Ο χρήστης Ταξιαρχης Βερρος είναι με το χρήστη Γιώργος Αλάνης και 2 ακόμη.

2 ώρ.  · Πέρας εργασιών πλατείας Λεπέτυμνου. Έναρξη – αν και Κυριακή – κατασκευής πλακόστρωτου στην Σκάλα Συκαμνιάς. Ταξιάρχης Βέρρος

Σαν σήμερα Κυριακή 30 Ιανουαρίου, μέχρι πριν λίγα χρόνια, που η Εκκλησία τιμά τους τρεις ιεράρχες, γιόρταζαν τα “γράμματα” δηλαδή η εκπαίδευση. Τα πράγματα έχουν αλλάξει και δεν θα ασχοληθούμε με την ουσία του θέματος.

Τέτοια μέρα η κοινωνία του χωριού μας τιμούσε τους δωρητές και ευεργέτες του σχολείου και της εκπαίδευσης στο χωριό μας γενικότερα. Από την εποχή της Τουρκοκρατίας τέτοια μέρα σχολείο και τοπικοί άρχοντες διοργάνωναν μια εκδήλωση στην εκκλησία και στο σχολείο με σκοπό να συγκεντρωθούν χρήματα με τα οποία θα πληρώνονταν οι δάσκαλοι και οι λοιπές ανάγκες της εκπαίδευσης. Μετά την απελευθέρωση, καθώς το ελληνικό κράτος αύξανε σταδιακά τις δαπάνες για την παιδεία, οι εκδηλώσεις συνεχίζονταν με κύριο στόχο τώρα πια να τιμηθούν οι ευεργέτες και οι δωρητές του σχολείου με ένα τρισάγιο και ένα ταψί κόλυβα.

Αυτό συνεχίστηκε και σήμερα και πιστεύουμε ότι θα συνεχίζεται τουλάχιστον όσο στο σχολείο μας θα υπηρετούν ντόπιοι εκπαιδευτικοί. Διότι η εκδήλωση τιμής προς όσους στήριξαν και στηρίζουν θεμελειώδεις λειτουργίες μιας κοινωνίας είναι υποχρέωση της κοινωνίας αυτής. Δεν πρόκειται για συμμόρφωση προς κάποια νομική διάταξη αλλά έκφραση ευγνωμοσύνης και ανθρωπιάς.

Παραθέτουμε -ως μνημόσυνο- τα ονόματα και τις προσφορές των ευεργετών και των δωρητών του σχολείου μας όπως τα είχαμε καταγράψει πριν λίγα χρόνια. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να πατήσετε εδώ.

Δωρητές και ευεργέτες Δημοτικού Σχολείου Βρίσας

Ευεργέτες του Δημοτικού Σχολείου Βρίσας

1.      Ι. Λαμπρινού

 2.      Γ. Μανκουρής:           Δώρισε στο σχολείο το λιόκτημα  «Κουκβάς» και το          λιόκτημα «Μιτζίδια» της περιφέρειας Σταυρού, το οποίο πωλήθηκε στον Μ. Καρετέλλην

3.      Γ.Δ. Αρχικτήτωρ

4.      Μ. Πόδμα

5.      Μ.Ε. Μάκαρ

6.      Δ. Βούβρος : Δώρισε στο σχολείο τον τότε αγρό και σήμερα λιόκτημα «Τζίβα»

7.      Ευμορφία Βαβάλα: Πρόσφερε ομόλογο του Δήμου Πολιχνίτου, το οποίο κατείχε, αξίας 1200 μετζιτίων (από απλήρωτους μισθούς της, ως δασκάλας) με το οποίο ξεκίνησε η ανέγερση του σχολείου.

8.      Ε. Χ#Δημητρακέλλης

9.      Κ. Χ#Αντωνίου: Τα παιδιά του Γιώργος και Σπύρος «έχτισαν» το παρθεναγωγείο. Συγκεκριμένα ο Γιώργος δώρισε στο σχολείο το 5% των μετοχών του νέου ελαιοτριβείου που είχαν στήσει (1902) για να έχει το σχολείο έσοδα και μετά το θάνατό του ο αδελφός του Σπύρος τις εξαγόρασε αντί 330 λιρών και με το ποσό αυτό χτίστηκε το Παρθεναγωγείο (Μουσείο Φυσικής Ιστορίας). Επίσης ο Γιώργος, έμπορος λαδιού και σαπουνιού στο Γαλάτσι, έστειλε ένα καΐκι ξυλεία στα Βατερά για το Αρρεναγωγείο (σημερινό σχολείο)

10.  Αδέλφια  Κ. Χ#Αντωνίου: όπως παραπανω

11.  Ν. Μπουλούτσος  :Δώρισε στο σχολείο τον αγρό «Λιμνιά»

12.  Αριστ. Κωστομοίρης: Δώρισε στο σχολείο τον αγρό «Αγ.  Θεόδωρος» ο οποίος πωλήθηκε το 1939 στον Γ. Ι. Νικέλλη

13.  Σύλλογος Βρίσας «Ομόνοια» :Πρόσφερε 7.000 δρχ με τις οποίες κατασκευάστηκαν οι δυο σιδερένιες εξωτερικές καγκελόπορτες του μαντρότοιχου.

14.  Δημ.  Καραμάνος: Ο γιος του Πάνος, σε εφαρμογή της με αριθ. 3458/30-3-1939 διαθήκης του πατέρα του πρόσφερε στις 10-5-1939 4.920 δρχ

15.  Ειρήνη Ι. Γεωργή: Στις 3-9-1942 ο σύζυγός της Ι. Γ. Γεωργής πρόσφερε στη μνήμη της 20.000 (κατοχικές) δρχ.

16.  Μαρία Δ. Καραμάνου: Στις 21-7-1943 ο γιος της Χ. Δ. Καραμάνος πρόσφερε στη μνήμη της 200.000 (κατοχικές) δρχ.

