Αυτό το χωριό, η Βρίσα, που του έλαχε το ύπουλο σεισμικό χτύπημα και πληγώθηκε πολύ βαρειά, δεν μπορεί και δεν πρέπει να πεθάνει. Κι όταν λέμε “χωριό” εμείς οι Βρισαγώτες δεν εννοούμε τα σπίτια ή μόνο τα σπίτια αλλά πάνω απ’ όλα εννοούμε και τους ανθρώπους του.
- Όταν υπάρχει ένα τοπικό συμβούλιο που νοιάζεται όχι μόνο για τη σίτιση και γενικότερα την υλική στήριξη των ανθρώπων αλλά και για την ψυχολογική τους στήριξη και ενδυνάμωση δίνοντας την ευκαιρία να ξανανταμώσουν (είδαμε τρεις αδελφές που τις χώρισε ο σεισμός να βρίσκονται η μια δίπλα στην άλλη για πρώτη φορά)
- Όταν υπάρχουν γιοί που φέρνουν τις μάνες τους πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι για να ξαναδούν τους χωριανούς τους
- Όταν υπάρχουν κόρες που φέρνουν τις μάνες τους από τη Μυτιλήνη ειδικά γι αυτό το αντάμωμα
- Όταν βλέπεις να χορεύει η Διαμάντω (στη δέκατη δεκαετία της ζωής της) με το ένα πόδι κομμένο μόλις πριν λίγες βδομάδες
- Όταν μαθαίνεις ότι οι βέλγοι βρισαγώτες (Χριστέλ και Φιλίπ) που αγκάλιασαν (προσφέροντας πάρα πολλά) τους ανθρώπους του χωριού που διάλεξαν (και αγκαλιάστηκαν από αυτό) να λένε: η μουσική δική μας!
- Όταν ακούς ότι απ’ μακρινό Σικάγο οι χωριανοί μας (οικ. Ν. Γομόπουλου) στο άκουσμα της εκδήλωσης αυτής λένε : δικά μας τα γλυκά.
- Όταν βλέπεις τους χωριανούς στη συντριπτική τους πλειοψηφία να ανταποκρίνονται στο κάλεσμα αυτό και να το απολαμβάνουν
δεν είναι δυνατό να πιστεύψεις ότι το χωριό αυτό μπορεί να σβήσει, όσες άστοχες αποφάσεις και ενέργειες βλέπεις να παίρνονται και να γίνονται, όσο κι αν η ψηφοθηρία (στο όνομα Μάνδρα και Β΄εκλογική περιφέρεια Αθήνας) το παραμελεί.
Ήταν μια πετυχημένη εκδήλωση που όχι μόνο τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Σπύρος Γαληνός και η Αντιδήμαρχος Αναστασία Αντωνέλλη αλλά ανέλαβαν (ο Δήμος δηλαδή) και το κόστος των φαγητών που προσφέρθηκαν.
Λίγες φωτογραφίες (κακής ποιότητας, εξάλλου σε άλλες ιστοσελίδες θα δείτε περισσότερες) που δείχνουν το κλίμα τηςεκδήλωσης: (και ακόμα τρειςαπό τη Μυρσίνη Μαργέτα)

Μερική άποψη

Ακόμα ένα τμήμα της αίθουσας

Η Διαμάντω, με το ένα πόδι, δεν μπόρεσε να αρνηθεί το κάλεσμα του παιδικού της φίλου Ανέστη Γεωργάκα (ή Μανιάτη) και σηκώθηκε για να χορέψουν

Ευκαιρία να χορέψουν μαζί ο (εμβληματικός) Κωστής με “του Μετάξ” (Μεταξία Μαργέτα) που πέρασαν χρόνια και χρόνια με τα χωρατά και τα σοβαρά τους στο καφενείο.

Ο συμπαίκτης μου (στο μπιλότ) Μανώλης (της ομάδας “οι καθηγητές”) με την παρέα του ρίχνουν τις στροφές τους.




