Στη μνήμη της Αικατερίνης Γεωργέλλη, πρόσφεραν στο εκκλησιαστικό ταμείο για κάλυψη εξόδων ανέγερσης του “Χριστού” οι οικογένειες:
Νίκου και Μαίρης Γομοπούλου 300€
Παναγιώτη Ν. Γομόπουλου 300€
Το εκκλησιαστικό συμβούλιο ευχαριστεί.
Ο πρόεδρος της Κοινότητας μας πληροφορεί στο fb:
Τσιμεντοστρωση στα Βατερά. Ξήλωμα του υπάρχοντος οδοστρώματος και νέα τσιμεντοστρωση από οικία Γεωργίου Αλατζά έως Παναγιώτη Κουκούλα.
Το κομμάτι αυτό του δρόμου είχε τσιμεντοστρωθεί πολύ πρόχειρα και χωρίς καμιά μελέτη με αποτέλεσμα τα νερά της βροχής ή ακόμα και χρήσης από τα οικόπεδα στην πάνω πλευρά του να καταλήγουν στα οικόπεδα της κάτω πλευράς. Με την βελτίωση επιδιώκεται να οδηγηθούν τα νερά προς το λαγκάδι του Αγίου Στάθη για να …μην χαλάνε καρδιές!

Η Ταΐσια Μάσλοβα και ο Απόστολος Αναγνώστου απόκτησαν τη δεύτερη κορούλα τους!
Να σας ζήσει! Να είναι γερή, όμορφη και χαρούμενη όπως και η πρώτη! Να τις καμαρώνετε και τις δυο και να τις μεγαλώσετε όπως λαχταράτε!
Στον παππού και τις γιαγιάδες ευχόμαστε να τους χαίρονται όλους και να τους καμαρώνουν …βάζοντας πλάτη μιας και …η Τάι μας είναι υπερπολύτιμη και στη Βιβλιοθήκη!
Επίσης η Νίκη Βερβάτη του Γεωργίου και ο σύζυγός του Νίκος Κοντομοίρης απέκτησαν το δικό τους κοριτσάκι!!!
Να το χαίρεστε. Να είναι γερό και καλότυχο.
Στον παππού Γιώργο και σ’ όλους τους άλλους συγγενείς ευχόμαστε να τους χαίρονται όλους μικρούς και μεγάλους και να τους καμαρώνουν!
Σημείωση: Ευχαριστούμε την Ντίνα Κρικλάνη για την ενημέρωση.
Αρκετοί και αρκετές αγρότες και αγρότισσες του χωριού μας έχουν ενταχθεί στο καθεστώς του νέου αγρότη με σημαντικές επιδοτήσεις. Η τελευταία προκήρυξη έγινε το 2016.
Ο Γιώργος Γεωργής βρήκε δημοσιευμένες πληροφορίες για την προκήρυξη που βρίσκεται στα σκαριά και τις παραθέτουμε για να ενημερωθούν τυχόν ενδιαφερόμενοι/ες.


Σήμερα είναι “τα κσα τα κόλ’βα” (τα χρυσά τα κόλλυβα). Σήμερα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Εκκλησία μας τιμά την αναστήλωση των εικόνων και παράλληλα τελεί μνημόσυνα για τους κτήτορες, τους ευεργέτες και τους δωρητές των κατά τόπους ναών.
Στο χωριό μας (ίσως και αλλού) τα κόλλυβα του μνημοσύνου αυτού τα λένε “χρυσά”. Στο μνημόσυνο που γίνεται ακούγονται και μικρά ονόματα που έχουν χαθεί όπως Αμερσούδα και Ρήγαινα.
Σήμερα στους ναούς των με “βαθύ κόκκινο” χαρακτηρισμένων περιοχών -υποτίθεται τουλάχιστον- η όλη τελετή έγινε χωρίς την παρουσία πιστών εκτός απ’ τον καθεδρικό ναό κάθε Δήμου όπου επιτρέπονταν η παρουσία 20 το πολύ ατόμων.