17.  Θεραπεία Γ. Κανδύλη: Η μητέρα της Σαπφώ δώρισε στο σχολείο το λιόκτημα στη θέση «Κλουξ» στη μνήμη της και του πατέρα της Γεωργίου

18.  Γεώργιος Κανδύλης: Η σύζυγός του δώρισε το λιόκτημα  στη θέση «Κλουξ»  στη μνήμη του και στη μνήμη της κόρης των Θεραπείας

19.  Σαπφώ Γ. Κανδύλη: Για την πιο πάνω δωρεά της η οποία έγινε με το 8014/21-9/1946 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πολιχνίτου Κ. Φ. Σκληρού

20.  Ευδοξία Αθ. Κωλέττη: Τα παιδιά της Ιωάννης, Ευστράτιος, Γεώργιος, Μυρσίνη (σύζυγος Κακάμπουρα) και Μαρία (σύζυγος Γ. Νικέλλη) κατασκεύασαν τα κιγκλιδώματα της ανακατασκευασθείσας μεγάλης διπλής σκάλας της πρόσοψης του διδακτιρίου αξίας 3000 δρχ.

21.  Γεώργιος Δ. Δημητρακέλλης πρόσφερε στο σχολείο α. 3.000 δρχ. με τις οποίες έγινε η ύδρευση του σχολείου  β. 3.000 δρχ.  με τις οποίες αγοράστηκαν 10 τόμοι του έργου «Ύλη και Διδακτική»  γ. 3.000 δρχ. με τις οποίες αγοράστηκε η γραφομηχανή και υλικά αλληλογραφίας και δ. ένα βιβλίο «παγκόσμιος Άτλας» αξίας 200 δρχ.

22.  Οικογένεια Ευστρ. Π. Σάββα  δώρισαν ένα μεγάλο έπιλο βιβλιοθήκης αξίας 4.000 δρχ μέσω του Στέλιου Γραγουδά

23.  Εμμ. Δ. Κοτσαμπάσης: Η ανηψιά του Ειρήνη Π. Καραμάνου δώρισε στο σχολείο στη μνήμη του πρόπλασμα ανθρωπίνου σώματος (κατασκευής Γερμανίας) μέσα σε προθήκη αξίας 3.200 δρχ.

24.  Δημ. Χατζη Καλπακτσής: Δώρισε κτήμα 1,5 στρέμμα στη Τζίβα (και ενσωματώθηκε με το μεγάλο)

25.  Ευστρ. Α. Αθανασίου: Δώρισε με τη διαθήκη του το 1974 το ελαιόκτημα «Μανταλωμένη», ένα μικρό ακίνητο με κτίσμα στο χωριό και το οικόπεδο με οίκημα στο «Καλαμίτσι» Βατερών, όπου σήμερα το κέντρο «ΑΡΕΝΑ»

26.  Αικατ. Ι. Κούσκου, ιατρός: Δώρισε to 1972 ένα επιδιασκόπιο, έναν προβολέα overhead και την οθόνη προβολής

27.  Εμμ. Κ. Κ.οντος, ιατρός: πρόσφερε το 1983 100.000δρχ για το βάψιμο του σχολείου στη μνήμη του πατέρα του Κωνσταντίνου

28.  Ιωαν. Δ. Καραμάνος: πρόσφερε το 1991 100.000 δρχ

Δωρητές του Δημοτικού Σχολείου Βρίσας

1.      Ν. Σ. Μυρμήγκου: δώρισε συνολικά 400 δρχ για αγορά διδακτικών οργάνων και παιδαγωγικών βιβλίων (πρ. 20/15-1-1920 Σχ. Επ)

2.      Γ.  Εμμ.  Διαμανδής: δώρισε στο σχολείο μια υδρόγειο σφαίρα, μια αεραντλία, ένα τριγωνικό πρίσμα και ένα γαλλικό μέτρο

3.      Ι. Ε. Μαργαρίτης Δώρισε τρεις τόμους παιδαγωγικών βιβλίων

4.      Ε. Χ. Μουτάφης: Δώρισε στο σχολείο την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Κ. Παπαρηγόπουλου-Π. Καρολίδου

5.      Π. Σ. Χιωτίδης:  Δώρισε 1.000 δρχ.

6.      Δ. Σ. Χιωτίδης δώρισε 25 τόμους παιδαγωγικών βιβλίων αξίας 500 δρχ.

7.      Σ. Χιωτίδης: ο γιος του Ιωάννης Στυλιανού Χιωτίδης δώρισε στο σχολείο 1.000 δρχ.

8.      Ευρ. Χ. Αναγνώστου: πρόσφερε 500 δρχ.

9.      Κ. Ε. Λαμπρινού: πρόσφερε 500 δρ.

10.  Ε. Εμμ. Καραβοκυρός Δώρισε στο σχολείο 600 δρχ και αργότερα αθλητικά είδη πετόσφαιρας

11.  Π. Κ. Αναγνώστου: ο αδελφός του Ν. Κ. Αναγνώστου δώρισε στο σχολείο διάφορα εποπτικά μέσα (όργανα φυσικής και χημείας 36 τεμάχια) αξίας 1690 δρχ.

12.  Δ. Παπαδημητρίου: Στις 11-3-1936 η χήρα Ευανθία Δ. Παπαδημητρίου δώρισε στη μνήμη του 1.000 δρχ. και στις 4-3-1937  η ίδια πρόσφερε στη μνήμη του υπέρ των απόρων μαθητών 500δρχ

13.  Αδέλφια Κ. Αναγνώστου: δώρισαν (1933) στο σχολείο 2.000 δρχ υπέρ της σχολικής βιβλιοθήκης (17 τόμοι βιβλίων εκδόσεως «Ελευθυερουδάκη»)

14.  Νικ. Κωλέττης: Δώρισε (το 1936) 2100 δρχ

15.  Ευρ. Λαμπρινίδης: δώρισε (1937) 2.000 δρχ

16.  Δημ. Βόμβας: Με βάση τη διαθήκη του δόθηκαν στο σχολικό ταμείο το 1937 από την Κλεονίκη Πανσεληνά 1000 δρχ.

