Ακόμα μια δραστηριότητα της Βιβλιοθήκης σε συνεργασία με το Δημοτικό σχολείο του χωριού μας.
Η Βιβλιοθήκη πρότεινε και το σχολείο αποδέχτηκε με ευχαρίστηση να παρακινήσουμε τα παιδιά να αποστρέψουν κάποιες στιγμές τα ματάκια τους από τις οθόνες του τάμπλετ, του κινητού ή της τηλεόρασης και να τα στρέψουν στη φύση, στην υπέροχη φύση μέσα στην οποία ζουν.
Δημιουργήθηκαν έτσι δυο ομάδες παιδιών με σκοπό να συμπληρώσει η κάθε μια ένα φυτολόγιο. Το αντικείμενο της μιας ομάδας θα είναι τα αρωματικά και ιαματικά φυτά της περιοχής μας και της άλλης τα αγριολούλουδα.
Ένα ευχάριστο κίνητρο στα παιδιά να εξετάσουν ερευνητικά και να αγγίξουν το περιβάλλον τους.
Η Βιβλιοθήκη εκτός από τα φυτολόγια που πρόσφερε στις ομάδες στο τέλος των εργασιών τους θα προσφέρει και από ένα αναμνηστικό δωράκι σε κάθε παιδί που θα συμμετάσχει ενεργητικά ενώ θα εκθέσει και δημοσιοποιήσει τα αποτελέσματα των εργασιών με διάφορους τρόπους.
20 ώρ. · Περιφερειακός Βατούσας.Ένα δύσκολο έργο του τελείωσε σε ελάχιστο χρόνο, μια ανάσα για τους κατοίκους στα “ορεινά” του οικισμού.Εύγε Αβελ. Ταξιάρχης Βέρρος
Από τον Στέργιο K. Στεργίου Μηχανικό Α’ Τάξεως Ε.Ν.
Δυό λόγια για Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ
Τα τελευταία χρόνια μπήκαν στην καθημερινότητα μας λέξεις που τις ακούμε και τιςχρησιμοποιούμε, χωρίς να γνωρίζουμε τι ακριβώς σημαίνουν.Αποφάσισα λοιπόν να ασχοληθώ με αυτές, σε συνδυασμό με τα εθνικά μας θέματα πουκαι πάλι βρίσκονται στο προσκήνιο. Η Υφαλοκρηπίδα είναι τμήμα του παράκτιου βυθού της θαλασσας. Ο ορισμός της κατα την Ωκεανογραφία είναι το τμήμα το οποίο αποτελεί την ομαλή προέκταση της ακτής κάτω απότην επιφάνεια της θάλασσας ως το σημείο στο οποίο αυτή διακόπτεται απότομα. Η υφαλοκρηπίδα διακόπτεται εκεί όπου ο βυθός αποκτά απότομη κλίση 30-45 μοίρες. Το τμήμα με την απότομη κλίση ονομάζεται υφαλοπρανές. Το πλάτος της υφαλοκρηπίδαςποικίλλει ανάλογα με τη μορφολογία της κάθε περιοχής. Στη βάση του υφαλοπρανούς βρίσκεται το ηπειρωτικό ανύψωμα και από τα 2.500μ. βάθοςκαι πέρα αρχίζει η ωκεάνια άβυσσος. Υφαλοκρηπίδα, Υφαλοπρανές, και Ηπειρωτικό ανύψωμασυναποτελούν το Υφαλοπλαίσιο. Όταν η προέκταση αυτή της υφαλοκρηπίδας υπολογίζεταιαπό ίχνη “ηπειρωτικης ακτής”, τότε πρόκειται για ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα (continental shelf),ενώ όταν αυτή υπολογίζεται από ίχνη “νησιωτικής ακτής” τότε πρόκειται για νησιωτική υφαλοκρηπίδα (insular shelf). Τόσο στην ηπειρωτική όσο και στη νησιωτική υφαλοκρηπίδα, κατά το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, η κυριαρχία ανήκει στο κράτος όπου ανήκουν οι αντίστοιχες ακτές. Η Υφαλοκρηπίδα έχει μεγάλη οικονομική σημασία για τον άνθρωπο, αφού σχετίζεται με τηναλιεία, την άντληση πετρελαίου κ.