Αναγνώστης της σελίδας μας ενημέρωσε ότι είδε για μια ακόμα φορά τον Κώστα Ιωαν. Κωστάκη να μαζεύει σκουπίδια από τις άκρες του δρόμου Βρίσα – Βατερά.
Είναι η δεύτερη φορά που φτάνει στη σελίδα μας (από διαφορετικά άτομα) πληροφορία για εθελοντική προσφορά του Κώστα στο κοινωνικό σύνολο.
Αξίζει τον κόπο η δημοσιοποίηση τέτοιων πρωτοβουλιών!
Πριν μερικά χρόνια, τέτοια εποχή, περίμεναν να αλωνιστούν τα σπαρτά, να βγεί φρέσκο σιτάρι, να το πάνε στον τελευταίο αλευρόμυλο του χωριού, του Καβουρή, για να πάρουν την κουρκούτη και να φτιάξουν τον τραχανό, μοναδική λιχουδιά φρέσκος και εξαιρετικό σνάκ ως ξηρός, πέρα απ’ την εκλεκτή σούπα που προσφέρει.
Τώρα μάθαμε ότι ήδη έχει μπει σε δουλειά το καζάνι και οι “κοντινοί” σ’ αυτό τον έχουν απολαύσει.
Με την ευκαιρία παραθέτουμε την φωτογραφία της δασκάλας Μυρσίνης Νικέλλη.
Το ζυμάρι του τραχανά πρέπει να ανοιχτεί σε “χάχλες” και γι αυτό χρειάζονται συνεργατικά και επιδέξεια χέρια. Χρειάζεται όμως και μέρος απρόσβλητο από τις γάτες.
Έτσι πριν λίγες δεκαετίες πάνω στο δώμα του -πάλαι ποτέ- μαγαζιού του Κ. Πετρά, βγαίνοντας από το παράθυρο της Αφροδίτης Σαμίου έσπευσαν να βοηθήσουν την Ειρήνη Νικέλλη (Χατζηδημητρακέλλη), της οποίας ήταν ο τραχανός, οι γειτόνισσες ή συγγενείς Αφροδίτη Σαμίου, Ελένη Κρουσταλλιού, Μαρία Βάσσου και Ελένη Πονηρού.
Η παρουσία της κόρης της Μυρσίνης (μέσα απ’ το παράθυρο) δεν προδίδει …διάθεση για δουλειά.
Σημείωση: Το χωριό φαίνεται έρημο γιατί η “χαχλοποίηση” γίνονταν χαράματα!
Έχοντας παρακολουθήσει από κοντά την όλη προσπάθεια της εφηβικής θεατρικής ομάδας της Βιβλιοθήκης, από τότε που κατατέθηκε η ιδέα της δημιουργίας και φέτος εφηβικής ομάδας ως την τελική παράσταση, θέλω να συγχαρώ προσωπικά και δημόσια τη Κατερίνα για την προσπάθεια που κατέβαλε και το ρίσκο που ανέλαβε.
Είναι πολύ διαφορετικό να υπάρχουν σε μια τοπική κοινωνία 100 παιδιά (αγόρια-κορίτσια), να ενδιαφέρονται για το θέατρο τα 50 και να επιλέξεις τα 10 για να προετοιμάσεις μια παράσταση, από το να υπάρχουν όλα κι όλα 15 παιδιά, να ενδιαφέρονται ένθερμα για το θέατρο 5-6, να προσπαθήσεις να πείσεις ακόμα μερικά να ασχοληθούν και να βρεις ένα έργο που να ταιριάζει στο φύλλο τους, στην ηλικία τους, στα ενδιαφέροντά τους και να έχουν ρόλο όλα!
Και επειδή αυτό στην περίπτωσή μας δεν ήταν εφικτό, η Κατερίνα ανέλαβε το ρίσκο να γράψει η ίδια τους διαλόγους ενός θεατρικού έργου, έχοντας ως στόχο όχι να πετύχει ένα λογοτεχνικό ή θεατρικό επίτευγμα αλλά απλά να ικανοποιήσει τις παραμέτρους της παραπάνω παραγράφου.
Στην πορεία της προσπάθειας ενθουσιάστηκε, πέρασε ευχάριστες ώρες με την εφηβική παρέα της, αγχώθηκε, στεναχωρήθηκε, απογοητεύτηκε αλλά πάντα με την ελπίδα ότι τα παιδιά που γνώρισε και συνεργάστηκε τόσους μήνες τελικά δεν θα πρόδιδαν την κοινή τους προσπάθεια και πορεία και θα την αντάμοιβαν για όλα αυτά με την τελική τους παρουσία.
