Διαβάσαμε στο lesvosnews.gr:

Ο εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος της Δημοτικής Ενότητας Πολιχνίτου, Αριστείδης Ταξείδης ασχολήθηκε επισταμένα με την αποκατάσταση της βλάβης του δικτύου ύδρευσης του Πολιχνίτου στην περιοχή «Μεγάλη Λίμνη» 1,5 χιλιόμετρο από τη δεξαμενή η οποία δέχεται τα νερά από 8 συλλεκτήρες. Η βλάβη είχε προκύψει από εκσκαφή σωλήνων, λόγω της θεομηνίας της 1^ης Δεκεμβρίου 2013, που έπληξε την εν λόγω περιοχή. Η αποκατάσταση της βλάβης ολοκληρώθηκε την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013 και η αποκατάσταση της υδροδότησης έγινε την Παρασκευή, δεδομένου ότι το μήκος του δικτύου ύδρευσης μέχρι τον Πολιχνίτο, έχει μήκος 17 χιλιόμετρα. Τις βραδινές ώρες του Σαββάτου 26 Ιανουαρίου 2013, οι καταρρακτώδεις βροχές κατέστρεψαν τμήμα του δικτύου ύδρευσης, που διέρχεται εγκάρσια την κοίτη του ποταμού «Λαγκάδα». Η βλάβη αποκαταστάθηκε χθες Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013.

Προχθές Κυριακή και χθες Δευτέρα, ο κ. Ταξείδης μαζί με συνεργείο υπαλλήλων του Δήμου Λέσβου, επιμελήθηκε την αποκατάσταση τμήματος του δικτύου αποχέτευσης, που είχε παρασυρθεί από το χείμαρρο, στον Κάτω Σταυρό.

Τέλος, γίνεται γνωστό ότι ο κ. Ταξείδης, αφού συναντήθηκε και συνεργάστηκε με τους οδηγούς και τον χειριστή των μηχανημάτων της Δημοτικής Ενότητας Πολιχνίτου, επισκευάσθηκε ένα απορριμματοφόρο μάρκας NISSAN, που είχε τεθεί εκτός λειτουργίας, τοποθετήθηκαν αδαπάνως μεταχειρισμένα λάστιχα στον φορτωτή μάρκας VOLVO, που ήταν σε άριστη κατάσταση, αλλά παρέμεινε σε ακινησία επί σειρά ετών, λόγω φθοράς των ελαστικών του και ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης της βατότητας σε αγροτικούς δρόμους των Βασιλικών και του Λισβορίου και έπεται συνέχεια

Υ.Γ. Με την ευκαιρία σας ενημερώνω ότι σήμερα είδαμε στο χωριό μηχανικό του Δήμου ο οποίος ήρθε για να εντοπίσει τα προβλήματα του αγροτικού οδικού δικτύου ώστε να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις για να μπορέσουν οι άνθρωποι να πάνε στα κτήματά τους.

Πριν προλάβω να πάρω στα χέρια μου το νέο βιβλίο της κ. Βαρβάρας Σκιά για το οποίο σας ανέφερα χτες είδα την παρακάτω παρουσίαση από το έγκριτο

 

την οποία σας γνωστοποιώ.

Όταν δεν είχαν ρολόγια – Το νέο βιβλίο από τη Βαρβάρα Σκιά

Όταν δεν είχαν ρολόγια

Βαρβάρα Σκιά

Εκδόσεις Αιολίδα

Σελ. 376

Τιμή: 15 €

Σαν ψηφίδες ενός μωσαϊκού, τα κείμενα του βιβλίου συνθέτουν πτυχές της ζωής σε ένα χωριό της Λέσβου κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα. Συνήθειες, πρόσωπα, σοβαρά και ευτράπελα γεγονότα, μικρές και μεγάλες αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου προκαλούν τη σύγκριση με το παρόν και ερωτήματα για το μέλλον.

