Κάτω από τον Πλάτανο…

Έβρεξε, αλλά λίγο σε σχέση με τις προβλέψεις. Δέκα μόνο χιλιοστά έρριξε αργά το βράβυ προς το ξημέρωμα.

Φέτος στο Νηπιαγωγείο του χωριού μας ο “κόσμος” πλήθυνε και υπήρξε πρόβλημα έλλειψης τραπεζοκαθισμάτων. Η νέα διευθύντρια, χωριανή μας, Κατερίνα Παπαφιλίππου το συζήτησε με το Σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, ζήτησαν τη βοήθεια ανθρώπων -αιρετών και μη- που είχαν πρόσβαση στον οργανισμό κοινωνικής προστασίας του Δήμου και εξοικονόμησαν έπιπλα από τους παιδικούς σταθμούς.

Η Πρόεδρος του Νομικού προσώπου Αναστασία Αντωνέλλη και το Δ.Σ. δουλεύοντας με ανοιχτά μυαλά ανταποκρίθηκαν μέσα στις δυνατότητες που είχαν στο αίτημα το οποίο ικανοποίησαν άμεσα. Έτσι τα νήπια του χωριού μας δεν υπέστησαν με την πρώτη επαφή τους με το σχολικό χώρο τις συνέπειες της κρίσης.

Θα βρέξει, δε θα βρέξει! Αυτό είναι σήμερα το θέμα στον Πλάτανο. Συννεφιά, νοτιάς και σποραδικά μαυρίλες. Το μεσημέρι ψιχάλισε λίγο και όλοι περιμένουν! Βέβαια αφού ακόμα φυσάει νοτιάς και δεν τον “γύρισε” τον καιρό καλά κάνουν και περιμένουν. Πάντα στο “γύρισμα” του καιρού γίνεται το …καλό!

Ο δάσκαλος Κώστας Τσέλεκας δεν μας έχει αφήσει μονάχα τα βιβλία του αλλά και ένα πολύτιμο αρχείο με επιστολές, έγγραφα, κριτικές, μελέτες και φωτογραφίες. Μέσα στο αρχείο αυτό ανακαλύψαμε δυο τευχίδια ενός ολιγοσέλιδου περιοδικού με τίτλο “ΚΑΛΛΟΝΗ” που εξέδιδε ο Ι. Μισγίρης γραμμένο στον πολύγραφο.

Στα τεύχη αυτά (Ιούνιος 1971 και Μάρτιος-Απρίλιος 1972) υπάρχουν αναφορές στην Μάρω Τσέλεκα-Καραβαλάκη.

Πρόκειται για την κόρη του Δασκάλου που γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1940 όταν αυτός βρισκόταν στο ελληνοιταλικό μέτωπο, στην Αλβανία. Πρόκειται για την κόρη του, που δεν είχε δει και που το παράπονό του -όπως εκφράζεται στο ημερολόγιο του πολέμου, αποσπάσματα του οποίου δημοσιεύτηκαν στα δυο τελευταία τεύχη του “Αντίλαλου”- ήταν ότι δεν μπορούσε να φέρει στα μάτια του νου του την εικόνα της!!! Και παρηγοριόταν “μου αρκεί που έχω (την εικόνα) του Τασούλη” Πρόκειται για την κόρη του, της οποίας τη βάφτιση άφησε από το μέτωπο στα χέρια της αγαπημένης του Ερασμίας καθώς και την επιλογή του ονόματος της. Πρόκειται για την κόρη του που ευτύχησε να σφίξει στην αγκαλιά του όταν ύστερα από πολυήμερες ταλαιπωρίες επέστρεψε μέσω Ψαρών από το μέτωπο. Πρόκειται για την κόρη του που αξιώθηκε να σπουδάσει και να παντρέψει. Πρόκειται για την κόρη του που έχασε τόσο άδικα και απροσδόκητα, χωρίς να χάσει όμως -παρόλη την πίκρα του- την όρεξη για δουλιά και δημιουργία. Ίσως μάλιστα το αντίθετο. Στην πνευματική ενασχόληση να προσπαθούσε να ξεχάσει τον πόνο του.

Τη Μάρω Τσέλεκα λοιπόν τίμησαν οι συγχωριανοί της Καλλονιάτες αφιερώνοντάς την -όπως φαίνεται στα παρακάτω φύλλα- όχι μόνο στίχους αλλά μια ολάκερη ποιητική συλλογή με τίτλο “ΘΡΗΝΟΛΟΓΗ ΦΛΟΓΕΡΑ”

Ας είναι αιώνια η μνήμη και των δύο.

