Κάτω από τον Πλάτανο…

Πόσες δεκαετίες αυτό το “φουγάρο” της “μηχανής” (ελαιοτριβείου) φιλοξενούσε τους όμορφους πελαργούς!

Τώρα ετοιμοθάνατο κι αυτό το επισκέπτονται μονάχα οι καρακάξες!

Φωτο Ανέστης Νικέλλης

Από τις τρεις τη νύχτα ψιχάλιζε μα η συγκομιδή ήταν μόλις 2 χιλιοστά!

“καλή είναι κι αυτή!”  το μοιρολατρικό σχόλιο του θυμόσοφου γέροντα στο καφενείο

Είναι ο μοναδικός κτηνοτρόφος του χωριού μας με την έννοια ότι το εισόδημά του προέρχονταν μια ζωή αποκλειστικά από τα πρόβατά του. Η ζωή του Κώστα Ζαφ. Καραΐσκου είναι ανέκαθεν συνυφασμένη με τα ζωντανά του. Το πρωινό ξύπνημα αχάραγα, η βόλτα της βοσκής, το άρμεγμα, το τάισμα, η επιστροφή στο μαντρί. Οι δουλειές αυτές ρυθμίζουν και τις υπόλοιπες πτυχές της ζωής του.

Αν αναρωτιέστε πότε θα κάνει φεγγάρι ή πότε είναι πανσέληνος ο Κωστής θα σας δώσει άμεσα την απάντηση: Τόσο είναι το θεμέλιο, τόσο ο μήνας, τόσο η ημερομηνία, προσθέτω, αφαιρώ και το βρίσκω!

Ο Κωστής αγαπά όχι μόνο τα πρόβατά του αλλά κάθε ζωντανό. Στο κυπελάκι το πλαστικό βάζει νερό και το αφήνει παράμερα για να πιουν τα πουλάκια! Και φυσικά αγαπά τα σκυλιά του. Τα αισθήματα βέβαια αμοιβαία: τον περιμένουν πως και πως, φύλακες αυτά του κοπαδιού.

Κι η ανταμοιβή του τσομπάνη: το γάλα. Η ικανοποίηση όταν προωθείται στο τυροκομείο κατανοητή αλλά και όταν προσφέρεται ένα μπουκάλι στο φίλο ακόμα μεγαλύτερη!

Φωτογραφίες Κωνσταντίνου Κώστα

Οι γονείς και οι παππούδες μας και οι προγενέστερες γενιές  ζούσαν και δημιουργούσαν στη φύση. Απ’ αυτήν έβγαζαν τα προς το ζην και αυτήν πότιζαν με τον ιδρώτα τους. Δημιουργούσαν στη φύση. “Ανέστηναν” λιοκτήματα, μπόλιαζαν οπωροφόρα, ξεχέρσωναν και καλλιεργούσαν. Παράλληλα όμως βελτίωναν και το περιβάλλον. Έστηναν βρύσες, καλλιεργούσαν πηγές, άνοιγαν πηγάδια. Έχτιζαν σέτια, περιέφραζαν σωθήρια με πεζούλες, έστρωναν “ντουσεμέδες” (κανένας δε είπε στο χωριό για καλντερίμια!). Η επιστροφή απ’ το χωράφι μες τη βροχή με το ζωντανό φορτωμένο ήταν από μόνη της δύσκολη. Και γινόταν δυσκολότερη όταν ο δρόμος ήταν σε αργιλοχώματα και οι λάσπες κολλούσαν. Τότε τα ζωντανά (και οι άνθρωποι μαζί) “κολλούσαν” στη λάσπη, τα πέλματα βούλιαζαν, το ζωντανό “κοντογονάτιζε και έπεφτε, το φορτίο έπρεπε να κατέβει.

Γι αυτό έστρωναν τα δύσκολα σημεία των δρόμων με ντουσεμέδες για να γίνεται το πέρασμα εύκολο.

Σήμερα αυτοί είναι άχρηστοι, κατεστραμμένοι όπου έγινε διάνοιξη του δρόμου και σκεπασμένοι με μπάζα. Σε λίγα σημεία μονάχα επιζούν. Βρίσκονται δεμένοι με το περιβάλλον, με τα σέτια, μισοσκεπασμένοι με φύλλα, κομμάτια πια του φυσικού περιβάλλοντος, ξεχνάς ότι στήθηκαν από ανθρώπινο χέρι.

Έναν τέτοιο ντουσεμέ (ίσως τον καλύτερα διατηρημένο στην περιοχή μας) απαθανάτισε ο φακός του Ανδροκλή Τσέλεκα. Λίγο πιο πάνω απ’ την (καταληστευμένη) “Χλωρά Βρύση” πηγαίνοντας απ’ το παλιό δρόμο προς τον Κναΐτη.

Ένα ερωτικό ποιητικό ραβασάκι ηλικίας πολλών δεκαετιών!!! Η ερωτευμένη είχε φυσικά παραθέσει ολόκληρο το όνομά της το οποίο αποκόπηκε επειδή δεν γνωρίζουμε τους επιγόνους της!

Αρχείο Γιώργου Γεωργή

Τελικά το παρακάτω μήνυμα που στάλθηκε στη σελίδα μας ξεκαθαρίζει το θέμα της χρονολογίας της αεροφωτογραφίας των Βατερών. Ευχαριστούμε τον αναγνώστη μας για την έγκυρη πληροφόρηση.

“Το1983 είχα τελειώσει το Γυμνάσιο και το καλοκαίρι όλο δούλευα εργάτης με τον μάστορα που πέρναγε τα πλακάκια στο σπίτι του κ. Νίκου Πολυχρόνη.Το σπίτι τότε δεν είχε κουφώματα που φαίνονται στον επάνω όροφο και δεν ήταν φυτεμένος ο πίσω κήπος.
Στην φωτογραφία του κ. Στεφάνου το σπίτι δεν είναι καρα γιαπί αλλά αυτό που μοιάζει με σκελετό είναι οι κολώνες της βεράντας .Βλέπεις ότι στον επάνω όροφο έχει κουφώματα άρα είναι η επόμενη χρονια (1984) Επίσης ο οικοπεδικός χώρος πίσω απο το σπίτι έχει λάκκους για να γίνει δεντροφύτευση.
Υπάρχουν και άλλα ”σημάδια”που δείχνουν την χρονολογία (ενα έτος επάνω ένα κάτω) σε μένα τουλάχιστον που πέρασα όλα μου τα καλοκαίρια εκεί γύρω αλλά είναι περιττό να τα αναφέρω..”

Στη μνήμη του Πάνου Αναγνώστου πρόσφεραν στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας:

1. Οικ. Πάνου και Αικατερίνης Γεωργέλλη 50€

2. Οικ. Κώστα και Μαίρης Αναγνώστου 50€

Ευχόμαστε την ειρηνική ανάπαυση του.

‘Εφυγε για πάντα, πρόωρα και ανέλπιστα  ο Ηλίας o Τούτσικας  , σύζυγος της Ελπινίκης  Σκιά του Δημητρίου . Η κηδεία του θα γίνει αύριο  Τρίτη  στις 11.00 στο νεκροταφείο Ζωγράφου.