Πράγμα που έγινε και έσβησε -πιστεύω- όλα τα αρνητικά αφήνοντας να φωλιάσει μέσα της μόνο η ικανοποίηση του: το τόλμησα και τα κατάφερα!
Σε μια χωροχρονική συγκυρία που το εύκολο πικρό σχόλιο πλεονάζει, η δημιουργική προσπάθεια και συμβολή στο καλό της τοπικής κοινωνίας οφείλει να προβάλλεται.
Πραγματοποιήθηκε χτες με επιτυχία η θεατρική παράσταση της εφηβικής ομάδας της Βιβλιοθήκης με το έργο της Κατερίνας Γεωργή “χάσμα γενεών και ανθρώπων” σε σκηνοθεσία της ίδιας.
Διακόσια περίπου άτομα χειροκρότησαν ζεστά τα παιδιά και την “δασκάλα” τους, ανταμείβοντας τα για την πολύμηνη προπάθεια τους.
Τα παιδιά που πήραν μέρος είναι:
Δημήτρης Τσεκρέζη, Μιχαέλλα Αποστολή , Γιάννης Μέρμηγκας, Χριστίνα Μέρμηγκα, Σπυριδούλα Μπατζάκη, Ελένη Νταούτι, Κλέα Νταουνταχ, Μαρία Καραΐσκου, Χριστίνα Προκοπίου, Χριστίνα Παππά
Η Βιβλιοθήκη συγχαίρει τη θεατρική ομάδα και εύχεται η εμπειρία τους αυτή να αποτελεί γλυκειά ανάμνηση στα δύσκολα χρόνια της ζωής που τα περιμένουν. Επίσης ευχαριστεί την Κατερίνα και την συγχαίρει που κατάφερε να φέρει σε πέρας το πολύ δύσκολο έργο που ανέλαβε.
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί επίσης τα αδέλφια Ελένη και Παναγιώτη Κόπανο για την υποστήριξη της παράστασης, η πρώτη απ’ τη θέση του υποβολέα και ο δεύτερος για τη διαχείρηση των ηχητικών της παράτασης. Ευχαριστίες και προς τους “μόνιμους τεχνικούς” του ήχου, Γιάννη Μυρμίγκο, και του φωτισμού, Ανέστη Νικέλλη. Τα σκηνικά ήταν -όπως πάντα- της Ταΐσιας Μάσλοβα-Αναγνώστου.
Τέλος η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί:
την Διευθύντρια του σχολείου μας Μυρσίνη Νικέλλη για την μοναδική εξυπηρέτηση στην χρήση του χώρου του σχολείου, την άδεια της οποίας μας έδωσε η σχολική Επιτροπή του Δήμου.
τον Θεολόγο Μπατζάκη για το στήσιμο της σκηνής
τον Ανδροκλή Τσέλεκα για την βιντεοσκόπηση της παράστασης
τον Γιώργο Θ. Καπτανή για την παραχώρηση ενός τραπεζιού και τεσσάρων καθισμάτων
την Ελένη Φιλίππου για την παραχώρηση ενός καναπέ
Τον Γιώργο Τσάτσο και τον Μπάμπη Πατσατζή για τη βοήθειά τους στην μεταφορά των καθισμάτων και τους πολλούς που συγκέντρωσαν τα καθίσματα μετά το τέλος της παράστασης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η όλη παράσταση δόθηκε με βάση εξοπλισμό (από τη σκηνή μέχρι τον ήχο και τον φωτισμό) που ανήκει εξ ολοκλήρου στην Βιβλιοθήκη του χωριού μας, δηλαδή στην τοπική μας κοινωνία.
Υπενθυμίζουμε ότι σήμερα Κυριακή στις 8.30 το απόγευμα θα δοθεί η θεατρική παράσταση της εφηβικής ομάδας της Βιβλιοθήκης.
Πριν δυόμισι περίπου μήνες το Δημοτικό σχολείο Βρίσας δέχτηκε μια σημαντική προσφορά, όπως αναφέρεται στην πινακίδα, που δημοσιεύτηκε τότε συνοδεύοντας το ευχαριστήριο κείμενο του σχολείου (όπως δημοσιεύτηκε στη σελίδα μας) προς τους δωρητές.
