Μια βόλτα στους δρόμους του χωριού, με τα ακουστικά να αφηγούνται το παρελθόν, το παρόν και το (οραματιζόμενο απ’ τους δημιουργούς του προγράμματος) μέλλον του, αποτελεί τον ηχητικό περίπατο στη Βρίσα.
Για να απολαύσετε την εμπειρία αυτή μπορείτε να απευθυνθείτε στο βενζινάδικο του Βαγγέλη Βαληλή.
Ο σεισμός έπληξε και τα δυο λιοτρίβια του χωριού μας τα οποία η βουλιμία μας είχε καταφέρει να αχρηστέψει. Τα λιοτρίβια είναι κατασχημένα από την Τράπεζα Πειραιώς, η οποία έχει δημιουργήσει το εξαιρετικό Μουσείο στο ελαιοτριβείο της Αγίας Παρασκευής.
Επειδή δεν πρόκειται να ξαναλειτουργήσουν για το σκοπό για τον οποίο οι πρόγ0νοί μας τα έστησαν μήπως υπάρχει κανένας με διασυνδέσεις στην παραπάνω Τράπεζα για να μάθει και να μας πει τί έχουν κατά νου να κάνουν;
Ο Ανδροκλής αποθανάτισε την τωρινή τους κατάσταση με πολλές φωτογραφίες απ’ τις οποίες παραθέτουμε ένα δείγμα:
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Το τοπικό συμβούλιο Βρίσας ευχαριστεί τον ανώνυμο (Π.Π.) που πρόσφερε 20€ για το πρόγραμμα σίτισης.
Η επιτροπή έχει στη διάθεσή της το ποσό των 2978,1€
Δημοσιεύτηκε η υπουργική απόφαση για την πριμοδότηση των παιδιών απ’ τις σεισμόπληκτες περιοχές στη διαδικασία εισαγωγής του στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.
Με βάση το ΦΕΚ που παραθέτουμε για όλα τα παιδιά που έδωσαν εξετάσεις σε Λέσβο, Χίο, Ψαρά και Οινούσες δίνονται επιπλέον θέσεις σε ποσοστό 1,5% (για τα ημερήσια Γενικά Λύκεια) και μικρότερο ποσοσστό για τις άλλες κατηγορίες σχολείων.
Ειδικά για όλα τα παιδιά που έδωσαν εξετάσεις στη Λέσβο (επομένως και στο Λύκειο Πολιχνίτου) δίνεται επιπλέον πριμοδότηση στα μόριά τους κατά 20%. Δηλαδή ένα παιδί που έχει 1000 μόρια με την πριμοδότηση θα τα αυξήσει σε 1200.
Για τα παιδιά όμως που κατοικούσαν στην τοπική Κοινότητα Βρίσας δίνεται πριμοδότηση 40%. Δηλαδή ένα παιδί που συγκέντρωσε με τους βαθμούς του 1000 μόρια θα αυξήσει τα μόριά του σε 1400. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική βοήθεια. Εφόσον στο ΦΕΚ αναφέρεται για “κατοίκους της τοπικής Κοινότητας (και όχι του οικισμού) Βρίσας” σημαίνει ότι περιλαμβάνονται και τα παιδιά που κατοικούσαν στα Βατερά.
Η γνώση βοηθά στην καλύτερη κατανόηση της πραγματικότητας αλλά και των προσδοκιών. Μια ανασκόπηση διάφορων σεισμών που πραγματοποιήθηκαν στον ελληνικό χώρο από το βιβλίο « Σεισμοί και οικιστική ανάπτυξη» (εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, 2010, 500 περίπου σελίδων) των πανεπιστημιακών Μπεριάτου Ηλία, Δελλαδέτσιμα Μαρίνου και άλλων, μας δίνει χρήσιμες πληροφορίες. Παραθέτουμε μερικές.
Σεισμός Κεφαλλονιάς και Ιθάκης το 1953. Το έργο ανέλαβε να διεκπεραιώσει αρχικά ο στρατός και στη συνέχεια ειδικό υφυπουργείο που συστάθηκε για το συγκεκριμένο σκοπό. Σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 9 του Ν.Δ. 2933 22/27-7-54 « Ιδιοκτήτης πλειόνων οικοπέδων (στις πόλεις) δικαιούται αρωγής δια την ανέγερσιν τόσων οικοδομών, όσα και τα κατά τα ανωτέρω οικόπεδα αυτού»
Η βοήθεια του κράτους δόθηκε (τελικά δωρεάν) σε χρήμα ή σε υλικά (τσιμέντο και σίδερα) και ήταν διαφορετική για τους κατοίκους των πόλεων και των χωριών.
