Υποψήφιοι Βουλευτές Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ) στη Λέσβο
Κυριακή των Βαΐων σήμερα και αρχίζει η γιορτή της Λαμπρής. Το πρωί στο πολυπληθές εκκλησίασμα μοιράστηκε (απλόχερα) ολάνθιστη βάγια. Η ανθισμένη βάγια σημαίνει πολλά “μπερεκέτια” και καλή παραγωγή γενικά. Η βάγια όμως αυτή ήταν απ’ τα Κεραμιά (από κει την κόβουν τα τελευταία χρόνια) και προς τα κεί κατευθύνονται και τα …μπερεκέτια!!!
ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ
σε όλους
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
και με το καλό
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
και προσωπική ψυχική ανάταση
Ένα ενδιαφέρον μαθητικό βιντεάκι για την περιοχή μας ετοίμασαν τρεις μαθήτριες του Λυκείου Πολιχνίτου το οποίο έχει “ανέβει” στο σχολικό δίκτυο. Μπορείτε να το δείτε εδώ.
Στα Βατερά έχουν αρχίσει οι ετοιμασίες των καταστημάτων. Ξεκίνησε το “Αφροδίτη” (Χαχαδάκης) με την κατασκευή της πισίνας, ακολούθησε το “Ακρογιάλι” (Λάσκαρης) με γενική ανακαίνιση και συνεχίζει το “Κοράλι” (Μπινής) με την κατασκευή (ετοιμάζεται) της πέργολας. Καλή δύναμη.
Στο μεταξύ ανοίγει αύριο το πρώτο (απ’ αυτά που λειτουργούν μόνο το καλοκαίρι) κατάστημα. Πρόκειται για την ψαροτεβέρνα του Δημήτρη Αγγελέρου στον Άγιο Φωκά. Καλές δουλιές!!!
Του “Λαζάρου” σήμερα και στο Δαμάνδρι το πρωί είχε αρκετό κόσμο. Συγχρόνως ανακοινώθηκε και το πρόγραμμα των ακολουθιών της Μεγάλης Βδομάδας το οποίο έχει ως εξής: Κυριακή, Δευτέρα και Τρίτη (ακολουθία του Νυμφίου) 4.30 το απόγευμα. Παρασκευή (αποκαθήλωση και επιτάφιος) 3.00, Μεγάλο Σάββατο (Ανάσταση) 9.00 το βράδυ και τέλος Κυριακή του Πάσχα (Δευτερανάσταση) 6.00 το απόγευμα.
Από το Μάρτιο άρχισαν οι εργασίες για την περιποίηση των κήπων και των αυλών στα Βατερά. Κλαδεύτηκαν αμπέλια και δέντρα, κόπηκαν χόρτα, καθαρίστηκαν παρτέρια.
Τι μπορεί κάποιος να τα κάνει αυτά τα ξερά κλαδιά και χόρτα; Το πιο εύκολο να τα κάψει σε μια άκρη του οικοπέδου του. Το πιο σωστό να τα μεταφέρει στη χωματερή. Πολλοί θα γελάσουν βέβαια με αυτό. Κάποιοι πάντως χωριανοί μας βρήκαν πιο εύκολη λύση. Φορτώνουν τα ξερόκλαδα και τις κληματσίδες στο αυτοκίνητο ή σε όποιο άλλο μέσο έχουν και μόλις ξεμακρύνουν από το κτήμα τους τα ρίχνουν στην άκρη του δρόμου.
Έτσι το καλοκαίρι που αυτά θα είναι κατάξερα θα είναι πρώτης τάξης προσάναμμα. Ένα τσιγάρο κάποιου απρόσεκτου και η φωτιά είναι έτοιμη. Το ότι αν πάρει φωτιά το σπίτι και η αυλή του γείτονά σου ετοιμάσου να την υποδεχτείς και στα δικά σου δεν το σκέφτονται καθόλου.
