Όποιος αγάπη έχασε το ξέρει κείνος μόνο,
πονόμετρο δε βρίσκεται για να μετρά τον πόνο.
Απ’ τον Γ.Α.Αποστολή
Πεσμένη ήταν η κίνηση αυτό το Σαββατοκύριακο στα Βατερά σε σχέση με τα δυο προηγούμενα.
Σήμερα το μεσημέρι φυσούσε δυνατόςδυτικός άνεμος, ο οποίος απέτρεψε πολλούς να μπουν στη θάλασσα παρότι αυτή, είχε μεν κύμα αλλά, ήταν ζεστή.
Δυο μαγαζιά ακόμα ετοιμάζονται στα Βατερά. Πρόκειται για το παλιό “seven Heaven” που καταστράφηκε απ’ την κακοκαιρία της 1ης Δεκεμβρίου και για το καινούριο στη συμβολή του παραλιακού δρόμου με αυτόν Βρίσας-Βατερών. Έτσι τα μαγαζιά για ποτό και φαγητό θα ξεπεράσουν τα είκοσι απ’ τον Άγιο Φωκά μέχρι το ¨ΕΙΡΗΝΗ”
Με αφορμή επιστολή του Συλλόγου της Αθήνας το θέμα του βιολογικού της περιοχής μας αναδεικνύεται από την τοπική εφημερίδα με το παρακάτω δημοσίευμα:
Το πρόβλημα που υπάρχει στο βιολογικό καθαρισμό του Πολιχνίτου, της Βρίσας και των Βατερών, τονίζουν σε επιστολή τους προς τον περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου, Νάσο Γιακαλή, και τη γενική γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, Χριστιάνα Καλογήρου, οι Βρισαγώτες της Αθήνας.
Όπως αναφέρουν, έργα τα οποία είχαν υποσχεθεί οι Αρχές της Λέσβου -ακόμα και υπουργοί και πρωθυπουργοί- ότι θα πραγματοποιούνταν στην περιοχή Βρίσας – Πολιχνίτου, ακυρώθηκαν με νεώτερες αποφάσεις των τοπικών, περιφερειακών ή κεντρικών αρχών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν, σύμφωνα με το Σύλλογο, το έργο της διάνοιξης του παραλιακού δρόμου Πλωμαρίου – Μελίντας – Βατερών, η ασφαλτόστρωση του δρόμου Σταυρού – Αμπελικού, η κατασκευή του Πανεπιστημιακού Κέντρου Βρίσας και τελευταία ο βιολογικός καθαρισμός Πολιχνίτου – Βρίσας – Βατερών, από τον οποίο εξαιρέθηκαν οι οικισμοί Βρίσας και Πολιχνίτου.
Εδικά για τα δύο τελευταία έργα, ο Σύλλογος τονίζει ότι είχε καλλιεργηθεί σε τέτοιο βαθμό η βεβαιότητα για την πραγματοποίησή τους, ώστε πολλοί Βρισαγώτες παραχώρησαν δωρεάν τα χωράφια τους στο Πανεπιστήμιο και στο Δήμο Λέσβου, προκειμένου να χτιστεί το Κέντρο και για να κατασκευαστεί η κεντρική μονάδα επεξεργασίας των λυμάτων Πολιχνίτου – Βρίσας – Βατερών.
«Η ανυπαρξία επί έναν αιώνα, έστω και ενός αναπτυξιακού έργου ή βασικής υποδομής στην ευρύτερη περιοχή του τέως Δήμου Πολιχνίτου, είχε ως αποτέλεσμα την εντεινόμενη από χρόνο σε χρόνο οικονομική και κοινωνική καχεξία, με αποτέλεσμα σήμερα να πρωταγωνιστεί η περιοχή μας ως προς τη γήρανση και μείωση του πληθυσμού της και να αντιμετωπίζει το φάσμα της ερήμωσης», τονίζει ο Σύλλογος. «Η μόνη οικονομική ικμάδα που συντηρεί την ελπίδα της διατήρησης εν ζωή των οικισμών Βρίσας – Βατερών, είναι η τουριστική ανάπτυξη της παραλίας των Βατερών, υπό τον όρο βεβαίως ότι θα προστατευθούν αποτελεσματικά τα φυσικά της πλεονεκτήματα και δε θα υποβαθμιστεί με την εγκατάλειψή της -εξαιτίας της αδιαφορίας των υπευθύνων- στην άναρχη ανάπτυξη, την αυθαίρετη δόμηση, την ασύδοτη εκμετάλλευση και, κυρίως, εάν δεν αφεθεί η περιοχή ανυπεράσπιστη στον κίνδυνο της ρύπανσης και της μόλυνσης της θαλάσσιας ζώνης, λόγω της ελεύθερης πτώσης σ’ αυτήν, μέσω του Αλμυροπόταμου, των οικιακών λυμάτων του Πολιχνίτου και της Βρίσας. Η αναμενόμενη, λοιπόν, εδώ και μια 15ετία, κατασκευή του βιολογικού καθαρισμού Πολιχνίτου – Βρίσας – Βατερών αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου, όχι μόνον για όσους δραστηριοποιούνται στα Βατερά στον τουριστικό τομέα, αλλά και για τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, οι οποίοι διαθέτουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους για την εξυπηρέτηση του φιλοξενούμενου τουριστικού πληθυσμού.»
