Κάτω από τον Πλάτανο…

Έληξε χτες η προθεσμία για την υποβολή προσφορών για το παραπάνω έργο και κατατέθηκε μόνο μια προσφορά από την εταιρεία ΑΛΤΕΚ. Σήμερα θα ανοιχτεί η προσφορά και, δεδομένου ότι δεν θα υπάρξει ένσταση, στο αμέσως επόμενο διάστημα θα υπογραφεί η σύμβαση.

Επιτέλους να δούμε να πιάνουν δουλειά οι μπουλντόζες και να μην το πιστεύουμε!

Τα ευχάριστα νέα μας τα μετέφερε ο άνθρωπος που μόχθησε όσο κανένας άλλος για την υπόθεση αυτή, ο παπά Στρατής Κακάμπουρας από το Αμπελικό, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά.

Όπως πέρυσι έτσι και φέτος τον Αύγουστο, συνεχίζουμε μια πρωτοβουλία που πήραμε μια παρέα μεγαλωμένη στα σοκάκια της αγαπημένης μας Βρίσας.Τo περσινό καλοκαίρι η εκδήλωση που διοργανώσαμε συγκέντρωσε ένα σημαντικό ποσό το οποίο δαπανήθηκε εξολοκλήρου για την ενίσχυση της πυρόσβεσης του χωριού μας. Φέτος για δεύτερο συνεχόμενο καλοκαίρι, διοργανώνουμε ξανά μια εκδήλωση (πάρτι) όλα τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν για το αγαπημένο μας χωριό. Αυτό που ζητάμε από εσάς είναι να μας στηρίξετε με όποιο τρόπο μπορείτε καθώς επίσης και με τη παρουσία σας .

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εκδήλωση θα ανακοινωθούν το προσεχές διάστημα

Ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση του διαγωνισμού του Public για τις διάφορες κατηγορίες λογοτεχνικών έργων, στον οποίο ως γνωστό συμμετείχε και η Γεωργία Τσουκαλοχωρίτη με το τελευταίο βιβλίο της. Το διήγημα της Γεωργίας αναδείχτηκε μέσα στα 10 καλύτερα διηγήματα. Τώρα στη 2η φάση του διαγωνισμού πρέπει να ξαναψηφίσουμε για να ανεβάσουμε την Γεωργία όσο πιο ψηλά γίνεται μέσα στη δεκάδα! Μπορείτε να ψηφίσετε πατώντας εδώ

Αυτή είναι η αρχιτεκτονική μακέτα του νέου διδακτηρίου του χωριού μας.

Μέχρι να μετουσιωθεί σε κτίριο θα φάμε …πολλά ψωμιά ακόμα!

Τέλος της σχολικής χρονιάς. Τέλειωσε το μαρτύριο των πανελλαδικών εξετάσεων, τελειώνουν οι εξετάσεις στα Γυμνάσια, ήρθε η ώρα της γιορτής των μικρών μαθητών.

Αύριο το απόγευμα στις 6.30 θα πραγματοποιηθεί η σχολική γιορτή του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού σχολείου του χωριού μας.

Καλό καλοκαίρι και καλή ξεκούραση σε όλους!

Στρατή διαβάζοντας το σημερινό σημείωμα και συμφωνόντας μαζί σου σε ότι αφορά τι κάνουμε εμείς, σου στέλνω να δεις τι έγραφα 6 μέρες μετά τον σεισμό, στις 18 Ιουνίου 2017.

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕΡΕΣ Η ΒΡΙΣΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ……Τα υλικά απο τα καταστρεμμένα σπίτια μας πρέπει να αποτελέσουν απο δω και πέρα την κοινή μας περιουσία .Τάχιστα όλα να μεταφερθούν σε ενδεδειγμένο χώρο απόθεσης και σαν κοινό περιουσιακό στοιχείο μας με αυτά να χτιστεί στο μέλλον κάθε δημόσιο κτίριο αλλά και κάποια απο αυτά να ενσωματωθούν στα νέα ιδιωτικά κτίρια με τέτοιο τρόπο που να θυμίζουν την προέλευση τους και την μορφή του οικισμού όπως ήταν μέχρι την 12 Ιουνίου 2017.

Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα πίσω απο το τι νιώθουμε δικό μας .Ας δούμε τον εαυτό μας σαν μέρος μιας ομάδας και μιας κοινωνίας με κοινή περιουσία τα μπάζα μας !!! Μέσα απο τα μπάζα αυτά ας ξεπηδήσει η συλλογική συνείδηση και ας γίνει το brant name του νέου οικισμού μας.

Σε κάθε άλλη περίπτωση πρόκρισης διαφορετικής αντίληψης και ιδιοκτησιακής λογικής τα ”κοράκια ” γύρω μας καραδοκούν ,ενώ ο κίνδυνος να γίνουμε και μείς ”κοράκια” είναι πέρα απο υπαρκτός .

Ας κάνουμε λοιπόν μια νέα αρχή στην σωστή της βάση….