Όσοι αναγνώστες μας που ζουν στη Μυτιλήνη , την Αθήνα και αλλού και συμφωνούν ότι η ενέργεια αυτή είναι απαράδεκτη ας ρωτήσουν τους ηλικιωμένους γονείς τους που ζουν εδώ τι κάνουν αυτοί τα ξερά χόρτα και κλαδιά. Και θα είναι σίγουροι αν το καλοκαίρι τρέχουμε και δεν προλαβαίνουμε (να σβήνουμε τις φωτιές) ποιοι θα έχουν βάλει το χεράκι τους!!!
Ακόμα δεν έφτασε η μεγάλη βδομάδα και άρχισαν οι αφίξεις. Αφίξεις από Αθήνα, από Αμερική, από Αυστραλία. Χώρια οι φοιτητές, χώρια οι εκπαιδευτικοί.
Πάντως και φέτος το Πάσχα δεν προβλέπονται τραπεζάκια έξω γιατί ο καιρός μάλλον δεν θα είναι ευνοϊκός. Ας είναι. Θα κάνουμε υπομονή!
Κάθε μέρα που περνά η ζωή μας γίνεται δυσκολότερη. Πολλά μικρά ή μεγάλα προβλήματα για τη ζωή στο χωριό παρουσιάζουμε συχνά μέσ’ απ’ τη σελίδα μας αυτή, έστω και αν μπορεί να θεωρηθούν υπερβολικά.
Η ζωή μας χειροτερεύει σε πολλούς τομείς. Σήμερα θα αναφερθούμε σε δυο περιπτώσεις. Η μια αφορά το αγροτικό ιατρείο. Γιατρός (γένους θηλυκού) υπάρχει, αλλά δεν έρχεται παρά μια δυο φορές τη βδομάδα. (Φυσικά χωρίς δική της ευθύνη) Με δεδομένο ότι η ηλεκτρονική συνταγογράφηση απαιτεί πολύ μεγαλύτερο χρόνο ο κόσμος περιμένει με τις ώρες τη φιλότιμη γιατρίνα μας να τους εξυπηρετήσει. Αυτή πρόθυμη βέβαια κάθεται πολλές ώρες πέρα απ’ το ωράριό της και εξυπηρετεί, αλλά η ταλαιπωρία του κόσμου (που πρέπει να χάσει ολόκληρη μέρα για να γράψει τα φάρμακά του) εξαντλητική.
Η δεύτερη περίπτωση αφορά το ταχυδρομείο. Ο δικός μας Μπάμπης, τρέχει από δω κι από κει, εξυπηρετεί όσο μπορεί, παίρνει αποδείξεις ληγμένες και τις πληρώνει στη Μυτιλήνη (χωρίς καν να το ξέρουν οι ενδιαφερόμενοι) αλλά οι ανάγκες του Γραφείου στον Πολιχνίτο δεν του επιτρέπουν να έρχεται κάθε μέρα. Αποτέλεσμα άντρες και γυναίκες με τις σποδείξεις του ΟΤΕ και της ΔΕΗ στο χέρι να γυροφέρνουν στα καφενεία και να ρωτούν αν ήρθε ή αν θα έρθει ο ταχυδρόμος. Κι άιντε πάλι το επόμενο πρωινό.
Οπότε αν τυχόν και στη θέση των δυο αυτών φιλότιμων παιδιών έρθουν τίποτα άλλης πάστας υπάλληλοι, καταλαβαίνετε τι μας περιμένει!!!
Σάββατο του Λαζάρου μεθαύριο και οι μνήμες μας γυρίζουν πίσω τότε που ως μαθητές εκείνη τη μέρα κοινωνούσαμε, κλείναν τα σχολεία και γυρίζοντας στο σπίτι από την Εκκλησία η μάνα μας είχε έτοιμα τα “Λαζαρέλια”. Με στρογγυλευμένο ρομβοειδές σχήμα και πάνω μια σφραγίδα με τον βυζαντινό δικέφαλο αετό (πατρογονικό κειμήλιο) ήταν ότι έπρεπε για κολατσιό μετά τη νηστεία.