Ασκολσιούμ τσιβιρινέ …(συνέχεια)

 Πριν πάρει το ταξίδι του γυρισμού την επομένη, θυμήθηκε ότι είχε μια παραγγελιά από το γείτονά του, ορθόδοξο παπά: να του αγόραζε ένα καινούργιο ράσο « το ίδιο μπόι έχουμε, του είπε, δοκίμασέ το πάνω σου και άμα σου κάνει αγόρασέ το.»

Έτσι και έκανε, αφού ρωτώντας βρήκε το μαγαζί που πουλούσε τέτοια είδη. Αφού το φόρεσε και του πήγαινε, του ήρθε η ιδέα να μην το βγάλει και να το πάρει σε δέμα αλλά να το βγάλει μια και καλή στο κατάλυμά του. Στη συνέχεια καθώς είδε ότι είχε 2-3 ώρες για ‘σκότωμα’ πήρε στην τύχη ένα δρόμο για να γνωρίσει καλύτερα την πόλη. Πέντε η ώρα το απόγευμα και από το κοντινότερο τζαμί ακούει τον ιμάμη να καλεί τους πιστούς του στην απογευματινή προσευχή.

Ακολουθώντας τα αντανακλαστικά του πιστού μουσουλμάνου, μπήκε στο τζαμί και γονάτισε δίπλα στους ομοθρήσκους του, συμμετέχοντας στην κοινή προσευχή. Μόλις τελείωσε και ανασηκώθηκαν όλοι οι προσευχόμενοι εκείνοι που βρέθηκαν δίπλα του, διαπίστωσαν κατάπληκτοι ότι δεν ήταν δικός τους ( μουσουλμάνος). Πολύ χειρότερο δε ακόμα, ήταν λειτουργός των απίστων, όπως δήλωνε το ράσο. Χύθηκαν αμέσως απάνω του (να του βγάλουν τα μάτια ) για την ύβρη προς το θεό τους. Εκείνος, τότε μόνο συνειδητοποίησε τη μεγάλη γκάφα του, τι να έκανε όμως; Για να διορθώσει τα πράγματα, αφού  χρόνος για εξηγήσεις (χώρια που δεν θα γίνονταν πιστευτές) δεν υπήρχε. Ο Θεός  (ποιος απ΄ όλους δεν ξέρω!)τον φώτισε και άρχισε να φωνάζει με όλη τη δύναμη του « Ο Αλλάχ, ο Αλλάχ με φώτισε καθώς περνούσα μπροστά από το τζαμί. Ο Μωάμεθ εμφανίστηκε μπροστά μου και μου ‘πε να αφήσω το Θεό που υπηρετούσα μέχρι τώρα και να πιστέψω στον αληθινό Θεό και να μπω αμέσως στο τζαμί , να τον προσκυνήσω…»

Όλα άλλαζαν για τους εξαγριωμένους μουσουλμάνους που τον περιτριγύριζαν.(έτοιμοι να τον φάνε)

« Θαύμα! Θαύμα! Άρχισαν να φωνάζουν…Ο Μωάμεθ ο ίδιος κατέβηκε και έπεισε τούτον τον Άπιστο, να προσκυνήσει στον Αλλάχ…»αρχίζοντας να συγχαίρουν τον υποτιθέμενο μέχρι τώρα αλλόθρησκο, στον οποίο ο ίδιος ο Μωάμεθ, είχε μιλήσει!!   Η συνέχεια ήταν, να του βγάλουν τα ράσα, να τον φιλεύουν, να τον επαινούν που ο Θεός επέλεξε να του μιλήσει, να του ζητούν να μείνει φιλοξενούμενος τους και να μιλά  στο τέμενος για το θαύμα που του συνέβη. Η περίπτωσή του έκανε ευρύτερη εντύπωση βέβαια και πλήθος συγκεντρώνονταν για ν’ ακούσουν τον πρώην άπιστο να μιλά για όσα έζησε.

 Συνεχίζεται…

Εγκρίθηκε τελικά η χρηματοδότηση με 345.000 € του έργου της κατασκευής πεζοδρομίου του παραλιακού δρόμου στα Βατερά απ’ την πλευρά των σπιτιών. Το επόμενο βήμα είναι η δημοπράτηση του έργου.

Επίσης εγκρίθηκε ποσό 2.000 € για την βελτίωση του ” Έλους” στον Πολιχνίτο.