Δόθηκαν έτοιμα σχέδια και μελέτες από την πολιτεία και κάθε ιδιοκτήτης αν ήθελε μπορούσε να προσθέσει και άλλα δωμάτια στο σχέδιο αυτό. Επίσης δόθηκε η δυνατότητα παρέκκλισης από την ισχύουσα αρτιότητα των οικοπέδων.
Ζάκυνθος 1953 Στη Ζάκυνθο για να μη χαθεί ο χαρακτήρας της πόλης δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στα σχέδια των δημόσιων κτιρίων και «σημαντικά στοιχεία της αστικής δομής και του πολεοδομικού ιστού παραπέμπουν στην προσεισμική πόλη»
Βόλος 1955-57 Δόθηκε δάνειο και σχέδιο για δυο είδη οικοδομών (με διαφορετικό το ποσό του δανείου για κάθε περίπτωση) Για τους φτωχότερους δικαιούχους πρόχειρα σχέδια (μικρών κατοικιών δυο δωματίων) έδιναν επί του οικοπέδου μηχανικοί της Νομαρχίας χωρίς αμοιβή.
Σαντορίνη 1956 Μεταξύ άλλων δόθηκε έμφαση στη βελτίωση των πολεοδομικών συνθηκών με την ορθολογιστική οργάνωση της κυκλοφορίας και των εγκαταστάσεων κοινής ωφέλειας. Δόθηκε χρηματική αρωγή για ανέγερση μικρού σπιτιού ή επισκευή της υπάρχουσας. Στο πρόγραμμα συμπεριλήφθηκαν εκτός απ’ τους σεισμοπαθείς και όσοι ζούσαν σε ανθυγιεινές συνθήκες.
Άγιος Ευστράτιος 1968 Γκρεμίστηκε ο παλιός οικισμός και δημιουργήθηκε δίπλα νέος.
Οι σεισμοί της Θεσσαλονίκης (1978) και στις Αλκυονίδες νήσους (1981) (οι πρώτοι σε μεγάλες πόλεις) έγιναν οι αιτίες για τη σωστότερη οργάνωση της αντισεισμικής προστασίας και οργάνωσης
Καλαμάτα 1986 Στην Καλαμάτα έχουμε για πρώτη φορά την άμεση και πολύ σημαντική ενασχόληση με όλα τα προβλήματα που δημιούργησε ο σεισμός, του Δήμου. Επίσης για πρώτη φορά δόθηκε επίδομα ενοικίου 15.000 δραχμών για να παρακινήσει τους σεισμόπληκτους που έμεναν σε καταυλισμούς να φύγουν και να νοικιάσουν σπίτι.
Κοζάνη Γρεβενά 1995 Η ανοικοδόμηση και στον σεισμό αυτό στηρίχτηκε σε δυο σχέδια κατοικιών 50 και 60 τ.μ. που εκπόνησε το αρμόδιο Υπουργείο Δόθηκαν επίσης δάνεια. Αποφασίστηκε η μεταφορά πολλών οικισμών.
Αίγιο 1995 Υποστυλώθηκαν πολλά κτίρια για να μην καταρρεύσουν. Δόθηκαν 200.000 δρχ τις πρώτες μέρες σε κάθε οικογένεια και επίδομα ενοικίου 60.000 δρχ το μήνα μέχρι να ετοιμαστεί η νέα κατοικία. Επιπλέον δόθηκε έκτακτη οικονομική ενίσχυση σε όλους τους συνταξιούχους 100.000 δρχ. Οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ πήραν 50.000 δρχ.
Η ΔΕΗ δεν πληρώθηκε τους λογαριασμούς των σπιτιών που είχαν καταρρεύσει στους σεισμούς Καλαμάτας, Πύργου, Αιγείου, Κοζάνης-Γρεβενών.
Κόνιτσα 2006 Και εδώ δόθηκε το βοήθημα των 200.000 δρχ., η επιδότηση ενοικίου και η δυνατότητα να πάρει κάποιος έτοιμο σπίτι 50-60 τ.μ. Επίσης δόθηκαν 150 προκατασκευασμένες αποθήκες για τις οικοσκευές και 600 τ.μ. αποθήκη στο γήπεδο. Δημιουργήθηκε Γραφείο Αποκατάστασης σεισμοπλήκτων στην πόλη.
