Το Γυμνάσιο και το Λύκειο Πολιχνίτου σας προσκαλούν στη γιορτή που διοργανώνουν στα πλαίσιατου εορτασμού της 25ης Μαρτίου με τίτλο:
” Ο Αγώνας του ’21 μέσα από το δημοτικό τραγούδι”
Η γιορτή θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 24 Μαρτίου και ώρα 19.30 στο Πολύκεντρο Πολιχνίτου.
Πριν εξήντα χρόνια η προφητεία του Κυριάκου Καραβοκύρη (γνωστού και ως Τσιργιακέλ) έλεγε ότι οι δρόμοι του χωριού μας θα γεμίσουν χόρτα (δείγμα εγκατάλειψης). Σήμερα επαληθεύεται! Ο δρόμος προς την Εκκλησία στα πεζοδρόμια γεμάτος αγριόχορτα. Επίσης ο δρόμος από τον Πλάτανο προς την Αγία Μαρίνα το ίδιο και χειρότερα! Τα σοκκάκια και μικροοικόπεδα στα ακατοίκητα σπίτια το καταλαβαίνω αλλά στους κεντρικούς δρόμους που υπάρχουν και καταστήματα είναι ίδια σχεδόν η κατάσταση. Ποιον περιμένουμε;
Υ.Γ. Οι προφητείες του Κυριάκου έχουν και συνέχεια
Ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει η εικόνα των αυτοδιοικητικών εκλογών αφού απ’ τη μια μπορεί να βγουν στον αγώνα και άλλοι υποψήφιοι δήμαρχοι κι απ’ την άλλη όσοι έχουν ήδη δηλώσει “παρών” δεν έχουν ανακοινώσει συνεργάτες.
Ένα είναι σίγουρο. Ο Βαγγέλης Παλαιολόγος, άνθρωπος της περιοχής μας που χαίρει εκτίμησης από ανθρώπους όλων των πολιτικών χώρων φέτος δεν θα είναι υποψήφιος δήμαρχος με τη Λαϊκή Συσπείρωση. Παραχώρησε τη θέση του στη νέα γενιά.
Ως δημοτικός σύμβουλος πάντως στο τωρινό συμβούλιο δεν κατέθεσε τα όπλα. Τελευταία του ενέργεια η εξής:
Με επιστολή του προς τον Δήμαρχο Λέσβου και τον Πρόεδρο της ΔΕΥΑΛ ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Βαγγέλης Παλαιολόγος ζητά τεκμηριωμένη ενημέρωση για οριστική αντιμετώπιση της δυσοσμίας και της παράνομης απόρριψης αστικών λυμάτων στην περιοχή Μακρύ Γιαλού Μυτιλήνης και αναφέρει:
Προς
Τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου
Κοιν.: κ. Δήμαρχο
κ. Πρόεδρο ΔΕΥΑΛ
Κύριε Πρόεδρε,
Η επιτροπή κατοίκων και Επαγγελματιών Μακρύ Γιαλού Μυτιλήνης, απέστειλε δεύτερο υπόμνημα στις 4 Μαρτίου 2014 (τρεις μήνες μετά από το πρώτο υπόμνημα) προς το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΛ, στο οποίο αναφέρεται με λεπτομέρειες στην αφόρητη και επικίνδυνη κατάσταση για την υγεία των κατοίκων, των επισκεπτών και επιχειρηματιών, που προκαλεί το οξύτατο πρόβλημα της δυσοσμίας και της παράνομης απόρριψης αστικών λυμάτων και από τις δύο πλευρές της Μαρίνας, και ζητά άμεση και αξιόπιστη ενημέρωση για ουσιαστικές ενέργειες και δρομολογήση οριστικής και ολοκληρωμένης λύσης του σοβαρού αυτού προβλήματος.
Παρακαλούμε λοιπόν να φροντίσετε, ούτως ώστε να υπάρξει ανάλογη προετοιμασία από τους αρμόδιους, για να δοθούν αξιόπιστες και τεκμηριωμένες απαντήσεις στα ερωτήματα που θα υποβάλλει η «Λαϊκή Συσπείρωση» για το οξύτατο αυτό πρόβλημα, κατά την ώρα των ερωτήσεων, στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την Τετάρτη 19 Μάρτη, προκειμένου να ενημερωθούν τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς και κυρίως οι κάτοικοι του Μακρύ Γιαλού που δεν αντέχουν πια αυτή την αφόρητη κατάσταση.
