Κάτω από τον Πλάτανο…

Στις πληροφορίες που πήραμε και σας παρουσιάσαμε χτες σχετικά με την εκδήλωση κοπής της πίτας του Συλλόγου των Βρισαγωτών της Αθήνας, ξεχάστηκε κάτι το πολύ σημαντικό.

Χτες στην εκδήλωση αυτή παρουσιάστηκε το βιβλίο της Βαρβάρας Σκιά ,  ” Όταν δεν είχαν ρολόγια ¨  Για το βιβλίο μίλησε ο Βασίλης Ψαριανός, η Κατερίνα Σκιά και η συγγραφέας.Το βιβλίο εκδόθηκε και διατίθεται απότις Εκδόσεις ΑΙΟΛΙΔΑ.

Δεν το έχω δει αλλά υποψιάζομαι ότι θα περιέχει τα εξαιρετικά κομμάτια με τα οποία  επί δεκαετίες τώρα η αειθαλής κυρία Βαρβάρα κοσμεί τον Αντίλαλο της Βρίσας.

Σε λίγες μέρες, αφού το αγοράσω και το διαβάσω, θα πούμε περισσότερα.

Παρά τις αντιξοότητες της συγκυρίας, αρκετός ο κόσμος που προσήλθε στη Γεν. Συνέλευση-πάνω από εκατό άτομα και αρκετά νέα μέλη και φίλοι.

Παρευρέθησαν, επίσης, και απηύθυναν χαιρετισμό οι:Ακ.Κελεπερτσής,πρόεδρος των¨ΦΙΛΩΝ¨του πανεπιστημιακού Κέντρου Βρίσας,Νίκος Μαυρουδής τ. πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βρίσας,η Κατερίνα Πατακού τ. πρόεδρος Πολιχνιατών Αθήνας, ο καθηγητής Ανδρέας Εμμανουήλ και η Καίτη Τύμη, πρόεδρος Εικκαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδας.

Το βραβείο ΡΕΝΑΣ ΣΙΓΙΏΡΓΗ απονεμήθηκε στην κα Δώρα Βαμβακίτου. Το χρηματικό ποσό του βραβείου διετέθη από τη βραβευθείσα στο Σύλλογο.

Από το Δ.Σ έγινε ενημέρωση για τα θέματα που απασχολούν το χωριό, Πανεπιστημιακό Κέντρο, Βιολογικό Καθαρισμό, αναβάθμιση λιμανιού Αγίου Φωκά, πρόβλημα ύδρευσης κ.λ.π. Το Δ.Σ επανέφερε την πρόταση για τη βοήθεια προς τους ανέργους Βρισαγώτες, που είχε κάνει και παλιότερα, να ενημερώνεται, δηλαδή, το Δ.Σ για τυχόν υπάρχουσες θέσεις απασχόλησης. Επίσης προτάθηκε ο Σύλλογος, έστω και από το υστέρημά του, να συνδράμει Βρισαγώτες, που διαπιστωμένα αντιμετωπίζουν οξύ οικονομικό πρόβλημα.

Το φλουρί της Βασιλόπιτας που συνοδευόταν από ένα δωρεάν δείπνο για 2 άτομα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου GOLDEN AGE βρήκε η Δήμητρα Καλπακτσή.

Τον κύκλο των  αδύναμων βροχών των τελευταίων ημερών  έκλεισε χτες βράδυ μια καταιγίδα που έρριξε σχεδόν μια  ίντσα. Σήμερα σταμάτησαν οι βροχές αλλά ο καιρός είναι μουντός με μικρά διαλλείματα ανοιγμάτων. Οι δυο φωτογραφίες (από κινητό) είναι το πρωί στα Βατερά.

Υ.Γ. Η Γοργόνα της παραλίας, η αγελαδίτσα μας, άλλαξε πλευρό για να μην πιαστεί κι ανέβηκε πιο πάνω, προς το δρόμο. Περιμένει τα διαδικαστικά μπας και την ενταφιάσουν!

Ο Σύλλογος βρισαγωτών της Αθήνας αύριο το μεσημέρι στις 11.00 θα κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα στο ξενοδοχείο “Golden Age”.

Παράλληλα θα γίνει και η βράβευση για το καλύτερο άρθρο που δημοσιεύτηκε στον Αντίλαλο μέσα στην περασμένη χρονιά 2012.

Καλά να περάσετε και δημιουργικό για το Σύλλογο το 2013!.

Η ΝΕΛ, η πάλαι ποτέ εταιρεία λαϊκής βάσης, βγαίνει από τη γραμμή Μυτιλήνη _Πειραιάς για ενάμισι μήνα δηλαδή μέχρι τις 13 Μαρτίου. Έτσι το διάστημα αυτό το νησί θα εξυπηρετείται μόνο από το “Νήσος Χίος” και το “Νήσος Σάμος”

Υπάρχουν και χειρότερα…

Ιστορίες από τα παλιά, ήταν ο μόνος τρόπος να περνάν την ώρα τους, στα καφενεία, οι άντρες, στα χωριά μας.

 Περιζήτητοι ήταν τότε ,εκείνοι που είχαν το χάρισμα να διηγούνται ιστορίες και παραμύθια.