17.  Αθαν. Κωλέττης; Ο γιος του Γιάννης δώρισε το 1943 στη μνήμη του πατέρα του 50.000 δρχ. (κατοχικές)

18.  Παν. Κανδύλης: Ο γιος του Γιάννης δώρισε επίσης το 1943 στη μνήμη του πατέρα του 50.000 δρχ. (κατοχικές)

19.  Εμμ. Ι. Γεωργέλλης: Ο Γιάννης Γεωργέλλης δώρισε στη μνήμη του το 1945 40 οκάδες λαδιού

20.  Ευστρ. Αντ. Ταξείδης: Η οικογένειά του δώρισε το 1947 στη μνήμη του 25 οκάδες λαδιού

21.  Ειρ. Κ. Ζερβού: Ο Δημ. Ζερβός δώρισε το 1947 στη μνήμη της μητέρας του  125.000 δρχ. (πληθωρικές)

22.  Ειρ, Χ#Αντωνίου: Ο Κ. Γ. Χ#Αντωνίου δώρισε το 1951 στη μνήμη της μητέρας του 500.000δρχ.(πληθωρικές) Αργότερα (1958) ο γιος της Γιώργος Γ. Χ#Αντωνίου δώρισε στη μνήμη της το αλεξικέραυνο της στέγης (1800δρχ), 10 πανόδετους γεωγραφικούς χάρτες, 1 πίνακα ανατομίας ανθρώπινου σώματος (1600 δρχ.) Επίσης 4 χάρτες ανθρωπολογίας και χάρτη της Ελλάδας (300 δρχ.) και αργότερα την εγκυκλοπαίδεια του «Ηλίου» και το επίτομο ορθογραφικό λεξικό (19 τόμοι) (3.000 δρχ.)

23.  Παν. Σ. Σάββας: ο γιος του Μάρκος δώρισε στο σχολείο στη μνήμη του πατέρα του 65 τόμους βιβλίων, 49 εικόνες ζώων και φυτών και ένα επιδιασκόπιο με σλάιτς.

24.  Μηλιά Ε. Ζερβού: Η Μερόπη Χαρ. Κατσάνη δώρισε στη μνήμη της το 1953, 1.000.000 δρχ. (πληθωρικές)

25.  Κωνστ. Πολυχρόνης πρόσφερε επόπτικό υλικό τη δεκαετία του 1950.

26.  Μαργαρίτης Παπαθεοδώρου πρόσφερε εποπτικό υλικό τη δεκαετία του 1960

27.  Απόστολος Κ. Πετράς: Η σύζυγός του Ελένη δώρισε το 1958 στη μνήμη του έπιπλα αξίας 1000 δρχ.

28.  Φωτεινή Κ. Κόντου: Ο σύζυγός της Κωνσταντίνος δώρισε το 1960 στη μνήμη της ένα ραδιόφωνο αξίας 2.750 δρχ.

29.  Γεώργιος Κ. Κωλέττης: Δώρισε 100 δολάρια (3.000 δρχ.)

30.  Γεωρ. Δ. Σαμαράς: Δώρισε από το έσοδο της πώλησης ενός κτήματος στη θέση «Βελή Λαγκάδι» εποπτικά όργανα Φυσικής και Χημείας αξίας 1500 δρχ. (με φροντίδα Π. Καραμάνου και Ι. Διαμαντή)

31.  Γεωρ. Δ. Ταξείδης: Δώρισε ένα πικάπ και δίσκους γι αυτό το 1968

32.  Γεωρ. Α. Αποστολής: Δώρισε μια οργανοθήκη και δυο υδρόγειες σφαίρες το 1968

33.  Μερόπη Χ. Κατσάνη

34.  Ιωαν. Δ. Καραμάνος: πρόσφερε το 1991 100.000 δρχ

35.  Θεμ. Ταξείδη: Δώρισε το 1977 μια βιβλιοθήκη και ένα ρολόι τοίχου στη μνήμη του συζύγου της Γεωργίου δασκάλου επί 25 χρόνια στο σχολείο

36.  Φρόσω Κώσση-Παπαδομανωλάκη: η κόρη της πρόσφερε στη μνήμη της τόμους βιβλίων χειροτεχνίας

37.  Ευστρ. Π. Σάββας και η σύζυγός του Ευστρατία πρόσφεραν το 1958 δυο ξύλινες βιβλιοθήκες.

38.  Ιωαν. Ιατρέλλης: Η σύζυγός του Μαρία και τα παιδιά του το 1980 πρόσφεραν στη μνήμη του στο σχολείο 2 μεταλλικές βιβλιοθήκες και ένα ραδιοκασετόφωνο

39.  Γεωρ. Γ. Χατζηαντωνίου: μια βιβλιοθήκη

40.  Γεώρ. Κ. Χατζηαντωνίου: πρόσφερε το 1982 2.000 δρχ

41.  Χατζηγιάννης: πρόσφερε το 1982 2.000 δρχ

42.  Ιωαν.  Βασίλας: πρόσφερε το 1982 3.000δρχ

43.  Αντ. Αγγελέρος: πρόσφερε το 1982 2.000δρχ

44.  Ιωαν. Διαμαντής: με τη διαθήκη του το 1983 έδωσε στο σχολείο 1.500δρχ

45.  Π. Καραμάνος: Δώρισε το 1974 μια μεταλλική προθήκη και απ’ το κληροδότημά του το 1981 μια βιβλιοθήκη.

46.   Π.Ι. Γεωργέλλης: πρόσφερε το 1967 εποπτικό υλικό διδασκαλίας

47.  Καραμάνου Ειρήνη: πρόσφερε το 1965 ένα πρόπλασμα ανθρωπίνου σώματος στη μνήμη Εμμ. Κοτσαμπάση

48.  Κώστας Τσέλεκας: πρόσφερε το 1985 έναν ανάγλυφο χάρτη της Λέσβου.

