Τουρνουά σκακιού 2015-2016 από τη Βιβλιοθήκη

Τουρνουά σκακιού 2015-16

sima_vivl_smallΗ Βιβλιοθήκη Βρίσας «Κ. Τσέλεκα -Α. Νικέλλη» διοργανώνει και φέτος τουρνουά σκακιού. Οι αγώνες θα διεξαχθούν σε δυο ηλικιακές κατηγορίες:
Α. Μαθητές Δημοτικού Σχολείου (ηλικίας μέχρι 12 ετών) Β. Μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου. (ηλικίας από 13-18 ετών)
Στους αγώνες καλούνται να λάβουν μέρος παιδιά από όλη την περιοχή μας. Στην κατηγορία των μαθητών του Δημοτικού σχολείου οι αγώνες θα διεξαχθούν σε δυο ομίλους, έναν στη Βρίσα και έναν στον Πολιχνίτο. Στον Πολιχνίτο οι αγώνες θα διεξαχθούν σε συνεργασία με το Δημοτικό σχολείο Πολιχνίτου. Οι δυο πρώτοι από τον όμιλο Πολιχνίτου με τους αντίστοιχους δυο από το όμιλο της Βρίσας θα δώσουν την τελική τετράδα η οποία θα αγωνιστεί στο χώρο της Βιβλιοθήκης στη Βρίσα.

Αναλυτικά οι όροι διεξαγωγής του τουρνουά

.
Δηλώσεις συμμετοχής θα γίνονται στη Βρίσα στη Βιβλιοθήκη. Στον Πολιχνίτο για τη κατηγορία του Δημοτικού σχολείου οι δηλώσεις θα γίνονται στο Διευθυντή του σχολείου κ. Καλαθά και των μαθητών Γυμνασίου-Λυκείου στην κα Μητσιώρη.(Σε περίπτωση που υπάρξουν αρκετές δηλώσεις από μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου στον Πολιχνίτο οι οποίοι δεν θα έχουν τη δυνατότητα να μετακινούνται στη Βρίσα θα εξεταστεί το ενδεχόμενο δημιουργίας ξεχωριστού ομίλου στον Πολιχνίτο). Οι δηλώσεις θα γίνονται δεκτές μέχρι 30Νοεμβρίου και οι αγώνες θα διεξαχθούν μετά τις 10 Ιανουαρίου 2015. Μέχρι τότε θα διεξάγονται μαθήματα σκακιού και αγώνες προπόνησης.
Οι αγώνες σε κάθε όμιλο θα διεξάγονται με το σύστημα νοκ άουτ με δυο νίκες ανάμεσα στα ζευγάρια που θα προκύψουν με κλήρωση. Έτσι με διαδοχικές κληρώσεις και αγώνες θα προκύψουν ο νικητής του ομίλου και ο φιναλίστ που θα μετάσχουν στην τελική τετράδα.
Οι αγώνες της τελικής τετράδας θα διεξαχθούν στο χώρο της Βιβλιοθήκης Βρίσας με το σύστημα «πουλ» δηλαδή όλοι θα δώσουν αγώνες μεταξύ τους και θα βαθμολογούνται με 1 βαθμό για κάθε νίκη και μισό βαθμό για την ισοπαλία. Με βάση την τελική βαθμολογία θα γίνει η κατάταξη και θα προκύψει η σειρά των νικητών. Σε περίπτωση ισοβαθμίας αυτή θα λύνεται με αγώνες νοκ-άουτ (ένας αγώνας) Οι αγώνες της τετράδας θα γίνονται με χρήση χρονομέτρου. Ο χρόνος για κάθε μια κίνηση και ο συνολικός χρόνος κάθε αγώνα θα οριστούν πριν αρχίσουν οι αγώνες.
Οι δυο πρώτοι νικητές της κατηγορίας του Δημοτικού σχολείου θα συμμετάσχουν και στους αγώνες της κατηγορίας του Γυμνασίου –Λυκείου.