Σήμερα πλέον απογοητευμένος για το ποιοί είμαστε και πόσο άξιοι να κάνουμε το βήμα εμπρός, νιώθω την απόλυτη απογοήτευση για μας . Η αναγέννηση δεν έρχεται μέσα από την ελπίδα όπως λέει το σχετικό, αλλά μέσα από την πράξη , την συντονισμένη συλλογική ενέργεια την στοχοπροσηλωση. Και εμείς δεν έχουμε τίποτα από τα παραπάνω.

Δεν μας φταίνε για όλα οι άλλοι και το αναλγητο κράτος. Είμαστε εξίσου αδιαφόρετοι και για αυτό η Βρίσα δεν θα ξανασταθεί στα πόδια της.

Αύριο Τρίτη θα τελεστεί η εξόδιος ακολουθία του Δημήτρη στον Ιερό Ναό του Αγ. Δημητρίου στο Νέο Φάληρο και θα ακολουθήσει η ταφή στο 3ο Νεκροταφείο.

Στη Χαλκίδα η Έλια Αφένδρα του Γιάννη και της Μαρίας Λαμπρινού και ο Κωνσταντίνος Ντούνας βάφτισαν την πρωτότοκη κορούλα τους!

Το όνομά της Μαρία-Μιχαέλλα!

Να τη χαίρεστε και να την καμαρώνετε όλοι, γονείς, γιαγιάδες και παππούδες.

Να είστε όλοι γεροί, χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι!

Ότι σε έξι χρόνια θα υπάρχουν ακόμα στο χωριό  ετοιμόρροπα κτίρια που θα στέκουν πάνω από τα κεφάλια των περαστικών

Ότι σε έξι χρόνια οι ηρωικοί κάτοικοι του χωριού, που δεν το εγκατέλειψαν, και οι ελάχιστοι που γύρισαν στα καινούρια σπίτια τους, θα εξακολουθούν να κάθονται στα πεζούλια του Πλάτανου επειδή δεν θα λειτουργεί καφενείο στο χωριό

Ότι σε έξι χρόνια δεν θα υπάρχει ούτε ένα ψιλικατζίδικο ανοιχτό

Ότι σε έξι χρόνια μόλις σκοτεινιάσει η ερημιά θα σκιάζει το άλλοτε πολύβουο και ζωντανό χωριό

Ότι σε έξι χρόνια θα υπάρχουν αρκετά ακόμα σπίτια και μαγαζιά στο χωριό που δεν θα έχει αρχίσει η επισκευή ή η ανακατασκευή τους

Ότι σε έξι χρόνια δεν θα έχει αρχίσει η ανακατασκευή κανενός δημοτικού κτιρίου στο χωριό

Ότι σε έξι χρόνια το κουφάρι του σχολείου μας, για το οποίο τόσο είχαν κοπιάσει και προσφέρει οι γονείς και οι παππούδες μας, θα στέκει μισογκρεμισμένο

Ότι σε έξι χρόνια στη Ζωοδόχο Πηγή θα μπαίνουμε κάτω απ’ τα υποστυλώματα με γυμνούς τους τοίχους και το τέμπλο περιμένοντας μαζί της το …ΕΣΠΑ

Ότι σε έξι χρόνια ο Άγιος Κωσταντίνος θα ψάχνει -και δεν θα βρίσκει- χρηματοδότη για τη μελέτη της επισκευής του

Αν τότε, στις 12 Ιουνίου 2017, οι κάθε λογής και απόχρωσης «γαλονάδες», που έτρεξαν να μας συμπαρασταθούν, μας έλεγαν ότι επί έξι χρόνια θα τραβήξουμε «τον έρμο μας» με την γραφειοκρατία, την αδιαφορία και την ανικανότητα των αρμοδίων

Αν τότε μας έλεγαν όλα αυτά, και αν τους πιστεύαμε, σίγουρα πολλοί θα παθαίναμε …εγκεφαλικό.

Το γλιτώσαμε διότι αντί να μας πουν όλες αυτές τις αλήθειες  μας φλόμωσαν με μεγάλα λόγια και υποσχέσεις και διότι η ελπίδα δεν θα μας άφηνε να τους πιστέψουμε.

Τώρα ξέρουμε! Τώρα που ξέρουμε, περισσότερο πεισμωμένοι, περισσότερο προσγειωμένοι, χωρίς να χάνουμε τις ελπίδες μας, πρέπει με κοινή πορεία να  κάνουμε ότι μπορούμε για να ξαναζωντανέψουμε το χωριό μας.

Το μεγάλο ερώτημα: Το κάνουμε;

Η προσωπική απάντηση είναι: ΟΧΙ!

Το γιατί δεν είναι του παρόντος. Διότι σήμερα έχουμε επέτειο. Επέτειο της πρώτης μεγάλης καταστροφής. Διότι δυστυχώς ακολούθησε και η δεύτερη!

Ο Γιώργος και η Πέγκυ Κωστούλα πρόσφεραν στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 100€, στη μνήμη του αγαπημένου φίλου τους Παναγιώτη.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.