«Τα κείμενα τα γέννησαν οι αναμνήσεις, η αγάπη για το χωριό μου, η επιθυμία να κρατήσω ισχυρούς τους δεσμούς με τις ρίζες μου, να καταγράψω ιστορίες και να διατηρήσω στη μνήμη εικόνες της εποχής μου. Ήταν κι αυτός ένας τρόπος να επικοινωνήσω, έμμεσα έστω, με τους συγχωριανούς μου και να μιλήσω για όσα ένιωθα να αλλάζουν στην πορεία του χρόνου. Ζώντας στην Αθήνα, μπορούσα ευκολότερα να διαπιστώνω αυτές τις αλλαγές κάθε φορά που γύριζα στο χωριό. Η κόρη μου άκουγε τους προβληματισμούς μου και διακριτικά συμπαραστεκόταν σε κάθε μου συγγραφική προσπάθεια.

Οι ιστορίες στο βιβλίο αυτό, ακόμα και οι πιο προσωπικές, είναι αναπότρεπτα δεμένες με τα ήθη και τα έθιμα, με την κοινωνία του χωριού. Πολλά πράγματα ίσως να είναι γνωστά στους μεγαλύτερους. Για  τους νεότερους μπορεί να είναι και εντελώς άγνωστα. Σε άλλους θα ξυπνήσουν αναμνήσεις, άλλοι θα γνωρίσουν πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις που φαίνονται σχεδόν σαν λαϊκό παραμύθι συγκριτικά με τη σημερινή εποχή. Δεν υπάρχουν, βέβαια, νεράιδες και μάγισσες, αλλά δεν λείπουν οι κακοί δράκοι, που έπαιρναν τη μπουκιά το φαΐ από το στόμα των δουλευτάδων ή λογάριαζαν την τιμή της αγάπης με τις ρίζες τα λιόδεντρα. Όμως, οι δεσμοί των ανθρώπων ήταν ισχυροί, μοιράζονταν χαρές και λύπες και μικρές στιγμές χαράς έριχναν φως ελπίδας και στις πιο δύσκολες μέρες.»

Από τον πρόλογο της συγγραφέα

 

Η βιβλιοθήκη του χωριού μας “Κ. Τσέλεκα” προσκαλεί τους συγχωριανούς μας (και όσους έχουν οποιαδήποτε σχέση με το χωριό μας) να καταθέσουν ένα αντίγραφο της πτυχιακής, μεταπτυχιακής ή διδακτορικής εργασίας τους ή βραβευμένων δημοσιευμένων εργασιών τους. Θα δημιουργηθεί έτσι ένα φωτεινό αρχείο πνευματικής δημιουργίας των βρισαγωτών. Θα αναδειχτεί ο πλούτος του πνεύματος της μικρής αυτής κοινωνίας.

Για τους “αγωνιστές και δημιουργούς του πνεύματος” το να υπάρχει ένα αντίγραφο του έργου τους στη βιβλιοθήκη του μικρού χωριού τους μπορεί να μη λέει τίποτα αλλά για την τοπική κοινωνία το πνευματικό αυτό πολυκέρι που θα δημιουργηθεί θα είναι πολύ σημαντικό και εξαιρετικός φαροδείκτης  για τη νέα γενιά.

Καταλαβαίνουμε ότι αυτό (η αναπαραγωγή της εργασίας) απαιτεί ένα κόστος, καταλαβαίνουμε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο και ότι ο σκοπός “αποσβένει” το όποιο αυτό κόστος.

Η βιβλιοθήκη ευχαριστεί τον Θεολόγο Μπατζάκη για την άμεση και αμισθί ανταπόκρισή του στο αίτημά μας για τη βελτίωση της λειτουργικότητας κάποιων κουφωμάτων στα οποία είχε δημιουργηθεί πρόβλημα απ’ τις βροχές.

“  …Ο Περιφερειάρχης και ο Αντιπεριφερειάρχης ακολούθως επισκέφτηκαν και το Αρχοντικό «Γεωργιάδη», συνοδευόμενοι και πάλι από την Προϊσταμένη της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων κ. Δανιά, διαπιστώνοντας τα κτηριακά του προβλήματα και συζητώντας τις προοπτικές που υπάρχουν για την ουσιαστική ανάδειξη –και αξιοποίηση του αρχοντικού.”