49.  Νικ. Ε. Σακελλάριος: στη μνήμη των γονέων του Ευστρατίου και Χαρίκλειας πρόσφερε μια κινηματογραφική μηχανή

50.  Εμμ. Κ. Κόντος (ιατρός): Δώρισε το 1976 μια τηλεόραση στη μνήμη της μητέρας του Φωτεινής

51.  Παν. Γ. Ψαλτήρας: Δώρισε το 1981 ένα ηλεκτρονικό ρολόι τοίχου

52.  Μαρίνος Κ. Σκιάς

53.  Ευστρατία Ψαλτήρα-Κωλέττη

54.  Ιωαν. Αξιωτάκης

55.  Δημ.  Αγγελέρος

56.  Θεόδ. Μ. Νικέλλης

57.  Μενέλαος Μ. Νικέλλης: Το 1981 πρόσφεε μια γραφομηχανή OLYMPIA αξίας 29.000 δρχ

58.  Παν. Δημ. Κώστας

59.  Γραγουδά Πελαγία-Παν. Ψαλτήρας- Παν. Κρουσταλλιός με τη συνδρομή της Κοινότητας πρόσφεραν το 1998 μια μικροφωνική συσκευή

60.  Αικ. Γραγουδά: πρόσφερε το 2007 ένα ασύρματο μικρόφωνο και ηχεία με τις βάσεις τους στη μνήμη της μητέρας της Πελαγίας

61.  Κ. Λαμπρινός: Η σύζυγός του Σαλώμη πρόσφερε το 1985 στη μνήμη του 20.000 δρχ.

62.  Αντ.  Κώσσης: στη μνήμη της θείας του πρόσφερε το 1985, 10.000δρχ.

63.  Ελένη Ν. Σακελλάριου:  πρόσφερε το 1986 στη μνήμη του Νικ. Σακελλάριου 20.000 δρχ.

64.  Φρόσω Κώσση: Ο Αντώνης Κώσσης το 1986 πρόσφερε στη μνήμη της 10.000

65.  Δημ. Ραφαήλ: Δώρισε το 1986 ένα ελαιόκτημα στη θέση «Τούμπες» ή «Προφ. Ηλίας»

66.  Βασιλ. Καραμάνος: πρόσφερε το 1981 8.000δρχ.

67.  Δημ. Καραμάνος: το 1981 πρόσφερε 2.000 δρχ.

68.  Γεώργ. Κ. Γεωργάκας: Η σύζυγος τουΑικατερίνη και τα παιδιά του Κώστας και Χαράλαμπος πρόσφεραν στη μνήμη του 1000 €

69.  Μαρία Γ. Ταξείδη: Πρόσφερε το 2008 στη μνήμη της μητέρας της Θέμιδας 1000€

70.  Θεοδ. Π. Κούσκος: Πρόσφερε το απαιτούμενο χρηματικό ποσό για την έκδοση του ημερολογίου του σχολείου και του Νηπιαγωγείου με τις δραστηριότητες των σχολείων

71.  Θεοδ. Γ. Κούσκος: πρόσφερε στο Νηπιαγωγείο το 2012 ένα πολυμηχάνημα

72.Κική Νικέλλη πρόσφερε στο Δημ. Σχολείο ένα φωτοτυπικό μηχάνημα στη μνήμη του συζύγου της Μενέλαου

Η ταξινόμηση σε ευεργέτες και δωρητές έχει γίνει από το σχολείο. Αρχικά το σχολείο κατέτασσε σε χωριστούς πίνακες  τους ευεργέτες και τους δωρητές. Από τα νεότερα ονόματα στην κατηγορία των ευεργετών κατατάχτηκαν κατά την τωρινή καταγραφή τους μόνο σε όσους υπήρχε σχετική σημείωση από το σχολείο.

Δωρητές βιβλίων του Δημοτικού Σχολείου Βρίσας

Η σχολική βιβλιοθήκη περιέχει μεγάλο αριθμό βιβλίων, πολλά απ’ τα οποία δώρισαν –άλλος λίγα και άλλος πολλά αρκετοί χωριανοί μας.

1.       Γ.Ε. Ταξείδης

2.       Παγιατάκης

3.       Θ. Περρής

4.       Ρεκλός

5.       Σύλλογος κυρίων και Δεσποινίδων

6.       Αικ. Γραγουδά

7.       Ιωαν. Καφαλούκος

8.       Ειρ. Ι. Μαργαρίτου

9.       Γ. Χ#Αντωνίου

10.   Δημητρακέλλης

11.   Σωκ.  Μανώλας

12.   Μ.  Σάββα 

13.   Μαθ. Κοινότητα

14.   Κ. Σαμούχος

15.   Τσέλεκας Δ.

16.   Εμ. Κόντος

17.   Π.. Πετράς

18.   Απ. Κουνής

19.   Ανδ.  Κουγκούλιος

20.   Θ. Καπετανής

21.   Ι. Π. Κώσσης

22.   Γ. Κανέλλος

23.   Κ. Τσέλεκας

24.   Ε. Τσολάκης

25.   Αν.  Κώσσης

26.   Δημ.  Μανώλας

27.   Στυλ. Νικέλλης

28.   Αν.  Κουνής

29.   Στ.  Μανώλας

30.   Γ. Τσαμουράς

31.   Ε. Ευαγγελινός

Το σχολείο εμπλούτισε τη βιβλιοθήκη του διοργανώνοντας  το 1963 μια έκθεση βιβλίου κατά τη διάρκεια της οποίας μαθητές αγόρασαν βιβλία και όταν τα διάβασαν τα δώρισαν στο σχολείο. Οι μαθητές αυτοί είναι:

32.   Μαρ. Βουχλή

33.    Μ. Λαμπρινού

34.    Βικ.Ευαγγελινού

35.    Αρ. Μ. Ταξείδης

36.    Ε. Νικέλλης

37.    Στερ. Κ. Στρεργίου

38.    Ε. Προκοπίου

39.    Ε. ΑΙβαλιώτου

40.   Ειρ. Σαμίου

41.    Αρ. Καραμάνου

42.    Δ. Νικέλλης

43.    Ι. Κουγκούλιος

44.    Μ. Φωτεινού

45.    Π. Σιγιώργης

46.    Ν. Αναστασίου

47.    Δ. Σκιάς

48.    Κ. Καλατζής

49.    Χ. Τσαμουράς

50.   Β. Αναγνώστου

51.   Ν. Κουγκούλιος

52.    Π. Κανέλλος

53.    Π. Αϊβαλιώτης

54.    Μ. Ε. Καβουρή

55.    Κ. Αναγνώστου

56.    Ευαγ. Χ. Λαμπρινίδης

Η σχολική βιβλιοθήκη εμπλουτίζονταν και με βιβλία τα οποία αγοράζονταν και από έσοδα του σχολείου που δημιουργούσαν οι μαθητές. Τα έσοδα αυτά προέρχονταν από το «κοκολόι» και από θεατρικές παραστάσεις.

