Με αφορμή συζήτηση στο καφενείο, όπου διατυπώθηκε η εξής άποψη:
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα ζώα συντροφιάς (π.χ. γάτες, σκύλοι κ.α.) και στα παραγωγικά ζώα.
Στα παραγωγικά ζώα εντάσσονται τα πρόβατα, τα κατσίκια, τα χοιρινά, τα κοτόπουλα κ.ά.
Στα ζώα συντροφιάς είναι λογικό να δίνει, όποιος έχει,κάθε φροντίδα ώστε να ζουν αρμονικά και “ευτυχισμένα” και οι δυο “σύντροφοι”, άνθρωπος και ζώο.
Στα παραγωγικά ζώα παίζει σημαντικό ρόλο το οικονομικό αλλά και ποιοτικό κέρδος από την εκτροφή τους, άσχετα από το μέγεθος της παραγωγής.
Σε μια μεγάλη μονάδα εκτροφής χοίρων ή κοτόπουλων οι συνθήκες για τα ζώα (στενότητα χώρου, απουσία φυσικού περιβάλλοντος κ.ά.) κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην ευχάριστη διαβίωση των ζωντανών.
Σε μια μικρή μονάδα αιγοπροβάτων, στην οποία αναπτύσσεται και συναισθηματικός δεσμός ανάμεσα στον ιδιοκτήτη και στα ζωντανά, στην οποία οι συνθήκες περιβάλλοντος και υγιεινής είναι εξαιρετικές, θεωρείται έγκλημα να εμποδιστεί το σκαρφάλωμα και η υπερπήδηση του φράχτη με ένα χαλαρό σύνδεσμο ανάμεσα στα πόδια του ζώου. Και ο παραβάτης σέρνεται στη δικαιοσύνη ως εγκληματίας. Καλά κάνουν οι αρχές, όταν δεχτούν καταγγελία, οι οποίες εκτελούν το καθήκον τους σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Το πρόβλημα είναι σε αυτούς που ψηφίζουν την νομοθεσία και σε αυτούς που ψάχνουν αφορμή να εκδηλώσουν τα φιλοζωικά τους αισθήματα με καταγγελίες «διυλίζοντας τον κώνωπα (για την περίπτωση των κατσικιών) και καταπίνοντας την κάμηλο (για την περίπτωση των μαζικών εκτροφών)»
Πράγματι επιλεκτική ευαισθησία!
