Κάτω από τον Πλάτανο…

Στη μνήμη του Μαρίνου, αντί για στεφάνι, η γειτόνισά του το χωριό Ειρήνη Αναγνώστου πρόσφερε στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 20€

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί και εύχεται να είναι αναπαυμένος.

Στη μνήμη της Μαριάνθης, που θα κηδευτεί αύριο στο χωριό μας, ο γείτονας και συγγενής της Θοδωρής Σφούνης, αντί για στεφάνι, πρόσφερε στον μουσικό κουμπαρά της Βιβλιοθήκης το ποσό των 30€.

Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί και εύχεται την αιώνια ανάπαυσή της.

Ακόμα μια απώλεια χωριανού μας. Στη Μυτιλήνη αυτή τη φορά. Έφυγε από τη ζωή ο Μαρίνος Σκιάς. . Ίσως ο πιο επιτυχημένος επαγγελματίας απ’ το χωριό μας των τελευταίων δεκαετιών. Εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη και μεγαλούργησε! Και επιπλέον παρέμεινε απλός, καλόκαρδος και προσιτός. Άνοιγε η καρδιά του όταν συναντούσε στη Μυτιλήνη χωριανό μας, τότε που η μετάβαση κάποιου στη Μυτιλήνη γίνονταν μόνο για σημαντική ανάγκη και μόνο με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ ή το ταξί του (άλλου) Σκιά. Πρόθυμος πάντα να βοηθήσει το χωριό του, όταν του το ζητούσαν, και και τακτικός χρηματοδότης των εκδηλώσεων για το πανηγύρι του αγίου Κωνσταντίνου (χωρίς να του ζητάνε).

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Τετάρτη στον Άγιο Θεράποντα στη Μυτιλήνη στις 4.00 το απόγευμα.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια της κόρης του, των αδελφών του και όλων των συγγενών του.

Ας είναι αναπαυμένος!

Σημείωση: ευχαριστούμε την Ειρήνη Αναγνώστου για την ενημέρωση .

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΠΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΡΙΣΑΓΩΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

Με πολύ μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η συνάντηση συγχωριανών και φίλων στην αίθουσά του Πολιτιστικού Συλλόγου Βρισαγωτών Λέσβου Αθήνας με ζωντανή μουσική.

Το Δ.Σ του Συλλόγου μας εκφράζει τις ολόθερμες ευχαριστίες του σε όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους, στην πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Πολιχνιατών Taxoula Zachou  , στην πρόεδρο του Συλλόγου Μυτιληνιών Αμαρουσίου Πελαγία Χατζηβαγιάννη.

 Επίσης ιδιαίτερα ευχαριστούμε  α) τους μουσικούς μας Δήμο ( κιθάρα τραγούδι,) τον Γιώργο (μπουζούκι), την Βαγια (τραγούδι) , το Βαγγέλη (τραγούδι και κιθάρα ), τον Άκη( μπουζούκι )την Ελένη (τραγούδι, ζίλια)  και τον Γιώργο-Αιμιλιανό  (που συνόδευσε με τουμπελέκι)  που για μια ακόμα φορά ομόρφυναν με το θαυμάσιο ρεπερτόριό τους την εκδήλωσή μας β) το μέλος του ΔΣ του συλλόγου μας Ξενοφώντα Σάμιο, χάριν του οποίου η όμορφη μουσική μπάντα των φίλων του συμμετέχει στις εκδηλώσεις μας αφιλοκερδώς!!! γ) το κέτερινγκ Zemelis  για τα κατά γενική ομολογία θαυμάσια εδέσματα που ετοίμασε για την εκδήλωσή μας, δ) το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου « Ο Πολιχνίτος» ε) την λεσβιακή ποτοποιία Βαρβαγιάννη και την λεσβιακή ποτοποιία mini για την δωρεάν διάθεση ούζων στ) το Δημήτρη Βαλελλή για το κρασί και τα υπέροχα εδέσματά του , την Σωτηρία Παπαγιάννη για το γλυκό της , την Θοδωρή Στέλλα για το χαλβά της  και τέλος την Κέλλυ Μόσχου για τα σαντουιτσάκια της .ζ) όλες τις κυρίες  που βοήθησαν στην κουζίνα και στο σερβίρισμα των φαγητών.

Ευχόμαστε από καρδιάς να είμαστε όλοι καλά και να ανταμώνουμε μόνο σε χαρές .                                  

Το ΔΣ του Συλλόγου μας εύχεται να είμαστε όλοι καλά και να ανταμώνουμε μόνο σε χαρές.

1. Ένα συνεργείο με ειδικά μηχανήματα ήρθε από την Αθήνα στο χώρο του σχολείου και προβαίνει σε γεωτεχνικές και γεωλογικές μελέτες, που απαιτούνται για την οικοδομική άδεια ανέγερσης του νέου διδακτηρίου.
2. Ένα συνεργείο εργάζεται στο διατηρητέο σπίτι, ιδιοκτησίας του Γιάννη Διαμαντή, που έχει γίνει …διάσημο πια. Είχαμε διαβάσει ότι η σύμβαση που είχε υπογραφεί προέβλεπε τη στερέωση της πρόσοψης και την κατεδάφιση του υπόλοιπου κτίσματος. Περνώντας με το αυτοκίνητο είδαμε ότι είχε κατεδαφιστεί η πρόσοψη.