Αχαρνές 1999 Δόθηκε επίδομα ενοικίου και συγκατοίκησης. Η στεγαστική συνδρομή ήταν κατά το ένα τρίτο δωρεάν και το υπόλοιπο άτοκο δάνειο.
Κύθηρα 2006 Δόθηκαν τα επιδόματα και η στεγαστική συνδρομή με λίγο μεγαλύτερα ποσά.
Από σεισμό σε σεισμό γίνονται όλο και καλύτερες οι παροχές προς τους σεισμοπαθείς.
Αισθητή η μείωση της κίνησης στα Βατερά. Κάτι που ήταν αναμενόμενο μιας και αρκετοί χωριανοί μας που ήρθαν τον Δεκαπενταύγουστο έμεναν σε ξενοδοχεία και δεν …σήκωνε άλλο. Έστι φέτος η φυγή συντομεύτηκε.
Ακόμα ένα μεγάλο κύμα αναμένεται να αναχωρήσει το επόμενο Σαββατοκύριακο έτσι ώστε να μεόνουμε σιγά σιγά μόνοι. Εμείς και τα προβλήματά μας. Αυτά τα προβλήματα που λίγο πολύ το καλοκαίρι, παίρνοντας παράδειγμα από εμάς- έκαναν …διακοπές.
Από Σεπτέμβρη όμως έρχονται: άλλα με τις βροχές, άλλα με το κρύο, άλλα με τα γκρεμίσματα και πάει λέγοντας.
“Κάθε πράγμα στον καιρό του” που λένε!
Παραθέτουμε ένα δημοσιευμένο στο lifo.gr άρθρο του χωριανού μας αρχιτέκτονα Γιώργου Κουρμαδά στο οποίο -εκτός των άλλων- αναπτύσσει και τις απόψεις του για το πως ονειρεύεται το μέλλον του χωριού μας.
Το άρθρο πλαισιώνεται από πολύ όμορφες φωτογραφίες τις οποίες παραλείπουμε εξαιτίας του μεγάλου όγκου τους.
Για το χωριό της μητέρας μου, τη Βρισά
Ο Γιώργος Κουρμαδάς, αρχιτέκτονας μηχανικός/ αναστηλωτής ΕΜΠ εξηγεί γιατί πρέπει να αποκατασταθεί όπως της αξίζει
H Βρίσα (ή Βρισά στη ντόπια διάλεκτο, ή Βρύσα ή Βρήσσα ή Βρύσσα – όλες τις ορθογραφίες μπορεί να τις συναντήσει κανείς σε παλιά κείμενα) είναι το χωριό της Λέσβου που έγινε ξαφνικά γνωστό, όταν το χτύπησε ο καταστροφικός σεισμός της 12ης Ιουνίου. Είναι όμως κι ένας τόπος που θα του άξιζε να είναι γνωστός ούτως ή άλλως. Όχι μόνο για τα όμορφα τοπία και τις παραλίες του. Τόσο η τοπική του αρχιτεκτονική, που έχει διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό, όσο και η διάλεκτος, αλλά και ο τρόπος ζωής διατηρούσαν εικόνες ενός παρελθόντος που σε άλλες περιοχές της Ελλάδας έχει προ πολλού χαθεί. Η καρδιά της Βρίσας είναι «ο Πλάτανος». Στην ουσία πρόκειται για ένα σταυροδρόμι με καφενεία, κάτω από τη σκιά ενός πλατάνου, όπου οι άνδρες μαζεύονταν και τα έλεγαν από πολύ πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Οι ιστορίες που ο παππούς μας μετέφερε στο σπίτι σαν θέσφατα, επειδή «το είπανε στον πλάτανο», πολλές φορές έκαναν τις πιο τραβηγμένες θεωρίες συνομωσίας να ωχριούν. Στον πλάτανο γίνονταν και τα πανηγύρια, που ξεχείλιζαν στους γύρω δρόμους, αφού τόσος κόσμος δεν χωρούσε στη μικρή πλατεία. Στον Πλάτανο είχε και το, όμορφο σαν σκηνικό μαγαζάκι του και ο κύριος Μανώλας –θεός σχωρέστον- που πούλαγε τις μπουκάλες υγραερίου. Στην άλλη μεριά ήταν το παντοπωλείο της «Αλατζάδαινας», που όσα χρόνια και αν περνούσαν, εξακολουθούσε να ξημεροβραδιάζεται στο μαγαζί της. Ενώ οι άνδρες σύχναζαν στον πλάτανο, οι γυναίκες του χωριού, το σούρουπο, όταν ανοίγαν τα νυχτολούλουδα που είναι φυτεμένα