Στους ενήλικες θα δοθεί –αν υπάρξει ενδιαφέρον- η δυνατότητα διεξαγωγής ενός κύκλου αγώνων με μοναδικό έπαθλο τιμητικά διπλώματα

Έπαθλα

Τα έπαθλα φέτος θα δοθούν με διαφορετικό τρόπο. Στον νικητή κάθε ομίλου στην κατηγορία του δημοτικού σχολείου καθώς και στον όμιλο Γυμνασίου-Λυκείου θα δοθεί από ένα tablet. Ενώ στους φιναλίστ θα δοθούν βιβλία και γραφική ύλη. Επιπλέον θα δοθεί από ένα tablet (μικρότερης αξίας) με κλήρωση ανάμεσα σε όσους έχουν σημειώσει μια τουλάχιστον νίκη στους αγώνες (δηλαδή έχουν περάσει στη δεύτερη τουλάχιστον φάση) ανεξάρτητα από κατηγορία, ξεχωριστά σε όσους διαγωνίστηκαν στη Βρίσα και ξεχωριστά για τον Πολιχνίτο.
Στους τελικούς νικητές της τετράδας θα απονεμηθούν μόνο τιμητικά μετάλλια (χρυσό, ασημένιο και χάλκινο). Όλα τα έπαθλα θα συνοδεύονται από έντυπο δίπλωμα νίκης και σε όλους όσους συμμετάσχουν θα δοθεί αναμνηστικό ενθύμιο συμμετοχής.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε

Εξασφαλίστηκαν τα χρήματα για την επισκευή

Μέχρι τις 10 σήμερα το πρωί είχε συγκεντρωθεί το ποσό που χρειάζεται για την κατασκευή της πόρτας στην τουαλέτα του Μουσείου ενώ εξασφαλίστηκαν και τα απαιτούμενα υλικά για το βάψιμό της. Αναλυτικά για τις προσφορές μετά την τοποθέτηση της.

Ιδιαίτερη αναφορά όμως σήμερα θα κάνουμε στον Βέλγο Rene φίλο του χωριού μας ο οποίος για μια ακόμα φορά έρχεται να μας βοηθήσει προσφέροντας 50€. Τον ευχαριστούμε.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε

Να βοηθήσουμε το Μουσείο του χωριού μας

Έχουμε βιώσει πάμπολλες απογοητεύσεις από την υπόθεση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του χωριού μας. Θα αναπτυχθεί, θα έρθουν φοιτητές, θα έρθουν επιστήμονες, θα γίνει Κέντρο Έρευνας Εκπαίδευσης και Πολιτισμού. Όχι δεν γίνεται. Ναι θα γίνει. Όχι δεν γίνεται.  Δεν έχει γίνει. Ύστερα πέσαμε σε πιο χαμηλό επίπεδο. Θα κλείσει. Δεν θα κλείσει. Έκλεισε. Θα ανοίξει . Δε θα ανοίξει. Άνοιξε.

Στο μεταξύ το κτίριο έχει εγκαταλειφθεί στη φθορά του χρόνου και στην αδιαφορία ή στην αδυναμία των υπευθύνων. Πριν από 2-3 χρόνια αποκαταστάθηκε η αποχέτευση του κτιρίου χάρη στην εθελοντική προσφορά χρημάτων και εργασίας. Στο μεταξύ έχουν δημιουργηθεί μεγάλα προβλήματα στα ξύλινα κουφώματα του κτιρίου. Σε όλα σχεδόν τα εξωτερικά κουφώματα. Υπάρχουν όμως προβλήματα που εγκυμονούν κινδύνους στη συνέχιση της λειτουργίας του. Εδώ και καιρό έχει παντελώς αχρηστευθεί η πόρτα της τουαλέτας και άρα η λειτουργία της.

