Κάτω από τον Πλάτανο…

            Την Παρασκευή 26-7-19, στις 19.30, στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου, θα παρουσιασθεί από τις εκδόσεις “Μύθος” το βιβλίο του Αριστείδη Κυριαζή: “Κόλπος Καλλονής Λέσβου-Ιστορική Περιήγηση”, όπου θα μιλήσουν 1) ο Μάκης Αξιώτης, δρ Πολιτισμικής Τεχνολογίας, ιατρός, 2) ο Τάσος Μακρής, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, συγγραφέας, 3) ο Στρατής Πάντας, πρώην γραμματέας και αντιδήμαρχος Πολιχνίτου, συγγραφέας, 4) ο Κυριάκος Κουκούλας, πρώην πρόεδρος του Συλλόγου “Ο Πολιχνίτος Λέσβου”, συγγραφέας και 5) ο Αριστείδης Κυριαζής.

            Στο βιβλίο επιχειρείται ένα ταξίδι στο απώτατο μυθολογικό παρελθόν μέχρι και την απελευθέρωση της Λέσβου το 1912 με εικοσιμία περιηγήσεις γύρω από τον Κόλπο Καλλονής, από τις οποίες οι εννέα, που ανήκαν στην επικράτεια της αρχαίας Πύρρας, αφορούν τους εξής τόπους:

            1) Βραχονησίδα Καλλονή, της εισόδου του Κόλπου, που σημειώνεται στους γεωγραφικούς χάρτες ως Καλλονή, ονομάζεται από τους ψαράδες Γαρμπιάς, ενώ τον πρώτο αιώνα μ.Χ. λεγόταν Σανδάλιον από το σχήμα ερωτικού του συμβόλου της Αφροδίτης, το Σάνδαλον.

            2) Νυφίδα, όπου οι κάτοικοι διασώζουν τον εξής μύθο: Όταν ήλθε εδώ ο Μπαρμπαρόσα, είδε μια μικρή Νύφη καλλονή να περπατά για το γάμο της, πλησίασε να ευχηθεί μα απότομα τη φίλησε και την άρπαξε. Εκείνη ξέφυγε, έτρεξε μέσα από τον αμπελώνα στο βουνό, όπου έχασε το παπούτσι της και γι’ αυτό, τον τόπο που τη φίλησε τον λένε Φλου, τον Κάμπο Αμπέλια, το βουνό Παπούτσι και το χωριό Νυφίδα. Η Νύφη έπεσε στη θάλασσα εκεί που είναι βαθιά και πνίγηκε!

            Παρόμοιο μύθο διέσωσε τον 3ο π.Χ. αιώνα ο Ευφορίων ο Χαλκιδεύς: Όταν ο Τράμβηλος ο Τελαμώνιος πολεμούσε στην αρχή του Τρωικού πολέμου, το 1193 π.Χ. με τον πρωτεξάδελφό του Αχιλλέα εναντίον της Λέσβου, είδε τη μικρή παρθένο κόρη καλλονή Απριάτη, την ερωτεύθηκε και όταν εκείνη πήγαινε στο παραθαλάσσιο χωριό της, την αιχμαλώτισε και καθώς εκείνη αντιδρούσε, την έριξε στη θάλασσα εκεί που ήταν βαθιά και έτσι χάθηκε!

            Ένα άλλο μύθο διέσωσε ο Πιττακός και τον κατέγραψε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.Χ. αιώνα: Όταν οι Αιολείς εποικίζοντας τη Λέσβο έφθασαν το 1054 π.Χ. στον Κόλπο Καλλονής, ευχαρίστησαν τον Ποσειδώνα θυσιάζοντας έναν ταύρο και εξευμενίζοντας την Αμφιτρίτη έριξαν την κόρη του Σμινθέα, τη Λευκοθέα καλλονή, στα βαθιά νερά όπου έγινε Νηρηίδα!

            3) Άκρα Βρίσα στα Βατερά, όπου ο πρώτος έποικος βασιλιάς της Λέσβου, ο Μάκαρ, ίδρυσε το ναό του Διόνυσου, στην πατρίδα της Βρισηίδας, της αιχμάλωτης του Αχιλλέα, που του άρπαξε ο Αγαμέμνων.