Ένας από το Βούρκο, είχε μεγάλη αδυναμία στο να κάθεται κοντά σε παρέες, όπου λέγονταν ιστορίες… Είμαστε στη δεκαετία του 20 και 30, όπου οι ιστορίες που κυριαρχούσαν, ήταν κυρίως , για την καταστροφή της Μικρασίας, που βέβαια ήταν πικρές κατά κανόνα και τραγικές, με αποτέλεσμα στο τέλος οι ακροατές να είναι στεναχωρημένοι.

Ο Βουρτσιανός όμως ακροατής που προαναφέραμε, δεν έδειχνε στεναχώρια, αλλά μάλλον αδιαφορία για την τραγική έκβαση των ιστοριών. Πρόσθετε πάντα « μη χειρότερα, να λέτε»

Κάποιοι συχνά δεν τον άντεχαν και τον ρωτούσαν «Μα τι χειρότερα μπορούσε να γίνει βρε άνθρωπε?»

Ήρεμος πάντα αυτός, απαντούσε «Υπάρχουν και χειρότερα»

Κάποτε ένας δικός μας, αγανάκτησε περισσότερο με το μονότονο αυτό επιμύθιο του Βουρτσιανού και τον πίεσε απειλητικά, εδώ και τώρα να πει « τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί».

Οπότε εκείνος αναγκασμένος πια, αρχίζει μια ιστορία {«Νάσαι στο Βούρκο, να ‘ναι χειμώνας, να βρεχ’ μι του σουτζίμ κι να γεννάει η γυναίκας, να ‘ναι πρωτόγεν κι του μουρό να κατεβαίν ανάπουδα,  η μαμμή να σκων τα χέριατς τσι να μην εχς κανένα να σι προυμηθέψ, τι μπορείς να κανς, τσι η πιθιράς να χύνεται καταπάνους τσι να τσιρίζ ‘τα μάτιας θα σι βγάλου καημένι μι τα νύχιαμ αν παθ κατ η κόρημ…’

Κανείς δεν ήξερε πότε θα τέλειωνε η απαρίθμηση των δεινών του Βουρτσιανού και της επίτοκου γυναίκας του, αν κάποιος από την παρέα δεν έσπευδε να του πει «Σκάσε δίκιο έχεις, υπάρχουν πάντα και χειρότερα.»

Του Αγίου Γρηγορίου σήμερα. Μόλις χτύπησε το τηλέφωνο και φίλος μου έκανε την παρατήρηση: ” Τους Γρηγόρηδες δεν τους ευχήθηκες!!!”

Η παράλειψη είναι διπλή γιατί πριν λίγο στο καφενείο τους …μετρούσαμε και τους βρήκαμε τρεις!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους εορτάζοντες και να τους χαίρονται οι οικογένειές τους

Γεμάτο σήμερα το καφενείο στον Πλάτανο. Λες και οι πελάτες το κάνουν επίτηδες και όποια μέρα ο Στέλιος πάει Μυτιλήνη το καφενείο γεμίζει!!! Οι κυρίες Στέλλα και Δέσποινα βάζουν τα δυνατά τους και η εξυπηρέτηση είναι άμεση.

Στο κεντρικό τραπέζι τα παιδιά της αιμοδοσίας! Τα βλέπεις και τα χαίρεσαι. Μια παρέα με έναν κοινό ιερό σκοπό χωρίς φιλοδοξίες και σκοπιμότητες. Ξεκίνησαν την προσπάθειά τους με μόνο κίνητρο και φιλοδοξία την προσφορά στον συνάνθρωπό τους. Και αυτή η προσπάθειά τους τους ενώνει, τους κάνει παρέα και τους δένει!

Και οι μεζέδες στα τραπέζια (το έξτρα που λέμε, πέρα απ’ τους μεζέδες  του καταστήματος) περιλάμβαναν  παϊδάκια του Αριστείδη, πευτσίτες απ’ τον Αή Γιώργη, αγριογούρουνο του Θεολόγου, καπνιστή πέστροφα από τη Βοιωτία που μας έστειλε ο παλιός και άξιος συνάδελφος Γιάννης Χελιώτης και παστουρμά …γνήσιο!

Και μετά μας λένε μερικοί: “Μου φαίνεται ότι πάχυνες!”  Παχύναμε αλλά τί να κάνουμε; Εμείς φταίμε;

Ο Γιώργος Μαυρουδής βάφτισε την Κυριακή την πρώτη εγγονή του στην Αθήνα, απ’ την κόρη του Μαρία. Το όνομα της νεοφώτιστης Λυδία (Λυδία ήταν η πρώτη Χριστιανή στην Ευρώπη)

Να σας ζήσει. Να τη χαίρεστε και να την καμαρώσετε όπως επιθυμείτε. Ο παππούς απ’ του χρόνου πρέπει να ενεργοποιηθεί περισσότερο στις ελιές για να φτιάξει την προίκα!!!

Ικανοποιητική ήταν η προσέλευση στην αιμοδοσία σήμερα. Προσήλθαν 20 άτομα και τελικά λήφθηκαν 16 φιάλες αίμα. Αν ληφθούν υπόψη ότι οι νέοι αιμοδότες (φοιτητές) λείπουν και ότι το λιομάζωμα και η κούραση είναι στο φόρτε τους η παραπάνω συγκομιδή είναι πολύ καλή.