Κάποιοι χωριανοί μας πρότειναν να κάνουμε μια προσπάθεια να συγκεντρώσουμε το απαιτούμενο ποσό για να φτιάξουμε την πόρτα. Το ποσό που χρειάζεται είναι 200 € για την κατασκευή της και όσα επιπλέον χρειαστούν για τα υλικά του βαψίματός της.

Καλούμε όποιον θέλει να βοηθήσει να εκφράσει την πρόθεσή του με ένα email στο vatera-gr@hotmail.com αναφέροντας το ποσό που προτίθεται να δώσει και όταν συγκεντρωθεί (ονομαστκά) το ποσό θα τον ενημερώσουμε που θα δώσει τα χρήματα. Ήδη έχουν προσφερθεί 70€.

Εννοείται ότι μέσα απ’ τη σελίδα μας θα γίνει πλήρης απόδοση λογαριασμού. Όποιος θέλει μπορεί να έρθει σε συνεννόηση και με τον Πρόεδρο του χωριού.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε

Δεν υπάρχει προοπτική για το σχολείο των Βασιλικών

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται παρακάτω στην απάντηση (σε άρθρο του Δημοκράτη που είχαμε  αναδημοσιεύσει) που  δίνει η αντιδήμαρχος Αναστασία Αντωνέλλη (με καταγωγή απ’ τα Βασιλικά)  για το θέμα του κτιρίου του Δημοτικού Σχολείου Βασιλικών, είναι αδύνατο να συντηρηθεί το κτίριο τουλάχιστον με την οικονομική συγκυρία της εποχής μας.

Κατά τη γνώμη μας η απάντηση της κας Αντωνέλλη είναι ένα δείγμα ρεαλιστικής αντιμετώπισης των πραγμάτων με βάση τη διάκριση του “ευκταίου από το εφικτό”.

Η απάντηση (την οποία αναδημοσιεύουμε ) έχει ως εξής:

Σχετικά με το χθεσινό δημοσίευμα σας που αφορά το Δημοτικό Σχολείο Βασιλικών και προς αποκατάσταση της αλήθειας,  την οποία βεβαίως γνωρίζει ο Πρόεδρος του χωριού κ. Γαβαλάς, αλλά που περιέργως πώς ξέχασε να αναφέρει: Επί προηγούμενης Δημοτικής Αρχής του Δημήτρη Βουνάτσου και λόγω του ότι τα Βασιλικά είναι το χωριό στο οποίο γεννήθηκα, προσπάθησα και προσπαθήσαμε ως Δημοτική Αρχή, να βρούμε λύση στο εν λόγω χρόνιο πρόβλημα του σχολείου μας. (Ακολουθεί στο τέλος του κειμένο η  τότε δημοσίευση στον Τοπικό Τύπο).

Και φυσικά όντας παρόν και ο κ. Γαβαλάς, και τότε Πρόεδρος του χωριού μου, άκουσε τον κ. Μπαϊραμίδη, ο οποίος δυστυχώς μας ενημέρωσε ότι το Δημοτικό Σχολείο Βασιλικών, το οποίο πράγματι αποτελεί κόσμημα αρχιτεκτονικής……περπατάει, όπως χαρακτηριστικά είπε! Με απλά λόγια όπως μας εξήγησε, βλέποντας και την γεωλογική μελέτη, την οποία του παρέδωσα, το έδαφος στο εν λόγω σημείο είναι σαθρό και μετακινείται. Μας είπε επίσης ότι εάν μπορούσε κάτι να γίνει θα ήταν πολυδάπανο, αφού θα έπρεπε να “στεγανοποιηθεί” ως πισίνα, όλος ο γύρω χώρος του εν λόγω οικοπέδου. Αν δεν θέλουμε λοιπόν να χαϊδεύουμε αυτιά, θα πρέπει να πούμε ότι, το Δημοτικό Σχολείο Βασιλικών, προκειμένου να σωθεί χρειάζεται απο μόνο του μισό … ΕΣΠΑ. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, η οποία βεβαιως δεν μου αρέσει, μιας και έχω μνήμες απο το Σχολείο αυτό στο οποίο φοίτησα ως μαθήτρια. Χαίρομαι βεβαίως για το ενδιαφέρον του Προέδρου του χωριού μας, πολύ περισσότερο δε επειδή ο ίδιος δεν κατάγεται και δεν μεγάλωσε στο χωριό μας, αλλά  στον Σκόπελλο της Γέρας. Όμως θέλω να πω και μάλιστα δημόσια, ότι εάν μπορούσε κάτι να γίνει με το Σχολείο μας θα είχα τρέξει σε Θεούς και δαίμονες, όπως όλοι γνωρίζουν, προκειμένου αυτό να γίνει. Όμως έμαθα να ακούω τους ειδικούς- τεχνοκράτες και ας έχω πάμπολλους συναισθηματικούς λόγους που θα μπορούσαν να με οδηγήσουν σε “υστερική”  κώφωση.

