Κάτω από τον Πλάτανο…

Λίγες φωτογραφίες από την Ανάσταση στο χωριό που μας έστειλε ο Κώστας Κωστάκης

Έτοιμος ο “Οβραίος” (τώρα το πρώτο “Ο”, μπορεί να είναι και “Ε” ή “Ι”) περιμένει την ώρα του.

Η καμπάνα για τη Δευτερανάσταση θα χτυπήσει στις 6.00 το απόγευμα

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να γράψω τίποτα άλλο εκτός απ’ το ότι ήταν μια ακόμα βρισαγώτικη Ανάσταση! Εδώ και όταν δεν πωλούνται βεγγαλικά,  …βρίσκονται. Και μάλιστα τη μειωμένη ποσότητα ισοσκελίζει η αυξημένη ένταση!

Ο κόσμος πολύς και η ατμόσφαιρα εξαιρετική. Στο τέλος μοιράστηκαν σε όσους είχαν μείνει -τα καθιερωμένα πια- πασχαλινά αυγά και κουλουράκια.

Τα μόνα παράπονα που άκουσα αφορούσαν το σκοτάδι που επικρατούσε στην ανηφόρα προς το νεκροταφείο -όπου μετά την Ανάσταση ανεβαίνουν πολλές δεκάδες άτομα- δεδομένου ότι σε  δυο διαδοχικες κολώνες δεν υπήρχαν φώτα.

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Το “Ανάστα ο Θεός” ήχησε σήμερα και στην Εκκλησία μας με τον ιερέα μας, συνεπικουρούμενο από τον Ανδροκλή να διασχίζει τρέχοντας τους χώρους σκορπίζοντας τα μύρα, δηλαδή τον αβαγιανό.

Αρκετός κόσμος μαζεύτηκε όπως κάθε χρόνο, μιας και τέτοια μέρα κοινωνούν πολλοί.

Το βράδυ η Ανάσταση. Στο μοναστήρι, στο Δαμάντρι, η Ανάσταση γίνεται στις 9.00 μ.μ.  η ώρα

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Στα εγκώμια το βράδυ χτες στην εκκλησία είχε πάρα πολύ κόσμο. Θύμιζε αυτό που γίνεται της Παναγίας, τον Δεκαπενταύγουστο. Από την μια είσοδο έμπαιναν ασταμάτητα, κατευθυνόμενοι προς το Επιτάφιο και απ’ την άλλη έβγαιναν γιατί η εκκλησία δεν μας χωρούσε. Ευτυχώς ο καιρός ήταν υπέροχος και έτσι δεν υπήρχε πρόβλημα για όσους έμεναν έξω. Ανάμεσα στους προσκυνητές και πολλοί ξένοι (έλληνες και αλλοδαποί) Πρέπει οι προσφορές των ξενοδοχείων των Βατερών να έπιασαν τόπο. Στους αλλοδαπούς συμπεριλαμβάνονται και τουρίστες απ’ τα Βατερά αλλά και εργαζόμενοι που μένουν οικογενειακά στο χωριό και παρότι δεν είναι χριστιανοί τίμησαν τη γιορτή μας.

Τα εγκώμια στην εκκλησία μας έψαλλαν, όπως κάθε χρόνο, μια ομάδα γυναικών.Και τα έψαλλαν πολύ όμορφα. Ελπιδοφόρο το ότι συμμετέχουν στην ομάδα άτομα όλων των ηλικιών, από παιδιά μέχρι ηλικιωμένες κυρίες. Το μεσημέρι χτες, όπως και το βράδυ της Πέμπτης δίπλα στον Σταυρωμένο και το Επιτάφιο οι γυναίκες μοιρολογούσαν με το καταλόι της Παναγιάς.

Κατά την περιφορά του Επιταφίου την εκδήλωση ομόρφηναν η “μπάντα” των νέων του χωριού, τα παιδιά με τους πυρσούς και τα αγγελάκια.

Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά για το χωριό μας, η οποία για πάρα πολλούς συνεχίστηκε στην πλατεία, στον Πλάτανο. Το κακό είναι ότι το μοναδικό καφενείο του χωριού, τέτοιες μέρες, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τον κόσμο και γι αυτό αρκετοί έφυγαν για Βατερά, Σκάλα και Νυφίδα.

Στη συνέχεια παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες που μας παρεχώρησε ευγενικά ο Κώστας Κωστάκης.

Χαιρετίσματα από το Bέλγιο

 Χρίστελ  &  Φίλιππα

Σας ευχαριστούμε πολύ. Σας περιμένουμε!

Ο Θοδωρής  (Μειμάρης)  ενημερώνει έγκυρα

 Μια  ξένη  κοπελιά  στον  Πλάτανο, κάθεται μόνη  σ’ ένα  τραπέζι και ανοίγει  ένα φάκελο με  χαρτιά. Καλεί κοντά της  όποιον  χωριανό μας  θελήσει  και  του  θέτει ερωτήσεις (γύρω από τη διατροφή του κυρίως) κρατώντας  σημειώσεις…

Πέφτει  πάνω στον Θοδωρή.¨.. δε χρειάζεται  να  ρωτήσει  κι  άλλον.. θα τη φωτίσει καλά ο  Θόδωρος..’’ είπαν όλοι  στον  καφενέ.

