Την Παρασκευή 5 Ιουλίου ο α.σ καράτε Πολιχνίτου θα παρουσιασει στο “art n coffee” επίδειξη πολεμικών τεχνών.Καλεσμένοι θα είναι και η σχολή jiu jitsu Μυτιλήνης. Σας καλούμε όλους να παρακολουθήσετε ένα ωραίο θέαμα….Μετά θα ακολουθήσει beach party και νυχτερινό μπανάκι.
Οι παρακάτω εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στην περιοχή μας στα πλαίσια του λεσβιακού καλοκαιριού 2013
την Κυριακή 14 Ιουλίου, στις 8:30 το βράδυ, στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Ο Μπάλος» διοργανώνει εκδήλωση για την ένταξη της Λέσβου στο Δίκτυο Γεωπάρκων τής UNESCO, με ομιλητή το διευθυντή του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, Νίκο Ζούρο.
Παρασκευή 19 Ιουλίου
Δραματοποιημένη αφήγηση τεσσάρων παραμυθιών με τίτλο ” Ο γύρος του κόσμου σε 80 λεπτά”
Από το θέατρο κουκλοπαραμυθάδων “Λαχταρού”
Στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου
Ώρα έναρξης 20:00
Πέμπτη 25 έωςΚυριακή 28 Ιουλίου
Beach Street Festival 4 μέρες Graffiti καιμουσικής
Συναυλίες,Graffiti,θέατροσκιών,κουκλοθέατρο,video art,κινηματογραφικέςπροβολές,σεμινάρια graffiti καιποδηλασίαςγιαπαιδιάκαιεφήβους,διαγωνισμός beach volley.
Στην Παραλία Βατερών
Είσοδος Ελέυθερη
Παρασκευή 26 Ιουλίου
Χορωδιακή βραδιά από την Χορωδία Μυτιλήνης “Νίκος Μυρογιάννης” με μαέστρο την Λία Κεφαλά
Στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου
Ώρα έναρξης 21:00
Είσοδος Ελεύθερη
Δευτέρα 26 Αυγούστου
Παράσταση κουκλοθέατρου “Ταξίδι στη χώρα της τύχης”
Από το θέατρο κουκλοπαραμυθάδων “Λαχταρού”
Στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου
Ώρα έναρξης 20:00
Καινούριους στίχους απ’ τη κυρά Μυρσίνη. Μπορεί λίγο να μπερδευτείτε για τα “κούτσουρα των Βατερών” αλλά έμαθα από πρόσωπο που ήξερε ότι την τελευταία στιγμή αυτολογόκρινε τους στίχους της με τους οποίους έθιγε ένα σημαντικό πρόβλημα των Βατερών. Ίσως αν προβληματιστείτε -όσοι ξέρετε καλά τα Βατερά- να το ανακαλύψετε!
Τα κούτσουρα του δάσους και των Βατερών
Μέσα στο δάσος μια βραδιά περνούσα φοβισμένη
κι απ’ το σκοτάδι ήμουνα περιτριγυρισμένη.
Ήταν μεσάνυχτα κι εγώ με τρόμο περπατούσα
γιατί στοιχειά πως βγαίνουνε μπροστά μου εθαρρούσα.
Μα τίποτα δεν ήτανε μόνο πολλή μαυρίλα
και κάπου κάπου ακούγονταν να πέφτουνε τα φύλλα.
Εκεί ακούστηκαν φωνές, στο δάσος αντηχούσαν,
μου φάνηκε παράξενο τα δέντρα πως μιλούσαν.
Το ‘να μιλούσε τ’ αλλουνού: «γιατί κλαις και μοιρολογάς παλιά γειτόνισσά μου;»
«Δεν το αντέχω να στο πω, δεν το βαστά η καρδιά μου»
Το δέντρο αποκρίθηκε με πίκρα και με πόνο.
«Δεν είδες ποιος επέρασε με το τσεκούρ’ στον ώμο;
Με έκοψε και μ’ άφησε ένα ξερό κουφάρι
και είπε αύριο το πρωί θα έλθει να με πάρει»
«Γι αυτό καημένη θλίβεσαι, γι αυτό μοιρολογιέσαι,
γι αυτό βαρυγγομάς και δεν παρηγοριέσαι;
Αντί να διπλοχαίρεσαι, διπλά να καμαρώνεις
κι απ’ τα καμάρια σ’ τα πολλά στους ουρανούς να φτάνεις.
