Βιβλιοθήκη Βρίσας Κ. Τσέλεκα – Α. Νικέλλη

Η βιβλιοθήκη ευχαριστεί ,τον Στέλιο Ευαγγελινο του Τρύφωνα και την σύζυγό του Νατάσα για την προσφορά τους 50€ στον σύλλογό μας στην μνήμη της ξαδέρφης τους Ειρήνης Ευαγγελινου.

Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Σαλβαράς. Ένας χωριανός με τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κουρέας στο χωριό, στην πρώτη επαγγελματική του απασχόληση, πυροσβέστης, μελισσοκόμος, με εμπορικό πάγκο στον άγιο Ραφαήλ, παραγωγός λαχανικών με εμπορικό πάγκο στην παραλία των Βατερών.

Μόνιμος κάτοικος των Βατερών τα τελευταία χρόνια, ζούσε και ανάπνεε για το (ψιλο)εμπόριο της παραγωγής του.

Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στην οικογένεια της αδελφής του και σ’ όλους τους συγγενείς του.

Η βροχή της περασμένης νύχτας πλησίασε τις 1,5 ίντσες (35 χιλιοστά) με αποτέλεσμα η συνολική συγκομιδή της φετινής περιόδου (από τον Σεπτέμβριο) να πλησιάζει τις 17 ίντσες.

Πάντως το ποτάμι δεν κατέβηκε!

Τελικά μόλις τώρα, ο Θοδωρής, γείτονας του ποταμιού μας ενημέρωσε ότι μπορεί να άργησε αλλά τελικά κατέβηκε (για 4η φορά φέτος) και το ποτάμι!

Κλειστά αύριο Πέμπτη 22 Ιανουαρίου τα σχολεία και οι παιδικοί σταθμοί της Δυτικής Λέσβου

Κλειστά θα είναι και τα εσπερινά σχολεία από σήμερα Τετάρτη το απόγευμα

Με Απόφαση του Δημάρχου Δυτικής Λέσβου Ταξιάρχη Βέρρου -σε συνεννόηση με την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης- και βάσει της σχετικής σύστασης του Αντιδημάρχου Πολιτικής Προστασίας Ανδρέα Αξή και του Εντεταλμένου Δημοτικού Συμβουλίου Παιδείας Νίκου Περιβολάρη για την ασφάλεια των παιδιών, λόγω των πολύ έντονων καιρικών φαινομένων που προβλέπονται από σήμερα το απόγευμα και ενδέχεται να προκαλέσουν προβλήματα στις μετακινήσεις.

Η κοπή της πίτας του Πολιτιστικού Συλλόγου Βρισαγωτών Λέσβου Αθήνας

Την Κυριακή που μας πέρασε, 18 Ιανουαρίου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βρισαγωτών Λέσβου Αθήνας έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα του, στην αίθουσα «Ευτυχία και Αλέξανδρος Πολύζος». Δεν ήλθε ο αναμενόμενος αριθμός ατόμων, καθώς το κρύο ήταν τσουχτερό και οι ιώσεις της εποχής «κάνουν περατζάδα». Παρόλα αυτά, ήμασταν αρκετοί για να γίνουν μεγάλες παρέες στα τραπέζια και να περάσουμε καλά.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με τον καθιερωμένο αγιασμό από τον ιερέα της ενορίας. Ακολούθησε το παραδοσιακό σπάσιμο του ροδιού και ευχές σε στιχάκια ποιητικά και συνεχίστηκε με την κοπή της πίτας. Το φλουρί κέρδισε ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βρίσας «ο Άγιος Κωνσταντίνος». Ευχόμαστε να είναι γερά τα μέλη του ΔΣ και τα μέλη του Συλλόγου, η δημιουργικότητα, η αποτελεσματικότητα και η τύχη να συνοδεύουν τις δράσεις και την προσφορά τους στο χωριό μας.

Δεν ξεχάσαμε όμως κι αυτούς που έφυγαν τον περασμένο χρόνο, για τους οποίους κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή. Για την πρόσφατη απώλεια της συζύγου του Γαρυφυλλιάς (Λίτσας ), ο Δημήτρης Νικέλλης, μέσω επιστολής, ευχαρίστησε όλους όσους συμμετείχαν στο βαρύ πένθος της οικογένειάς τους.

Στη συνέχεια απονεμήθηκαν δύο βραβεία «Ρένα Σιγιώργη» για τα καλύτερα κείμενα που δημοσιεύτηκαν  στο περιοδικό Αντίλαλος της Βρίσας τα έτη 2024 και 2025. Την Επιτροπή αποτελούσαν οι: Φιλίτσα Φρουζάκη Βασίλογλου, Μιχάλης Βάσσος και Στέλιος Ευαγγελινός.

