Το τοπικό συμβούλιο Βρίσας ευχαριστεί τους:
1. Κώστα Κωστάκη για την εθελοντική του ξενάγηση στους σημερινούς επισκέπτες μαθητές του Μουσείου αλλά και τη συμμετοχή του στην προσπάθεια ευπρεπισμού του χώρου.
2. Ταξείδη Μιλτ. Γιώργο για την προσφορά 20 € στον εθελοντικό κουμπαρά
3. Ανώνυμο για την προσφορά 30€ (την αξία ενός ημερομισθίου) για την εργασία απομάκρυνσης των κλαδιών από τα αλμυρίκια
4. Καραΐσκου Ειρήνη για τη διάθεση ποσότητας βενζίνης
Σήμερα στα Βατερά είδαμε:
1. Κάδους για την ανακύκλωση. Επιτέλους. Αρκεί εμείς οι δημότες να τους χρησιμοποιούμε σωστά και η δημοτική αρχή να φροντίζει για την κανονική αποκομιδή του περιεχομένου τους. Θεωρούμε ότι είναι χρήσιμο το τοπικό συμβούλιο να μας ενημερώσει για το τί και πως πρέπει να ρίχνουμε μέσα.
2. Τους κάθετους προς την παραλία δρόμους με κομμένα τα χόρτα και τα κλαδιά στις άκρες τους.
3. Φορτηγά και γερανός του Δήμου να μαζεύουν τα (ατέλειωτα) κλαδιά απ’ το κλάδεμα των αλμυρικιών.
4. Εκατό περίπου μαθητές και καθηγητές από το Γυμνάσιο Πλωμαρίου να γευματίζουν στην ταβέρνα του Προκόπα. Προηγούμενα είχαν επισκεφτεί το Μουσείο του χωριού, το οποίο, αφού καθαρίστηκε και ευπρεπίστηκε η αυλή του, άνοιξε για μια μέρα με πρωτοβουλία του Προέδρου της Κοινότητας για τους συγκεκριμένους επισκέπτες τους οποίους ξενάγησε ο Κώστας Κωστάκης.
5. Το συνεργείο που δουλεύει στην πλακόστρωση των πεζοδρομίων να δίνει προτεραιότητα στα κομμάτια μπροστά στις κεντρικές καφετέρειες, ώστε να μην δημιουργηθούν προβλήματα όταν ανοίξουν κανονικά.
6. Τον “Μύλο” να είναι το πρώτο κατάστημα που ετοιμάστηκε και στολίστηκε για την Πρωτομαγιά. Πιστεύουμε ότι και άλλα καταστήματα των Βατερών θα βγάλουν τραπεζάκια έξω αυτές τις μέρες.
7. Την παραλία να είναι γεμάτη σκουπίδια και κλαδιά, όπως ποτέ δεν ήταν τέτοια μέρα τα τελευταία χρόνια. Αναγνωρίζουμε ότι οι δουλειές που έγιναν από το τοπικό συμβούλιο έπεσαν μαζεμένες και έγιναν πάρα πολλές (όσες δεν έγιναν ποτέ τα τελευταία χρόνια)
Από σήμερα η βρύση του Χλωρά, στην Αχλαδερή, βρίσκεται ξανά στη θέση της, όπως σχεδόν την είχαν οι πρώτοι κατασκευαστές της. Στις φωτογραφίες που ακολουθούν φαίνονται οι τρεις φάσεις της ζωής της.
Όπως φαίνονταν τα τελευταία χρόνια πριν την καταστροφή της
Όπως την κατάντησαν κάποιοι …νοικοκυραίοι!
Όπως είναι σήμερα
Ο τεχνίτης Γιάννης Εμ. Καλατζής βάζει τις “τελευταίες πινελιές” στο έργο του.
Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Νίκο Κόντο με 300€ ενώ κάποιες από τις πέτρες που χρειάστηκαν πρόσφερε ο Γιώργος Βερβέρης.
Συνεχίζονται οι αφίξεις προσφύγων-μεταναστών και από την περιοχή μας. Πριν 3-4 μέρες έμαθα ότι μια ομάδα είχε αποβιβαστεί προς τη Βαθρακιά και τους είδα με αυτοκίνητο του Λιμενικού στο δρόμο της Αχλαδερής προς Καλλονή.
Σήμερα το πρωί μια άλλη ομάδα (40 περίπου ατόμων) προχωρούσε έξω από το χωριό πεζή προς τος Πολιχνίτο. Αυτόπτης μάρτυς τους είχε δει μια ώρα περίπου πιο μπροστά προς το Αλωνίτσι, ένδειξη ότι κάπου στο ίδιο μέρος με αυτό της προηγούμενης ομάδας αποβιβάστηκαν.
Εντύπωση προκαλεί ότι σήμερα η νοτιά ήταν αρκετά δυνατή και το δυτικό τμήμα των παραλίων μας είναι βραχώδες, που σημαίνει ότι οι διακινητές ήξεραν καλά τη μορφολογία της ακτής για να τους οδηγήσουν σε εύκολο για αποβίβαση σημείο.