Η απορία συνίσταται στο εξής:
Με ποια λογική στον ενοριακό ναό της Καλλονής θα μπορούσαν νόμιμα να παραβρεθούν 20 άτομα ενώ στον πολύ μεγάλο ναό του Πολιχνίτου δεν θα έπρεπε να παραβρίσκεται κανένας πιστός;
Ή εκτός αν ισχύει και στην περίπτωση αυτή -το έχουμε ακούσει και σε άλλη περίπτωση- ότι “αφού το λένε οι ειδικοί δεν δικαιούστε ούτε να μιλάτε ούτε να ρωτάτε”
Κυκλοφόρησε το βιβλίο της Κατερίνας Γραγουδά-Γεωργή με τίτλο “τα φυλαχτά μου”, που ετοιμάζονταν μεθοδικά εδώ και χρόνια. Γεμάτο από Βρίσα, μεστό από αγάπη για τη Βρίσα. Παρακαταθήκη για τους νέους και τις μελλοντικές γενιές αν θελήσουν να κατανοήσουν το τεράστιο άλμα της αλλαγής του χωριού και του τρόπου ζωής μέσα σε λίγες δεκαετίες. Αλλαγή όχι μόνο σε εικόνες και εκδηλώσεις αλλά και σε νοοτροπίες!
Η ίδια γράφει:
Αλλά όπως λέει ο αντρούλης μου, που πάντα με προσγειώνει για να μην παίρνουν τα μυαλά μου αέρα, αν κρέμαγαν τους συγγραφείς θα πήγαινα άδικα. Το βιβλίο που ποτέ άλλως τε δεν περίμενα να γίνει βιβλίο, άρχισε πριν από πολύ καιρό από τότε που έγραφα με μολύβι και χαρτί σαν μια εκτόνωση από την πλήξη μετά και την συνταξιοδότηση.
Έγραψα μερικές αναμνήσεις μου εν είδη διηγήματος που πολλές φορές όταν τις ξαναδιάβαζα τις απέρριπτα και προσπαθώντας να τις διορθώσω τις κατέστρεφα και τελικά τις έσκιζα. Μέχρι που μπήκα στον κόσμο της τεχνολογίας. Μετά από πολλές άκαρπες προσπάθειες των παιδιών μου να με μυήσουν, θυμούς δικούς μου και απογοητεύσεις με ατέλειωτες σημειώσεις σε τετράδια, βήμα βήμα άνοιξε ένας καινούργιος ορίζοντας για μένα. Η γραφή και οι διορθώσεις πανεύκολες και ω! του θαύματος ήρθε και η έμπνευση, σιγά σιγά στην αρχή και μετά το σεισμό ακάθεκτη. Όλα όσα έζησα σε αυτό το χωριό που η μοίρα το χτύπησε τόσο άσπλαχνα ήθελα να τα αποτυπώσω στο χαρτί να τα βρουν οι επόμενες γενιές να μην ξεχαστούν.
Στο εμπροσθόφυλλο θεώρησα υποχρέωση μου να βάλω το σπίτι των αδερφών Νικέλλη, που προορίζεται να δοθεί στην Βιβλιοθήκη του χωριού μας, σαν ελάχιστο φόρο τιμής για την πολύπλευρη προσφορά τους στο χωριό μας.
Ευχαριστώ τον Στρατή Νικέλλη για την διάθεση της σελίδας του και τον Αντίλαλο, που φιλοξένησε μερικά από τα διηγήματα μου. Ευχαριστώ και στους χωριανούς μου που μου χάρισαν άφθονο υλικό και με ώθησαν με τα καλά τους λόγια να προβώ σε αυτό το εγχείρημα. Λόγω του κορονοϊού η διάθεση είναι προβληματική. Θα επανέλθω με καινούργια ανακοίνωση.
Το τελείωμα του χειμώνα με την εαρινή ισημερία, μας επιφύλαξε ένα ανέλπιστο δώρο: μια ήρεμη συνεχή βροχόπτωση από το πρωί μέχρι τώρα (2.00 μ.μ.) και συνεχίζει!
Έτσι ξεπεράσαμε τις 15 ίντσες.
Καλώς μας ήλθες με το λαχταριστό δώρο σου ΑΝΟΙΞΗ!
Η βροχή, τέτοια μέρα, ανάγκασε την οικογένεια Προκοπίου (Προκόπα) να γιορτάσει τον προστάτη άγιο της, Θεόδωρο, στα Βατερά, αποκλείοντας τη μετάβαση στο υπό την προστασία τους ξωκλήσι, στο Φτερό.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στην Θεοδώρα και στον Θοδωρή.