Το πρώτο βραβείο, για τα τεύχη 74 και 75, απονεμήθηκε στον Μάκη Αξιώτη, για το κείμενό του: « Ο Παλιόπυργος, Ο Γενοβέζικος Πύργος της Βρισέας», που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 74, αλλά και για όλη τη συγγραφική προσφορά του στο περιοδικό μας, καρπό μακροχρόνιας βιβλιογραφικής και επιτόπιας έρευνας και, βέβαια, αγάπης για τον τόπο μας. Ο Μάκης Αξιώτης, από τον Παπάδο της Λέσβου, χειρουργός στο επάγγελμα, είναι όχι μόνο διδάκτορας της ιατρικής αλλά και διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, με πλούσιο συγγραφικό έργο για τη Λέσβο και η συνεργασία του μας τιμά.

Το δεύτερο βραβείο απονεμήθηκε στον Γιώργο Λινάρδο, για το κείμενό του: «Κι αν του έλειπε το πόδι…είχε ψυχή», που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 77.  Ο Γιώργος είναι γιος του Προκόπη Λινάρδου και της συγχωριανής μας Ειρήνης Αναγνώστου. Στο διήγημά του, που έχει βιωματικό χαρακτήρα, εντυπωσίασε η ζωντανή αλλά ταυτόχρονα λιτή αφήγηση της ιστορίας του προπάππου του, που συνδέεται  με τη συλλογική μας ιστορία, και η ποιότητα της γραφής του, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη ότι είναι ακόμα μαθητής. Ευελπιστούμε πως θα συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε κείμενά του στο περιοδικό μας και όχι μόνο.

Όπως επεσήμανε ο Πρόεδρος του Συλλόγου μας Κώστας Σταυρινός, ζητούμενο είναι να διευρυνθεί ακόμα περισσότερο ο κύκλος των συνεργατών του περιοδικού μας με αξιόλογα κείμενα, το καθένα από τα οποία έχει ξεχωριστή αξία και σημασία. 

Στη συνέχεια, τη συγκέντρωση απασχόλησαν θέματα του χωριού μας. Πρώτο από όλα, η έναρξη των εργασιών και ο χρόνος που θα απαιτηθεί για την κατασκευή και το μέλλον του Σχολείου Βρίσας, μετά την χαρμόσυνη υπογραφή της σύμβασης. Συζητήθηκε ακόμα η κατάθεση της μηνυτήριας αναφοράς που κατέθεσαν οι εκπρόσωποι του Πολιτιστικού Συλλόγου «ο Άγιος Κωνσταντίνος,  ο Σύλλογος Σεισμοπαθών Βρίσας και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βρισαγωτών Λέσβου για το ζήτημα της επικινδυνότητας της Βρίσας, τα εκκρεμούντα κτιριακά προβλήματα, αλλά και τις διαδικασίες που μπορεί να απαιτούνται για τη λήξη της. Επίσης, ο Θοδωρής Π. Κούσκος επεσήμανε την απουσία δημόσιας συγκοινωνιακής σύνδεσης με την έδρα του Δήμου μας στην Καλλονή και τα συνακόλουθα προβλήματα που προκύπτουν τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες. Τέλος, ερωτήματα τέθηκαν από τους παρευρισκόμενους όσον αφορά το άνοιγμα καφενείων και άλλων καταστημάτων, τα οποία έχει τόση ανάγκη το χωριό μας.

Το Δ.Σ. ευχαριστεί

Όσους και όσες παρευρέθηκαν

Τη Θεανώ Τσολάκη για τη νοστιμότατη πλατσέδα της

Όσες και όσους βοήθησαν αγόγγυστα και οικειοθελώς στο γνωστό «μετερίζι» της κουζίνας και στο σερβίρισμα, το καθάρισμα και την προετοιμασία της αίθουσας πριν και μετά την εκδήλωση.   

Και του χρόνου με υγεία, αγάπη, αδελφοσύνη και ειρήνη στο κόσμο!

Η Βρίσα πάντα να μας ενώνει και να ζήσει καλύτερες μέρες!

Στρείδι τραυματισμένο

Και νά σου μπαίνει μέσα του ένας τόσος δα μικρός κόκκος άμμου.

Μικρός, αλλά και τόσο μεγάλος!

Το ενοχλεί, το πονάει.

Το τραυματίζει.

Υποφέρει.

Κλείνεται ερμητικά.

Τι να κάνει;

Δεν μπορεί να τον αποβάλει.

Αλλά δουλεύει με υπομονή.

Τον αγκαλιάζει.

Δεν μπορεί να απαλλαγεί, αλλά μπορεί να τον μεταμορφώσει.

Να τον στρογγυλέψει.

Να μην το πονάει.

Να τον κάνει κόσμημα.

Να τον κάνει μαργαριτάρι.

Το καταφέρνει.

Και μετά χάνεται στην ανυπαρξία.

Έχοντας αφήσει πίσω του, θησαυρό.

Κάνοντας τον πόνο, προσφορά.

Με το παρακάτω άρθρο του στο emprosnet.gr ο Μανώλης Μανώλας προσπαθεί να …προσγειώσει τους αυτοεξυμνούμενους σχετικά με το γεγονός της υπογραφής της σύμβασης για την ανοικοδόμηση του νέου διδακτηρίου του χωριού μας.

