Μέσα στο χειμώνα ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών στο νησί μας ξεπερνούσε τις 5 χιλιάδες. Τελευταία γράφεται ότι είναι γύρω στις 3,5 χιλιάδες. Στο μεταξύ πριν λίγο διάστημα στον τοπικό τύπο είχε γραφεί πως απ’ το νησί χάθηκαν (με την έννοια ότι είναι άγνωστο που βρίσκονται) 800 περίπου άτομα.
Χτες αργά το βράδυ είχαμε πάει με ένα φίλο στον Άγιο Φωκά γιατί του είπαν ότι κόπηκε το μπροστινό σχοινί με το οποίο ήταν δεμένη η βάρκα του και ο αέρας την χτυπούσε πάνω στις άλλες. Όταν σιγουράραμε τη βάρκα ανεβήκαμε με το αυτοκίνητο προς το εκκλησάκι. Απο κεί είδαμε τα φώτα ενός μικρού πλοίου που φαίνονταν αγκυροβολημένο πολύ έξω και αρκετά κοντά στην είσοδο του λιμανιού. “Για να προφυλαχτεί απ’ το βοριά” είπαμε.
Σχεδόν αμέσως ένα άσπρο βανάκι έφτασε και σταμάτησε κάτω απ’ το δρόμο μέσα στο χώρο του λιμανιού. Στην αρχή βγήκε ένας άντρας ο οποίος έκανε μια δυο βόλτες ελέγχοντας, όπως καταλάβαμε αργότερα, το χώρο μιλώντας στο τηλέφωνο. Άμεσα ακούστηκε μηχανή βάρκας και σε λίγο άνοιξε η πίσω πόρτα του βαν και βγήκε ένα τσούρμο αντρών και γυναικών. Δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε αν υπήρχαν παιδιά. Το τσούρμο προχώρησε χωρίς να ακούγεται φωνή προς τον απέναντι μώλο του λιμανιού.
Πότε μπήκε η βάρκα στο λιμάνι, πότε επιβιβάστηκε σ’αυτήν το τσούρμο και εξαφανίστηκαν δεν μπορέσαμε καλά καλά να δούμε. Η απορία μας -παρά την αισθητή ψύχρα- μας κράτησε εκεί για λίγο ακόμα μέχρι που είδαμε το πλοίο να φεύγει με κατεύθυνση δυτικά (προς την ηπειρωτική Ελλάδα).
Τηλεφώνησα γνωστό μου συνταξιούχο λιμενικό και του ανέφερα το περιστατικό. Είναι κοινό μυστικό, μου είπε. Τέτοιες μετακινήσεις μεταναστών γίνονται από διάφορα μέρη του νησιού με προορισμό ακτές της Εύβοιας. Έτσι “ξελαφρώνει” το νησί.
Να πώς χάνονται!