σε κάθε γωνία, έπαιρνε η καθεμία το μαξιλάρι της και μαζεύονταν στις χαρακτηριστικές σκάλες στις εισόδους των σπιτιών, σε συγκεκριμένα πάντα πόστα, και τα λέγανε μέχρι αργά… Αν έχει κανείς απορία για το πώς θα ήταν σήμερα τα μέρη της Μικράς Ασίας που περιγράφουν η Διδώ Σωτηρίου και ο Ηλίας Βενέζης στα βιβλία τους, αν δεν είχαν φύγει οι κάτοικοί τους, κάπως έτσι θα ήτανε. Γιατί η περιοχή της Βρισάς, όπως και όλη η Λέσβος, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα αποκομμένο τμήμα της Μικρασίας. Η Βρίσα είχε και δύο παλιά λιοτρίβια στην είσοδο του χωριού- όπως πάντα στη Λέσβο- που τα «κατέσχεσε η τράπεζα γιατί φάγανε τα λεφτά στο Συνεταιρισμό». Αλλά και το μοναδικό σύστημα κοινοτικών μεγαφώνων, που έκανε τις πιο σουρρεάλ ανακοινώσεις, τις πιο άκυρες ώρες: «Ένα-δυο, ένα-δυο, Ανακοινωση!..» Αν έχει κανείς απορία για το πώς θα ήταν σήμερα τα μέρη της Μικράς Ασίας που περιγράφουν η Διδώ Σωτηρίου και ο Ηλίας Βενέζης στα βιβλία τους, αν δεν είχαν φύγει οι κάτοικοί τους, κάπως έτσι θα ήτανε. Γιατί η περιοχή της Βρισάς, όπως και όλη η Λέσβος, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα αποκομμένο τμήμα της Μικρασίας. Μέχρι και στην πανίδα και τη χλωρίδα της έχει κάποια είδη της Ανατολίας, αντί για τα αντίστοιχα της ηπειρωτικής Ελλάδας. Ήρθε όμως ο σεισμός και όλες αυτές οι εικόνες στη Βρίσα θάμπωσαν. Το χωριό βυθίστηκε στη σιωπή. Το έρημο μαγαζάκι του Μανώλα σα να ανατινάχτηκε, ενώ της Αλατζάδαινας έχει γείρει προς τη μια μεριά. Σε προκάτ αίθουσες θα ξαναλειτουργήσει το σχολείο στη Βρίσα Η Βρίσα ήταν ένα πολύ όμορφο χωριό. Είχε την τύχη να μην αλλοιωθεί, γιατί οι κάτοικοί του το αγαπούσαν και πρόσεχαν αυθόρμητα να φροντίζουν τα κτήρια, πολύ πριν ανακηρυχθεί «παραδοσιακός οικισμός» το 2002. Σε αυτό βέβαια συντέλεσε και ότι οι νέες ανάγκες για κατασκευές εκτονώθηκαν στην παραλία του χωριού, τα Βατερά, αφήνοντας τη Βρισά σχετικά αλώβητη. Τα περισσότερα χωριά της Λέσβου, απέκτησαν τη σημερινή τους εικόνα κατά την περίοδο της μεγάλης οικονομικής και δημογραφικής τους ακμής, από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και το 2ο Παγκόσμιο πόλεμο. Ήταν η ραγδαία εκβιομηχάνιση χάρη στη μονοκαλλιέργεια της ελιάς, που άλλαξε και την αρχιτεκτονική σε αυτή την εύπορη τότε γωνιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Συνηθίζουμε να αποκαλούμε αυτού του είδους την αρχιτεκτονική «παραδοσιακή». Στην πραγματικότητα η Βρίσα είναι ένας νεοκλασικός οικισμός, αποτελούμενος τόσο από κτήρια λόγιας, όσο και λαϊκής αρχιτεκτονικής. «Πηγή» αυτού του στιλ είναι ο βασικός οικισμός της περιοχής, ο Πολιχνίτος, που στις αρχές του 20ου αιώνα είχε σχεδόν 15.000 κατοίκους. Δεν είναι ο νεοκλασικισμός που γνωρίζουμε από την Αθήνα και τα υπόλοιπα αστικά κέντρα της «Παλιάς Ελλάδας». Είναι ένας νεοκλασικισμός λιγότερο αυστηρός, πιο απλός, αλλά και πιο ανοιχτός σε άλλες επιρροές. Σήμα κατατεθέν του είναι τα περίφημα «σουβελίκια», οι