«Να αποκατασταθεί η ηρεμία»
Σύμφωνα και πάλι με το Σύλλογο, μετά την τελευταία οδηγία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λέσβου για την τροποποίηση της μελέτης του βιολογικού καθαρισμού Πολιχνίτου – Βρίσας – Βατερών (με την εξαίρεση των οικισμών Βρίσας – Βατερών, για το λόγο ότι δεν πληρούν τα πληθυσμιακά κριτήρια), η περιοχή Βρίσας – Βατερών κινδυνεύει να παραμείνει -άγνωστο για πόσο ακόμα χρόνο- σε καθεστώς ανεξέλεγκτης ρίψης των λυμάτων στον Αλμυροπόταμο -και μέσω αυτού, στη θάλασσα των Βατερών-, με κίνδυνο η παραλία να απολέσει, με τη συσσώρευση της ρύπανσης, το πολύτιμο προσόν της καθαρότητας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την επιβίωση των τουριστικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
«Απευθυνόμαστε, λοιπόν, σε σας ελπίζοντας ότι η περιφερειακή αρχή, της οποίας προΐστασθε, θα δείξει τη δέουσα ευαισθησία και θα βρει τρόπο να εντάξει σε κάποιο περιφερειακό πρόγραμμα και την κατασκευή του βιολογικού καθαρισμού των οικισμών Βρίσας – Βατερών, παράλληλα με το σκέλος που αφορά τον οικισμό του Πολιχνίτου», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος. «Η εξαγγελία, εξάλλου, εκ μέρους της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου μιας τέτοιας ρύθμισης θα αποκαταστήσει την ηρεμία που έχει διαταραχθεί στην περιοχή της Βρίσας και των Βατερών και θα αποτρέψει τις αντιδράσεις των κατοίκων, που οπωσδήποτε θα δυσχέραιναν την πραγματοποίηση του έργου, στην περίπτωση που αυτό προχωρούσε με την εξαίρεση της σύνδεσης στον εν λόγω βιολογικό καθαρισμό της Βρίσας και των Βατερών.»
Αστείρευτη είναι η καρδιά του κυρ Γιώργη Α. Αποστολή να εκφράζεται με δίστιχα που ο 93χρονος “ποιητής” σκαρώνει στο άψε σβήσε.
Περισσότερα θα βρείτε στο τεύχος του Αντίλαλου που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες.
Στη σελίδα μας θα δημοσιεύουμε καινούρια δίστιχα κάθε μέρα. Έτσι όπως βγάζετε κάθε μέρα το φύλλο απ’ το ημερολόγιο και διαβάζεται τους στίχους που υπάρχουν στο πίσω μέρος τους έτσι και εδώ κάθε μέρα, το καλοκαίρι, θα βρίσκετε το στιχάκι σας, το οποίο όμως θα μιλά αποκλειστικά για αγάπη (ζωής) και πόνο (αποχωρισμού)
Την είχα την αγάπη της Σταυρό στην κεφαλή μου,
καλύτερα απ’ τα μάτια μου και τη γλυκιά ζωή μου.
Από τη Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013 το ωράριο λειτουργίας της βιβλιοθήκης γίνεται πρωινό. Από τις 10.30 μέχρι τις 11.30 τις καθημερινές και από τις 10 ως τις 11 την Κυριακή. Το ωράριο αυτό θα ισχύσει για ολόκληρο το καλοκαίρι (Ιούλιο-Αύγουστο) οπότε η βιβλιοθήκη θα λειτουργεί βασικά ως δανειστική. Βέβαια πάντα θα δέχεται μικρούς και μεγάλους που θα θελήσουν να ασχοληθούν με οτιδήποτε στο χώρο της.
Αν το ωράριο αυτό δεν εξυπηρετεί κάποιους που θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν το skype για να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους στην Αμερικανική ήπειρο μπορούμε να ανοίξουμε όποια ώρα θέλουν για να τους εξυπηρετήσουμε.
Οι παρακάτω εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στην περιοχή μας στα πλαίσια του λεσβιακού καλοκαιριού 2013
την Κυριακή 14 Ιουλίου, στις 8:30 το βράδυ, στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Ο Μπάλος» διοργανώνει εκδήλωση για την ένταξη της Λέσβου στο Δίκτυο Γεωπάρκων τής UNESCO, με ομιλητή το διευθυντή του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, Νίκο Ζούρο.
