Κάτω από τον Πλάτανο…

Διευρύνεται ο λάκκος στην αμμουδιά που έχει ανοιχτεί στο Λειμωνάρι από την παράνομη αμμοληψία. Είναι ολοφάνερα τα καινούρια σημάδια. Και η ποσότητα της άμμου που παίρνουν είναι σημαντική αν σκεφτούμε ότι στην αρχική της θέση είναι συμπιεσμένη. Το μόνο που πρέπει να σκεφτεί ο “δράστης” είναι ότι έτσι ανοίγει το δρόμο και σε ξένους να πάρουν μεγαλύτερες ποσότητες και γιατί όχι και να την εμπορευτούν.

Λίγο παραπέρα, δίπλα στην αμμουδιά,  αρχίζει και δημιουργείται μια μικρή χωματερή με μπάζα και κλαδιά. Με το καλό τα μπάζα όχι δίπλα αλλά πάνω στην αμμουδιά!!! 

Ότι στραβό όμως κάνουμε εμείς οι άνθρωποι το διαγράφει με μια πινελιά η φύση που σκορπίζει φως και χρώμα για να χαίρονται τα μάτια μας και να ανασταίνεται η ψυχή μας.

Για το νεκροταφείο μας ο λόγος, το οποίο πρόσφατα καθαρίστηκε πολύ καλά τόσο μέσα όσο και μπροστά. Για τέτοια εποχή (που δεν υπάρχει κοντά ημέρα τιμής των νεκρών μας), μας εξέπληξε ευχάριστα ο φρεσκοκαθαρισμένος χώρος.

Μόλις όμως ρίξεις τη ματιά σου έξω απ’ τον τοίχο προς τη βορινή πλευρά αγανακτείς και αηδειάζεις απ’ το θέαμα των πεταμένων υπόλοιπων απ’ τις εκταφές που πραγματοποιούνται. Απαράδεκτο το θέαμα. Κάποιοι μάλιστα -πιο …νοικοκύρηδες- αυτά τα υλικά τα πετούν στην πλευρά του λόφου με τους πρίνους.

Εδώ το πρόβλημα οφείλεται σε λίγους ανθρώπους που δουλεύουν στο νεκροταφείο και γι αυτό νομίζουμε ότι μπορεί να ελεγχθεί.

Την ώρα της εκφοράς του νεκρού απ’ την εκκλησία προς το νεκροταφείο ακούστηκε και το παρακάτω “ιστορικό συμβάν”:

Σε μια παρόμοια εκφορά πριν πολλά χρόνια -τότε που η εκφορά του νεκρού γινόταν με τα χέρια- και μόλις είχαν πάρει την ανηφόρα προς το νεκροταφείο, με υπόδειξη τρίτου, ρώτησε ο ιερέας τον μακαρίτη Νικόλαο Φρ.  που ακολουθούσε: ” Τί γίνεται Νικόλα; Τί κάνεις;”  ” Άκσει να σι πω. Να κόψ’ς του σιβντάς μι μένα τσι γω ανιβαίνου μουναχός τ’ν ανηφόρα. Ε χρειάζητει να μ’ ανιβάστει σεις” Έσκασαν στα γέλια οι παρεβρισκόμενοι απ’ το τρόπο που ο Νικόλας εξέφρασε το φόβο του για το θάνατο.

Πέθανε  τη νύχτα και θα κηδευτεί σε λίγο ο Πέτρος Πετρέλλης, Πατέρας της Ειρήνης, του Γιώργου και του Βαγγέλλη. Δουλευτής σ’ όλη του ζωή αξιώθηκε να σφίξει στην αγκαλιά του και δισσέγγονα.

 Κανείς δε λυπάται τους ανθρώπους του χωριού που μοναδική διέξοδο ενημέρωσης και διασκέδασης έχουν την τηλεόραση. Όταν τα τρία κρατικά κανάλια έχουν συνήθως απεργία και απ’ τα έξι ιδιωτικά που κανονικά πιάνουμε στο χωριό τα τρία δεν λειτουργούν καταλαβαίνετε τι γίνεται.  Λειτουργούν μόνο το Mega,  ο Alfa και η τηλεόραση Μυτιλήνης. Και το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο για τους ηλικιωμένους που ξεκίνησαν να βλέπουν κάποια σήριαλ (τα τούρκικα συνήθως) και τώρα κόπηκαν στη μέση. Και καλά οι άντρες. Βγαίνουν στο καφενείο και το βλέπουν. Αλλά οι γυναίκες τι κάνουν; Καλά να έχει η γειτόνισσα Nova.