Πωλούνται έπιπλα καφετέρειας. Πληροφορίες στον κ. Νίκο 2251040000

Στη μνήμη του Στέλιου που έφυγε πρόωρα πριν λίγες μέρες πρόσφεραν στον μουσικό κουμπαρά της Βιβλιοθήκης:

• Ειρήνη Φιλίππου και Παναγιώτης Βουδούρης 30€
• Μυρσίνη Καλατζή-Φιλίππου 25€

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί

2o Πανελλήνιο Βραβείο Θεατρικού Έργου στην Αννα Ταξείδη

Η Άννα είναι κόρη του Βρισαγώτη καθηγητή Μαθηματικών Στάθη Ταξείδη

Η Μυτιληνιά Φιλόλογος με τη «Χρυσόθεμη Αγαμέμνονος» δίνει φωνή μέσα από μια σύγχρονη αρχαία τραγωδία στην αδικημένη «κόρη και αδερφή»

 Γράφει η ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ 

about:blank

Το δεύτερο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Θεατρικού Κειμένου για το 2021 απέσπασε η Άννα Ταξείδη, Φιλόλογος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μυτιλήνη από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, σε τελετή που έγινε στο Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Η Ά. Ταξείδη διακρίθηκε με την πρώτη της συγγραφική προσπάθεια στη δεύτερη θέση με το έργο «Χρυσόθεμις Αγαμέμνονος» και μίλησε στο «Ν» για το επίτευγμά της.

Ολόκληρο το άρθρο στο “Ν” μπορείτε να δείτε εδώ.

Στο κεραμοποιείο του γείτονά μας στο πατρικό μου σπίτι Παναγιώτη Γομόπουλου δούλευε για 25 περίπου χρόνια ο πατέρας μου και γι αυτό στην παιδική μου ηλικία το επισκεφτόμουν συχνά. Είχα παιδικά βιώματα. Για το λόγο αυτό πριν δυο περίπου δεκαετίες είχα ζητήσει από το Νίκο Γομόπουλο το όποιο αρχείο της επιχείρησης υπήρχε και το αποτέλεσμα της δουλειάς σ’ αυτό μαζί με άλλες μαθητικές εργασίες περιλήφθηκε στην έκδοση του Λυκείου Πολιχνίτου “Η βιομηχανική Βρίσα του 20ου αιώνα”

Το βιβλίο αυτό κίνησε το ενδιαφέρον Καλλονιάτη Μιχάλη Σακκαλή που συμμετέχειι στο δίκτυο

Diktio, a platform for the study of pottery in South-Eastern Europe

ο οποίος δούλεψε εντατικά και το αποτέλεσμα της δουλειάς του φαίνεται στο βίντεο που ακολουθεί μετά τον σχετικό πρόλογο.

 Η αγγειοπλαστική εταιρεία «Απόλλων» στη Βρίσα Λέσβου (1939-1963).Με αφορμή ένα παλιότερο δημοσίευμα στο διαδίκτυο για μια βιοτεχνία κεραμικών στη Βρίσα της Λέσβου, ο φίλος του Δικτύου Μιχάλης Σακαλής αναζήτησε τα ίχνη αυτής της επιχείρησης, ώστε να αποκτήσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την ιστορία και κυρίως για την παραγωγή της. Με οδηγό μια εξαιρετική έκδοση του Λυκείου Πολυχνίτου «Η βιομηχανική Βρίσα του 20ού αιώνα», ο Μιχάλης, για δύο καλοκαίρια το 2020 και 2021, επισκέφθηκε επανειλημμένα τη Βρίσα, μίλησε με απογόνους και συνεργάτες, πήρε συνεντεύξεις, αναζήτησε αρχειακό υλικό και κεραμικά είδη της βιομηχανίας «Απόλλων» και στη συνέχεια «Κεραμευτικής» που ιδρύθηκε στη Βρίσα το 1939 από τον Παναγιώτη Γομόπουλο. Το δυσκολότερο κομμάτι της έρευνας ήταν η ταύτιση της προέλευσης διάφορων αγγείων από το εργοστάσιο της επιχείρησης, ιδιαίτερα κατά την πρώτη περίοδο λειτουργίας του, καθώς δεν υπήρχαν βεβαιωμένα δείγματα της παραγωγής του. Αυτού του είδους οι μικρές τοπικές βιοτεχνίες («βιομηχανίες») κεραμικών εντάσσονται στα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Δικτύου Νεότερης Κεραμικής, καθώς τα αντικείμενα που παράγουν αποτελούν δείγματα του υλικού πολιτισμού που υιοθετεί ο αστικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδας ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1920. Στο πλαίσιο αυτό, έχει αναρτηθεί στην σελίδα του Δικτύου μια εκτενής παρουσίαση της βιομηχανίας «ΚΕΡΑΜΕΥΣ» στον Κορυδαλλό. Στο βίντεο παρουσιάζεται μια συνοπτική εικόνα της βιοτεχνίας ειδών αγγειοπλαστικής «Απόλλων» με πλούσιο αρχειακό υλικό και φωτογραφίες αντικειμένων από την επιτόπια έρευνα του Μιχάλη Σακαλή.

Για το Δίκτυο Νεότερης Κεραμικής Ντίνος Θ. Κόγιας

https://www.facebook.com/1092253854187236/videos/1305220363308248

Σε ένα δημοσίευμα του protthema.gr αναφέρονται οι διεθνείς επιχειρηματικοί όμιλοι που επενδύουν και στην Ελλάδα στους οποίους δραστήρια στελέχη είναι πρόσωπα ελληνικής καταγωγής. Ανάμεσα τους και ο Απόστολος (Πωλ) Γομόπουλος, γιος του Νίκου και της Μαίρης. Ολόκληρο το δημοσίευμαμπορείτε να διαβάσετε εδώ και παρακάτω το απόσπασμα που αφορά τον “δικό μας” άνθρωπο.