Αυτό διαβάζουμε σε δελτίο τύπου της Περιφέρειας. Με την ευκαιρία θυμηθήκαμε μια εξαιρετική πτυχιακή εργασία της Αντωνίας, εγγονής του Αντώνη Φωτεινού απ’ την κόρη του Μαρία, πτυχιούχου ΤΕΙ διακοσμητικής για τον τρόπο ανάδειξης και αξιοποίησης του αρχοντικού Γεωργιάδη.

Η Αντωνία εκπόνησε μελέτη για την μετατροπή του αρχοντικού σε ξενοδοχείο υψηλών προδιαγραφών με σεβασμό στην παράδοση. Μακάρι όταν αποφασιστεί η αξιοποίησή του ο μελετητής να λάβει υπόψη του την παραπάνω εργασία.

Στις πληροφορίες που πήραμε και σας παρουσιάσαμε χτες σχετικά με την εκδήλωση κοπής της πίτας του Συλλόγου των Βρισαγωτών της Αθήνας, ξεχάστηκε κάτι το πολύ σημαντικό.

Χτες στην εκδήλωση αυτή παρουσιάστηκε το βιβλίο της Βαρβάρας Σκιά ,  ” Όταν δεν είχαν ρολόγια ¨  Για το βιβλίο μίλησε ο Βασίλης Ψαριανός, η Κατερίνα Σκιά και η συγγραφέας.Το βιβλίο εκδόθηκε και διατίθεται απότις Εκδόσεις ΑΙΟΛΙΔΑ.

Δεν το έχω δει αλλά υποψιάζομαι ότι θα περιέχει τα εξαιρετικά κομμάτια με τα οποία  επί δεκαετίες τώρα η αειθαλής κυρία Βαρβάρα κοσμεί τον Αντίλαλο της Βρίσας.

Σε λίγες μέρες, αφού το αγοράσω και το διαβάσω, θα πούμε περισσότερα.

Παρά τις αντιξοότητες της συγκυρίας, αρκετός ο κόσμος που προσήλθε στη Γεν. Συνέλευση-πάνω από εκατό άτομα και αρκετά νέα μέλη και φίλοι.

Παρευρέθησαν, επίσης, και απηύθυναν χαιρετισμό οι:Ακ.Κελεπερτσής,πρόεδρος των¨ΦΙΛΩΝ¨του πανεπιστημιακού Κέντρου Βρίσας,Νίκος Μαυρουδής τ. πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βρίσας,η Κατερίνα Πατακού τ. πρόεδρος Πολιχνιατών Αθήνας, ο καθηγητής Ανδρέας Εμμανουήλ και η Καίτη Τύμη, πρόεδρος Εικκαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδας.

Το βραβείο ΡΕΝΑΣ ΣΙΓΙΏΡΓΗ απονεμήθηκε στην κα Δώρα Βαμβακίτου. Το χρηματικό ποσό του βραβείου διετέθη από τη βραβευθείσα στο Σύλλογο.

Από το Δ.Σ έγινε ενημέρωση για τα θέματα που απασχολούν το χωριό, Πανεπιστημιακό Κέντρο, Βιολογικό Καθαρισμό, αναβάθμιση λιμανιού Αγίου Φωκά, πρόβλημα ύδρευσης κ.λ.π. Το Δ.Σ επανέφερε την πρόταση για τη βοήθεια προς τους ανέργους Βρισαγώτες, που είχε κάνει και παλιότερα, να ενημερώνεται, δηλαδή, το Δ.Σ για τυχόν υπάρχουσες θέσεις απασχόλησης. Επίσης προτάθηκε ο Σύλλογος, έστω και από το υστέρημά του, να συνδράμει Βρισαγώτες, που διαπιστωμένα αντιμετωπίζουν οξύ οικονομικό πρόβλημα.

Το φλουρί της Βασιλόπιτας που συνοδευόταν από ένα δωρεάν δείπνο για 2 άτομα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου GOLDEN AGE βρήκε η Δήμητρα Καλπακτσή.

