Κάτω από τον Πλάτανο…

Για να θυμηθούμε και να …καμαρώσουμε

Είμαι η ελιά, η Μυτιληνιά ελιά.

Κάθε δυο χρόνια καρπίζω και τα κιούπια σας γεμίζω.

Είμαι η ελιά, η Μυτιληιά ελιά. 

Όπως σας είχαμε ενημερώσει χτες το Γεωλογικό τμήμα αντέδρασε στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να το αποκλείσει από την προγραμματική σύμβαση για την ένταξη του Δήμου στο Ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο δίκτυο γεωπάρκων. Συγκεκριμένα το τμήμα έστειλε επιστολή στο Δήμαρχο, την οποία υπογράφουν ο πρόεδρος του καθηγητής Σταματάκης και ο καθηγητής και πρόεδρος της Γραμματείας των  Φίλων του Πανεπιστημιακού Κέντρου Βρίσας  Ακιν. Κελεπερτζής, με την οποία αφενός εξηγεί γιατί το Πανεπιστήμιο της Αθήνας νομιμοποιείται να συμμετέχει στη σύμπραξη και αφετέρου εξηγεί το τί μπορεί να προσφέρει και ζητά να επαναξεταστεί η απόφαση του Δημ. Συμβουλίου θεωρώντας προσχηματική τη δικαιολογία ότι δεν προλαβαίνουν τις προθεσμίες.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω

επιστολή γεωλογικού τμήματος

Όπως ίσως γνωρίζετε έχει δημιουργηθεί ένας Σύλλογος “Φίλων της Μητρόπολης Μυτιλήνης” με σκοπό την υποστήριξη του έργου της Μητρόπολης. Ο Σύλλογος αυτός έχει μέλη του γνωστά και καταξιωμένα πρόσωπα της λεσβιακής κοινωνίας άσχετα με τον τόπο της μόνιμης  κατοικίας τους. Εξέχουσε θέση στο διοικητικό συμβούλιο (μου διαφεύγει ποια ακριβώς) έχει και η Κατερίνα Πατακού Πολυχρονοπούλου (κοντοχωριανή μας και γνωστή απ’ τη μεγάλη δραστηριότητα που ανέπτυξε ως πρόεδρος του Συλλόγου των Πολιχνιατών της Αθήνας).

Οι γιατροί μέλη του Συλλόγου των “Φίλων …” θέλοντας να ενισχύσουν την κοινωνική προσφορά της Μητρόπολης αποφάσισαν να προσφέρουν δωρεάν ιατρικές φροντίδες στους ανήμπορους κατοίκους του νησιού μας. Την αρχή κάνει ο εξαίρετος πνευμονολόγος του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου της Αθήνας κος Βλάσσης Πολυχρονόπουλος (σύζυγος της Κατερίνας). Στο χωριό μας θα βρίσκεται στις 11 Νοεμβρίου. Όσοι θέλουν να τον επισκεφτούν θα πρέπει να το δηλώσουν στον ιερέα του χωριού μας.

Στις 12 Οκτωβρίου συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο Λέσβου η σύναψη προγραμματικής συμφωνίας ανάμεσα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους και του Πανεπιστήμιου Αιγαίου για τη συμμετοχή του Δήμου Λέσβου στο Ευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων.  Ο δημοτικός σύμβουλος Στρατής Καραγεωργίου έθεσε το θέμα της συμμετοχής στην προγραμματική αυτή συμφωνία και του Πανεπιστημιακού Κέντρου του χωριού μας και κατ’ επέκταση και το Πανεπιστήμιο της Αθήνας (Γεωλογικό τμήμα). Την άποψή του υποστήριξαν και οι ντόπιοι σύμβουλοι του Βουνάτσου, Αριστείδης Ταξείδης και Κατράνης Νίκος (αντιδήμαρχος Πολιχνίτου) καθώς και ο Πατερέλλης. Στη ψηφοφορία που ακολούθησε ψήφισαν λευκό οι παρατάξεις  Χατζηκομνηνού και Πατερέλλη και (μάλλον) του Παλαιολόγου καθώς και οι παραπάνω σύμβουλοι του Βουνάτσου. Πέρασε λοιπόν η αρχική πρόταση του Δημάρχου (Ε ρε Δήμαρχε αν δεν αγαπούσες κιόλας το χωριό μας όπως μας λες).

Στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο θα γίνει μια προσπάθεια να ξανασυζητηθεί το θέμα. Στο μεταξύ το Γεωλογικό Τμήμα του Πανεπιστήμιου της Αθήνας στέλνει επιστολή στο Δήμαρχο με την οποία εκφράζεται η αγανάκτηση για τον παραγκωνισμό του και ζητείται επανόρθωση.

Οι σφαλιάρες πέφτουν σύννεφο αλλά εμείς …αντέχουμε. Γίναμε χοντρόπετσοι. (Οι πλωμαρίτες κλείνουν τους δρόμους και χαλάνε τον κόσμο για να μη κλείσει η ΔΟΥ !!!)

Χρόνια πολλά στους Δημήτρηδες και στις Δήμητρες. Να είναι πάντα χαρούμενοι με υγεία. Στο χωριό η λειτουργία έγινε στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Χτες όμως λειτουργήθηκε το ξωκλήσι στο Φτερό και το Σάββατο θα γίνει λειτουργία στον Άγιο Δημήτριο στη Λαγκάδα.