Έφυγε από τη ζωή η Μαριάνθη Φρύσσα, το γένος Φιλίππου. Μια ακόμα χωριανή που δεν κατάφερε να δει το όνειρό της, το ξαναζωντάνωμα του χωριού μας, να γίνεται πραγματικότητα. Έζησε μετά το σεισμό κοντά στα παιδιά της στην Αθήνα απολαμβάνοντας την αγάπη και φροντίδα των παιδιών της. Εξάλλου ο γιος της Γιώργος πρόσφερε και προσφέρει τις φροντίδες του και το ενδιαφέρον του σ’ όλους τους χωριανούς μας που έχουν την ανάγκη των υπηρεσιών του αφιλοκερδώς.

Η κηδεία της θα γίνει στη Ζωοδόχο Πηγή στο χωριό μας, αύριο Τετάρτη στις 2.00 το μεσημέρι.

Ολόθερμα συλλυπητήρια στις οικογένειες των παιδιών της, Μαρικούλας και Γιώργου και ‘ όλους τους συγγενείς της.

Ας είναι αναπαυμένη.

Η Βιβλιοθήκη του χωριού μας συλλέγει πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό από τους χωριανούς μετανάστες του 19ου και 20ου αιώνα με σκοπό, όποτε πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια του σπιτιού των αδελφών Νικέλλη – του οποίου η επισκευή προχωρά- να στήσει μια έκθεση αφιερωμένη σ’ αυτούς, των οποίων η συμβολή στην πρόοδο και ανάπτυξη του χωριού μας ήταν και είναι πολύ σημαντική.

Αν τελικά το υλικό που θα συγκεντρωθεί είναι, όπως ήδη φαίνεται, αρκετά ενδιαφέρον και δεν “χωρεί” σε μια έκθεση θα αξιοποιηθεί και με διαφορετικό τρόπο.

Ήδη το υλικό συγκεντρώνεται και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Είχαμε αναφέρει -σε προηγούμενη ανάρτησή μας-ότι οι αιτίες της μετανάστευσης ήταν ποικίλες. Από το υλικό που συγκεντρώνεται προκύπτει ότι δυο άτομα μπορεί να μετανάστευσαν στην ίδια χώρα, για την ίδια αιτία, αλλά το εγχείρημα του καθενός είχε πολύ διαφορετική δυσκολία.

Ως προδημοσίευση στην προσπάθειά μας παραθέτουμε δυο αποσπάσματα που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.

Απόστολος Παράκοιλας

Γεννήθηκα στο χωριό μας, τη Βρίσα, το 1930. Όταν μεγάλωσα και έπρεπε να πάρω τη ζωή στα χέρια μου, η ζωή ήταν δύσκολη. Η φτώχεια μεγάλη.

Μια μέρα έμαθα ότι η Μητρόπολη είχε μια επιτροπή που εξέταζε αιτήσεις όσων ήθελαν να μεταναστεύσουν στην Αυστραλία. Πήγα και εγώ και για να μην τα πολυλογώ με επέλεξαν και μένα. Στη συνέχεια κάναμε 8 μήνες μαθήματα να μάθουμε τη γλώσσα. Μια μέρα, τα 1960, μας λένε «φεύγετε». Φύγαμε αεροπορικώς και φτάσαμε τελικά στη Μελβούρνη. Εκεί μας πήραν αμέσως στη δουλειά.

Δημήτρης (Τζίμυ) Κουνής (από διήγηση της αδελφής του Σοφίας)

Με τη βοήθεια του αδελφού του Πάνου βρήκε δουλειά σε καράβι. Έφυγε αεροπορικώς στο Κάιρο κι από κει στην Αλεξάνδρεια μαζί με άλλους πέντε Έλληνες. Μπάρκαραν στο καράβι «Ελευθερούπολις» με προορισμό την Περσία για να φορτώσουν ακάθαρτο πετρέλαιο. Μετά τη φόρτωση συνέχισαν για την Κίνα. Εξαιτίας όμως μεγάλης θαλασσοταραχής στην πορεία για την Κίνα άλλαξαν οι εντολές και κατευθύνθηκαν στην Αυστραλία.