Πως να μην χαίρεσαι όταν βλέπεις χωριανούς μας να διακρίνονται σε παγκόσμια κλίμακα σε διάφορους τομείς;

Hines Greece

Ιδιαίτερα ενεργή συμμετοχή στο εγχώριο real estate, έχοντας ολοκληρώσει μεγάλα deals στη χώρα μας, έχει και ο κ. Πολ Γομόπουλος, Senior Managing Director και επικεφαλής της Hines Greece.

Η αμερικανική εταιρεία έχει παρουσία στη χώρας μας εδώ και αρκετά χρόνια, άνοιξε γραφείο στην Αθήνα το 2014 και λίγο αργότερα υλοποίησε σειρά εξαγορών που περιλαμβάνουν την απόκτηση (σε συνεργασία με τη Henderson Park) του ξενοδοχείου «Ledra Marriott» στη λεωφόρο Συγγρού, νυν «Grand Hyatt Athens».

Ακολούθησε η αγορά και άλλων ακινήτων, όπως το «Odeon Starcity», επίσης στη λεωφόρο Συγγρού, χαρτοφυλάκιο πέντε ξενοδοχείων στην Κρήτη σε συνεργασία με τη Henderson Park και το ηχηρό deal της απόκτησης του «Out of the Blue Capsis Elite Resort».

Σημειωτέον, η Hines μαζί με τη Ηenderson Park σχεδιάζουν και το το μεγάλο οικιστικό project στη Bούλα με πάνω από 350 κατοικίες.

Ο κ. Γομόπουλος με σπουδές στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου και MBA από το Harvard Business School είναι στέλεχος της Hines από το 2006, ενώ νωρίτερα είχε εργαστεί για την EBRD.

Ο ταχυδρόμος του χωριού μας, ο Μπάμπης Πατσατζής, μας ενημερώνει ότι βρέθηκε θετικός στον κορονοϊό και βρίσκεται σε καραντίνα. Ως εκ τούτου δεν θα μοιράσει σήμερα τις συντάξεις του ΟΓΑ. Όποιος έχει άμεση ανάγκη των χρημάτων θα χρειαστεί να πάει στο γραφείο των ΕΛΤΑ στον Πολιχνίτο. Όποιος δεν βιάζεται θα τα πάρει από τον Μπάμπη την Τρίτη οπότε λήγει η καραντίνα του.

Περαστικά Μπάμπη! Να περάσεις την καραντίνα σου χωρίς ταλαιπωρία και δύσκολα συμπτώματα

Από το emprosnet.gr

Πριν παραθέσουμε ολόκληρο το δημοσίευμα, που είναι μακροσκελές, θα παραθέσουμε δυο σημαντικά κατά την άποψή μας σημεία που αξίζει ιδιαίτερα να ληφθούν υπόψη.

1.Όλοι όσοι με τσουγκράνες ή άλλα γεωργικά εργαλεία σκαλίζουν το χώμα για να βρουν μανιτάρια ουσιαστικά καταστρέφουν το μυκήλιο.  

2.Έπειτα μπήκαμε κάτω από την ομπρέλα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου & του Διευθυντή της Νικόλαου Ζούρου, ωστόσο η πανδημία μας έχει κρατήσει πίσω.  

Έχει διατελέσει πρόεδρος του Συλλόγου Μανιταρόφιλων Λέσβου και ξεκίνησε την συλλογή μανιταριών από το 2009. Τα τελευταία χρόνια το μεράκι του για το αντικείμενο, τον έχει οδηγήσει να ασχολείται συστηματικά καταγράφοντας σπάνια είδη. Στην «φαρέτρα» του έχει πανελλήνιες, πανευρωπαϊκές & παγκόσμιες καταγραφές μανιταριών, που εντόπισε στα βουνά της Λέσβου, ενώ ο ίδιος πιστεύει ότι ο πραγματικός πλούτος του νησιού δεν έχει εντοπιστεί ακόμη και πως η Λέσβος πρέπει να αναδειχθεί γι’ αυτόν της, τον «κρυμμένο θησαυρό». 

Ο λόγος για τον Γιώργο Φρανσουά, ο οποίος ενδεικτικά θα πρέπει να αναφέρουμε ότι από τον Δεκέμβριο του 2021 μέχρι τούδε έχει φέρει στο φως 5 είδη μανιταριών που είναι πρώτες πανελλήνιες καταγραφές, με το Πανεπιστήμιο της Σερβίας να του έχει ζητήσει να αρθρογραφήσει σε περιοδικό για τα μανιτάρια που έχει εντοπίσει κατά καιρούς. Συζητώντας μαζί του μαθαίνουμε χρήσιμα στοιχεία για τον «κόσμο των μανιταριών», αλλά και τη θέση που κατέχει η Λέσβος στο …κόσμο αυτό. Να τι μας είπε:  

Τι είναι το μανιτάρι και ποιος ο ρόλος του στη φύση;  

Το μανιτάρι είναι ένα αναπαραγωγικό όργανο ενός οργανισμού που δεν βλέπουμε. Μπορούμε να το φανταστούμε σαν τον καρπό ενός δέντρου που δεν βλέπουμε. Το δέντρο από την ανάποδη οπτική είναι μέσα στο έδαφος, κάτω από τα φύλλα μέσα στο χώμα. Αυτό το ονομάζουμε μυκήλιο και μπορεί να καλύπτει τετραγωνικά μέτρα ή τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι γνωστό ένα μυκήλιο στην Ελβετία με έκταση ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου και ηλικίας 1000 ετών περίπου και ένα άλλο στο Όρεγκον που είναι όπως υπολογίζεται 2400 ετών και βάρους 6 τόνων. Το μυκήλιο δεν μπορούμε να το δούμε με γυμνό οφθαλμό, μπορούμε να φανταστούμε ότι είναι σωλήνες. που σχηματίζουν ένα δίκτυο μέσα στο δάσος μέσα στο χώρο που βρίσκεται. Το σημαντικότερο στο μυκήλιο είναι ότι είναι ένας οργανισμός από τους πιο σπάνιους, που όταν υπάρχουν κατάλληλες συνθήκες τροφής και υγρασίας ζει και μεγαλώνει.  