ά. Επίσης συχνά βρίσκονται σε αυτή ή κάτω από αυτή ορυκτός πλούτος (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μέταλλα), καθως και άβια και έμβια ακίνητα είδη (καθιστικά είδη) όπως κοράλλια, σφουγγάρια, μαργαριτάρια κ.λπ. Έτσι υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για την εκμετάλλευσή της. Στον βαθμό που ανήκει στην αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) του παράκτιου κράτους, η εκμετάλλευση της ανήκει αναμφισβήτητα σε αυτό. Προβλημα ανέκυψε στο Διεθνές Δίκαιο με την υφαλοκρηπίδα πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης,σχετικά με το αν και αυτή ανήκει στο πλησιέστερο παράκτιο κράτος ή αν καλύπτεται από την ελευθερία των θαλασσών που ισχύει στην ανοιχτή θάλασσα. Σύμφωνα με τη Διεθνή Συνθήκη του ΟΗΕ περί Δικαίου της Θάλασσας (1982), η αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) θεωρείται η θαλάσσια έκταση, εντός της οποίας ένα κράτος έχει δικαίωμα έρευνας ή άλλης εκμετάλλευσης των θαλάσσιων πόρων, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής ενέργειας από το νερό και τον άνεμο. Εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων μιαςχώρας (συνήθως 12 ναυτικά μίλια) στα 200 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή. Σημειωτέον ότι η αιγιαλίτιδα ζώνη στην Ελλάδα είναι 6 μίλια επειδή η Τουρκία έχει θέση ως casus belli- αιτία πολέμου – την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας στο Αιγαίο βάση του ΔιεθνούςΔικαίου της Θάλασσας. Η χρήση του όρου μπορεί να περιλαμβάνει την υφαλοκρηπίδα,ονομαστικά και μόνο. ( Για παράδειγμα τα κοιτάσματα του Πρίνου τελειώνουν σύντομακαι δεν μπορούμε να βγούμε 100 μετρα πέραν τών 6 μιλίων μέσα στην δική μας υφαλοκρηπίδα για νέα γεώτρηση λόγου “casus belli ” . Σε επίπεδο ουσίας δικαίου και συνεπαγόμενων δικαιωμάτων είναι δύο διαφορετικές ζώνες. Η ΑΟΖ δεν συμπεριλαμβάνει τα χωρικά ύδατα, ούτε και την υφαλοκρηπίδα πέραν των 200 μιλίων. Η διαφορά χωρικών υδάτων και ΑΟΖ είναι πως τα χωρικά ύδατα αφορούν σε πλήρηκυριαρχία, ενώ η ΑΟΖ αποτελεί απλό “κυριαρχικό δικαίωμα”, το οποίο αναφέρεται στη δικαιοδοσία του παράκτιου κράτους μέχρι και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η επιφάνεια είναι διεθνή ύδατα. Τα νησιά, οι νησίδες, οι βραχονησίδες, οι σκόπελοι και οι ανορθωμένοι βράχοι (π.χ πόρτες Πάρου), που περιβάλλονται μεν από θάλασσα πλην όμως δεν καλύπτονται από το χειμέριοκύμα ή την μέγιστη πλήμμη, έχουν υφαλοκρηπίδα. Εξαίρεση αποτελούν, σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας του 1982, οι βραχονησίδεςκαι οι βράχοι, οι οποίοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ανθρώπινο πληθυσμό ή αυτόνομη οικονομική ζωή ( καλλιέργεια ή κτηνοτροφία). Αυτοί οι βράχοι έχουν μέν αιγιαλίτιδα ζώνη, δεν έχουν όμως δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (αφου δεν υφίσταται επ’αυτών).