Ο Δημήτρης σ’ όλο το ταξίδι υπέφερε από τις αναθυμιάσεις και τη μυρουδιά του πετρελαίου και κατάλαβε ότι αυτό δεν μπορούσε να κρατήσει για πολύ. Όταν έφτασαν στην Αυστραλία ο καπετάνιος τους έδωσε πέντε λίρες Αγγλίας για την έξοδό τους. Ο σιτιστής του πλοίου, που τον έβλεπε πόσο υπέφερε σ’ όλο το ταξίδι, τον συμβούλεψε να μην ξαναμπεί το καράβι και να πάει στο Greek club στην Μελβούρνη, στις 6 Ιουνίου του 1960. Έτσι κι έγινε. Από τις πέντε λίρες τις τέσσερις τις έδωσε στο ταξί για να τον πάει στο club. Το πρώτο βράδυ κοιμήθηκε εκεί. Την επόμενη μέρα συνάντησε τυχαία ακόμα έναν από το πλήρωμα του καραβιού, που το είχε σκάσει και αυτός. Για δεκαεφτά μέρες κοιμόντουσαν σ’  ένα πάρκο, κάτω από ένα στέγαστρο, τρώγοντας γρασίδι και πορτοκάλια, που έκλεβαν. Ένα βράδυ άκουσαν έναν περαστικό να τραγουδά το     «Σαν πας στην Καλαμάτα». Τι χαρά! Τι ελπίδα! Έτρεξαν κι έπεσαν μπροστά του στα γόνατα λέγοντας «πεινάμε». Τους πήρε στο σπίτι, τους φιλοξένησε για 6-7 μήνες, όπου έμειναν με το φόβο γιατί δεν είχαν χαρτιά, τους βρήκε δουλειά και τους βοήθησε να βγάλουν χαρτιά.

Η εταιρία Lemonart ιδρύθηκε το 2017 και αποτελείται από μια έμπειρη δημιουργική ομάδα, την Έφη και τον Νίκο, με ενθουσιασμό, φαντασία, έμπνευση και συνέπεια, δίνοντας έμφαση στην καινοτομία και τη διαφοροποίηση. Με εμπειρία πάνω από 20 έτη στο χώρο της πληροφορικής και γραφιστικής, σε υπεύθυνες θέσεις μεγάλων εταιρειών της Αθήνας, είναι σε θέση να παρέχουν υπηρεσίες για την κατασκευή ιστοσελίδας και eshop, αλλά και υπηρεσίες γραφίστα με επαγγελματισμό και γνώση.

Οι Παπαλίνες είναι μια καινούρια επιχειρηματική δραστηριότητα των ίδιων με τη συμμετοχή στον γραφιστικό τομέα και της νεαρής Λένης Λαμπρίδη. Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα :

Το νέο brand της Λέσβου με ατάκες σε t-shirts, μπλούζες, τσάντες, αξεσουάρ και πολλά ακόμη που μιλάνε Μυτιληνιά! και οι φωτογραφίες στη συνέχεια, που μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ και εδώ φανερώνουν την δημιουργική φαντασία της ομάδας.

Αλήθεια ποιος/α Μυτιληνιός/α, σε κάθε γωνιά της γης, όταν σηκώσει το ποτήρι να πιει, όταν κεραστεί, δει το σουβέρ να τον απογειώνει με το “μουρέλιμ τα ματέλια’ς αραμπαδέλια τσλουν!” Ή -αν βρίσκεται μακριά- δεν θα δακρύσει όταν δει το στολίδι του χριστουγεννιάτικου δέντρου να τον ρωτά “Τίνους είσαι συ μουρέλιμ” και για μια στιγμή αναθυμηθεί πράγματι “τίνους είναι”. Και πόσο θα προσγειώσει η ποδιά μαγειρικής, που θα φοράτε, τον καλεσμένο σας για γεύμα όταν τον υποδέχεται με το “σάλια μπάλια” (εννοείται σας ετοιμάσαμε)

Για όσους δεν γνωρίζουν η Έφη Μυρμίγκου του Γιάννη και ο Νίκος Λαμπρίδης της Ειρήνης Λαμπρινίδου είναι χωριανά παιδιά με ένα ιδιαίτερα χαρισματικό παιδί, τη Λένη!

Τσάμπα περιμέναμε, μέρες τώρα, τη βροχή. Ανεχόμασταν τη νοτιά με την ελπίδα ότι όταν σπάσει θα …βρέξει. Ακούγαμε στα κανάλια για την επερχόμενη κακοκαιρία στο Ανατολικό Αιγαίο και ελπίζαμε να βρέξει αλλά …να μην κάνει και ζημιές! Βλέπαμε στο διαδίκτυο τοπικές προγνώσεις και διαφωνούσαμε αν θα έβρεχε απόγευμα ή βράδυ. Τελικά κατά τις 8.30 έριξε μερικές ψιχάλες που ούτε καν “γάνωσαν” τον πάτο του βροχόμετρου.

Πολλές οι στεναχώριες από την ανομβρία αλλά μεγαλύτερη είναι αυτή του Κώστα, που ήλπιζε τώρα πια να γέμιζε το καλάθι με σαλιγκάρια και πάλι θα μείνει στο …περίμενε. Πάντως η πρόταση εξακολουθεί να ισχύει: Μια μαγειριά σαλιγκάρια έτοιμα για μαγείρεμα του δίνουμε, έναν κόκορα σφαγμένο μας δίνει. Που θα πάει θα υποκύψει! Το πολύ πολύ να προσθέσουμε στα σαλιγκάρια και τα κυδώνια για το μαγείρεμα!