Μετά απ’ όλα αυτά αντιλαμβάνεται φαντάζομαι ο καθένας ότι, πενήντα και όχι ένα Τεχνικά Προγράμματα του Δήμου δεν φτάνουν για το Σχολειό μας!   Σε ότι αφορά τώρα την άποψη ότι θα μπορούσαν να γίνουν μικροεπεμβάσεις: η πραγματικότητα λέει, ότι όποτε αυτές έγιναν ή πλήγωσαν περισσότερο το κτήριο ή έγιναν για να πουν κάποιοι ότι κάτι έκαναν, δηλαδή επί της ουσίας “πασαλίματα’, για λαϊκή κατανάλωση. Και ξέρω πολύ καλά τι λέγω, διαθέτω δε και στοιχεία περί τούτων.

Τι θα μπορούσε να γίνει; Μιας και αποτελεί Μνημείο Νεώτερης Κληρονομιάς η μόνη λύση είναι η ανάληψη πρωτοβουλίας απο το αρμόδιο Υπουργείο Πολιτισμού. Κάτι το οποίο βεβαίως και αιτήθηκα απο τότε στην  Δημοτική Αρχή του Δημήτρη Βουνάτσου, της οποίας ήμουν Αντιδήμαρχος και απ’ όσο γνωρίζω, εγγράφως το είχε αιτηθεί ο ίδος ο τότε Δήμαρχος στο εν λόγω Υπουργείο. Όλα τα άλλα είναι απλά…για λαϊκή κατανάλωση.

Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία

Αναστασία Αντωνέλλη

 

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε

Ο δρόμος προς την Αχλαδερή

Φέτος το καλοκαίρι η Περιφέρεια Β. Αιγαίου έστρωσε αρκετά μέτρα του επαρχιακού δικτύου του νησιού μας στα οποία υπήρχαν προβλήματα με καινούριο ασφαλτοτάπητα. Το έχουμε δει και στην ευρύτερη περιοχή μας σε πολλά σημεία.

Ο δρόμος από την Αχλαδερή προς την Καλλονή έχει 4-5 λακούβες αρκετά μεγάλες και βαθιές που λίγο αν δεν προσέξεις μπορεί να πάθεις σημαντική ζημιά.

Να υποθέσουμε ότι δεν το γνώριζαν στην Περιφέρεια. Ένας αιρετός απ’ την περιοχή μας δεν μπορεί να ενημερώσει την Περιφέρεια να στείλουν 5 σάκκους άσφαλτο για να τις κλείσουν;

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε

Για το δημοτικό σχολείο Βασιλικών

Ένα άρθρο της Μαρίας Χατζηγεωργίου στον Δημοκράτη

Το σχολείο της θλίψης στη Λέσβο… Μια ιστορία χάνεται

Οι κάτοικοι επιθυμούν διακαώς και προσπαθούν για την ένταξη του έργου συντήρησης και αποκατάστασης του νεοκλασικού αυτού κτιρίου που ανεγέρθη επί εποχής Γεωργίου Παπανδρέου σε Ευρωπαϊκό πρόγραμμα, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως μουσείο δημοτικής εκπαίδευσης.

