Κάτω από τον Πλάτανο…

Απέναντι στον Άη Γιάννη στέκει η παρηγοριά μου,

της μιλώ δε μου μιλά και καίγεται η καρδιά μου.

(Γ.Α.Α.)

Πριν λίγες δεκαετίες τον Ιούλιο (ή Αλωνάρη) σε πολλά μέρη του χωριού που υπήρχαν αλώνια οι αγρότες είχαν …φούριες! Να κουβαλήσουν τα δεμάτια, να ζέψουν στα βόδια ή και στα γαϊδουράκια ακόμα το ντουγένι και να αρχίσουν τον κυκλικό αργόσυρτο χορό πάνω στα σκορπισμένα στάχυα. Κι ύστερα να περιμένουν να φυσήξει για να λιχνίσουν και να ξεχωρίσουν τον καρπό, που με καμάρι και χαρά θα κουβαλούσαν στο “κατώι”. Από κοντά και το άχυρο στην “αμπατή” για τα ζωντανά. Ύστερα ήρθε το πρώτο βήμα της εξέλιξης και τα δεμάτια με τα στάχυα μαζεύονταν σε μια δυο συγκεκριμένες τοποθεσίες όπου έρχονταν η αλωνιστική μηχανή για τα περαιτέρω. Στο δεύτερο βήμα της εξέλιξης τις αλωνιστικές μηχανές αντικατέστησαν οι θεριζαλωνιστικές που έμπαιναν στο κτήμα και φεύγοντας άφηναν έτοιμο τον καρπό στα τσουβάλια. Το τρίτο βήμα της εξέλιξης -ειδικά στο χωριό μας και μάλλον και σε άλλα- είναι ότι κανείς δεν σπέρνει για να θερίσει!!! και σπάνια έρχεται μηχανή στο χωριό.

Ο Χαράλαμπος Τσάτσος του Παναγιώτη παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του  Ελισάβετ Καραΐσκου  το Σάββατο 29 Ιουνίου.

Το μυστήριο τελέστηκε στα απάνεμα γαλάζια νερά της πανέμορφης Κύθνου όπου υπηρετούν οι νεόνυμφοι ως εκπαιδευτικοί.

Ήταν λίγο μακριά για τον ΜπαρμπαΧαράλαμπο και την κυρά Ρηνιώ να ταξιδέψουν και να …χορέψουν!

Παιδιά να ζήσετε ευτυχισμένοι και να δίνετε μόνο χαρές σε γονείς, (αειθαλείς) γιαγιάδες και παππούδες αλλά και στο θείο Γιώργο που μας έδωσε την είδηση!

Γυμνασιακά

 Ο καθηγητής μας των Γαλλικών στο γυμνάσιο ήταν τύπος μοναδικός κι ανεπανάληπτος. Μιλούσε ένρινα τα  μυτιληνιά αποκλειστικά και χαιρόταν όταν έπιανε κάποιον αδιάβαστο! Πριν σηκώσει κάποιον στο μάθημα, μας κοίταζε όλους προσεκτικά, για να ψυχολογήσει ποιος είναι αδιάβαστος. Δεν χαριζόταν σε κανένα, ακόμα και στους γιο του που ήταν συμμαθητής μας! Αλίμονο δε, αν κάποιος γονιός του έστελνε κανένα δώρο (για ευνόητους λόγους, είχε  άλλωστε δώσει ρητές εντολές στη γυναίκα του να μη δέχονται κανένα πεσκέσι). Ένας Πολιχνιάτης γονιός (..Κλαδογένης) δεν ήξερε προφανώς το πόσο απόλυτος ήταν στο θέμα αυτό ο εν θέματι και του ‘στειλε μια Δευτέρα κάποια καλούδια, δίνοντας ρητές οδηγίες πώς να του τα πάνε¨                                                                                                             ——-Πρωί-πρωί πριν ξυπνήσει- να τα δώσουν στην νοικοκυρά που θ’ανοίξει, να τα αφήσουν μπροστά της και να μην απαντήσουν σε καμιά ερώτησή της ‘ποιος τα στέλνει, για ποιο λόγο κ.λ.π (Το καρτελάκι του αποστολέα υπήρχε βέβαια στη θέση του, αλλά όταν θα το ‘βλεπε ο κ. καθηγητής, θα ‘ταν αργά…)

Την ίδια μέρα  στην τάξη, ο κ. καθηγητής καλεί πρώτα το γιό , του απλόχερου γονιού, να πει το μάθημα και τον βρίσκει αδιάβαστο…( Η συνέχεια με τα ιδιόρρυθμα  μυτιληνιά του αείμνηστου καθηγητή μας)

-Αα! Κύριος μπουρμάς μι ηρθις.Γι’αυτό ήρταν τα σταλτκά πρωί-πρωί…πες στουν πατέρας..πολλά-πολλά ευχαριστώ..Τσι τουν άσσου του λαδέλ θα του σουδιάσου..τσιτ ψαρούκλα θατ πιριδρουμιασου τσι του κλουρ (= μηδενικό) θα στου στουλίσου…!