Σήμερα πρωτοτυπώντας η στήλη θα σας παρουσιάσει μια παραλλαγή της συνταγής για τα “Λαζαρέλια” αυτά.
Υλικά: 1 κούπα λάδι, 1 κούπα ζάχαρη, 1/2 κουταλάκι μαστίχα κοπανισμένη, 1 κουταλάκι κανέλα, 2 κουταλάκια γλυκάνισο, 1,5 ποτήρι χλιαρό νερό, 2 φιλτζανάκια του καφέ ζεστό ούζο, λίγο αλάτι, σταφίδες μαύρες ή μοσχοκάρφια, 60 γραμ. μαγιά και 8 ποτήρια αλεύρι (ζύμη μαλακή, όχι σφιχτή)
Παρασκευή: Διαλύουμε πρώτα τη μαγιά με χλιαρό νερό και ρίχνουμε αλεύρι μέχρι να γίνει χυλός. Το αφήνουμε να φουσκώσει σε ζεστό μέρος για 10 περίπου λεπτά, μέχρι να σχηματιστούν φουσκάλες. Στη συνέχεια ρίχνουμε όλα τα υλικά και το υπόλοιπο αλεύρι. Πλάθουμε τα Λαζαρέλια (νεότερες τεχνικές τα θέλουν σε σχήμα παιδιού με σταυρωμένα τα χέρια). Βάζουμε τα γαρύφαλλα για μάτια και μύτη. Τα αφήνουμε να φουσκώσουν μέχρι να διπλασιαστούν σε όγκο και τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 40 περίπου λεπτά.
Υ.Γ. Μέσα στους νεωτερισμούς της εποχής κάποια πράγματα κόβουν τη χαρά απ’ τα νέα παιδιά χωρίς ουσιαστικό λόγο και άλλη ωφέλεια. 50 τόσα χρόνια μετά και η χαρά της μέρας αυτής γεμίζει τη ψυχή μας. Τώρα στη σύγχρονη εποχή τα παιδιά κοινωνούν μεσοβδόμαδα και στη συνέχεια πηγαίνουν στο σχολείο για να συνεχίσουν το μάθημα. και την Παρασκευή (υποτίθεται) ότι κάνουν μάθημα μέχρι την τελευταία ώρα και μετά φεύγουν για το σπίτι όπως κάθε μέρα. Μηχανάκια !!! Μα Άγιοι Πατέρες, που συνεργείται σ’ αυτό, η Θεία Κοινωνία είναι Χαρά, είναι Ευλογία και με αυτή τη χαρά φεύγοντας τα παιδιά θα υποδεχτούν το Πάσχα. Αλλιώς μένουν μονάχα τα βεγγαλικά της Ανάστασης, άιντε και τα λουλούδια του Επιτάφιου.
“Λυπάται να βρέξει ο Μεγαλοδύναμος” ήταν η κουβέντα που άκουγα μικρός στο σπίτι όταν αργούσε να βρέξει. Μου φαίνεται ότι και τώρα τις δυο τελευταίες μέρες το ίδιο συμβαίνει διότι σύννεφα βλέπουμε, ψιλο-ψιλόβροχα αισθανόμαστε αλλά μπόρα δεν γευόμαστε.
Ο Μάρτιος φέτος μας έρριξε λίγο παραπάνω από μια μόνο ίντσα βροχής αν και αυτό είναι συνηθισμένο τα τελευταία χρόνια. Έτσι η παροιμία που λέει “Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα” δεν προοιωνίζει καλές σοδιές. Αλλά ας μη στεναχωριόμαστε αφού στο χωριό κανένας πια δεν σπέρνει για να θερίσει καρπό!!!