 
Η τελευταία φορά που μέσα στις αίθουσες και στην αυλή του ακούστηκαν φωνές και γέλια παιδιών, ήταν το 2001. Από τότε μέχρι σήμερα παραμένει βουβό, έρημο και θλιμμένο. Η εγκατάλειψη και η φθορά, έχουν κάνει την παρουσία τους αισθητή και παρά τις κατά καιρούς διαβεβαιώσεις από διάφορους υπεύθυνους ότι θα επισκευαστεί και θα δοθεί και πάλι σε χρήση προς όφελος της τοπικής κοινωνίας, δεν έχει γίνει τίποτα εδώ και 14 περίπου χρόνια.
Ο λόγος για το Δημοτικό Σχολείο της Τοπικής Κοινότητας Βασιλικών, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 1935 και εγκαινιάσθηκε το 1936, επί Υπουργείας Γεωργίου Παπανδρέου.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό κτίριο, η αρχιτεκτονική του οποίου θυμίζει νεοκλασικό αρχοντικό της εποχής και δένει απόλυτα με την αρμονία του τοπίου της Κοινότητας Βασιλικών. Είναι ευάερο και ευήλιο και η απόστασή του από το κέντρο του χωριού είναι περίπου 400 μέτρα. Διαθέτει 4 μεγάλες αίθουσες και δύο γραφεία διδασκάλων.
Το σχολείο υπέστη αρκετές ζημιές από σεισμούς και για μικρά χρονικά διαστήματα, πριν κλείσει οριστικά τις πόρτες του λόγω έλλειψης μαθητών.
Η διάσωση και επισκευή του κτιρίου, αποτέλεσε πολλές φορές αντικείμενο συζήτησης των δημοτικών και τοπικών αρχών, τόσο του τέως δήμου Πολιχνίτου, όσο και του νυν δήμου Λέσβου. Μάλιστα, υπήρχε η πρόθεση να ενταχθεί σε κάποιο ευρωπαϊκό πρόγραμμα και να μετατραπεί σε μουσείο δημοτικής εκπαίδευσης.
Αναφερόμενος στο θέμα, ο επί 16 χρόνια πρόεδρος της κοινότητας Βασιλικών Κοσμάς Γαβαλάς, τόνισε μεταξύ άλλων, ότι όλα αυτά τα χρόνια, η διάσωση του κτιρίου αυτού αποτελεί πάγιο αίτημα της περιοχής και των κατοίκων, χωρίς, ωστόσο, να υπάρχει η ανάλογη ανταπόκριση.
«Κάθε χρόνο, στέλνω στην εκάστοτε δημοτική αρχή, τις προτάσεις του χωριού μας για το τεχνικό πρόγραμμα. Κάθε φορά η επισκευή του σχολείου είναι είτε το πρώτο έργο σε προτεραιότητα, είτε το δεύτερο. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει το παραμικρό, αν και κατά καιρούς έχουν έρθει πάρα πολλοί υπεύθυνοι, αντιδήμαρχοι και  άλλα στελέχη δημοτικών αρχών, για να δουν το σχολείο.
Η τελευταία προσπάθεια, ξεκίνησε από την παρούσα δημοτική αρχή, η οποία είχε στείλει μηχανικούς για να δουν σε ποια κατάσταση βρίσκεται και φυσικά διαπίστωσαν ότι πρέπει να γίνουν άμεσα εργασίες συντήρησης.
Η καλύτερη λύση, θα ήταν να ενταχθεί σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα, στο νέο ΕΣΠΑ και να γίνουν ολοκληρωμένες εργασίες συντήρησης. Η πρόταση που είχαμε κάνει και νομίζω ότι και η παρούσα δημοτική αρχή την υιοθετεί, είναι να μετατραπεί το σχολείο μας σε ένα μουσείο δημοτικής εκπαίδευσης. Σ’ αυτό θα εκτίθενται σχολικά αντικείμενα μιας άλλης εποχής, όπως παλιά θρανία, παλιοί πίνακες, παλιές έδρες, παλιά σχολικά βιβλία κ.α. Νομίζω ότι θα είναι ένας χώρος με πλούσιο ιστορικό υλικό, πολύτιμο για τους νεώτερους μαθητές.
Θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρξει ανταπόκριση, διότι δεν έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας. Ήδη το κτίριο έχει υποστεί σοβαρές φθορές και μέρα με τη μέρα καταστρέφεται. Αν δεν ληφθούν σύντομα πρωτοβουλίες, δεν μπορώ να εγγυηθώ για το μέλλον του.
Κατά καιρούς, οι εκάστοτε δημοτικές αρχές έχουν κάνει μελέτες για την επισκευή του, που παραμένουν στο συρτάρι μέχρι σήμερα. Θα μπορούσε κάποια από αυτές με την ανάλογη επικαιροποίηση να χρησιμοποιηθεί, ώστε το έργο να μπει σε πρόγραμμα».
Όπως αναφέρει ο Κ. Γαβαλάς, η κοινότητα από μόνη της, δεν έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στην επιφανειακή έστω, συντήρηση του κτιρίου, αφού η ίδια δεν διαθέτει πόρους και ακόμη και τα λίγα χρήματα της πάγιας προκαταβολής που παίρνει, διατίθενται για πολύ συγκεκριμένες ενέργειες και δεν δικαιολογούνται άλλες παρεμβάσεις.
«Την πάγια προκαταβολή την έχω πάρει δύο φορές μόνο και δεν πρόκειται να το ξανακάνω. Την τελευταία φορά επιχείρησα με τα λεφτά αυτά να κάνω κάποιες εργασίες στο νεκροταφείο της περιοχής, όπου είχαν γίνει ζημιές από θεομηνία. Δυστυχώς, όμως, όταν πήγα να καταθέσω τα δικαιολογητικά, μου είπαν ότι η ενέργεια αυτή δεν είναι επιλέξιμη. Επέστρεψα τα χρήματα όπως ήταν και δεν ξανασχολήθηκα, γιατί δεν αξίζει τον κόπο. Είναι κατανοητό λοιπόν, πως όσο και να επιθυμούμε ως κοινότητα να κάνουμε παρεμβάσεις στο σχολείο, κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν».
Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε

Συμμετοχή στην ποιητική πρόσκληση

Από την Τέσση Χατζόγλου

1. Άλλαξα και ζω

Τα βήματα μου πια δεν τα μετρώ
Στο τεντωμένο μου σχοινί τα χέρια ανοίγω
Το αν μ αγαπάνε πια δεν το ζυγίζω
Φτάνει ακόμα να μπορώ να αγαπώ

Απ την παρέλαση τα βήματα μου παίρνω
Τα εμβατήρια τους δεν με αφοράν
Ζέστη και κρύο αναγνωρίζει η καρδιά
Μες στο κασκόλ μου τραμπαλίζομαι και φεύγω

Άλλαξα και ζω
Μακριά απ’ αριθμούς Ψυχρούς λογαριασμούς
Πετώ και ανασαίνω
Γελάω κι αγαπώ Παίζω και λαχταρώ
μονάχα δίχως έρωτα πεθαίνω

Τα βήματα μου πια δεν τα μετρώ
Όσα περάσανε μου φέρνουν μόνο πλήξη
Ζωής μαθήματα σε σύννεφα από θλίψη
Δεν ειν ζωή αν την τσουλάς με το στανιό

Άλλαξα και ζω
Μακριά απ’ αριθμούς Ψυχρούς λογαριασμούς
Πετώ και ανασαίνω
Γελάω κι αγαπώ Παίζω και λαχταρώ
στο λέω
μονάχα δίχως έρωτα πεθαίνω.