Η Ειρήνη Γεωργακή και οι Κατερίνα Παπουτσή είναι οι δυο αθλήτριες του SHOTOKAN KARATE ΠΟΛΙΧΝΙΤΟΥ οι οποίες βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη για να πάρουν μέρος σε διεθνείς αγώνες καράτε στους οποίους συμμετέχουν αθλητές και αθλήτριες από 45 χώρες.
Η προπονήτριά τους Φραντζέσκα Στρατούλη τις εύχεται καλή επιτυχία και μέσα απ’ τη σελίδα μας. Μαζί και οι δικές μας ευχές συνοδεύουν τις αθλήτριές μας.
Πολύ όμορφα τα μετάλλεια για τους νικητές (και τους φιναλίστ) στις τρεις κατηγορίες του τουρνουά σκακιού που διοργάνωσε η βιβλιοθήκη μας.
Στη μια όψη τους έχουν ατόφιο το σήμα της βιβλιοθήκης και στην άλλη ανάγλυφα τα κομμάτια του σκακιού.
Ευχαρστούμε τον Κώστα Σταυρινό που επέλεξε τη μορφή τους.
Ολοκληρώθηκαν σήμερα οι αγώνες σκακιού και στην κατηγορία των ενηλίκων. Ο ενήλικας Perparim Vata, ο γνωστός μας Κλήμης, νίκησε τον μαθητή Λυκείου Λισέν Μπούζι με 2-0.
Σε λίγες μέρες θα ανακοινωθεί η ημερομηνία απονομής των επάθλων.
Από τον χωριανό μας Παναγιώτη Ε. Χιωτέλλη, τεχνολόγο ζωικής παραγωγής πήραμε το παρακάτω ενημερωτικό κείμενο:
Φέτος για το πριμ του λαδιού τα δικαιολογητικά θα τα διεκπεραιώσει εκτός από την Ένωση Συνεταιρισμών και άλλος φορέας υπό τον κ. Φλωρίδη. Ο αυριανός ερχομός κλιμακίου της Ένωσης στο χωριό αποσκοπεί στο να δεσμεύσει τους χωριανούς μας να υποβάλλουν τα δικαιολογητικά τους μέσω της Ένωσης. Για το λόγο αυτό τις δυο τελευταίες μέρες εκμεταλλευόμενοι τα προσωπικά στοιχεία των αγροτών που έχουν στη διάθεσή τους παίρνουν συνεχώς τηλέφωνα σε όσους υποβάλλουν δικαιολογητικά για το πριμ σε Αθήνα και χωριό για να τους “ενημερώσουν” για την αυριανή τους επίσκεψη.
Θέλω να ενημερώσω ότι θα συγκεντρώνω τα δικαιολογητικά για λογαριασμό του κ. Φλωρίδη και όσοι θέλουν μπορούν να έρθουν ή να επικοινωνήσουν μαζί μου στο τηλέφωνο 6973513004 για περισσότερες πληροφορίες. Επισημαίνω ότι ο κ. Φλωρίδης μου υποσχέθηκε ότι το κόστος θα είναι χαμηλότερο.
Η Βιβλιοθήκη του χωριού μας ευχαριστεί τους:
1. Εκδοτικό Οίκο “ΑΣΤΕΡΙΑΣ”, του κ. Πλατσή, προέδρου της Λεσβιακής Παροικίας για την προσφορά αρκετών βιβλίων που έχει εκδόσει με λεσβιακό άρωμα καθώς και αριθμού τευχών του περιοδικού της Λεσβιακής Παροικίας “Αιολίδα”
2. Τον Σύλλογο Βρισαγωτών της Αθήνας
α. για την προσφορά των μεταλλίων που θα δοθούν στους νικητές του τουρνουά σκακιού που διοργάνωσε η Βιβλιοθήκη
β. για την προσφορά 14 αλφαβητάριων και αναγνωστικών των τάξεων του Δημοτικού σχολείου από το 1891, που εξέδωσε η εφημερίδα “το Βήμα” και τα οποία συγκέντρωσε η Σοφία Αδαμαντίδου για το σκοπό αυτό (στην οποία συναπευθύνονται οι ευχαριστίες μας)
25η Μάρτη στην κατοχή
« Καθώς πλησίαζε η 25η Μαρτίου , σκεφτήκαμε πως επιβαλλόταν να τιμήσουμε την Εθνική Γιορτή του Γένους, για να τονώσουμε το εθνικό συναίσθημα των χωριανών μας. Ζυγιστήκαμε και διαπιστώσαμε πως είχαμε τα απαραίτητο θάρρος και δύναμη να το κάνουμε ( χωρίς να ενημερώσουμε την ηγεσία του ΕΑΜ , η οποία πιστεύαμε ότι θα μας απέτρεπε , λόγω του κινδύνου να μας χτυπήσουν οι Γερμανοί ).
