Κάτω από τον Πλάτανο…

Πληροφορίες για το αναπτυξιακό πρόγραμμα του Δήμου, που πρόκειται να υποβληθεί αυτές τις μέρες, δημοσιεύει ηεφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ. Ένα από τα έργα που πιθανολογείται να προχωρήσει είναι να κατασκευαστεί Μουσείο για τα ευρήματα στα Ροδαφνίδια του Λισβορίου. Το σχετικό απόσπασμα του δημοσιεύματος αναφέρει:

Σε ό,τι αφορά την «περιφέρεια» του δήμου, όπως είχαμε γράψει και σε παλαιότερα ρεπορτάζ για το Ειδικό Αναπτυξιακό, ο δήμος έχει βάλει ψηλά στην ατζέντα του το «Ναυτικό Μουσείο» στο Πλωμάρι, τα περίφημα «Ροδαφνίδια» Λισβορίου και το μουσείο που μπορεί να γίνει εκεί, αλλά και το έργο που πρέπει να γίνει για την αποτροπή διάβρωσης της παραλίας Ερεσού. Πρέπει να σημειωθεί εδώ πως ο δήμος ζητά χρηματοδότηση για τις παραπάνω προοπτικές και των μελετών που πρέπει να γίνουν εκ του μηδενός, εάν δεν υπάρχει καθόλου μελέτη.

Μακάρι να προχωρήσει το θέμα!

Εθελοντική εξόρμηση του τοπικού συμβουλίου και του ιππικού συλλόγου Βρίσας πραγματοποιήθηκε χτες Κυριακή για τη βελτίωση της βατότητας του δρόμου προς το ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου ρίχνοντας τσιμέντο σε κάποια τμήματά του.

Συμμετείχαν οι:

Αποστολής Αποστόλης, Μπατζάκης Θεολόγος, Μπινής Γιώργος, Αναγνώστου Αποστόλης, Λαμπρινίδης Λεσβοκλής, Λινάρδος Σπύρος, Δηκελιώτης Γιάννης, Παππάς Κώστας, Κατσάνης Δημήτρης, Κοτσαμπάσης Γιώργος, Καπτανής Θ. Γιώργος

Επίσης ο Κώστας Ε. Καραΐσκος διέθεσε το τρακτέρ του με δυο βυτία νερό. Ο Κώστας Λινάρδος και ο Αποστόλης Αποστολής διέθεσαν τις μπετονιέρες τους. Το supermarket Πετρέλλη πρόσφερε καφέδες και νερά και ο Βαγγέλης Βαληλής βενζίνη.

Τέλος το τοπικό συμβούλιο διέθεσε 5 κυβικά αμμοχάλικο και 20 τσιμέντα ενώ ο ιππικός Σύλλογος 5 κυβικά αμμοχάλικο και 5 τσιμέντα.

Οι διοργανωτές (στους οποίους αξίζουν συγχαρητήρια) ευχαριστούν όλους τους παραπάνω για τη συμμετοχή και τις προσφορές τους.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί τα Δημοτικά σχολεία 6ο Μυτιλήνης και Βρίσας τα οποία έγκαιρα ολοκλήρωσαν τις  διαδικασίες του διαγωνισμού Φιλαναγνωσίας και μας έστειλαν τις εργασίες των μαθητών που πήραν μέρος σ’ αυτόν.

Επίσης ευχαριστεί τις εκαπαιδευτικούς Μυρσίνη Περρή, Μυρσίνη Πορτογλή και Ελένη Φιλιππίδη που αν και υπηρετούν μακριά απ’ το χωριό μας αγκάλιασαν την προσπάθεια της Βιβλιοθήκης να παρακινήσει τα παιδιά να διαβάσουν ένα βιβλίο, να γίνουν φίλοι με τα βιβλία.