            4) Ροδαφνίδια Λισβορίου, όπου έζησαν οι ανθρωπίδες, πριν από 125.000 – 780.000 χρόνια, ερχόμενοι από την Αφρική μέσω Μικρασίας.

            5) Πολιχνίτος, ο οποίος το 1548 είχε 105 χριστιανικά σπίτια και 1 μουσουλμανικό και γύρω του 21 χωριά με μεγαλύτερο τη διπλανή του Γρίπα με 154 σπίτια χριστιανών και 5 μουσουλμάνων.

            6) Χαλακιές, όπου κατά τον αρχαιολόγο Σεραφείμ Χαριτωνίδη, υπήρχε «ο αρχαιότερος ως σήμερα γνωστός οικισμός όλης της Λέσβου», χρονολογημένος «στην αρχή της εποχής του χαλκού και με πιθανότητες στο τέλος των νεολιθικών χρόνων».

            7) Βασιλικά Χωρία, όπου στον πύργο του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, στο Σκαμνιούδι, πέρασε το μήνα του μέλιτος ο γιος του, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, όταν παντρεύτηκε στις 27-7-1441 την Αικατερίνη Γατελούζου.

            8) Πύρρα, όπου το 345-343 π.Χ. οι Αριστοτέλης και Θεόφραστος ερεύνησαν τον Κόλπο και όπου τον αιώνα αυτόν κόπηκε μπρούτζινο νόμισμα, στο οποίο παρίσταται η θεά που έδωσε το όνομά της στον Κόλπο, η Αφροδίτη-Καλλονή.

            9) Ιερό των Μέσσων, όπου ο Αλκαίος ύμνησε το 606 π.Χ. «την Αιολίδα ένδοξη θεά, όλων γεννήτρα», δηλαδήτην αρχέγονη Αφροδίτη-Καλλονή, εκεί που τότε η Σαπφώ με τη λίρα οδηγούσε τις Λεσβίδες στα ετήσια καλλιστεία, που διενεργούσαν όλοι οι Λέσβιοι και στη συνέχεια επί Ρωμαίων, οι Λέσβιοι πλην Μυτιληναίων, οι Καλληνείς, δηλαδή οι Ερέσιοι, Αντισσαίοι, Αρισβαίοι, Μηθυμναίοι και Πυρραίοι, που είχαν τότε, πρόσβαση στον Κόλπο Καλλονής, όπως έχουν και τώρα με το νεοσύστατο και πολλά υποσχόμενο Δήμο Δυτικής Λέσβου.

Πριν μερικά χρόνια το κούρεμα των αρρένων, ασχέτως του μήκους των μαλλιών, είχε μια ομοιομορφία στο κεφάλι ή έστω μια ομοιόμορφη μεταβολή σε αντίθεση με το σήμερα που στο κεφάλι του ο καθένας …αυτοσχεδιάζει!

Στην εποχή της κουρευτικής ομοιομορφίας λοιπόν μια κατά λάθος απότομη και βαθύτερη ψαλιδιά του κουρέα που προσέγγιζε τη λευκή επιδερμίδα είχε ως αποτέλεσμα μια εμφανή χαραγή των μαλλιών, την επονομαζόμενη “τσέτλα” .

Από που προήλθε η λέξη αυτή; Το ερώτημα και την απάντηση -εξαιτίας της δικής μας άγνοιας- τα έδωσε ο χωριανός μας φιλομαθής συνταξιούχος δάσκαλος Στρατής Αναστασίου.

Στα παλιά χρόνια οι πλούσιοι γαιοκτήμονες έπαιρναν συχνά στη δούλεψή τους κάποιους εργάτες αλλά όχι σε καθημερινή βάση. Επειδή η πληρωμή γίνονταν κατά χρονικά διαστήματα, επειδή οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς “φίλους” και επειδή γραφή και ανάγνωση γνώριζαν ελάχιστοι, “κατέγραφαν” τον αριθμό των μεροκάματων του κάθε εργαζόμενου με την εξής ευρηματικό και απολύτως ασφαλή τρόπο.