λαξευμένοι λίθοι που μένουν εμφανείς, ενώ η υπόλοιπη όψη του κτηρίου είναι σοβατισμένη. Τα σουβελίκια είναι γωνιόλιθοι, περιθυρώματα, γεισώματα, είτε απλής μορφής είτε με γλυπτά κοσμήματα. Προσδίδουν στα κτήρια του χωριού μιαν αξιοπρέπεια και μια ευταξία. Ένα άλλο στοιχείο που προσδίδει στη Βρίσα τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της, είναι η ιδιαίτερη κλίμακα που έχουν τόσο τα μέρη όσο και το σύνολο του οικισμού, η εναλλαγή χαμηλών και ψηλότερων κτηρίων, συμπαγών μετώπων κτηρίων και αυλών, οι καμπύλοι δρόμοι, το ήπιο αλλά ορατό ανάγλυφο. Αυτό το παιχνίδισμα σε όλες τις κλίμακες ήταν βασικό γνώρισμα της υψηλής αισθητικής εμπειρίας που αποκόμιζε κανείς περπατώντας στο χωριό. Σήμερα, μετά το σεισμό, στους κεντρικούς δρόμους της Βρίσας επικρατούν τα μπάζα και οι εικόνες των ερειπίων. Το χωριό είχε για ένα διάστημα εκκενωθεί και οδοφράγματα έκλειναν την πρόσβαση στον οικισμό. Οι κάτοικοι τρομαγμένοι μετέφεραν τα υπάρχοντά τους όπου ο καθένας μπορούσε. Αυτό που απέμεινε είναι μια σιωπή και μια αμηχανία για το μέλλον. Όμως αυτό το μέλλον δεν πρέπει να το σκεφτούμε με διεκπεραιωτική λογική, μόνο στο πλαίσιο των αποζημιώσεων που διεκδικούμε από το κράτος. Πρέπει να υπάρξει ένα όραμα για την αναβίωση αυτού του οικισμού, έχοντας στο νου μας όλα αυτά που τον έκαναν τόσο ιδιαίτερο. Αυτά που φέρουν οι κάτοικοι της Βρισάς ως μνήμες και αξίες του τόπου τους. Η περίπτωση της Βρισάς είναι ευκαιρία για να γίνει στη χώρα μας κάτι συστηματικό και υποδειγματικό από την άποψη της αντιμετώπισης ενός ιστορικού συνόλου που έχει πληγεί από φυσική καταστροφή. Το μέγεθός της είναι σχετικά μικρό, τα χρήματα για την αποκατάσταση του χωριού θα δοθούν από το κράτος. Το χωριό έχει στο μεγαλύτερο μέρος του αδειάσει και δεν πρόκειται να ξεκινήσουν οικοδομικές εργασίες για αρκετούς μήνες. Πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτό το χρόνο για να σχεδιαστεί από ειδικούς η βέλτιστη λύση και όχι να σκεφτούμε κάτι βραχυπρόθεσμα για να μπαλωθεί η κατάσταση. Να περισώσουμε και να διατηρήσουμε την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του συνόλου του οικισμού. Να σχεδιαστεί μια μεθοδολογία παρέμβασης, που θα χρησιμεύσει και στο μέλλον για άλλες περιπτώσεις ιστορικών συνόλων που μπορεί να πληγούν από φυσική καταστροφή. Διακόσια είκοσι ένα κτίσματα κρίθηκαν επικίνδυνα και ετοιμόρροπα στη Βρίσα της Λέσβου 27.6.2017 Διακόσια είκοσι ένα κτίσματα κρίθηκαν επικίνδυνα και ετοιμόρροπα στη Βρίσα της Λέσβου Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών έχει ήδη διερευνήσει το γεωλογικό υπόβαθρο της καταστροφής. Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου πραγματοποιεί μια πρωτοποριακή τρισδιάστατη χαρτογράφηση του οικισμού με μεγάλη ακρίβεια. Και μια εθελοντική ομάδα του Ε. Μ. Πολυτεχνείου, στην οποία συμμετέχω και εγώ έσπευσε στην περιοχή προκειμένου να προσφέρει τεχνογνωσία σε σχέση με τη διαχείριση του οικισμού ως συνόλου και την αντιμετώπιση των μεμονωμένων κτηρίων ως προς την αντισεισμική τους ενίσχυση. Ελπίζουμε οι απόψεις των ειδικών να εισακουσθούν και η δουλειά αυτών των ομάδων – και άλλων που ενδεχομένως να υπάρχουν- να μην πέσει στο κενό. Αν και η μετασεισμική αντίδραση του κράτους υπήρξε άμεση και αποτελεσματική ως προς την αντιμετώπιση των θεμάτων ασφάλειας, δυστυχώς, μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα για την ενδεδειγμένη αντιμετώπιση του θέματος ως πολιστιστικής κληρονομιάς σε κίνδυνο. Μόνο η υπουργός Πολιτισμού αναφέρθηκε στην ανάγκη περισυλλογής των σουβελικιών και άλλων πολύτιμων υλικών, αλλά δεν έχουν ληφθεί συγκεκριμένα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη, αυτονόητες πρακτικές διεθνώς, όπως είναι η λήψη άμεσων σωστικών μέτρων για υποστύλωση των αξιόλογων κτηρίων, δεν προβλέπονται από κανέναν κυβερνητικό φορέα. Υπάρχει άμεσος κίνδυνος η μπουλντόζα να πάρει αδιάκριτα αδιάφορα και αξιόλογα κτήρια, επισκευάσιμα και μη Η περίπτωση του σεισμού της Λ’ Άκουιλα στην Ιταλία θα έπρεπε να λειτουργήσει σαν παράδειγμα. Εκεί υπήρξε ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των σεισμόπληκτων οικισμών, με βασική προτεραιότητα, πέρα από την ασφάλεια, τη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Και η Βρίσα επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί ως ένα σύνολο και όχι ως μεμονωμένες περιπτώσεις κτηρίων. Πολλά κτήρια του οικισμού μπορούν και θα πρέπει να αποκατασταθούν – πολύ περισσότερα από αυτά που τα τεχνικά κλιμάκια έχουν σηματοδοτήσει ως «κίτρινα» (επισκευάσιμα). Η διατήρηση του αρχιτεκτονικού χαρακτήρα της Βρίσας, πέρα από τη διατήρηση μιας αισθητικής εμπειρίας, είναι ένα εχέγγυο για την επιβίωση του χωριού στο μέλλον. Εφόσον αποκατασταθεί υποδειγματικά, μπορεί να λειτουργήσει ως προστιθέμενη αξία στο τουριστικό προϊόν της περιοχής σε συνδυασμό με τον παραθεριστικό οικισμό των Βατερών, κάτι που μέχρι σήμερα είχαμε αποτύχει στο να αναδείξουμε. Στην άλλη άκρη του νησιού, ο Μόλυβος έχει σήμερα ως πιο πολύτιμο περιουσιακό του στοιχείο την ομορφιά του. Η διατήρηση της φυσιογνωμίας του κατοχυρώθηκε σε εποχές που αυτό κάθε άλλο παρά αυτονόητο ήταν, χάρις σε οραματιστές, με προεξάρχοντα τον παλαιό του δήμαρχο Κώστα Δούκα, ο οποίος δυστυχώς πολύ πρόσφατα απεβίωσε. Ζούμε στο 2017, όχι στο 1953. Η τεχνογνωσία υπάρχει και είναι δοκιμασμένη. Τα χρήματα επίσης υπάρχουν (όσο και αν γκρινιάζουμε). Δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίσουμε την περίπτωση της Λέσβου όπως αυτή της Κεφαλονιάς πριν μισό αιώνα. Οι όμορφες εικόνες της Βρισάς θέλουμε να μας συντροφεύουν και στο μέλλον ως βίωμα και όχι μέσα από φωτογραφίες εποχής Πηγή: www.lifo.gr
Στη μνήμη των γονιών του ο Γιώργος Πετράς πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη το ποσό των 30€.
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.
Θα μας τρελάνουν!
Διαβάζουμε (και δεν καταλαβαίνουμε!)