2. Μια παράφυση συνταγή

Ποιος είμ’ εγώ ρωτώ
και την ταυτότητα κοιτώ.
Δεν είμ’ εγώ, δεν μ αναγνωρίζω.
Βουρτσίζω τα ξανθά μαλλιά
και κατεβαίνω τα σκαλιά.
Στο παρασκήνιο ανθίζω.

Τραγούδι θλιμμένο
για τη ζωή που περιμένω
κι όμως δε λέει να φανεί.
Εγχώριο, μα ξένο,
Φρούτο με λες μεταλλαγμένο.
μια παρα.. φύση συνταγή.

Ποιος είμ εγώ, ρωτώ
και τον καθρέφτη μου κοιτώ.
Κι αυτός απάντηση δεν έχει.
Φοράω κόκκινο κραγιόν
βάζω το μαύρο μου καλσόν.
Σε ποιον κορσέ η υπάρξή μου να χωρέσει..

Τραγούδι θλιμμένο
για τη ζωή που περιμένω
κι όμως δε λέει να φανεί
Εγχώριο, μα ξένο,
Φρούτο με λες μεταλλαγμένο.
μια παρα φύση συνταγή

Ποιος είμ’ εγώ ρωτώ
γουστάρω και με αγαπώ.
μ’ άρβυλο ροζ και παραλλαγής φουστάνια.
Της φύσης μου οι νάρθηκες
είναι αυτόπτες μάρτυρες
Πώς έφτυσα (σιγά σιγά) της μάνας μου το γάλα.

 

3. Σχισμένο καρό

Σε μια τράπουλα φθαρμένη απ’ τον καιρό
την τύχη παίζεις στο σχισμένο της καρό
κι αυτή κουράστηκε, τα βρίσκει όλα μπαστούνια.
Παντού ρηγάδες γύρω να συνωμοτούν
σαν τους ραγιάδες στο ποτήρι θα σε πιούν
τ όνειρά σου γευονται με ασημιά πιρούνια

Στημένες τράπουλες, πιο πέρα ερπετά
πως καταφέρνουν κι ανεβαίνουν τα σκαλιά
έχουνε γλώσσα πιο μακριά κι από τα πόδια
Του Δον Κιχώτη έχουν ασπρίσει τα μαλλιά
τη Δουλτσινέα έχει ακόμα στην καρδιά
στον καναπέ του έχει αράξει εδώ και χρόνια.

κι εσύ μου λες Έτσι είν φίλε η ζωή
γι άλλους παράδεισος και γι άλλους φυλακή
μα δε μπορεί κάποια στιγμή θα μου γυρίσει..

Μια ντάμα μαυρομάλλα σου γελά
ξεχνάς για λίγο το παιχνίδι και ζητάς
να ξαποστάσεις στο σταρένιο το κορμί της
Κι εκεί που νιώθεις την αγάπη ν ακουμπάς
και το παιχνίδι προς τα σένα πως γυρνάει
βρίσκεις σκουλήκια στο παθιάρικο φιλί της

κι εσύ μου λες Μα έτσι ειν φίλε η ζωή
μία παρτιδα που δε ξερεις που θα βγει
Μα δε μπορεί κάποια στιγμή θα μου γυρίσει..

Μια τράπουλα στα χέρια παλιακή
παιχνίδι που δεν μοιάζει με ξερή
ετοιμάζεσαι πάλι για να παίξεις
Αλλάζει χέρια και τραπέζια τακτικά
μυρίζει μπλόφα όταν παίζεις τον παπά
πάσο δεν κάνεις στα λαμόγια κ’ όσο αντέξεις.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε

Η επίσκεψη του Δημάρχου

Χτες επισκέφθηκε το χωριό μας ο Δήμαρχος Λέσβου Σπύρος Γαληνός συνοδευόμενος από τον Αντιδήμαρχο έργων  Στρατή Τζιμή και τον υπεύθυνο μηχανικό για τα πεζοδρόμια των Βατερών.

