Κάτω από τον Πλάτανο…

Χώρας, ως ακολούθως:

Νομός Λέσβου

Ο “Τρίβολος” όπως θα γνωρίζουν οι περισσότεροι ήταν τη δεκαετία του 30 η πιο φημισμένη σατυρική-χιουμοριστική εφημερίδα του νησιού μας με εκδότη τον Στρατή Παπανικόλα. Ο Παπανικόλας ήταν μανιώδης κυνηγός και επομένως επισκέπτης του κυνηγότοπου των Βατερών και για τούτο, αν και δεν είχε σχέση με το χωριό μας, είχε σπίτι δικό του στα Βατερά, το οποίο υπάρχει για τους κληρονόμους του ακόμα.

Εκτός απ’ τα ορθίκια που μάζευε συγκέντρωνε και γλαφυρές ιστορίες που διηγούνταν οι κυνηγοί τις οποίες δημοσίευε στον “Τρίβολο” κάτω απ’ τον τίτλο “Βρισαγώτικα κυνηγετικά ανέκδοτα”  Μερικά απ’ αυτά θα σας μεταφέρουμε  στη σελίδα μας.

Η μπαμπουροφωλιά (αρ. φύλλου 94/20-10-1933)

Ο Χαράλαμπος Καβουρής ήτανε κυνηγός της κακής ώρας, σαν καλιώρα ο δικός μας ο Αποίκος. Είχε μολοταύτα μανία με το κυνήγι, όπως δα όλοι οι κυνηγοί του γλυκού νερού. Μια μέρα που κυνηγούσε από τη μαύρη νύχτα χωρίς να χτυπήσει μήδε φτερό είδε ένα ορθύκι που έφυγε, τουφεκισμένο από άλλον κυνηγό, τον Αλκαίο Κωστομοίρη, και κάθισε σε ένα σχοίνο. Πλησιάζει σιγά-σιγά βέβαιος πως δε θα του ξέφευγε. Σα ζύγωσε το κρησφύγετο έβαλε το τουφέκι στον ώμο, έτοιμος να πυροβολήσει και φώναξε: Πρρρν !

Πρρρν ! έκανε και το πουλί την ίδια στιγμή. Ο Καβουρής του ρίχνει μια μπηχτή και τρέχει κατά την τουφεκιά να το πάρει. Μα μόλις έκανε πέντε έξι βήματα άκουσε το σύντροφό του το μακαρίτη Αλκαίο Κωστομοίρη να τσιρίζει και τον είδε να πετάει το τουφέκι του κατά γης και να πηδάει, χειρονομόντας και κλωτσόντας σα γάδαρος που τον είχε πιάσει μύγα! Ο Καβουρής νομίζοντας πως τον είχε τουφεκίσει το κοψε λάσπη και τον αφήκε να παλαίει μ’ ένα σμάρι από μπαμπούρους εξαγριωμένο. Η τουφεκιά του αντί να χτυπήσει το ορθύκι είχε πετύχει την μπαμπουροφωλιά.

Εδώ και δυο χρόνια άρχισαν να κόβουν τα λιόδεντρα  (τα ξένα λιόδεντρα) και να τα πουλάνε για καυσόξυλα. Ιδανική περίπτωση για τους επιτήδειους ήταν τα εγκαταλειμμένα κτήματα. Ακόμα καλύτερα αν υπήρχε η δυνατότητα να φτάσει το 4χ4 κοντά.

Η διπλανή εικόνα δείχνει πως καταντούσαν τα λιόδεντρα!

Τώρα όμως το “έγκλημα” έχει καμουφλαριστεί. Κόβουν το λιόδεντρο αλλά αφήνουν ένα κλαδάκι ότι τάχατες έχουν κλαδέψει το δέντρο, το οποίο βρίσκεται βέβαια μέσα σε πυκνά πουρνάρια και σχοίνα. Και φυσικά τα ξύλα μοσχοπουλιούνται!

Μέχρι τώρα στο χωριό δεν έχουμε καταλάβει ότι οι απόκριες πλησιάζουν. Μας το θύμισε η αφίσα (που αναρτήσαμε στο προηγούμενο άρθρο) για τη ζωντανή μουσική αύριο Τσικνοπέμπτη αλλά μας το θυμίζουν και τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του Γυμνασίου Πολιχνίτου με ένα μήνυμά τους  στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρουν:

Τσικνοπέμπτη αύριο και  όχι μόνο τσικνίζουμε αλλά -νέο σχετικά φρούτο στην περιοχή μας- και διασκεδάζουμε!

Το Κέντρο των χειμωνιάτικων εκδηλώσεων στην περιοχή μας “Νεράιδα” (Προκοπίου) θα έχει ζωντανή μουσική.

Καλή διασκέδαση!

Χτες, 18 του μήνα, αργά το απόγευμα με τον ήλιο να έχει βασιλέψει, ένας ηλικιωμένος καταστηματάρχης του χωριού μας είχε βγάλει την καρέκλα του έξω απ’ το κατάστημά του, στο δρόμο, και απολάμβανε το ευχάριστο δειλινό λες και ήταν Μάιος!!!