-Τι τρώτε συνήθως στο σπίτι?

-Κ’τσια  τσι  φασούλες- φασούλες  τσι  κ΄τσια

-Άλλο?

-Κανέ κρουμμίδ..σκόρδου..καμιά ιλιά

-Ε! δε μπορεί και κάτι άλλο θα τρώτε  έξω από τα όσπρια.

-Ναι, άμα τραβά ο γρίπος  στα Βατερά   τρώμι  τσι  καμιά ατζκανοσμαρίδα! Α! ξέχασα  τσι  κανένα  χαψί απ’ τ’ Σκάλα άμα  πιάσουν  τα  κρυώματα…

-Μπαρμπούνια,  λιθρίνια,  κεφαλόπουλα . .δεν τρώτε ποτέ;

-Ακστά  τάχουμι..

–         Και από κρέας, πως  τα  πάτε?

–         Από κρέας δεν  έχουμι  κανένα παράπουνο. Κάθι  Λαμπρή-κάθι  Κστούγεννα… Κάθι Κστούγεννα-κάθι  Λαμπρή… ποτέ δε μας λειπ..

 Σημ. Το πιο σπινθηροβόλο πνεύμα του χωριού μας κατά την εκτίμηση μου. Το χιούμορ, το είχε στο αίμα του- ήταν ο Στρατής Αναστασέλλης- του χωριού, που αν τον ανακάλυπτε ο Παπανικόλας (Τρίβολος) δεν ξέρω που θα έφτανε…

Έχουμε αναφέρει και από τη σελίδα μας ότι χωρίς καμιά προειδοποίηση κάποιες φορές δεν περνάει το σκουπιδιάρικο και μένουν τα σκουπίδια στους δρόμους, έρμαια της πείνας γατιών και σκυλιών.

Χτες αργά το βράδυ ενημερωθήκαμε απ’ τα μεγάφωνα της Κοινότητας ότι σήμερα λόγω της αργίας δεν θα γίνει αποκομιδή των σκουπιδιών και για τούτο έγινε σύσταση στις νοικοκυρές να μην βγάλουν τα σκουπίδια  στο δρόμο. Ότανσήμερα κατεβαίναμε απ’ την εκκλησία, το σκουπιδιάρικο μάζευε κανονικά τα σκουπίδια! Φυσικά και δεν ήταν κακό και προτιμούμε αυτό χίλιες φορές απ’ το να μένουν τα σκουπίδια στους δρόμους. Απλά είναι δείγμα …συνεννόησης.

Φέτος ο Δήμος αλλά και  οι φορείς δεν φρόντισαν ούτε για τους δρόμους του χωριού ούτε για το νεκροταφείο. Ας είναι καλά όσοι -πολύ λίγοι- δούλεψαν εθελοντικά και όσες νοικοκυρές ασβέστωσαν τα πεζοδρόμια του σπιτιού ή και της γειτονιάς τους.

Τέλη καθαριότητας πάντως πληρώνουμε!

Άγιες μέρες αυτές που διανύουμε παράλληλα με το μέρες αργιών, ξεκούρασης, χαλάρωσης και διασκέδασης. Έτσι χτες βράδυ (περισσότεροι) και σήμερα το πρωί πολλοί ανέβηκαν στην εκκλησία για την περιφορά του Σταυρωμένου και την Αποκαθήλωση αντίστοιχα.

Στο χωριό έχουν έρθει αρκετοί για τις διακοπές του Πάσχα και ιδιαίτερα νέοι. Σήμερα το μεσημέρι  στον Πλάτανο “κυκλοφορούσαν” και τουρίστες -έμοιαζαν για αμερικανοί- και φυσικά θα σχημάτισαν πολύ καλή ιδέα αφού ο Πλάτανος ήταν γεμάτος με καλοντυμένους ανθρώπους!

Τέτοιες μέρες κάποιοι άνθρωποι μας λείπουν ιδιαίτερα γιατί η απουσία τους είναι χτυπητή. Και πάλι αναφέρομαι -για μια ακόμα φορά- στους βοηθούς του ψάλτη, του Χαρίλαου,τον Γιώργο Παπάζογλου (που ξεκουράζεται στην Αθήνα) και τον Απόστολο Στεργίου, που μας παρακολουθεί από ψηλά. Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που στην εκκλησία μας δεν υπήρχε κανένας για να “καλοναρχίσει” το τροπάρι της Κασσιανής την Μ. Τρίτη και το “Σε τον αναβαλλόμενο…” σήμερα το μεσημέρι. Σημάδια κι αυτά μιας φθίνουσας πορείας.

Η βιβλιοθήκη του χωριού μας “Κ.  Τσέλεκα” ευχαριστεί τις:

1. Ρούλα Εφραιμίδου (σύζυγο Νίκου Καφαλούκου) για την προσφορά βιβλίων

2. Γιώτα Παράκοιλα η οποία εκτός απ’ τα δυο δικά της βιβλία-παραμύθια, μας έφερε απ’ τη Θεσσαλονίκη και αρκετά βιβλία για νήπια, που εξασφάλισε από βιβλιοπωλείο της γειτονιάς της.