Στις αρχές του καλοκαιριού το πρόβλημα που συζητιόταν στο χωριό αφορούσε το αν θα ανοίξει ή όχι το Μουσείο. Το πρόβλημα μας το είχαν δημιουργήσει άλλοι. Ως τοπική κοινωνία αντιδράσαμε, κινητοποιήσαμε όποιους μπορούσαμε και τελικά δόθηκε η προσωρινή λύση των δυο μηνών. Στην απόφαση αυτή η τοπική κοινωνία βοήθησε έμπρακτα. Παρά του ότι βρισκόμασταν σε φουλ τουριστική περίοδο δυο ξενοδοχεία της περιοχής (ΕΙΡΗΝΗ και “Προκοπίου”) έδωσαν δωρεάν διαμονή στον υπάλληλο. Μάθαμε ότι και δωρεάν γεύματα δόθηκαν από μονάδες εστίασης. Είδαμε και μπλοκ εισιτηρίων του Μουσείου να διακινούνται στις καφετέριες για να αυξηθούν τα έσοδά του. ( Είναι άλλο θέμα αν αυτά θα το εκτιμήσει ο κ. Θεοδώρου)
Τώρα στο τέλος του καλοκαιριού το θέμα που συζητιέται στο χωριό είναι αν θα έχουμε γιατρό ή όχι. Και συζητιέται πολύ έντονα.
Τώρα το πρόβλημα δεν μας το δημιουργούν άλλοι. Τη θέση του αγροτικού γιατρού την προκήρυξε η πολιτεία και γιατρός βρέθηκε να δηλώσει το χωριό μας. Το δέλεαρ για την επιλογή αυτή της γιατρού δεν ήταν το ότι είμαστε όμορφοι αλλά το ότι “είχε μάθει” ότι υπάρχει διαμέρισμα για τη δωρεάν διαμονή της.
Το αν τελικά θα έρθει η γιατρός στο χωριό εξαρτάται από εμάς, από την τοπική κοινωνία την οποία και θα εξυπηρετεί. Το αν το χειμώνα θα πρέπει οι ηλικιωμένοι να βγαίνουν στο δρόμο για τον Πολιχνίτο για να γράψουν τα φάρμακά τους εξαρτάται από μας, από την τοπική κοινωνία. Το αν ηλικιωμένοι άρρωστοι με πυρετό θα πρέπει να βγαίνουν μέσα στη ψύχρα για να βρουν μέσον να πάνε σε γιατρό στο Κ.Υ. εξαρτάται από μας, από την τοπική κοινωνία. Το αν η ψυχή του δωρητή αείμνηστου Θανάση Νικέλλη θα χαρεί βλέποντας επιτέλους το τεράστιο έργο που πρόσφερε στους χωριανούς του να λειτουργεί για το σκοπό τον οποίο είχε ονειρευτεί, εξαρτάται από μας από την τοπική κοινωνία.
Και η τοπική κοινωνία θα πρέπει να λειτουργήσει λογικά και υπεύθυνα. Ο καθένας ανάλογα με τη θέση και το ρόλο που έχει θα πρέπει να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος ΤΩΡΑ. Αύριο θα είναι αργά!!! Και κρίμα!
Υ.Γ. στο άρθρο αυτό δεν θα γίνει δεκτό κανένα ανώνυμο σχόλιο.