Αυτή κι αν είναι είδηση…

Η δημοσιοποίηση της είδησης ότι πρόκειται να υπογραφεί η σύμβαση για το έργο κατασκευής του νέου σχολικού συγκροτήματος στη Βρίσα προφανώς και δημιουργεί πλέον βάσιμες προσδοκίες ότι το πολύπαθο χωριό που επλήγη από τον καταστροφικό σεισμό του Ιουνίου του 2017, που μεταξύ των άλλων ισοπέδωσε και το σχολείο του, θα αποκτήσει νέο με τις πιο σύγχρονες προδιαγραφές. Ομολογουμένως είναι μια καλή εξέλιξη κυρίως για την τοπική κοινότητα της Βρίσας που εδώ και χρόνια περιμένει την επούλωση των «πληγών» που προκάλεσε ο καταστροφικός σεισμός, πολλές από τις οποίες ωστόσο παραμένουν ακόμη ανοιχτές και ταλαιπωρούν την τοπική κοινωνία προκειμένου να επανέλθει σε μια κανονικότητα. Αυτό ωστόσο που είναι αντικείμενο σχολιασμού είναι ότι χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 8,5 χρόνια από την μοιραία μέρα για να δρομολογηθεί η κατασκευή του νέου σχολείου και απ ότι φαίνεται θα έχει κλείσει μια ολόκληρη δεκαετία για να μπουν οι μαθητές της Βρίσας στις νέες σχολικές αίθουσες. Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι η Πολιτεία διά των αρμοδίων υπηρεσιών της έσπευσε πολύ …βραδέως, για την κατασκευή του νέου σχολείου- και όχι μόνο- στη Βρίσα, γεγονός που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ακόμη και αυτήν την ώρα που φαίνεται φως στον ορίζοντα. Και δικαιολογημένα η τοπική κοινωνία του χωριού αναρωτιέται και διαμαρτύρεται γιατί έπρεπε να περάσουν τόσα χρόνια για να δρομολογηθεί η κατασκευή του νέου σχολείου και γιατί ακόμα η αποκατάσταση του ναού της Ζωοδόχου Πηγής, παρά τις δεσμεύσεις της υπουργού Πολιτισμού με δεδομένο ότι έχουν ολοκληρωθεί όλες οι μελέτες είναι στο περίμενε. Σε ότι αφορά την άρση της επικινδυνότητας του οικισμού της Βρίσας που ακόμη παραμένει εμπόδιο, αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αδιαφορίας και αναποτελεσματικότητας των εμπλεκομένων φορέων για μια υπόθεση που έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανεκτικότητας. Είναι κρίμα να χρειάζονται να περάσουν τόσα χρόνια για να γίνουν τα αυτονόητα σε έναν πολύπαθο τόπο που προσπαθεί να επανέλθει και που βρίσκει μπροστά του συνεχώς εμπόδια και υποσχέσεις κενού περιεχομένου. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η δρομολόγηση κατασκευής του νέου σχολικού συγκροτήματος στη Βρίσα θα συμπαρασύρει για να αντιμετωπιστούν και οι άλλες εκκρεμότητες που επιμένουν να κρατούν σε …ομηρία το χωριό, όχι με ευχολόγια αλλά με πράξεις και ενέργειες που θα το ξαναζωντανεύσουν.

Έφυγε από τη ζωή, ανέλπιστα για εμάς, η Ειρήνη Τασσόπουλου, το γένος Γ. Ευαγγελινού. Η Ειρήνη με τον σύζυγό της Ανδρέα ζούσαν τα τελευταία χρόνια στα Βατερά. Στο σπίτι που μεγάλωσε. Τους βλέπαμε συνέχεια μαζί και τους καμαρώναμε.

Η Ειρήνη ήταν μέλος της εφηβικής και νεανικής βατεριανής παρέας μας και γι αυτό υπήρχε μια ειλικρινής εκτίμηση προς το πρόσωπό της.

Θερμά συλλυπητήρια στον σύζυγό της Ανδρέα, στην οικογένεια του αδελφού της Χαράλαμπου και σ’ όλους τους συγγενείς της.

Ας είναι η μνήμη της αιώνια.

Επιτέλους ξεκίνησαν για τα καλά οι εργασίες στο δρόμο Αμπελικό-Σταυρός: Άρχισε η κατασκευή των τοιχίων ώστε να στρώνονται τα μπάζα που θα βγαίνουν. Το εργοτάξιο στήθηκε στο προαύλιο του ελαιοτριβείου του Βαλάκου στο Αμπελικό, όπου συγκεντρώθηκαν τα μηχανήματα.

Φανερά χαρούμενος ο παπά Στρατής Κακάμπουρας, που χρόνια τώρα μόχθησε όσο κανείς άλλος για το έργο αυτό, μας έδωσε την ευχάριστη αυτή είδηση.

Πιστεύουμε ότι το έργο θα προχωρήσει με πολύ γρήγορους ρυθμούς.

Μπορεί να μην είναι το “παραλιακό όνειρο” αλλά σίγουρα ανοίγει την ευρύτερη περιοχή μας προς τα ανατολικά!

Με το καλό να τον “περπατήσουμε” ολοκληρωμένο!