχή εκείνη διότι φαίνεται Γυμνάσιο να λειτουργεί μόνο στην πόλη της Μυτιλήνης αλλά στον Πολιχνίτο λειτουργούσε οκτατάξιο Δημοτικό σχολείο με τις δυο τελευταίες τάξεις του να αντιστοιχούν στις δυο πρώτες του Γυμνασίου.

Φωτογραφικό αρχείο Ηρακλή Καφαλούκου

Ο πολύ καλός καιρός (παρότι χτες δρόσισε λίγο) βοήθησε και έτσι το πανηγύρι του Αη Γιωργιού χτες το βράδυ στον Πλάτανο ήταν το καλύτερο των τελευταίων χρόνων. Όλα τα διαθέσιμα τραπέζια και καθίσματα ήταν κατειλλημένα και υπήρχαν και αρκετοί ξένοι.

Δυο πράγματα νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να υπογραμμιστούν:

Το ένα είναι ο χορός του αειθαλούς (93 ετών) μπαρμπα Χαράλαμπου Τσάτσου που άνοιξε το γλέντι. Τι ευτυχέστερο γι αυτόν να ρίχνει τα βήματα του χορού και να παίζει παλαμάκια ο εορτάζων γιος του! Μπαρμπα Χαράλαμπε όχι μόνο “και του χρόνου” αλλά “κάθε χρόνο” για πολλά ακόμα χρόνια. Ο Αη Γιώργης να σε φυλάει!

Το δεύτερο ήταν ο χορός του Στρατή Καγκάρα με το άλογό του. Οι ακροβατικές φιγούρες του πάνω στη σέλα ήταν εξαιρετικές ενώ σε καμιά στιγμή δεν συνέβει κάτι δυσάρεστο ή προσβλητικό για το άλογο.

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