Μόλις παραμονιάτικα φτιάξαμε το σχέδιο της εκδήλωσης και στείλαμε μήνυμα ( το βράδυ πια ), σ’ όλους τους Επονίτες μας να δώσουν το παρόν: Συγκέντρωση στις 10 το πρωί στο Ηρώο , εκφώνηση λόγου κι ενός – αντιστασιακού περιεχομένου- ποιήματος , κατάθεση στεφανιού, ενός λεπτού σιγή, Εθνικός Ύμνος…
Όλα έγιναν όπως προγραμματίστηκαν, με συμμετοχή νεολαίων που ξεπερνούσε τις προσδοκίες μας. Προσθέσαμε και δύο αυθόρμητα ‘Ζήτω’: για την Ελλάδα και την Εθνική Αντίσταση! Με το τέλος της εκδήλωσης, επιστρέψαμε εν σώματι στο χωριό, τραγουδώντας το ‘Μαύρη είν΄ η νύχτα στα βουνά’, εναλλασσόμενο με τον Εθνικό Ύμνο, καθώς δεν είχαμε μάθει ακόμα τραγούδια του νέου ξεσηκωμού ( Αντιστασιακά – Αντάρτικα ).»
ΥΓ. Εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι η ηγεσία της οργάνωση μας, είχε δίκιο να πιστεύει ότι ήταν επικίνδυνη μια τέτοια πατριωτική εκδήλωση : Οι Γερμανοί χτύπησαν με καθυστέρηση κάποιων ημερών τις παρόμοιες αλλά μεγαλύτερης εμβέλειας εκδηλώσεις στην Καλλονή και περισσότερο στην Αγιάσο όπου χύθηκε αρκετό αίμα.
Δεν υπακούσαμε ούτε στις μετά την εκδήλωση, ρητές εντολές του τοπ. συμβουλίου του ΕΑΜ , σύμφωνα με τις οποίες δεν έπρεπε να κάνουμε συγκεντρώσεις των ομάδων επί ένα μήνα, εγώ δε ( γραμματέας της ΕΠΟΝ ) και ο Κ. Σαμούχος που εκφώνησε το λόγο, να μην κοιμόμαστε στα σπίτια μας.
Πολύ περίεργος να μάθαινα πως κρίνουν οι σημερινοί συμπολίτες μου σήμερα την ‘ανακεφαλάδα’ μας αυτήν –70 χρόνια μετά-.
Στην εισαγωγή ενός διηγήματος (τα μενεξεδάκια της Φρόσως) του Πέλις Άβετ (ψευδώνυμο του Πρόδρομου Αναγνώστου, γνωστού καιως Παπαπρόδρομου) από την Αγία Παρασκευή που έγραψε το 1919, αναφέρονται μερικές πληροφορίες για τις τρεις πολύ μεγάλες καταστροφές που σημειώθηκαν στο νησί μας τον 19ο αιώνα. Αυτές ήταν:
1. Μια επιδημία πανώλης το 1836 απ’ την οποία πέθαναν 25.000 άνθρωποι στο νησί.
2. Ένας μεγάλος σεισμός που έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 1867
3. Μια υπερβολική παγωνιά στις 12 Ιανουαρίου του 1850 η οποία είναι γνωστή ως το “Μεγάλο κάι”.
Ο συγγραφέας τις πληροφορίες τις έχει πάρει από τον πατέρα του ο οποίος τις έζησε και τις τρεις. Σύμφωνα με τον συγγραφέα η χειρότερη απ’ όλες ήταν η τελευταία, το “Μεγάλο κάι”.