Όλοι όσοι με τσουγκράνες ή άλλα γεωργικά εργαλεία σκαλίζουν το χώμα για να βρουν μανιτάρια ουσιαστικά καταστρέφουν το μυκήλιο.  

Πόσα είδη μανιταριών υπάρχουν στη Λέσβου και πόσα από αυτά είναι βρώσιμα και πόσα δηλητηριώδη;  

Πιστεύουμε ότι στη Λέσβο έχουμε δυόμιση με τρεις χιλιάδες είδη μανιταριών, ή να το πω κι αλλιώς, όσα υπάρχουν στην Ελλάδα υπάρχουν & στη Λέσβο, εκτός από εκείνα που θέλουν συγκεκριμένα δέντρα για να συμβιώσουν. Αυτό όμως αντισταθμίζεται με κάποια άλλα είδη που έχουμε εμείς εδώ -φυτών και δέντρων- και δεν υπάρχουν στην υπόλοιπη Ελλάδα, όπως για παράδειγμα η Φέρουλα, όπου σε αυτά τα δέντρα βγαίνουν τα πλευρώτους. Συγκεκριμένος αριθμός δεν θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει γιατί καθημερινά ανακαλύπτονται και νέα είδη μανιταριών, τα οποία δεν έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα, δεν έχουν καταγραφεί στη Λέσβο.  

Από αυτά τα βρώσιμα στην Λέσβο είναι πάνω από 100. Αυτός που θα ήταν ο πλέον καταλληλότερος για να μιλήσει για τα βρώσιμα μανιτάρια -και είναι ο πιο παλιός στη Λέσβο Μανιταρόφιλος- είναι ο οδοντίατρος Γιάννης Καραφύλλης, που οι μανιταρόφιλοι της Λέσβου αποκαλούν «Στρατηγό», ο όποιος ασχολείται εδώ και τριάντα χρόνια με τα μανιτάρια και τρώει πάνω από 100 είδη.  

Τα δηλητηριώδη, υπάρχουν και στη Λέσβο και τα χωρίζουμε σε κατηγορίες, δηλαδή σε θανατηφόρα και στα δηλητηριώδη που θα προκαλέσουν προβλήματα σε κάποιον οργανισμό. Ακόμη έχουμε τα τοξικά & τα παραισθησιογόνα. Τα θανατηφόρα μανιτάρια δεν είναι περισσότερα από 20. Απλά έχει παρατηρηθεί ότι μερικά από τα καλύτερα βρώσιμα μανιτάρια μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα σε κάποιον οργανισμό, ενώ κάποιον άλλον δεν θα τον ενοχλήσουν.  

Είπατε προηγουμένως ότι νέα είδη ανακαλύπτονται, Τι εννοείτε με αυτό; 

Υπάρχουν νέα είδη μανιταριών που καθημερινά ανακαλύπτονται. Το κακό εδώ στην Λέσβο είναι ότι περνάνε απαρατήρητα. Δεν δίνει σημασία ο κόσμος. Αυτό είναι λογικό γιατί όλοι ξεκίνησαν σαν τροφοσυλλέκτες. Κάπως έτσι ξεκίνησα και εγώ, αλλά σε βάθος χρόνου πέρασα στην παρατήρηση άλλων μανιταριών. Για την επιστήμη το να ανακαλύπτεται ένα μανιτάρι καινούργιο δίνει πάρα πολλά στοιχεία για το πώς είναι το έδαφος πώς είναι το κλίμα κλπ. Υπάρχουν μανιτάρια όπως η ρούσουλα η οποία λόγω της εξέλιξης και της αλλαγής του περιβάλλοντος από υπέργειο έχει γίνει υπόγειο. Δίνω προσωπικό αγώνα προκειμένου να αναδειχθούν τα μανιτάρια αυτά. Από το Δεκέμβριο του 2021 έχω φέρει στο φως 5 μανιτάρια που είναι πρώτες πανελλήνιες καταγραφές.  

Η αγάπη μου για τα μανιτάρια με οδήγησε στο να αγοράσω ένα πάρα πολύ καλό μικροσκόπιο και σε σχέση με τους άλλους «συναδέλφους» – συλλέκτες, εγώ όταν το εντοπίσω μπορώ να το εξετάσω, να το ερευνήσω και να ταυτοποιήσω αυτό το μανιτάρι.  

Ο Γιάννης Καραφύλλης και ο Κώστας Ζαμπάρας, μέλη του Συλλόγου Μανιταρόφιλων, γνωρίζουν πολύ περισσότερα μανιτάρια από μένα. Για να γίνει η ταυτοποίηση θα πρέπει να σταλούν δείγματα μανιταριών προς εξέταση στο Σύλλογο Μανιταρόφιλων Ελλάδος που ανήκει και ο δικός μας σύλλογος. Είναι μία δύσκολη διαδικασία και λόγω των υποχρεώσεων τους δεν μπορούν να ασχοληθούν. Εκεί κερδίζω έδαφος εγώ, βρίσκοντας τα μανιτάρια. Βέβαια το αρνητικό είναι ότι οι Μανιταρόφιλοι Ελλάδος δεν τα εκμεταλλεύονται, δεν τα αναδεικνύουν.  

Ωστόσο μου έχει ζητηθεί να γράψω σε ένα περιοδικό του Πανεπιστημίου της Σερβίας για τα νέα είδη μανιταριών που εντόπισα. Ο «καημός» μου όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι, είναι να αναδειχθεί η Λέσβος και τα μανιτάρια της και πιστεύω αυτό θα την ωφελήσει. Αν κολλήσεις με τα μανιτάρια δεν ξεκολλάς. Ακόμα -ακόμα μπορεί να ταξιδέψεις από πολύ μακριά για να πας να βρεις ένα μανιτάρι να το κοιτάξεις.  