Τον κύκλο των  αδύναμων βροχών των τελευταίων ημερών  έκλεισε χτες βράδυ μια καταιγίδα που έρριξε σχεδόν μια  ίντσα. Σήμερα σταμάτησαν οι βροχές αλλά ο καιρός είναι μουντός με μικρά διαλλείματα ανοιγμάτων. Οι δυο φωτογραφίες (από κινητό) είναι το πρωί στα Βατερά.

Υ.Γ. Η Γοργόνα της παραλίας, η αγελαδίτσα μας, άλλαξε πλευρό για να μην πιαστεί κι ανέβηκε πιο πάνω, προς το δρόμο. Περιμένει τα διαδικαστικά μπας και την ενταφιάσουν!

Ο Σύλλογος βρισαγωτών της Αθήνας αύριο το μεσημέρι στις 11.00 θα κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα στο ξενοδοχείο “Golden Age”.

Παράλληλα θα γίνει και η βράβευση για το καλύτερο άρθρο που δημοσιεύτηκε στον Αντίλαλο μέσα στην περασμένη χρονιά 2012.

Καλά να περάσετε και δημιουργικό για το Σύλλογο το 2013!.

Η ΝΕΛ, η πάλαι ποτέ εταιρεία λαϊκής βάσης, βγαίνει από τη γραμμή Μυτιλήνη _Πειραιάς για ενάμισι μήνα δηλαδή μέχρι τις 13 Μαρτίου. Έτσι το διάστημα αυτό το νησί θα εξυπηρετείται μόνο από το “Νήσος Χίος” και το “Νήσος Σάμος”

Υπάρχουν και χειρότερα…

Ιστορίες από τα παλιά, ήταν ο μόνος τρόπος να περνάν την ώρα τους, στα καφενεία, οι άντρες, στα χωριά μας.

 Περιζήτητοι ήταν τότε ,εκείνοι που είχαν το χάρισμα να διηγούνται ιστορίες και παραμύθια.

Ένας από το Βούρκο, είχε μεγάλη αδυναμία στο να κάθεται κοντά σε παρέες, όπου λέγονταν ιστορίες… Είμαστε στη δεκαετία του 20 και 30, όπου οι ιστορίες που κυριαρχούσαν, ήταν κυρίως , για την καταστροφή της Μικρασίας, που βέβαια ήταν πικρές κατά κανόνα και τραγικές, με αποτέλεσμα στο τέλος οι ακροατές να είναι στεναχωρημένοι.

Ο Βουρτσιανός όμως ακροατής που προαναφέραμε, δεν έδειχνε στεναχώρια, αλλά μάλλον αδιαφορία για την τραγική έκβαση των ιστοριών. Πρόσθετε πάντα « μη χειρότερα, να λέτε»

Κάποιοι συχνά δεν τον άντεχαν και τον ρωτούσαν «Μα τι χειρότερα μπορούσε να γίνει βρε άνθρωπε?»

Ήρεμος πάντα αυτός, απαντούσε «Υπάρχουν και χειρότερα»

Κάποτε ένας δικός μας, αγανάκτησε περισσότερο με το μονότονο αυτό επιμύθιο του Βουρτσιανού και τον πίεσε απειλητικά, εδώ και τώρα να πει « τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί».

Οπότε εκείνος αναγκασμένος πια, αρχίζει μια ιστορία {«Νάσαι στο Βούρκο, να ‘ναι χειμώνας, να βρεχ’ μι του σουτζίμ κι να γεννάει η γυναίκας, να ‘ναι πρωτόγεν κι του μουρό να κατεβαίν ανάπουδα,  η μαμμή να σκων τα χέριατς τσι να μην εχς κανένα να σι προυμηθέψ, τι μπορείς να κανς, τσι η πιθιράς να χύνεται καταπάνους τσι να τσιρίζ ‘τα μάτιας θα σι βγάλου καημένι μι τα νύχιαμ αν παθ κατ η κόρημ…’

Κανείς δεν ήξερε πότε θα τέλειωνε η απαρίθμηση των δεινών του Βουρτσιανού και της επίτοκου γυναίκας του, αν κάποιος από την παρέα δεν έσπευδε να του πει «Σκάσε δίκιο έχεις, υπάρχουν πάντα και χειρότερα.»