Η ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου πελάγους αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο μεταξύ των δύο όμορων χωρών, της Ελλάδας καιτης Τουρκίας. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η υφαλοκρηπίδα πρέπει να οριοθετηθεί με βάση τηναρχή της μέσης γραμμής, ενώ η Τουρκία υποστηρίζει ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας και ότι η εγγυτητα των ελληνικών νησιών στα τουρκικά παράλια αποτελεί ” ειδική περίσταση” που δικαιολογεί απόκλιση από την αρχή της μέσης γραμμής. Επί της ουσίας οι Τούρκοι διεκδικούν διχοτόμηση του Αιγαίου. Το ζήτημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι η Τουρκία δεν έχει κυρώση ούτε τη Διεθνή Συνθήκη για τη Υφαλοκρηπίδα του 1958 ούτε την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τοΔίκαιο της Θάλασσας του 1982, οι οποίες ορίζουν την υφαλοκρηπίδα και τρόπους οριοθέτησης της. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης πάντως έχει δεχτεί ότι τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα αποτελούν εθιμικό διεθνές δίκαιο και τα άρθρα 1-3 της Συνθήκηςτου 1958 ισχύουν για όλα τα κράτη, ανεξάρτητα από το αν την έχουν κυρώσει ή όχι. Βάσει των ανωτέρω και λόγω των εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά, ειδικά στο Αιγαίο, τοεπόμενο που θα εξέταζε κάποιος έχει να κάνει με τη στρατιωτικη ισχύ της κάθε χώρας. Προσωπικά πιστεύω ότι σύντομα πρέπει να εκμεταλλευτούμε το νόμιμο δικαίωμα μας γιατην εφαρμογή των 12 ναυτικών μιλίων στα χωρικά μας ύδατα (αιγιαλίτιδα ζώνη) . Πηγές : Ελληνικές και Ξένες
Αυτή τη βδομάδα έφυγαν για την Αμερική, όπου η οικογένεια τους, η Φρόσω και ο Δημήτρης Ε. Μαργαρίτης. Ήρθαν, απόλαυσαν τα όμορφα Βατερά, ξαναζωντάνεψαν μνήμες αθάνατες, αναμείχθηκαν με τους ανθρώπους του τόπου τους συμμετέχοντας στις χαρές, στις στεναχώριες, στα προβλήματά, στα καλαμπούρια τους και φεύγοντας μαζί με την ευχή: “να είμαστε γεροί να ξαναανταμώσουμε του χρόνου” άφησαν και ένα υλικό δείγμα της αγάπης τους προς τον γενέθλιο τόπο και τους ανθρώπους του προσφέροντας 200 € στη Βιβλιοθήκη, στη μνήμη των γονέων τους και για ενίσχυση των δραστηριοτήτων τους.
Αυτή η αγάπη δεν καταλύεται ούτε από το χρόνο ούτε από την απόσταση!
Αυτούς τους χωριανούς τους παρομοιάζω με έναν κύριο που προχωρά κρατώντας αγκαλιά δυο πανέμορφες κυρίες τις οποίες τις συστήνει: “από δω η σύζυγος και από δω η ερωμένη μου“. Σύζυγος ο τόπος όπου μισό αιώνα πριν έστησαν το καινούριο σπιτικό τους, τη δουλειά τους, τη προκοπή τους, τους απογόνους τους! Ερωμένη ο τόπος που πρωτοείδαν το φως, που πρωτοερωτεύθυκαν, που σμιλεύτηκαν με τις πρώτες χαρές, τις αγωνίες, τα εφηβικά κατορθώματα, τις νεανικές αταξίες! Ερωμένη αχώριστη μέχρι την τελευταία ανασαμιά!
Να είστε όλοι οι χωριανοί, όπου κι αν βρίσκεστε και δεν μας ξεχνάτε γεροί, χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι!
Ολοκληρώθηκαν χθες από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου οι παρεμβάσεις στην αγροτική και δασική οδοποιία στην ευρύτερη περιοχή της Γέρας .
Συγκεκριμένα μετά από εντολή του Περιφερειάρχη Κωνσταντίνου Μουτζούρη, μηχανήματα της Περιφέρειας πραγματοποίησαν για περισσότερο από ένα μήνα βελτιωτικές εργασίες σε αγροτικούς και δασικούς δρόμους καλύπτοντας συνολικά 200 χιλιόμετρα σε δύσβατες περιοχές (Μάρμαρο, Κατσίνια, Τσίλια, Λιγονάρι, Σαμιώτικα, Άγριο Μέλισσα, Καλά Περιβόλια, Μεσαγρό, Αλυγαρόπη, Καπασάδες, Παλαιόκηπο, Τιαλιάνη κ.α.) αποκαθιστώντας το αγροτικό οδικό δίκτυο.
Από την Δευτέρα παρόμοιες παρεμβάσεις θα γίνουν στην ευρύτερη περιοχή της Αγιάσου.
Ο Περιφερειάρχης έκανε την παρακάτω δήλωση:
« Αντιλαμβανόμενοι την μεγάλη ανάγκη που έχουν οι αγρότες μας για καλή και ασφαλή πρόσβαση στα κτήματα τους, σε συνεργασία με τους Προέδρους αλλά και την τοπική κοινωνία, κάναμε σημαντικές παρεμβάσεις σε όλο σχεδόν το αγροτικό οδικό δίκτυο της Γέρας που είναι και από τα μεγαλύτερα στο νησί. Το αποτέλεσμα είναι φανερό και η ικανοποίηση των ανθρώπων μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. Μπορεί ως αρμοδιότητα η αγροτική οδοποιία να μην είναι στα χέρια της Περιφέρειας, ωστόσο αυτό δεν έχει σημασία για μας αφού το αποτέλεσμα δικαιώνει τους πολίτες και μόνο».