Μου έχουν ζητήσει δείγματα από Ιταλία, από Ισπανία. Τώρα τελευταία έχω επικεντρώσει το ενδιαφέρον μου σε μανιτάρια που βρίσκονται μέσα στα βρύα και έχουν μέγεθος μισού χιλιοστού έως 3 χιλιοστά το μεγαλύτερο. Για να εντοπίσεις τέτοιου είδους μανιτάρια θα πρέπει να ψάχνεις ειδικά γι’ αυτά. Μία άλλη κατηγορία που με ενδιαφέρει είναι τα υπόγεια μανιτάρια.  

Έχει η Λέσβος υπόγεια μανιτάρια, δηλαδή τρούφες;  

Δεν είναι μόνο οι τρούφες. Προηγουμένως ανέφερα μανιτάρι που αναγκάστηκε να γίνει υπόγειο για να επιβιώσει στον χρόνο. Αυτά δεν είναι τρούφα – μύριζε σαν τρούφα- το εντόπισα στα βουνά της Γέρας και ήταν η τρίτη καταγραφή στην Ευρώπη.  

Υπάρχουν όμως και τρούφες στη Λέσβο. Ο λόγος που δεν έχουμε όλων των ειδών τις τρούφες, είναι γιατί κατά πρώτο γιατί δεν έχουμε στο νησί όλα τα δέντρα που υπάρχουν στην Ελλάδα. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι στη Λέσβο δεν βρέχει τόσο συχνά όσο βρέχει για παράδειγμα στην Ήπειρο.  

Θα πρέπει να πούμε ότι όταν κάνεις μία παγκόσμια καταγραφή και κάνεις μία εργασία πάνω στο αντικείμενο χρειάζεται να έχεις ένα ικανό αριθμό μανιταριών γιατί θα πρέπει να τοποθετηθούν δείγματα στο ερμάριο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου για κάποιον επιστήμονα που θα ήθελε να τα εξετάσει ή να προχωρήσει τη μελέτη. 

Στα υπόγεια μανιτάρια έχω κάνει δύο παγκόσμιες καταγραφές μία στον Λεπέτυμνο και μία στον Όλυμπο. Το ένα εστάλη στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και στάλθηκε και στην Ισπανία για μοριακή εξέταση απ’ όπου προέκυψε ότι δεν έχει βρεθεί προηγουμένως πουθενά αλλού στον κόσμο, αποτελώντας πρώτη παγκόσμια καταγραφή. Το δεύτερο είδος μανιταριού -επειδή ήταν ένα σε αριθμό- δεν εστάλη απλά εμείς καταλήξαμε ότι είναι παγκόσμια καταγραφή γιατί δεν υπήρχε σε καμία βιβλιογραφική αναφορά σε ανάλογο μανιτάρι.  

Πριν τρία περίπου χρόνια η Περιφερειακή Εταιρεία Ανάπτυξης Βορείου Αιγαίου, λόγω του μανιταρόφιλου & προέδρου της Προκόπη Σινάνη βοήθησε να κάνουμε δύο εκδηλώσεις αρκετά πετυχημένες θα έλεγα. Έπειτα μπήκαμε κάτω από την ομπρέλα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου & του Διευθυντή της Νικόλαου Ζούρου, ωστόσο η πανδημία μας έχει κρατήσει πίσω.  

Υπάρχει στο νησί μας ένας τεράστιος πλούτος. Η Λέσβος δεν μας έχει δείξει ακόμη τους θησαυρούς που πιστεύω ότι κρύβει σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα – γιατί και εμείς δεν ψάξαμε όσο πρέπει. Η Λέσβος είναι σίγουρο ότι έχει να μας δώσει πολλά ακόμη σε παγκόσμιες καταγραφές. Είναι σίγουρο και σύμφωνα με όλους όσοι ασχολούνται με τα μανιτάρια το ένα στα 20 που θα εντοπιστούν αποτελεί παγκόσμια καταγραφή.   

Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου κατέθεσε πρόταση για την χρηματοδότησή του από το πρόγραμμα European Islands Facility (New Energy Solutions Optimized for Islands – NESOI),  που παρέχει σε Ευρωπαϊκά νησιά τη δυνατότητα αφενός λήψης τεχνικής υποστήριξης από τους φορείς που συμμετέχουν στη κοινοπραξία διαχείρισης του μηχανισμού, αφετέρου άμεσης χρηματοδότησης έως 60.000 ευρώ για ανάθεση μελετών ωρίμανσης έργων καθαρής ενεργειακής μετάβασης. 

Η χρηματοδότηση από το πρόγραμμα αυτό δύναται να ενισχύσει την σε εξέλιξη προσπάθεια υλοποίησης του οραματικού έργου της δημοτικής αρχής, για την αξιοποίηση του Γεωθερμικού Πεδίου Πολιχνίτου και πιο συγκεκριμένα ως εξής: 

1. Τεχνική υποστήριξη στην εκπόνηση οριστικών μελετών και τευχών δημοπράτησης για την α’ φάση αξιοποίησης του γεωθερμικού πεδίου Πολιχνίτου. | Π/Υ: 40.000 ευρώ
2. Τεχνική υποστήριξη για την σύσταση Ενεργειακής Κοινότητας εκμετάλλευσης της ανωτέρω μονάδας αλλά και διερεύνησης δυνατότητας υλοποίηση επιπλέον έργων από αυτή (π.χ. αξιοποίηση γεωθερμικού πεδίου Αργένου, παραγωγή ενέργειας από Φ/Β σταθμούς προς συμψηφισμό δημοτικών καταναλώσεων και ενεργειακά φτωχών νοικοκυριών, ανάπτυξη και λειτουργία δικτύου σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, αξιοποίηση δασικής και αγροτικής βιομάζας στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου επιχειρησιακού σχεδίου της ΕΚοιν). | Π/Υ: 20.000 ευρώ

Δήμος Δυτικής Λέσβου