Να πως περιγράφει ο συγγραφέας το “Μεγάλο κάι” αφού αναφέρει ότι εκείνο το χειμώνα η θερμικρασία ήταν πολύ υψηλή με αποτέλεσμα κάποια δέντρα να ανθίσουν από τον Νοέμβριο και τα άλλα να ανεβάσουν χυμούς μέσα στο καταχείμωνο. Στις έντεκα Ιανουαρίου το βράδυ άρχισε η μεταβολή και το κρύο έγινε τσουχτερό. Ξημέρωσε η δωδεκάτη του μήνα. Ο ήλιος που βγήκε ήταν κατακκόκινος και θαμπός δίνοντας την εντύπωση ότι ήταν μια σφαίρα γεμάτη αίμα. Αμέσως ο ουρανός άρχισε να μαυρίζει. Σύνεφα πελώρια και μουντά κάλυψαν τον ήλιο και τον ουρανό και σκόρπισαν σ’ όλο το νησί μαύρο και σιωπηλό σκοτάδι που προξενούσε μια φρίκη στους ανθρώπους. Το ψύχος ολοένα και μεγάλωνε. Οι άνθρωποι χωρίς να ξέρουν κι αυτοί το γιατί άρχισαν να επιστρέφουν απ’ τα χωράφια στα σπίτια τους τρομοκρατημένοι. Αυτό που τους έκανε να δειλιάσουν ακόμα περισσότερο ήταν ότι κατά τις 10 το πρωί όλα τα ζώα που ήταν στα χωράφια, βόδια, γαϊδούρια, κατσίκες κ.λ.π., έφυγαν και γύρισαν στο χωριό και σταμάτησαν μπροστά στις πόρτες των αφεντικών τους και με γοερές κραυγές ζητούσαν καταφύγιο μέσα. Το κρύο όλο και πλήθαινε. Το φως της μέρας έγινε σαν ένα αιώνιο μούχρωμα. Το μεσημέρι στις ακρογιαλιές η θάλασσα “έβραζε” δηλαδή έβγαζε ατμούς. Πουλί πετάμενο δεν υπήρχε στον αέρα και τα περισσότερα απ’ αυτά ήταν ήδη πεθαμένα απ’ την παγωνιά. Οι ώρες περνούσαν με αγωνία που προξενούσε θανάσιμη οδύνη στους ανθρώπους οι οποίοι άρχισαν να προαισθάνονται κάποια πολύ μεγάλη συμφορά. Στις δύο η ώρα μετά το μεσημέρι τα θερμόμετρα έδειχνς 13-15 βαθμούς κάτω απ’ το μηδέν. Το χώμα έρχισε να αναποδογυρίζει ώστε να φαίνονται οι ρίζες των φυτών. Τότε άρχισαν να ακούγονται απ’ όλα τα χωράφια κρότοι ελαφροί μα απαίσιοι που δεν προμηνούσαν τίποτα καλό. “Πατ, πατ” ακουστήκανε από παντού. Αυτό ήταν! Η καταστροφή είχε γίνει! Πανωλεθρία!!! Οι κρότοι αφείλονταν στο σχίσιμο των φλοιών των δέντρων εξαιτίας του πολύ χυμού που είχαν ανεβάσει. Τα αποτελέσματα ήταν τρομακτικά!!! Όλα τα δέντρα του νησιού, τα λουλούδια, η κάθε βλάστησηκαταστράφηκαν. Όλα τα λιόδεντρα νεκρά, τα ζώα πεθαμένα! Άνθρωποι που δεν είχαν γυρίσει στα σπίτια τους βρέθηκαν στα χωράφια πεθαμένοι. Και οι υπόλοιποι στη μαύρη δυστυχία. Δουλειά πουθενά. Οι προεστοί αποφάσισαν να μην γίνονται για ένα χρόνο γιορτές και πανηγύρια, να μην δίνονται δώρα και να μη φοράνε οι άνθρωποι τα καλά τους ρούχα! Άνθρωποι πλούσιοι βρέθηκαν πάμπτωχοι. Οι πλούσιες κυράδες έγιναν εργάτριες, τα κορίτσια όλα παρακόρες στη ξενητιά. Μεγ’άλο μέρος του πληθυσμού του νησιού έφυγε. Άλλοι στα απέναντι παράλια, αλλά και στα ενδότερα της Ανατολής, άλλοι στην Πόλη, άλλοι στην Αίγυπτο. και οι περισσότεροι δεν γύρισαν ξανά