Γιατί αν έμενες εδώ θα σουν ξερό κουφάρι,
δίχως καμία προκοπή, δίχως καμία χάρη.
Τώρα που θα σε πάρουνε των τεχνητών τα χέρια,
μπορεί να κάνουν έπιπλα, να φτάσεις ως τ’ αστέρια.
Μπορεί να γίνεις έπιπλο, να γίνεις μια εικόνα,
να γίνεις μες την εκκλησιά τ’ Δεσπότ’ η πολυθρόνα.»
Αυτά άκουσα και ήρθα εδώ από της γης τα πέρα
για να σας δείξω πια το φως, τη νύχτα και τη μέρα.
Οι άνθρωποι αγράμματοι χωρίς καμιά αξία
τα κούτσουρα τα φέρανε πάνω στην παραλία.
Ο άνθρωπος αγράμματος που γράμματα δεν ξέρει
μοιάζει με δέντρο άκοπο που μες το δάσος μένει.
Μάθετε γράμματα πολλά και σεις και τα παιδιά σας αν θέλετε να δοξαστεί αδέλφια τ’ όνομά σας.
Είναι δύσκολο να βρεις επίθετα για να χαρακτηρίσεις τη θάλασσα τις τελευταίες μέρες. Ακύμαντη, ζεστή και διαφανής. Όσο και να ξεμακρύνεις από την ακτή βλέπεις πεντακάθαρα το βυθό!
Βέβαια ναυαγοσώστη δεν έχουμε ακόμα ούτε σημαντήρες για την οριοθέτηση της ζώνης των λουόμενων. Και ο ναυαγοσώστης είναι ιδιαίτερα απαραίτητος γιατί μπορεί κάποιοι απολαμβάνοντας τη θάλασσα να τους έρθει η όρεξη …να την πιουν!
Είχαμε αυτή την απορία αν και οι εγκλωβισμένοι της Αθήνας απολαμβάνουν την Πανσέληνο. Αποδεικνύεται ότι όσοι το ‘χουν μέσα τους (ερωτευμένοι και μή “ανώνυμε”) και ειδικά αν μετράνε μια -μια τις μέρες για να την κοπανίσουν αντικαθιστούν την αμμουδιά των Βατερών με τη βεράντα του σπιτιού τους και τις ασημένιες αναλαμπές του φεγγαριού στη θάλασσα με τα λαμπιόνια της Αθήνας. Τί να κάνουμε! καλή κι η …μεθαδόνη!!!
Παναγιώτη σε ευχαριστούμε πολύ!
Υπάρχουν επείγουσες εκκρεμότητες στο χωριό μας που καλά είναι να μη τις ξεχνάμε:
1) Πέρσι το καλοκαίρι είχε αποφασιστεί να γίνει μια γεώτρηση υδροδότησης για να υπάρχει εναλλακτική λύση καθώς παρατηρείται “κόπωση” της γεώτρησης των Βατερών. Είχαν μάλιστα επισκεφθεί την περιοχή μας ειδικοί και αρμόδιοι οι οποίοι επέλεξαν η γεώτρηση να γίνει δίπλα στη δεξαμενή απ’ την οποία υδροδοτούνται τα Βατερά (στο δρόμο Βρίσας – Βατερών) Δεν έγινε τίποτα.
2) Η Εφορεία Βυζαντινών αρχαιοτήτων είχε ανακοινώσει ότι μόλις τακτοποιηθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς του περιβάλλοντα χώρου στον Παλιόπυργο θα γίνουν ενέργειες από μέρους της για ένταξη του έργου ανάδειξής του σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα. Σημείωνε μάλιστα ότι υπάρχει έτοιμη επικαιροποιημένη μελέτη. Ξέρει κανείς αν προχώρησε καθόλου το θέμα;
3) Η σπασμένη και φραγμένη αποχέτευση του χωριού δίπλα στο παλιό γεφύρι είχε δημιουργήσει έντονο πρόβλημα με τα απόβλητα στην κοίτη του ποταμού και κίνδυνο μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα απ’ τον οποίο υδροδοτείται το χωριό. Το συνεργείο που ήρθε για την αποκατάσταση της ζημιάς το μόνο που έκανε ήταν να ανοίξει ένα χαντάκι για να οδηγούνται τα λύματα 20-50 μέτρα πιο κάτω ώστε να μη φαίνονται απ’ το δρόμο. Το πρόβλημα όμως παραμένει αναλλοίωτο.
