Κάτω από τον Πλάτανο…

Μια πολύ αναλυτική και εμπεριστατωμένη παρουσίαση της καθετοποιημένης παραγωγής λαδιού από τον Γιάννη Βερβέρη στον Πολιχνίτο παρουσιάζει ο Νίκος Μαναβής στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ.

Σε μια περιοχή που συνεχώς υποβαθμίζεται, που οι δημόσιες υπηρεσίες κλείνουν και τίποτα το σημαντικό από την κάθε μορφής και βαθμίδας κρατική εξουσία δεν γίνεται, έχει μείνει μονάχα ο ιδιωτικός τομέας να κρατά ζωντανή την ελπίδα ότι δε θα ερημώσουμε! Οι επαγγελματίες του τουρισμού -με τα όποια προβλήματα και λάθη τους- είναι για χρόνια στην πρώτη γραμμή.

Να που τώρα και στον τομέα της παραγωγής η περιοχή μας βγαίνει προς τα έξω με εγκωμιαστικά σχόλια χάρη στην καινούρια σχετικά επιχείρηση του Γιάννη Βερβέρη.

Το σχετικό δημοσίευμα μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Αυτή την περίοδο μάθαμε ότι καθαρίζεται το ποτάμι του Σταυρού το οποίο είχε πάθει τεράστιες καταστροφές απ’ τις πλημμύρες του 2012.

Επίσης βελτιώθηκε η βατότητα του χωματόδρομου Σταυρός – Αμπελικό

Ύστερα από σαράντα  μέρες, περιμένοντας να βγουν τα επίσημα αποτελέσματα από τις αναλύσεις του γενικού Χημείου του κράτους στα δείγματα που πήρε το Λιμενικό αλλά και τις απαραίτητες συνεννοήσεις με το δικηγόρο του (αφού είναι επίσημα κατηγορούμενος) ο Κώστας Καραΐσκος μας έστειλε για δημοσίευση τα αποτελέσματα των αναλύσεων και μια γραπτή απάντηση που παραθέτουμε στη συνέχεια.

Προφορικά μου είπε ότι θέλει δημόσια να ευχαριστήσει το συνάδελφό του επαγγελματία των Βατερών για τη συκοφαντική δυσφήμιση και την ταλαιπωρία στην οποία τον υπέβαλε.

Οι αναλύσεις του Γ.Χ.Κ. είναι οι ακόλουθες:

Η εξέταση της άμμου

Η εξέταση του νερού

Διαβάζουμε στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ με τίτλο:

Ευπρεπισμός παιδικών χαρών
ότι ο Δήμος Λέσβου καθαρίζει και περιποιείται τα πάρκα και τις παιδικές χαρές (κάπου 160 χώρους) Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος ποιότητας ζωής δήλωσε ότι: Δεν είμαστε ακόμα σε θέση να κάνουμε αντικατάσταση του εξοπλισμού όπου υπάρχει αυτήν τη στιγμή πρόβλημα, αλλά σε κάθε περίπτωση καταγράφουμε τα προβλήματα για να επανέλθουμε στη συνέχεια. Η αρχή που κάνουμε, θεωρώ, είναι σημαντική σε κάθε περίπτωση για τους πολίτες και τα μικρά παιδιά…»

Η παιδική χαρά του χωριού μας θα λειτουργήσει ξανά; Είναι αλήθεια αυτό που ακούστηκε ότι στο χώρο αυτόν δεν μπορεί να ξαναλειτουργήσει; Τα παιδιά του χωριού (και οι γονείς τους) δικαιούνται μιας απάντησης.

Οι τιμές του λαδιού που καθόρισε η Ένωση Συνεταιρισμών (και συνήθως ακολουθούν και οι ιδιώτες) είναι οι εξής:

Το Μουσείο του χωριού μας κλείνει στις 31 Δεκεμβρίου! Είναι φανερό πως αυτό προκύπτει απ’ την επιστολή του κ. Θεοδώρου που δημοσιεύσαμε σ’ αυτή τη σελίδα πριν μια βδομάδα περίπου.

Περιμέναμε να δούμε στον τοπικό τύπο κάποια πληροφορία για ενέργειες στις οποίες προβαίνουν οι αιρετοί του τόπου μας για να αποτρέψουν το ενδεχόμενο αυτό. Τίποτα! Περιμέναμε να δούμε τους φορείς της περιοχής μας -με πρώτους τους “Φίλους του Κέντρου Έρευνας, Εκπαίδευσης και Πολιτισμού Βρίσας” – να ενώνουν τις φωνές τους προς κάθε κατεύθυνση μήπως και συγκινηθούν κάποιοι. Τίποτα! Μόνο ο Σύλλογος της Αθήνας μαθαίνουμε ότι προέβει σε κάποια κινητοποίηση. (μακάρι να υπάρχουν και άλλες κινήσεις που ακόμα δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας)

Έχει μείνει ένας μήνας. Μήπως οι τοπικοί, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι της περιοχής μας θα πρέπει έστω και στο παρά πέντε κάτι να κάνουν; Μήπως θα πρέπει να αναζητηθούν και άλλοι φορείς για τη λειτουργία του; Μήπως θα μπορέσει να παίξει κάποιο ρόλο ο εθελοντισμός; Μήπως θα πρέπει να “σπάσουν αυγά”;

Από το ΚΤΕΛ ανακοινώθηκε ότι το απογευματινό δρομολόγιο του λεωφορείου από τη Βρίσα προςΑγιάσο και  Μυτιλήνη θα ξεκινά στις 3.30 αντί για τις 4.30 που ίσχυε μέχρι τώρα.

Έτσι και από την Αγιάσο η αναχώρηση θα γίνεται στις 4.20 αντί τις 5.20

Αντί για στεφάνι στη μνήμη του Αντρέα Καρτέρη ο Γιώργος Γεωργής και η Κατερίνα Γραγουδά πρόσφεραν στη βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 30€.

Η βιβλιοθήκη ευχαριστεί.

Αυτήν την  εποχή μια απ’ τις πιο συνηθισμένες κουβέντες στο καφενείο αφορά τους “πευτσίτες”. Η αλήθεια είναι ότι έχουν βγει αρκετοί και είναι δύσκολο κάποιος να ψάξει και να μη βρει!

Ψάχνοντας για τους “πευτσίτες” συναντάει κάποιος και πάρα πολλά άλλα είδη μανιταριών, μερικά απ’ τα οποία είναι εντυπωσιακά στην εμφάνιση. Πολλά απ’ αυτά τρώγονται αλλά εμείς για σιγουριά δεν τα ακουμπάμε.

Τον πλούτο των μανιταριών στην περιοχή μας φωτογράφισε και παρουσιάζει στην ιστοσελίδα του Λυκείου Πολιχνίτου η καθηγήτρια Πληροφορικής Βάγια Μητσιώρη. Αξίζει τον κόπο κάποιος να περιηγηθεί στις 8 σελίδες της παρουσίασης στη διέυθυνση http://lyk-polichn.les.sch.gr/manitaria1.htm