Ήρθε για δουλιές ο άνθρωπος και μάλιστα φουριόζος! Το Σάββατο με το που έφτασε άρχισε να καίει τα κλαδιά. Είδε όμως ότι τα πράγμα ζορίζει και έτσι φρόντισε να βρει ανθρώπους να πάρουν τα ξύλα και να κάψουν τα κλαδιά.

Απελευθερωμένος πια από τα “γήινα” ανέβηκε στο Δαξάρι με συγκομιδή: 2 τσάντες ραδίκια, ένα μάτσο σβιρνιές (το οικογενειακό μας παρατσούκλι -μας εξομολογήθηκε- είναι “σβιρνιά”) και προπαντός μια ανθοδέσμη με τουλίπες και ορχιδέες του βουνού για το κορίτσι του που άφησε στην Αθήνα! Α! εκεί μπροστά στον Ταξιάρχη βρήκε το σύρμα και το χρόνο να δέσει την εξάτμιση που κρέμονταν μέρες και υπέφεραν απ’ αυτήν όλες οι πέτρες στο διάβα του. Δυστυχώς “ιμσκάρια” δεν βρήκε.

Καλό μήνα, και του χρόνου!

Να έχουμε έναν όμορφο πασχαλιάτικο Απρίλη με …κανά δυο βροχές και πολλές γλυκές αστροφεγγιές!

Σημείωση: Πάντως τις σούβλες τη Λαμπροδευτέρα θα τις δούμε! Πιστεύω ότι σύντομα θα υπάρξει και επίσημη ενημέρωση!

Την Λαμπροδευτέρα το τοπικό συμβούλιο σε συνεργασία -νομίζουμε- με τον ιππικό σύλλογο θα μεταβάλλουν το χωριό σε …Λειβαδιά, εκεί που κάθε χρόνο το Πάσχα ψήνουν αρνιά στους δρόμους και τις αυλές.

Έτσι και στο χωριό, τη Λαμπροδευτέρα, θα στηθούν στον κεντρικό δρόμο μια ντουζίνα σούβλες με στόχο ένα γνήσιο λαϊκό γλέντι. Η τσίκνα θα απλωθεί παντού!

Όσοι -εκτός των τειχών- σχεδιάζουν να έρθουν στο χωριό καλά είναι να …δηλώσουν συμμετοχή προσφέροντας και αυτοί το κάτι τι τους!!!

Μέσα στο χειμώνα ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών στο νησί μας ξεπερνούσε τις 5 χιλιάδες. Τελευταία γράφεται ότι είναι γύρω στις 3,5 χιλιάδες. Στο μεταξύ πριν λίγο διάστημα στον τοπικό τύπο είχε γραφεί πως απ’ το νησί χάθηκαν (με την έννοια ότι είναι άγνωστο που βρίσκονται) 800 περίπου άτομα.

Χτες αργά το βράδυ είχαμε πάει με ένα φίλο στον Άγιο Φωκά γιατί του είπαν ότι κόπηκε το μπροστινό σχοινί με το οποίο ήταν δεμένη η βάρκα του και ο αέρας την χτυπούσε πάνω στις άλλες. Όταν σιγουράραμε τη βάρκα ανεβήκαμε με το αυτοκίνητο προς το εκκλησάκι. Απο κεί είδαμε τα φώτα ενός μικρού πλοίου που φαίνονταν αγκυροβολημένο πολύ έξω και αρκετά κοντά στην είσοδο του λιμανιού.  “Για να προφυλαχτεί απ’ το βοριά” είπαμε.

Σχεδόν αμέσως ένα άσπρο βανάκι έφτασε και σταμάτησε κάτω απ’ το δρόμο μέσα στο χώρο του λιμανιού. Στην αρχή βγήκε ένας άντρας ο οποίος έκανε μια δυο βόλτες ελέγχοντας, όπως καταλάβαμε αργότερα, το χώρο μιλώντας στο τηλέφωνο. Άμεσα ακούστηκε μηχανή βάρκας και σε λίγο άνοιξε η πίσω πόρτα του βαν και βγήκε ένα τσούρμο αντρών και γυναικών. Δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε αν υπήρχαν παιδιά. Το τσούρμο προχώρησε χωρίς να ακούγεται φωνή προς τον απέναντι μώλο του λιμανιού.