Τέτοιο Φεβρουάριο δεν τον θυμόμαστε άλλη χρονιά. Σε καλό μας να βγει!

Φίλος της σελίδας μας μας έστειλε τις παρακάτω πληροφορίες σχετικά με τα άγρια χόρτα που τρώγονται, παρμένες απ’ την ιστοσελίδα fytokomia.gr Δίνεται έτσι η ευκαιρία σε όσους θέλουν να εμπλουτίσουν τις γεύσεις τους.

Η σημασία των χορταρικών είναι μεγάλη για τον άνθρωπο. Σε πολλές χώρες αγνοούν την αξία τους, σε άλλες όμως όπως στην Ελλάδα σε δύσκολες περιόδους της ιστορίας, όπως η κατοχή στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, έσωσαν τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους, αφού αποτέλεσαν την αναγκαία διατροφική τους λύση.

Στην Ελληνική ύπαιθρο υπάρχουν πολλά άγρια φαγώσιμα χόρτα που είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνη C, φλαβονοειδή, πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού.

Παρακάτω σας παρουσιάζουμε φωτογραφίες με μερικά τα πιο γνωστά για την πιο εύκολη αναγνώριση, αξιοποίηση και χρήση τους στη διατροφή μας.

Χταποδάκι
Χταπoδάκι (το ύψος του μίσχου του μωβ λουλουδιού του μπορεί να φτάσει και το 1 μέτρο)…Το χρησιμοποιούμε πριν φτάσει στην εποχή της ανθοφορίας του.

Σταράκι

Ρικάϊνα

Ραδίκι

Τα ραδίκια μαζεύονται από το φθινόπωρο με τις πρώτες βροχές έως το τέλος της άνοιξης. Βράζονται και τρώγονται με λαδολέμονο ή μαγειρεμένα με κρέας.

Πετειναράκι

Νεροπικραλήθρα

Μελοζώχαρο

Μελιόκολλα

Μάραθο

Πολυετές φυτό που φτάνει τα δύο μέτρα. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φρέσκα φύλλα από το χειμώνα έως το τέλος της άνοιξης. Το χρησιμοποιούμε σε λαχανόπιτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.

Λυκοπατησιά

Λαναράκι

Κοκοσάκι 1

Κοκοσάκι 2

Καυκαλήθρα

Γουρουνάκι

Ζωχάρια

Καρυανός

Βρούβα

Βρακανίδα

Αγριλάπατα

Βοϊδόγλωσσα

Αγριοκαυκαλήθρα

Λαγομούστακα

“Τω αγαπητώ μου πατρί αυτήν ανατίθημι. ο αγαπητός υιόςΓέρων Πορφύριος Δοχειαρίτης 17/10/1919”

Δεν ξέρω ποιός είναι ο εικονιζόμενος. Για να βρεθεί στη συλλογή μου θα πει ότι είναι κάποιος απ’ την περιοχή μας. Η ανάρτηση έγινε για σύγκριση με  τα κείμενα που γράφονται στο facebook. Απ’ τα ελληνικά (καθαρεύουσα μεν αλλά γνήσια ελληνική γλώσσα) φτάσαμε μέσα σε ένα αιώνα στα greeklish και σε λέξεις με τα σύμφωνα μόνο (π.χ.  τχ αντί τύχη). Δεν είμαι ειδικός στα της γλώσσας αλλά επειδή η γλώσσα είναι ένα απ’ τα κύρια χαρακτηριστικά ενός έθνους κάτι δε μου πάει καλά όταν βλέπω ακόμα και εκπαιδευτικούς να χρησιμοποιούν τα  greeklish και τις συγκεκομμένες λέξεις.

Συνήθως ο Φεβρουάριος είναι ο πιο βαρύς χειμανιάτικος μήνας. Φέτος μας ξεγελάει όμως. Χτες και σήμερα οι μέρες ήταν Απριλιάτικες! Τα δέντρα ανεβάζουν χυμούς και αν ενσκήψει καμιά παγωνιά θα τα καταστρέψει. Ας ελπίσουμε ότι θα χειμωνιάσει πάλι (και προπαντός θα βρέξει) αλλά δεν θα κάνει παγωνιά.

Σήμερα ο πεζο[πορικός σύλλογος  “ΟΡΕΙΑΣ” της Μυτικλήνης περπάτησε στη διαδρομή Βρίσα-Παλιόπυργος-Προφήτης Ηλίας- (πιθανόν Άγιος Φωκάς) – Βατερά. Οι πεζοπόροι πιστεύω ότι αν αντιμετώπισαν κάποιο πρόβλημα αυτό θα ήταν η ζέστη!

Τα Βατερά έλαμπαν και η θάλασσα προσκαλούσε. Κρίμα στους χειμερινούς κολυμβητές. Και το χειμώνα κολυμπάνε σε καλοκαιριάτικη θάλασσα!

Στη μνήμη του Γιώργου Αναστασίου, αντί για στεφάνι, ο αδεξιμιός του Κώστας Σταυρινός πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 50€.

Η επιτροπή λειτουργίας της βιβλιοθήκης εκφράζει τα θερμά συλλυπητήριά της στην οικογένεια του θανόντα.