Πολύ καλή ήταν η βροχή που έπεσε το τριήμερο της κακοκαιρίας. Μαζί με τα σημερινά 11 χιλιοστά μαζεύτηκαν 80 χιλιοστά βροχής δηλαδή λίγο περισσότερο από τρεις ίντσες. Το ποτάμι φυσικά κατέβηκε και χτες το απόγευμα η θάλασσα των Βατερών είχε “κοκκινήσει” σε αρκετό βάθος από τα νερά των δυο ποταμιών (Αλμυροπόταμου και Βούρκου).
Το κακό είναι ότι τα χιλιάδες αυτά κυβικά μέτρα νερού χάθηκαν στη θάλασσα.
Με απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Δ. Λέσβου τροποποίησε το τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου αφαιρώντας αρκετά έργα, τροποποιώντας την χρηματοδότηση κάποιων και προσθέτοντας νέα έργα.
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να δει τις αλλαγές στο παρακάτω έγγραφο. (18 σελίδες)
Η πιο βροχερή μέρα του φετινού χειμώνα σήμερα με περιόδους καταιγίδας και χαλαζόπτωσης.
Μέχρι τώρα (15.00 η ώρα) έχουν συγκεντρωθεί 44 χιλιοστά νερού και συνολικά ξεπεράσαμε τις 14 ίντσες.
Στα 56 χιλ. έφτασε η βροχή μέχρι τις 8.00 το βράδυ και οι συνολικές ίντσες στις 14,7
Η Ειρήνη Θ. Νικέλλη, στη μνήμη των γονέων της, πρόσφερε 20€ στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας.
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.
Για τη συνέχιση των εργασιών στο σπίτι του Σπύρου Λινάρδου η Ειρήνη Θ. Νικέλλη πρόσφερε 30€ στη μνήμη του Στέλιου Μπινή.
Πρωτομηνιά σήμερα για τον τελευταίο χειμωνιάτικο μήνα, για τον οποίο ο λαός λέει ότι ” …κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει”
Πάντως μας μπήκε σχετικά αγριεμένος με δυνατή και κρύα νοτιά και κατά διαστήματα ασθενική βροχή.
Σήμερα είναι του αγίου Τρύφωνα, του προστάτη των αμπελουργών και των κηπουρών.
Στο καφενείο σήμερα θυμηθήκαμε και ευχηθήκαμε από μακριά χρόνια πολλά σε έναν “Τρύφωνα” που δεν λέγεται Τρύφωνας! Εννοείται φυσικά ότι αναφερόμαστε στον σεισμοεξόριστο -στην Σπάρτη, κοντά στο γιο του- Δημήτρη Περρή, ο οποίος έχοντας πατέρα Τρύφωνα και γιο Τρύφωνα στο χωριό μας αναφέρονταν ως “Δημητρός Τρύφωνας”
Να είναι γερός και θαλερός μαζί με την κυρά Μαρία και να χαίρονται τον εορτάζοντα γιο τους Τρύφωνα με τη γυναίκα του και τα εγγόνια τους.
Το Δημοτικό σχολείο Βρίσας ευχαριστεί θερμά τον Βαγγέλη Βαληλή, ο οποίος από τον μακρινό Καναδά δεν έπαψε να θυμάται το χωριό μας, τους ανθρώπους του και το σχολείο μας.
Γι το λόγο αυτό για να τιμήσει τη μνήμη του του Γιώργου Πετρέλλη πρόσφερε στο σχολείο μας το ποσό των 50€.
Το παρακάτω απόσπασμα εντόπισε και μας έστειλε ο Ανδροκλής μιας και αναφέρεται στα Βατερά. Στα Βατερά για τα οποία ο Λευκίας -όπως είχαμε αναφέρει εδώ πριν λίγες μέρες – ήταν περήφανος αλλά και προβληματισμένος σχετικά με την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Πριν από το 1940, στα Βατερά, ένας πλανόδιος Πλωμαρίτης μανάβης διαλαλούσε την πραμάτεια του, φωνάζοντας: ωραία, ζουμερά, αγιασώτικα ροδάκινα. Όταν τα είδαν, πως είναι δεύτερης ποιότητας, ο Στρατής Παπανικόλας, ο Θείελπης Λευκίας, που αγαπούσαν τα πειράγματα κι ήταν τρυπ’τήρια σωστά, καθώς και ο γιατρός Καραμάνος, που δεν πήγαινε παρακάτω, (μακαρίτες και οι τρεις), νόμισαν πως τους δόθηκε η ευκαιρία να μας βάλουν στην τσιργίνα, να μας πειράξουν, να μας πθέψουν, να μας κουρδίσουν, για να σπάσουν πλάκα.
Το πρώτο κέντρισμά τους ήταν, αν ό,τι βγάζει η Αγιάσος είναι σαν αυτά τα ροδάκινα.
Μονάχοι τους πέσανε στη φάκα. Χωρίς καμιά επιδίωξη, καμιά προσπάθεια ή προετοιμασία. Ούτε μπορούσαν ποτέ να φανταστούν πως θα πάνε για μαλλί και θα βγουν κουρεμένοι. Για κάτι τέτοια και προπαντός αυθόρμητα τρελαινόταν κι ήταν η ψυχή του Καμπά.
Χαρούμενος, γελαστός και με έκδηλη την ικανοποίηση στο πρόσωπό του, ξεκρεμάζει τον κυνηγετικό του τροβά, χώνει μέσα το χέρι του, βγάζει και προσφέρει σ’ όλους από ένα ροδάκινο, γιατί άλλο δε χωρούσε η χούφτα του, που μείνανε όλοι κατάπληκτοι, με γουρλωμένα κι ορθάνοιχτα τα μάτια, αποσβολωμένοι, και με τα ροδάκινα στο χέρι, χωρίς να βγάζουν άχνα κανείς τους για κάμποση ώρα. Δίνοντας τους τα ροδάκινα, τους είπε. Να, ποια είναι τ’ αγιασώτικα κι όχι αυτά που σας φέρνει και σας γελά ο Κατσούπς, ο Λουβιάρς (έτσι λέγαν τότες τους Πλωμαρίτες). Και γυρίζοντας στον Πλωμαρίτη, που τα είχε κι αυτός χαμένα από το ανέλπιστο περιστατικό, και πριν ακόμα του πει κουβέντα, νομίζοντας πως θα τον βάλει μπροστά για την απάτη που κάνει, λέγει: Κι να κάνου, φαμ’λίκς κι φτουχός άθριπους είμι κι τρέχου απ’ κη μια ως κη άλλ’ κι κάνου ό,κ(ι) μπουρώ, να βγάλου του ψουμί σκιά μουρέλια μ’.
Η καλή η μέρα φαίνεται από το πρωί. Όλα ήρθαν στον Καμπά βολικά κι από μόνα τους. Πέτυχε να μην πάρουμε χαμπάρι τα ροδάκινα που είχε στον τροβά του. Μ’ αυτά τους κατέπληξε και τους αποσβόλωσε. Αλλιώς θα μας έπρηζαν και θα μας έσκαζαν στο πθέψ’μου.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΣΚΛΕΠΑΡΗΣ
περιοδικό ΑΓΙΑΣΟΣ. τ. 011 & 012-1982
“ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΒΡΙΣΑ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΛΑΓΚΑΔΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΜΑΖΙ.ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΙΤΡΙΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΕΙΣΜΟ , ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΔΕΙΑ ΕΠΙΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΤΕΙ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΑΓΟΡΑΣΤΗ.ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ : 6945708928”