Όσο περνάει ο καιρός το φίδι μεγαλώνει,

τρώει τα φύλλα της καρδιάς και αρχινούν οι πόνοι.

(Γ.Α.Α.)

Εξαιρετικό το χτεσινό πανηγύρι σε ένα χωριό που έλαμπε από καθαριότητα. Ασβεστωμένοι τοίχοι, κομμένα χόρτα, ούτε ένα σκουπιδάκι στο δρόμο να πάρεις για …σουβενίρ!!! Στην πλατεία του παλιού κοινοτικού γραφείου η τοπική κοινότητα και ο Σύλλογος με τη συμπαράσταση πολλών και επώνυμων χωριανών και αλλοδαπών υποδέχτηκαν και περιποιήθηκαν τους επισκέπτες με τη συνοδεία της πολύ καλής μεσοτοπίτικης κομπανίας.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους. Και του χρόνου!

Να σημειώσουμε ότι οι πρώτοι επισκέπτες στην πλατεία ήταν οι υπάλληλοι του “ΣΔΟΕ” οι οποίοι φεύγοντας άφησαν και ένα μπιλιετάκι στον πρόεδρο “εντός πέντε ημερών να προσέλθετε για να απολογηθείτε”!!! Είπαν ότι το “ΣΔΟΕ” δεν κινήθηκε αυτοβούλως αλλά ύστερα από …πρόσκληση!

Πάντα τους γειτόνους της πατρικής σου γειτονιάς τους θυμάσαι με νοσταλγία. Ιδιαίτερα αν η αυλή του ενός ήταν …προέκταση της αυλής του άλλου με όλα τα συνακόλουθα!!!

Γιώργος Τσαμουράς και Ευστρατία Μανώλα σε ευτυχισμένες στιγμές τους (φωτ. αρχείο Μαρίας Ταξείδη)

Σας που ‘ναι ο Άδης σκοτεινός είναι και η καρδιά μου,

και σαν κεράκι λιώνουνε μέσα τα σωθικά μου.

(Γ.Α.Αποστολής)

Πριν λίγο καιρό επικοινωνόντας με χωριανό μας που ζει στο εξωτερικό μου είπε ότι πέρσι δεν ήρθε στο νησί εξαιτίας της ταλαιπωρίας που υφίσταται όποιος ταξιδεύει με τα πλοία.

Φέτος να δείτε! Εκτός απ’ τα τεράστια προβλήματα με τα πλοία προς τη Β. Ελλάδα (δεκάδες εκπαιδευτικοί εγκλωβίστηκαν στο νησί μετά τη λήξη του σχολικού έτους εξαιτίας της ανυπαρξίας πλοίων) προβλήματα δημιουργούνται και στα πλοία της γραμμής προς Πειραιά. Φαίνεται δεν έκαναν αγιασμό στο πλοίο “Αριάδνη που δρομολογήθηκε πρόσφατα και από ζημιά πάει σε ζημιά. Σήμερα πλέοντας προς Πειραιά ταλαιπώρησε 4,5 επιπλέον ώρες τους επιβάτες του επειδή χάλασε η μια μηχανή!

Άιντε και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ-ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Αύριο, πρώτη Ιουλίου, είναι η παραμονή της γιορτής του Αγ.  Θεράποντα στον Σταυρό. Μετα τον Εσπερινό γίνεται το γλέντι στην πλατεία του πάνω Σταυρού. Εκεί συναντιώνται οι βρισαγώτες (και πολιχνιάτες) με τους ντόπιους αλλά και με τους επισκέπτες απ’ τα ορεινά πλωμαριτοχώρια. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα τόσο η τοπική Κοινότητα όσο και ο Σύλλογος δίνουν εξετάσεις  και αριστεύουν. Πιστεύουμε το ίδιο θα συμβεί και φέτος.