Από τη φύση.
Μια βδομάδα μετά την τελευταία βροχή, Απρίλης μήνας, και το ποτάμι τρέχει ακόμα. Σπάνιο φαινόμενο τις τελευταίες δεκαετίες.
Καθαρά, γάργαρα νερά, αχ και να τα είχαμε το καλοκαίρι!
Από την Εκκλησία
Ή μάλλον από το βοηθητικό στέγαστρο στον άγιο Ευστάθιο.
Πανέμορφα στολισμένο το Επιτάφιο, περιμένει την ώρα του για την θριαμβευτική είσοδο στον κυρίως ναό.
Πανθομολογούμενα το αποτέλεσμα της νυχτερινής, μεταμεσονύχτιας προσπάθειας των κυριών και των κοριτσιών του χωριού μας είναι εξαιρετικό.
Η Εκκλησία κάποτε, και (πιθανόν) στο μέλλον, στο χωριό παρέμενε ανοιχτή όλη τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης, για να μην μείνει μόνος Του ο Σταυρωμένος. Το έθιμο αυτό συνεχίζεται εδώ και 9 χρόνια στον Άγιο Ευστάθιο, στα Βατερά. Είναι οι ώρες που με το καταλόι της Παναγιάς (τις τρεις εκδοχές του που έχουν διασωθεί) οι γυναίκες του χωριού εκφράζουν απλοϊκά τον πόνο της μάνας για τον θάνατο του Γιου της.
Μετά τα μεσάνυχτα μαζεύονται εκεί οι κυρίες και τα κορίτσια που θα αναλάβουν τον στολισμό του Επιταφίου. Αξίζει τον κόπο να μεταφερθεί εδώ το σχόλιο ενός, ξένου προς το χωριό μας, προσώπου, που βρέθηκε εδώ αυτές τις μέρες και παρακολούθησε την όλη διαδικασία: Το πιο σημαντικό απ’ το εξαιρετικό αποτέλεσμα, που το βλέπουν όλοι, για μένα υπήρξε η ηρεμία και η μεθοδικότητα στην εργασία όλης της ομάδας, χωρίς καμιά γρίνια, καμιά ένταση. Και το τονίζω αυτό γιατί συνήθως σε ανάλογες περιπτώσεις η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική.
Συγχαρητήρια! Να είστε γερές όλες. Και του χρόνου με υγεία.