Η Μαρία Γ. Ταξείδη και ο σύζυγός της Γιώργος Νικολάου πρόσφεραν στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 20€ στη μνήμη της Ειρήνης .
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.
Στη μνήμη της γειτόνισσάς τους Στέλλας Νικέλλη, η Μαρία Γ. Ταξείδη και ο σύζυγός της Γιώργος Νικολάου πρόσφεραν στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας το ποσό των 30€.
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί.
Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση των εγγράφων από το αρχείο του Π. Γιαννάκα παραθέτουμε το παρακάτω -λίγο ασύντακτο- αλλά επίσημο έγγραφο (με …πούλια) του 1894 με το οποίο φαίνεται ότι ο υπογράφων πήρε ένα οικιακό έπιπλο από το πατρικό σπίτι σε αντιστάθμισμα των κληρονομικών φορολογικών υποχρεώσεων των προηγούμενων χρόνων.
Όπως προκύπτει απ’ τ0 παρακάτ0 έγγραφ0 (αρχείο Πάνου Γιαννάκα) στις αρχές του 20 ου αιώνα γίνονταν και στην περιοχή μας πληρωμές σε “λόιζ”.
Βρήκαμε ότι το “λόιζ” ήταν νόμισμα των Αζορών ισοδύναμο με το πορτογαλικό ρεαλ (πληθυντικός ρέις) . Από το παραπάνω έγγραφο γίνεται φανερό ότι ένα “λόιζ” ισοδυναμούσε με 94 γρόσια και 20 παράδες. Πληρωμές σε συνάλλαγμα κάθε είδους και προέλευσης!
Με βάση έγγραφα από το αρχείο του Πάνου Γιαννάκα διαπιστώνουμε την ύπαρξη των παρακάτω υπηρεσιών στον Πολιχνίτο, πριν ένα αιώνα.
Στα 1914, όταν το νησί μας βρισκόταν υπό την στρατιωτική Διοίκηση νήσων Αιγαίου, υπήρχε στον Πολιχνίτο Ειρηνοδικείο
Στο Ειρηνοδικείο αυτό υπηρετούσε και δικαστικός κλητήρας
Επίσης το 1919 υπήρχε η δυνατότητα αποστολής ταχυδρομικών επιταγών
Αποστολή συστημένης επιστολής (το 1915)
και αποστολή δεμάτων το 1918 (Δηλαδή στην ουσία πλήρης λειτουργία Ταχυδρομείου)
Κοντότα στα νεότερα χρόνια ήταν η συμφωνία ανάμεσα σε έναν ειδικό επαγγελματία, συνήθως γιατρό, και στους κατοίκους ενός χωριού, κατά την οποία ο επαγγελματίας με εφάπαξ αμοιβή αναλάμβανε να παρέχει υπηρεσίες για ορισμένο χρονικό διάστημα, συνήθως για ένα χρόνο. Για παράδειγμα, σε έγγραφο των δημογερόντων μιας πόλης το 1800 διαβάζουμε: Δια του παρόντος συμφωνητικού γράμματος γίνεται δήλον, ότι οι κάτωθεν γεγραμμένοι ευγενέστατοι άρχοντες της πολιτείας συνεφώνησαν μετά του εξοχωτάτου σιορ δοτόρου κυρίου …….., δια να έχη την επιστασίαν της πολιτείας ταύτης, και να κουράρη τους τυχόντας ασθενείς, όστις υπεσχέθη να είναι πρόθυμος, και με όλην την σπουδήν να καταγίνεται δια κάθε ασθενή οπού ήθελεν ακολουθήση εις την αυτήν πολιτείαν, να τον βιζιτάρη και να προθυμοποιήται δια την υγείαν του. οι δε ευγενέστατοι άρχοντες υπόσχονται να δίδωσι κοντότα τη αυτού εξοχότητι δια τας βίζιτάς του γρόσια χίλια τον καθέκαστον χρόνον, και εν κονάκι να κάθηται. όσα δε ιατρικά ήθελε δώση εκάστου ασθενούς θέλη πληρώνηται την τιμήν αυτών παρά του ιδίου…
Η κοντότα έφτασε και στον εικοστό αιώνα.
Κοντότα με γιατρό μπορούσε να συναφθεί και από μια οικογένεια. Ο Κώστας Μάκιστος, στο διήγημα «Ο γάμος της Καρουλιάς», από την συλλογή «Ο Τάραχος» γράφει: «Πλέρωνε και τον γιατρό, το Θεόφραστο «κοντότο» με τη χρονιά ο Παπαλουκάς, να βλέπει τα παιδιά, προτού, -μη γένοιτο- πάθουν από κακιά αρρώστια». Αλλά και ο Μακρυγιάννης γράφει στα Οράματα ότι είχε γιατρό, τον Αλέξανδρο, στο σπίτι με κοντότα.
Με κοντότα είχαν ιατρικές υπηρεσίες και στον Πολιχνίτο όπως αποδεικνύεται από τις παρακάτω αποδείξεις. (Αρχείο Πάνου Γιαννάκα)