Πότε μπήκε η βάρκα στο λιμάνι, πότε επιβιβάστηκε σ’αυτήν το τσούρμο και εξαφανίστηκαν δεν μπορέσαμε καλά καλά να δούμε. Η απορία μας -παρά την αισθητή ψύχρα- μας κράτησε εκεί για λίγο ακόμα μέχρι που είδαμε το πλοίο να φεύγει με κατεύθυνση δυτικά (προς την ηπειρωτική Ελλάδα).

Τηλεφώνησα γνωστό μου συνταξιούχο λιμενικό και του ανέφερα το περιστατικό. Είναι κοινό μυστικό, μου είπε. Τέτοιες μετακινήσεις μεταναστών γίνονται από διάφορα μέρη του νησιού με προορισμό ακτές της Εύβοιας. Έτσι “ξελαφρώνει” το νησί.

Να πώς χάνονται!

Σχετικά με την παρότρυνσή μας να δημιουργηθεί μια ομάδα γυναικών-δημιουργών καλλιτεχνικών δημιουργιών η οποία να οργανωθεί ώστε να μπορεί να διαθέτει διάφορα είδη στους επισκέπτες της περιοχής μας, με χαρά είδαμε κάποιες περιπτώσεις ενδιαφέροντος:

• Στο facebook μια κυρία που συμμετέχει στα κυριακάτικα μαθήματα στην Αγροτολέσχη ανάρτησε φωτογραφίες με μερικές εικόνες που είχε φτιάξει. Σε δυο μέρες χωριανός μας από το εξωτερικό ζήτησε να αγοράσει μια απ’ αυτές. Συμπέρασμα: η ομάδα μπορεί να “πουλάει” και διαδικτυακά.
• Από αρκετά άτομα ακούστηκαν ενθουσιώδη σχόλια για τα έργα με κερί που παρουσιάσαμε μέσα απ’ τη σελίδα μας.
• Μια κυρία ζήτησε να την ενημερώσουμε αν εκδηλωθεί ενδιαφέρον και από άλλες για τη δημιουργία της ομάδας για να συμμετάσχει και αυτή.

Γνωρίζοντας ότι κάθε αρχή και δύσκολη ίσως μπορέσει το τοπικό συμβούλιο να μάθει αν κάποιος φορέας του Δήμου ή της Περιφέρειας είναι δυνατό να συμπαρασταθεί στην οργάνωση μια τέτοιας ομάδας.

Μεταφέρουμε εικόνες του δρόμου του χωριού και των Βατερών αλλά δυστυχώς χωρίς το άρωμα ή ακόμα και  τους ήχους!

Τέσσερις πασχαλιές είδαμε στο χωριό (ίσως να υπάρχουν και άλλες). Μια στην είσοδο του αγίου Κωνσταντίνου και μια στον αυλότοιχο της παλιάς αλευρομηχανής του Βύρωνα Μανώλα (και τώρα Θεολόγου Νικέλλη) Εμείς διαλέξαμενα παρουσιάσουμε δυο πιο …παρακατιανές που στολίζουν χαλάσματα!

Στεφανώνει τον μοναδικό τοίχο του σπιτιού που στέκει με τα ιγνιβριτικά σουβελίκια του παράθυρου και της πόρτας στην οποία διακρίνονται και τα παλιά ντόπια τούβλα της “καμάρας” (και όχι μόνο) και τους ακρογωνιαίους να έχουν αποβάλει τους σοβάδες

Βατεριανό πολύχρωμο λουλουδένιο χαλί, παραδίπλα απ’ το ασπρογάλαζο της θάλασσας και τα παιχνιδίσματα των αποχωρούντων ηλιακών ακτίνων με τα κλαδάκια των αλμυρεικιών.