Έπαιρναν μια βέργα και την έκοβαν κατά μήκος δημιουργώντας δυο ημικυλινδρικά κομμάτια τα οποία συντεριαζόμενα κατά μοναδικό τρόπο έδιναν την αρχική βέργα.

Το ένα κομμάτι κρατούσε ο γαιοκτήμονας και το άλλο ο εργάτης. Κάθε μέρα μετά την επιστροφή του ο εργάτης από τη δουλειά πήγαινε στο αφεντικό του προσκομίζοντας τη δική του μισή βέργα. Την συντέριαζαν με την άλλη μισή που κρατούσε το αφεντικό και με ένα μαχαίρι έκαναν μια κοψιά που απλώνονταν και στα δυο ημικυλινδρικά κομμάτια.

Όταν έρχονταν η ώρα της πληρωμής ο εργάτης πήγαινε στο αφεντικό με το κομμάτι της βέργας που είχε, το συντέριαζαν με το αντίστοιχο του αφεντικού και αφού βεβαιώνονταν ότι ο εργάτης δεν είχε χαράξει παραπανίσιες κοψιές τις μετρούσαν και τις “μετέφραζαν” σε χρήμα με βάση το επικρατούν ή το συμφωνημένο μεροκάματο.

Αυτές τις κοψιές τις έλεγαν “τσέτλες” και από κει η λέξη μεταπήδησε και στις αστοχίες του κουρέα.

Κυριακή μεσημέρι και τα Βατερά “στολίστηκαν¨ από εκατοντάδες αυτοκίνητα και επισκέπτες. Είναι βλέπετε και αυτό το (μέτριο) μελτεμάκι που κάνουν τα Βατερά να είναι προνομιακός προορισμός για μπάνιο. Οι περισσότερο ευνοημένοι από την κοσμοσυρροή αυτή είναι τα καφεμπάρ της παραλίας με τις πολλές ομπρέλες και ξαπλώστρες.

Δυστυχώς οι Κυριακές του καλοκαιριού είναι πολύ λίγες!

Το πανηγύρι, “τα Γιούλια” (τ’ αγιού Λια), στα Βατερά έδωσε την ευκαιρία με τη βοήθεια των καλών καιρικών συνθηκών για …χορούς και τραγούδια.

Τρεις ζωντανές μουσικές συγκέντρωσαν πολύ κόσμο. Μια σε Ζούρο-Καραΐσκο, άλλη στου Λάσκαρη και η τρίτη στον “Άμμο” (πρώην Καλαμάκια).

Λίγοι οι πλανόδιοι αλλά τα πιτσιρίκια έβρισκαν για να διαλέξουν και πάντα παρών ο αγιασώτικος χαλβάς.

Έφυγε από τη ζωή ο Ραφαήλ – Δημήτριος Κανέλλος του Ιωάννη και της Αντωνίας, 46 ετών Η κηδεία του θα γίνει αύριο Σάββατο ώρα 12:30 στο κοιμητήριο Νέας Σμύρνης.

Θερμά συλλυπητήρια στη μητέρα του και στον αδελφό του και σ’ όλους τους συγγενείς τους.

Αποκαταστάθηκε η βλάβη που είχε παγώσει την κάμερα του Πανεπιστημίου Αιγαίου που δείχνει σε πραγματικό χρόνο εικόνες από το βόρειο και ανατολικό κομμάτι του χωριού μας.

Θυμίζουμε ότι μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σ αυτήν στη διεύθυνση http://meteo.aegean.gr/vrissa_cam.php

Ένα ενδιαφέρον άρθρο του κ.Βασίλη Τεντόμα με τίτλο “Φυσικές καταστροφές και αποκατάσταση των πληγέντων” που δημοσιεύτηκε στην Αυγή κοινοποιήθηκε και σε μας.