Ο καιρός βελτιώθηκε αρκετά αλλά τη νύχτα κάνει αρκετό κρύο. (6 βαθμούς είχαμε χτες)

Τώρα που έβρεξε οι ελιές “φάνηκαν” και τα δέντρα στολίστηκαν. Σιγά -σιγά θα αρχίσει η “εκστρατεία ” για τα δίχτυα. Κάποιοι “Αθηναίοι” περιμένουν πως και πως το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου. Με το καλό να έρθετε!!!

Έφυγε στην Αθήνα ύστερα από ολιγόμηνη ασθένεια ο Αγγελής Κανέλλος. Ο Αγγελής ήταν σιδηρουργός και τα τελευταία χρόνια είχε αφοσιωθεί στην περιποίηση της άρρωστης γυναίκας του. Ήταν μια από τις άξιες επαίνου και θαυμασμού περιπτώσεις που είχαμε στο χωριό της ολοκληρωτικής αφοσίωσης στον/την  σύντροφο που έχει ανάγκη. Λίγους μήνες μετά το θάνατο υης γυναίκας του έφυγε και αυτός για να τη συναντήσει.

Ενώ το πρωί παρά τη σχετική ψύχρα είχε λιακάδα και περιμέναμε να κλείσει η χτεσινή χειμωνιάτικη παρένθεση, τώρα άρχισε ένα ψιλόβροχο και στις 6.00 το απόγευμα η θερμοκρασία ήταν 7 βαθμοί μονάχα.

Εκτός απ’ τα τζάκια και τα pelets που γράφαμε χτες ένα άλλο θέμα της επικαιρότητας που άρχισε να απασχολεί τους “νεολαίους” του Πλάτανου είναιτο αντιγριπικό εμβόλιο. “Γω του έκανα”, “Ακόμα εν ηπήγα”, “Άμα τειλιώσουν, πάνει” οι σχετικοί σύντομοι διάλογοι των ενδιαφερόμενων 

Πρώτη χειμωνιάτικη μέρα σήμερα. Συννεφιά, ψιλόβροχο το προηγούμενο βράδυ και αισθητό κρύο. Η θερμοκρασία στους 10 βαθμούς  μονάχα και τα καφενεία χωρίς σόμπες ακόμα. Στο σπίτι πρόχειρα μπαίνει για λίγο καμιά ηλεκτρική γιατί και οι ξυλόσομπες δεν είναι έτοιμες και το καλοριφέρ …δεν τολμάς να το ακουμπήσεις.

Πάντως στην περιοχή μας υπάρχει μια κίνηση τόσο για ενεργειακά τζάκια όσο και για καυστήρες με pelets. Όσοι δεν κάνουμε τέτοιες αλλαγές ελπίζουμε (υπερβολικά αισιόδοξοι!!!) να μειωθεί εξαιτίας των παραπάνω η κατανάλωση του πετρέλαιου, να φθηνήνει και να βγούμε εμείς (οι …παραδοσιακοί) κερδισμένοι!!!

Και μια αλλαγή στο μενού του καφενείου. Αντί για σκουμπρί είχαμε ρέγγα, που πάει περισσότερο στο …κρύο.

Αυτές οι εικόνες (τραβήχτηκαν με κινητό τις πρώτες μέρες του Οκτωβρίου) μπορούν να εξηγήσουν στον καθένα γιατί είμαστε τόσο δεμένοι με τον τόπο μας.

Το κατακαλόκαιρο αυτά δεν μπορεί δυστυχώς να τα απολαύσει ο επισκέπτης. Είναι φθινοπωρινές εικόνες.

Μας τα χάλασε πάλι ο καιρός. Ύστερα από δυο τρεις μέρες που είχαμε πολύ ωραίες λιακάδες σήμερα συννέφιασε ο καιρός και πιθανόν τη νύχτα να βρέξει. Και ενώ την προηγούμενη βδομάδα περιμέναμε όλοι πως και πως τη βροχή (για τα σαλιγκάρια) τώρα πια σημασία δεν τη δίνουμε.

Και αυτές τις μέρες έχουμε κάποιους “ξέκαιρους” επισκέπτες απ’ την Αθήνα. Εμείς σας θέλουμε -αν είναι δυνατό- όλο το χρόνο.

Στο καφενείο οι μεζέδες αυτή την εποχή εμπλουτίζονται και με το παστό σκουμπρί. Απίθανο και το ρεπανάκι του Στέλιου.