Είπε η κα Καλογήρου:Με επιστολή μας ζητήσαμε την οικονομική συνδρομή της Περιφέρειας Αττικής. Έπειτα από τρεις ώρες η κ. Δούρου ανταποκρίθηκε. Δυο μέρες μετά είχε ψηφιστεί από τη Βουλή τροπολογία με την οποία επιτρέπονταν η δωρεά χρημάτων στην Περιφερειακή Ενότητα Λέσβου για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του σεισμού
Συμπέρασμα: τα χρήματα δόθηκαν να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες του σεισμού
Είπε η κα Δούρου: Σε ό,τι αφορά στη Λέσβο, στο πλαίσιο της επικοινωνίας και της συνεργασίας που έχουμε με την ομόλογό μου, κα Χριστιάνα Καλογήρου, πήραμε την απόφαση για τη δωρεά ύψους 2.9 εκατομμυρίων ευρώ για τις ανάγκες του νησιού που πλήγηκε από τον καταστροφικό σεισμό.
Συμπέρασμα: τα χρήματα δόθηκαν εξαιτίας του σεισμού
Είπε η κα Δούρου: Με λίγα λόγια, η δωρεά της Περιφέρειας Αττικής, ύστερα από την πρόταση της Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου, κι εδώ να εξάρω το σύστημα και τη σοβαρότητα με την οποία ενήργησε η κα Καλογήρου, στοχεύει στη στήριξη της τοπικής κοινωνίας, υπηρετεί τους πολίτες που δοκιμάζονται σήμερα, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του νησιού.
Συμπέρασμα: Η δωρεά (τα χρήματα) δόθηκαν για να υπηρετήσουν τους πολίτες που δικιμάζονται (σήμερα) εξαιτίας του σεισμού.
Είπε η κα Καλογήρου: Η απώλεια μιας ζωής και οι σοβαρές ζημιές του καταστροφικού σεισμού δεν προσφέρονται για επαναστατική γυμναστική και για μικροπαραταξιακές ασκήσεις αλλά μόνο για σοβαρή άσκηση πολιτικής παρέμβασης
Συμπέρασμα: Η πολιτική παρέμβαση έγινε (δηλαδή τα χρήματα που δόθηκαν) με αφορμή την απώλεια μιας ζωής και των σοβαρών ζημιών που προκάλεσε ο σεισμός
Είπε η κα Καλογήρου: Στις 29 Ιουνίου, τρία 24ωρα μετά την επιστολή μας, το Συμβούλιο ψήφιζε υπέρ της δωρεάς. Σε μια εποχή που ο σεισμός έχει φέρει νέες ανάγκες, η συμβολή της Περιφέρειας Αττικής και η ταχύτητα της αντίδρασης της παίρνει νέα διάσταση».
Συμπέρασμα: ο σεισμός έφερε τις ανάγκες για την κάλυψη των οποίων βοήθησε η Περιφέρεια Αττικής.
Είπε η κα Καλογήρου: Είναι γνωστό ότι με επιστολή μας ζητήσαμε την οικονομική συνδρομή της Περιφέρειας Αττικής για την υλοποίηση του έργου «Βελτίωση τμημάτων επαρχιακής οδού Παπάδου- Πλωμαρίου/ Τμήμα Α’- Παράκαμψη Αγίου Ισιδώρου», κόστους 2.900.000 ευρώ.
Σ.Σ. την επιστολή δεν μπορέσαμε να βρούμε στο διαδίκτυο
Απορία1: ο σεισμός δημιούργησε αυτήν την ανάγκη και με την κάλυψη αυτής της ανάγκης θα εξυπηρετηθούν όσοι επλήγησαν από το σεισμό;
Απορία2: Διέθεσε εναλλακτικά κάποιο αντίστοιχο ποσό η Περ. Β. Αιγαίου για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του σεισμού;
Και μια Απορία3 (άσχετη εντελώς με τα παραπάνω): Για το δρόμο Σταυρού -Αμπελικού (που εξυπηρετεί την περισσότερο πληγείσα περιοχή του νησιού μας) θα γίνει τίποτα κα Καλογήρου;
Ο Σύλλογος Βρισαγωτών Αθήνας ευχαριστεί θερμά τους ιδιοκτήτες του κέντρου ΘΑΛΑΣΣΑ Ρία και Μανώλη Ευσταθίου οι οποίοι τελικά πρόσφεραν δωρεάν όλα τα πλούσια κεράσματα που παρατέθηκαν κατά την εκδήλωση βράβευσης των αριστούχων μαθητών.