Στο άρθρο αυτό ο κ. Τεντόμας αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ΔΑΕΦΚ εξαιτίας του λιγοστού προσωπικού σε σχέση με τις πολλές φυσικές καταστροφές που συμβαίνουν και μεταξύ άλλων τονίζει:

Όλα αυτά τα δυσάρεστα γεγονότα προσθέτουν φόρτο εργασίας πάνω στις πλάτες των ίδιων ανθρώπων, με αποτέλεσμα και η αποκατάσταση των πληγέντων να πηγαίνει όλο και πιο πίσω και οι αντοχές των μηχανικών και λοιπού προσωπικού αυτής της υπηρεσίας να φτάνουν στα όρια της ψυχικής και σωματικής εξόντωσης.

Με την ιδιότητα του συντονιστή των ενεργειών για την αντιμετώπιση των συνεπειών του σεισμού της 12.6.2017 στη Λέσβο, ο υποφαινόμενος, στα δύο χρόνια που κατείχε αυτήν την άμισθη θέση, είχε επανειλημμένα επισημάνει στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υποδομών την αναγκαιότητα για ενίσχυση της ΔΑΕΦΚ σε έμψυχο υλικό, αλλά και για ενέργειες ηθικής επιβράβευσης του υπάρχοντος προσωπικού σε μια υπηρεσία που θεωρούσε και θεωρεί ότι είναι υπόδειγμα δημόσιας υπηρεσίας και, δυστυχώς, μάλλον πανελλήνια εξαίρεση του κανόνα.

Δυστυχώς, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υποδομών τα δύο αυτά χρόνια δεν θέλησε να κατανοήσει το πρόβλημα και ως εκ τούτου δεν έλαβε κανένα ουσιαστικό μέτρο προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να διαβάσετε πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://www.avgi.gr/article/10811/10061447/physikes-katastrophes-kai-apokatastase-ton-plegenton

Κάποιος χωριανός μας έχασε στον παραλιακό δρόμο των Βατερών τα κλειδιά του σπιτιού του με ένα μπρελόκ με το όνομα Μαρία. Αν κάποιος τα βρήκε ας τα αφήσει στο Πλατανάκι ή όπου αλλού τον βολεύει ενημερώνοντάς μας.

Τον ευχαριστούμε εκ μέρους του.

Έχει περάσει ενάμιση μήνας από τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Σε σαράντα περίπου μέρες αναλαμβάνουν οι καινούριοι αιρετοί. Ο νεοεκλεγμένος Περιφερειάρχης κος Μουτζούρης με τις αναρτήσεις του στο fb μας πληροφορεί για τις επισκέψεις του σε διάφορες περιοχές του Β. Αιγαίου. Παράλληλα μαθαίνουμε ότι και ο κ. Βέρρος επισκέπτεται διάφορα μέρη του δήμου Δυτικής Λέσβου.

Δεν είδαμε και δεν πληροφορηθήκαμε για επίσκεψη κανενός απ τους δυο στο πολύπαθο χωριό μας. Θεωρούμε ότι ήταν χρέος τους να περάσουν από δω να δουν, να ενημερωθούν και να σχεδιάσουν από κοινού με τους δικούς μας αιρετούς τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν για το σχολείο, για τις εκκλησίες, για το κτίριο που στέγαζε τη Συλλογή Φυσικής Ιστορίας, για τη Λέσχη, την Αγροτολέσχη, το κοινοτικό κατάστημα και πιθανόν και για άλλα θέματα.

Αυτή η επίσκεψη επιβάλλεται να γίνει πριν αναλάβουν επίσημα τα καθήκοντά τους και “πνιγούν” -ιδιαίτερα ο Δήμαρχος- απ τα μεγάλα προβλήματα που τους περιμένουν. Αλλιώς η ενημέρωσή τους θα πάει πίσω και η όποια βοήθεια προσδοκούμε απ’ τις υπηρεσίες τους θα καθυστερήσει.

Ας τους καλέσουμε λοιπόν εμείς έγκαιρα, ας ζητήσουμε να συμπεριλάβουν τη Βρίσα στον προγραμματισμό των επισκέψεών τους και ας έχουμε έτοιμα τα αιτήματά μας. Ας μην περιμένουμε να ενεργήσουν μόνοι τους.