Αιωρούνταν η απορία πως οι ξένοι φορείς, που αναφέρονται στην πινακίδα, “ανακάλυψαν” το χωριό μας και τα προβλήματά του.
Η μετριοφροσύνη του Δημήτρη Ι. Κώσση και της Ρωσίδας συζύγου του Ελένης δεν επέτρεψε να διαρρεύσει η είδηση, ότι η Ελένη υπήρξε η μεσίτρια προς τους συμπατριώτες της. Τώρα, που τυχαία το σχολείο πληροφορήθηκε το παραπάνω γεγονός της μεσιτείας, αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει τον Δημήτρη και την Ελένη, για το γεγονός ότι νοιάστηκαν για το σχολείο μας και το βοήθησαν με τον τρόπο τους
Από τον Γιάννη Παππά
Τα αρνιά των παρακάτω φωτογραφιών τριγυρνούν στη Λαγκάδα και ψάχνουν να βρουν τον ιδιοκτήτη τους!!!
Μεθαύριο Κυριακή στις 8.30 το απόγευμα, στην αυλή του Δημοτικού σχολείου Βρίσας, θα δοθεί από την εφηβική θεατρική ομάδα της Βιβλιοθήκης, η παράσταση του έργου “χάσμα γενεών και ανθρώπων”, της Κατερίνας Γεωργή σε σκηνοθεσία της ίδιας.
Δυο υπήρξαν οι πρωταίτιοι λόγοι για το ξεκίνημα και την ολοκλήρωση της προσπάθειας αυτής. Ο ένας ήταν η αγάπη των παιδιών και της Κατερίνας για το θέατρο. Ο άλλος ήταν η έντονη διάθεση των παιδιών, της Κατερίνας και της Βιβλιοθήκης να αποδοθεί τιμή στην αείμνηστη Χρυσούλα Ζωγράφου. Η Χρυσούλα για το χωριό μας δεν υπήρξε απλά παιδίατρος, αλλά παιδιολάτρης! Λάτρευε τα παιδιά και έμπρακτα, με το μειλίχιο ύφος της και την εκφραστικότητα των συναισθημάτων της, ξεκινώντας από τα μικρά παιδιά του Δημοτικού, μπόλιασε με αγάπη για το θέατρο παιδιά και εφήβους της περιοχής μας.
Πέρσι, ένα-δυο μήνες πριν φύγει από τη ζωή, με μεγάλα προβλήματα, στάθηκε όρθια για να ολοκληρωθεί η παράσταση των παιδιών.
Αυτή την προσωπικότητα θελήσαμε όλοι μαζί να τιμήσουμε και η παράσταση της Κυριακής, με τα μύρια προβλήματα και την ηρωική προσπάθεια της Κατερίνας και των παιδιών, σ’ αυτό αποβλέπει.
Προσκλήσεις στο χωριό δεν θα σταλούν ξεχωριστά. Η ανακοίνωση αυτή της Βιβλιοθήκης αποτελεί πρόσκληση προς όλους. Φορείς και ιδιώτες.
Σήμερα το πρωί ένα ζευγάρι χωριανών μας, που ήρθε από την Αθήνα για τις διακοπές του, με “λάστιχο” , απορρυπαντικό και απολυμαντικό καθάριζε τον κάδο απορριμάτων της γειτονιάς του, που ήταν γεμάτος αίματα και βρωμιές από σφάγειο ζώου και επομένως είχε φοβερή δυσοσμία. Έβριζε τον άγνωστο δράστη για την τόσο απαράδεκτη και προσβλητική για την υγεία και τον πολιτισμό μας ενέργειά του.
Έχουμε ξαναγράψει, και ίσως παραξηγηθεί, ότι, για κάθε στραβό ή ελλειπές που διαπιστώνουμε στον τόπο μας, το σωστό είναι να αναρρωτιόμαστε “μήπως φταίμε κι εμείς;”
Στην παραπάνω περίπτωση φταίμε εμείς και κανένας δήμος ή οποιαδήποτε υπηρεσία δεν μπορεί να μας σώσει!
Όταν ήμουν μικρός και ιδιαίτερα από τότε που δόθηκαν παροχές ύδρευσης στα σπίτια τριγυρνούσαν χωροφύλακες στις γειτονιές για να ελέγχουν μη τυχόν και ρίχνονταν στο δρόμο τα υγρά απόβλητα των σπιτιών. Τώρα θα τους χρειατούμε μήπως για να ελέγχουν τί πετάμε τους κάδους των σκουπιδιών;