Μια πολύ χρηστική προσφορά έκανε ο Στρατής Μυρμίγκος στη μνήμη της συζύγου του Αναστασίας. Συγκεκριμένα έβαλε κάγκελα στη δυτική άκρη της πλατείας του Αγίου Κωνσταντίνου, εκεί όπου εφάπτεται με τον κεντρικό δρόμο και όπου η διαφορά στο υψόμετρο είναι τέτοια ώστε να υπάρχει κίνδυνος να πέσει άνθρωπος ή αυτοκίνητο. Στην προσφορά του Στρατή δεν περιλαμβανόταν η σιδερένια πόρτα, την οποία πρόστεσε αργότερα ο ιδιοκτήτης του σπιτιού και απέκτεισε εύκολα μια περιφραγμένη αυλή.

Συνεχίζουμε την καταγραφή προσφορών φορέων και προσώπων στον γενέθλιο τόπο τους, με τις οποίες προσφορές καλλωπίζονται οι χώροι του χωριού και της περιοχής του γενικότερα και βελτιώνεται η ζωή των κατοίκων του.

Σήμερα θα αναφερθούμε σε ένα έργο του οποίου η υλοποίηση όμως δεν τιμά το χωριό μας γενικότερα. Πρόκειται για το κτίσμα του πρώην καφενείου, το οποίο πρόσφεραν τα αδέλφια Νικέλλη και συγχρόνως χρηματοδοτούν για να μετατραπεί σε βιβλιοθήκη. Και δεν μας τιμά, ως τοπική κοινωνία, η υλοποίησή του διότι έχει περάσει περισσότερο από ένας χρόνος που άρχισαν οι εργασίες και ακόμα δεν τέλειωσαν. Είναι κρίμα η ευγένεια των δωρητών να μην προσβάλλουν κανέναν να εκλαμβάνεται ως αδιαφορία τους ή ανοχή στην αδικαιολόγητη αυτή καθυστέρηση. Ο διακαής τους πόθος είναι να ολοκληρωθεί επιτέλους το όνειρό τους.

Απ’ την καθυστέρηση στην ολοκλήρωση αυτού του έργου γίνεται φανερό πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος αυτών που αναλαμβάνουν να επιστατήσουν στην κατασκευή ενός έργου. Και αναφέρομαι τόσο στον ιερέα μας ο οποίος επιστάτησε στην κατασκευή και τον εξοπλισμό του νέου ιατρείου όσο και του Συλλόγου του χωριού για την ανέγερση του Αγίου Νικολάου.

Πάντως μια ματιά στο εσωτερικό της “βιβλιοθήκης” δείχνει ότι όταν ολοκληρωθεί θα αποτελέσει ένα ακόμα χρηστικό στολίδι του χωριού μας.

Ναι είναι απολύτως ορθή η πληροφορία. Τρία αγριογούρουνα είδαμε σήμερα το πρωί στις 10.30 στην πλατεία του χωριού. Ήταν μέσα σ’ ένα άσπρο τζιπάκι -σκοτωμένα φυσικά- και συνόδευαν το θριαμβευτικό χαμόγελο των -χωριανών μας- κυνηγών Α.Α. και Χ.Κ.

Στο μεταξύ μαγαζάτορας των Βατερών προαναγέλλει ότι κατά τα Χριστούγεννα θα έχει  για κατανάλωση γουρουνόπουλα που προήλθαν από διασταύρωση ήμερου και άγριου. Ετοιμαστείτε.

Σήμερα το πρωί – με μια καταπληκτική λιακάδα- είχαν λειτουργία στην Αγία Άννα της Ινγκίδας, όπου μαζεύτηκε αρκετός  κόσμος. Μετά το τέλος της λειτουργίας προσφέρθηκε καφές και πολλά βουτήματα. Όταν τελειώναμε εμείς οι “τεχνητοί” οικολόγοι (που αποκτήσαμε την οικολογική συνείδηση -σε όποιο βαθμό την έχει ο καθένας μας- απ’ τη μόρφωση, τα ΜΜΕ κ.λ.π.) φροντίσαμε να ρίξουμε τα άδεια πλαστικά ποτηράκια στη σακκούλα των σκουπιδιών που υπήρχε. Ο φίλος όμως Κώστας Καρ. ο τσομπάνης, που αγάπησε τη φύση και τα όντα της απ’ τη συνύπαρξη μαζί τους επί δεκαετίες, είπε: “Γω ε θα του πιτάξου. Θα βάλου μέσα νιρό τσι ένα πιτραδέλ -για να μη αναπουδουγυρίσ- τσι θα του αφήσου έδουνα να πιει κανέα πλελ” Διαφορετική οπτική γωνία.

Είναι γνωστό ότι εδώ και μερικά χρόνια έφεραν και άφησαν στον Όλυμπο αγριογούρουνα. Αυτά παρά το ότι έγιναν άμεσα στόχος νόμιμου αλλά και παράνομου κυνηγιού πλήθυναν και φαίνεται ότι ο Όλυμπος δεν τα χωρεί. Έτσι επισκέπτονται τακτικά και την περιοχή μας Πολλοί αναφέρουν ότι είδαν “σημάδια” τους στο Δαξάρι και κάποιοι ότι τα είδαν στην πραγματικότητα.

Κατέβηκαν όμως και πιο κάτω και έτσι σήμερα είδαμε τα ίχνη τους δίπλα στο εκκλησάκι της Αγίας Άννας στη Ινγκίδα, τα οποία και φαίνονται στη φωτογραφία. Όπως πάνε θα τα βλέπουμε σε λίγο καιρό να σουλατσάρουν και γύρω απ’ το χωριό.