Παρασκευή 19 Ιουλίου
Δραματοποιημένη αφήγηση τεσσάρων παραμυθιών με τίτλο ” Ο γύρος του κόσμου σε 80 λεπτά”
Από το θέατρο κουκλοπαραμυθάδων “Λαχταρού”
Στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου
Ώρα έναρξης 20:00
Πέμπτη 25 έωςΚυριακή 28 Ιουλίου
Beach Street Festival 4 μέρες Graffiti καιμουσικής
Συναυλίες,Graffiti,θέατροσκιών,κουκλοθέατρο,video art,κινηματογραφικέςπροβολές,σεμινάρια graffiti καιποδηλασίαςγιαπαιδιάκαιεφήβους,διαγωνισμός beach volley.
Στην Παραλία Βατερών
Είσοδος Ελέυθερη
Παρασκευή 26 Ιουλίου
Χορωδιακή βραδιά από την Χορωδία Μυτιλήνης “Νίκος Μυρογιάννης” με μαέστρο την Λία Κεφαλά
Στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου
Ώρα έναρξης 21:00
Είσοδος Ελεύθερη
Δευτέρα 26 Αυγούστου
Παράσταση κουκλοθέατρου “Ταξίδι στη χώρα της τύχης”
Από το θέατρο κουκλοπαραμυθάδων “Λαχταρού”
Στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου
Ώρα έναρξης 20:00
Καινούριους στίχους απ’ τη κυρά Μυρσίνη. Μπορεί λίγο να μπερδευτείτε για τα “κούτσουρα των Βατερών” αλλά έμαθα από πρόσωπο που ήξερε ότι την τελευταία στιγμή αυτολογόκρινε τους στίχους της με τους οποίους έθιγε ένα σημαντικό πρόβλημα των Βατερών. Ίσως αν προβληματιστείτε -όσοι ξέρετε καλά τα Βατερά- να το ανακαλύψετε!
Τα κούτσουρα του δάσους και των Βατερών
Μέσα στο δάσος μια βραδιά περνούσα φοβισμένη
κι απ’ το σκοτάδι ήμουνα περιτριγυρισμένη.
Ήταν μεσάνυχτα κι εγώ με τρόμο περπατούσα
γιατί στοιχειά πως βγαίνουνε μπροστά μου εθαρρούσα.
Μα τίποτα δεν ήτανε μόνο πολλή μαυρίλα
και κάπου κάπου ακούγονταν να πέφτουνε τα φύλλα.
Εκεί ακούστηκαν φωνές, στο δάσος αντηχούσαν,
μου φάνηκε παράξενο τα δέντρα πως μιλούσαν.
Το ‘να μιλούσε τ’ αλλουνού: «γιατί κλαις και μοιρολογάς παλιά γειτόνισσά μου;»
«Δεν το αντέχω να στο πω, δεν το βαστά η καρδιά μου»
Το δέντρο αποκρίθηκε με πίκρα και με πόνο.
«Δεν είδες ποιος επέρασε με το τσεκούρ’ στον ώμο;
Με έκοψε και μ’ άφησε ένα ξερό κουφάρι
και είπε αύριο το πρωί θα έλθει να με πάρει»
«Γι αυτό καημένη θλίβεσαι, γι αυτό μοιρολογιέσαι,
γι αυτό βαρυγγομάς και δεν παρηγοριέσαι;
Αντί να διπλοχαίρεσαι, διπλά να καμαρώνεις
κι απ’ τα καμάρια σ’ τα πολλά στους ουρανούς να φτάνεις.
Γιατί αν έμενες εδώ θα σουν ξερό κουφάρι,
δίχως καμία προκοπή, δίχως καμία χάρη.
Τώρα που θα σε πάρουνε των τεχνητών τα χέρια,
μπορεί να κάνουν έπιπλα, να φτάσεις ως τ’ αστέρια.
Μπορεί να γίνεις έπιπλο, να γίνεις μια εικόνα,
να γίνεις μες την εκκλησιά τ’ Δεσπότ’ η πολυθρόνα.»
Αυτά άκουσα και ήρθα εδώ από της γης τα πέρα
για να σας δείξω πια το φως, τη νύχτα και τη μέρα.
Οι άνθρωποι αγράμματοι χωρίς καμιά αξία
τα κούτσουρα τα φέρανε πάνω στην παραλία.
Ο άνθρωπος αγράμματος που γράμματα δεν ξέρει
μοιάζει με δέντρο άκοπο που μες το δάσος μένει.
Μάθετε γράμματα πολλά και σεις και τα παιδιά σας αν θέλετε να δοξαστεί αδέλφια τ’ όνομά σας.