Πληροφορίες θέλουν να έχουν έρθει από το εξωτερικό οι μεταλλικές δοκοί που θα τοποθετηθούν στο γεφύρι του χωριού και από τη Δευτέρα (ή σε λίγες μέρες) θα ξεκινήσουν οι εργασίες για την ολοκλήρωση του έργου.
Αυτό το ερώτημα απασχολεί λίγο-πολύ όλους τους ελαιοπαραγωγούς και ο καθένας δίνει (εμπράκτως) τη δική του απάντηση. Άλλοι ξεκινάνε τέλος Οκτωβρίου και άλλοι περιμένουν τον Γενάρη. Μου έστειλαν την παρακάτω ανάρτηση από το fb (σε ομάδα που ασχολείται με την καλλιέργεια της ελιάς) που ολόκληρη μπορείτε να δείτε εδώ.
Το συμπέρασμα σύμφωνα με τα γραφόμενα είναι ότι από το Νοέμβριο και μετά σταματά η παραγωγή λαδιού στις ελιές και οι φαινομενικά μεγαλύτερες αποδόσεις, αν τις μαζέψουμε π.χ.το Φεβρουάριο, οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στο ότι ο καρπός χάνει νερό και φαίνεται ότι αυξάνεται η απόδοση σε λάδι.
Απλά καταθέτουμε και αυτή την άποψη.
22 ώρ. · Πότε τελικά πρέπει να συγκομίσουμε τις ελιές ένα ερώτημα που συνεπάγεται πολλαπλές συνέργειες ( εύρεση εργατών , ελαιοτριβείο, μεταφορά κλπ ) Η βιοσύνθεση και η συσσώρευση λαδιού στο μεσοκάρπιο (πολτός) της ελιάς είναι μια διαδικασία που επηρεάζεται από μια σειρά εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων, οι παράγοντες αυτοί έχουν να κάνουν με την ποικιλία μιας και υπάρχουν ποικιλίες με μεγαλύτερο δυναμικό συσσώρευσης ελαιολάδου ( λαδοελιές ) και σε ποικιλίες μικτής κατεύθυνσης , σε τεχνικούς ή σχεδιαστικούς παράγοντες της φυτείας, κλιματολογικούς παράγοντες και διατροφικούς παράγοντες. Η επίδραση του γονότυπου ή της ποικιλίας στην ικανότητα βιοσύνθεσης και συσσώρευσης λαδιού στους καρπούς είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, αν και δεν μπορεί να διαχωριστεί από το περιβάλλον. Με άλλα λόγια, η αλληλεπίδραση γονότυπου-περιβάλλοντος είναι αυτό που καθορίζει πραγματικά την ικανότητα μιας ποικιλίας να επιτύχει υψηλότερη ή χαμηλότερη απόδοση λαδιού .Το παραμύθι ότι όλα είναι ίδια στην περίπτωση μας δεν ισχύει …Το νερό και το λάδι είναι τα δύο σημαντικά στοιχεία του ελαιόκαρπου το νερό όμως μειώνεται κατά τη διαδικασία ωρίμανσης , παρουσιάζοντας σημαντικές διακυμάνσεις ως αποτέλεσμα κλιματολογικών συνθηκών από τα μέσα Νοεμβρίου (βροχόπτωση και παγετός). Προκειμένου να εξαλειφθεί η παρεμβολή του νερού κατά την έκφραση της περιεκτικότητας σε λιπαρά των καρπών και για την ακριβή ένδειξη της ολοκλήρωσης της φάσης σχηματισμού λαδιού, καλό θα ήταν η έκφραση της περιεκτικότητας σε λιπαρά να γίνεται σε αναλογία με την ξηρή ύλη, καθώς αυτή η παράμετρος παραμένει σταθερή μόλις σταματήσει η σύνθεση λιπιδίων, σε αντίθεση με την έκφρασή του σε φρέσκο βάρος, καθώς αυτό το δείγμα αυξάνεται έως πολύ αργά (τέλη Ιανουαρίου), κυρίως λόγω της μείωσης της υγρασίας του καρπού (Εικόνα 1). Η περιεκτικότητα σε λιπαρά σε ξηρή ύλη παραμένει σταθερή από τη στιγμή που ολοκληρώνεται η σύνθεση λιπιδίων , με άλλα λόγια, ο σχηματισμός λαδιού σταματά μεταξύ μέσα Νοεμβρίου και αρχές Δεκεμβρίου, ανάλογα με την ποικιλία