4) Η ασφαλτόστρωση του δρόμου Σταυρού – Αμπελικού κολλάει στο ότι πρέπει να γίνει τροποποιητική μελέτη επειδή η αρχική προέβλεπε τεράστιο όγκο μπάζων για τα οποία δεν υπήρχε χώρος να εναποτεθούν. Θα τελειώσει κάποτε η μελέτη αυτή μπας και προκάνουμε να ενταχθεί για χρηματοδότηση.
5) Θα κλείσουν οι λακκούβες στους δρόμους που εγκυμονούν κινδύνους για ατυχήματα; Το χειμώνα δεν γινόταν γιατί η πίσα δεν δουλεύεται. Τώρα που καλοκαίριανε;
Καλή στερνή ζωή σας εύχομαι σ’ όλα τα μέλη του ΚΑΠΗ του κόσμου.
Αγάπη και υγεία, χαρά, μακροζωία
Μυρσίνη Βογιατζή Χαχαδάκη
Πρώιμα γεννηθήκαμε με ντέρτια και μαράζι,
ήτανε θέλημα Θεού γι αυτό δε μας πειράζει.
Τα σκαλοπάτια της Ζωής, κουράγιο θελ’ να τα’ ανεβείς!
Βάλαμε στόχο στη Ζωή να τη διπλασιάσουμε,
τα πρώτα χρόνια τα εκατό να τα καλοπεράσουμε.
Όσο για τα υπόλοιπα που είναι άλλα τόσα,
γλέντα γέρο όσο βαστούν τα κότσια σου ακόμα,
προτού γενείς σαράβαλο και θα ‘σαι για το χώμα!
Εδώ τελειώνει η Ζωή και δεν υπάρχει άλλη.
φάτα όλα τώρα που ζεις, προτού στα φάνε άλλοι.
Σ’ αυτόν το ψεύτικο ντουνιά, όλοι μαζί βρεθήκαμε,
πίκρες χαρές και στεναγμοί μαζί της μοιραστήκαμε.
Απ’ ότι εκερδίσαμε μες της ζωής το χρόνο
ρυτίδες κι άσπρα τα μαλλιά, αυτά μας μείναν μόνο.
Κουτσά στραβά γεράσαμε, τα χρόνια μας περάσαμε,
τα νιάτα μας τα χάσαμε, λίγο πολύ πεινάσαμε.
Από δουλειά χορτάσαμε, κάντε κουράγιο, φτάσαμε
στα εκατό τα χρόνια
και δω θα σταματήσουνε να κελαηδούν τ’ αηδόνια.
Νέα σπουργίτια έρχονται εδώ για να φωλιάσουν
και την υπόλοιπη ζωή εδώ να την περάσουν.
Ταλαίπωροι κι απόμαχοι αυτής της κοινωνίας,
γέροντες και γερόντισσες της τρίτης ηλικίας,
γρήγορα πέρασε η ζωή και ήρθαν τα γεράματα.
Τα νιάτα είναι για χαρά, τα γερατειά για κλάματα.
Ευχές να δώσετε πολλές εις την ποιήτριά σας
για να γλυκαίνει τη ζωή στο όμορφο ΚΑΠΗ σας!!!
Και οι δικές μας φωτογραφίες της Βατεριανής πανσέληνου
Κάψαλα χτες βράδυ στο Λαγκάδι και ο Φίλιππα μας έστειλε τις φωτογραφίες. Τον ευχαριστούμε θερμά. Δεν ξερουμε μόνο αν πήδησε τις φωτιές και αν είπε το σχετικό τραγούδι. Φοβόμαστε πως όχι γιατί δεν βλέπουμε τα παιδιά να κρατάνε την πέτρα πάνω στο κεφάλι τους!