Συναντήθηκαν με τον πρόεδρο Στρατή Παράκοιλα και μετά τον καφέ στον Πλάτανο όπου συζήτησαν με τους θαμώνες των καφενείων επισκέφθηκαν τους αγροτικούς δρόμους που συνεχίζουν να βελτιώνονται από τα δυο γκρέιντερ.( Εκεί συνάντησαν και το μέλος του συμβουλίου Απόστολο Αποστολή ο οποίος όλες τις μέρες επιστατούσε, καθοδηγούσε και βοηθούσε στην όλη προσπάθεια.) Μάλιστα έδωσαν παράταση ακόμα τρεις μέρες να παραμείνουν στην περιοχή μας (μέχρι την Παρασκευή) για να ολοκληρώσουν το έργο τους. Να σημειωθεί ότι τα δυο γκρέιντερ θα συμπληρώσουν στο χωριό 11 μέρες το καθένα και αν ληφθεί υπόψιν ότι κάποιες μέρες δούλεψε και ο φορτωτής και όλες τις μέρες κουβαλούσαν μπάζα πότε δυο και πότε τρία φορτηγά θεωρούμε ότι με τις δεδομένες συνθήκες έγινε (και γίνεται) το καλύτερο δυνατό.

Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το έργο των πεζοδρομίων των Βατερών (όπου ο εγολάβος είχε επισκευάσει όλα τα χαλασμένα σημεία) τα οποία βρήκαν εντάξει. Συνέχισαν την επίσκεψή τους στο Σταυρό όπου μεταξύ άλλων συζήτησαν το θέμα της επισκευής του δικτύου που φέρνει (ή μάλλον έφερνε) το νερό απ’ τις πηγές Αμπελικού και δόθηκε η υπόσχεση μέχρι το καλοκαίρι να έχει αποκατασταθεί.

Η ξενάγηση ολοκληρώθηκε στον σπασμένο αποχετευτικό αγωγό έξω από το χωριό στην κοίτη του ποταμού και θα αξιολογηθούν δυο λύσεις που προτάθηκαν για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Με την ευκαιρία αυτή να σημειώσουμε ότι το Δημοτικό συμβούλιο έχει ήδη ψηφίσει την επέκταση του δημοτικού φωτισμού στη Χούλιαρη.

Εφόσον δίνονται λύσεις σε σημαντικά προβλήματα του χωριού μας να ευχηθούμε να μας επισκέπτονται συχνά ο  Δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοί του.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | 1 σχόλιο

Μας έμεινε η …πλαστική βάρκα!

Συννέφιασε αλλα δεν έβρεξε.Φύσηξε δυνατή νοτιά, το κύμα ανέβηκε ψηλά στην αμμουδιά, σε κάποια μέρη έβγαλε όγκους φυκιών και ενώ περιμέναμε να τον γυρίσει (τον καιρό) δυτικό, ώστε να αστράψει στον “Κουκβά” και να βρέξει, απλά διαψευτήκαμε!

20151012_082540Κόπασε η νοτιά αφήνοντας τα σημάδια της στην παραλία: αμμουδιά επίπεδη χωρίς ίχνος πατημασιάς ή ανωμαλίας και το σχισμένο κουφάρι μιας μαύρης πλαστικής βάρκας απ’ αυτές που μεταφέρουν (και πνίγουν) τους πρόσφυγες.

Σήμερα λιακάδα και ζεστός καιρός. Μάθαμε ότι επρόκειτο να έρθει ο Δήμαρχος Λέσβου στο χωριό γιατί έγιναν καταγγελίες ότι δεν δούλεψαν σωστά τα γκρέιντερ στην επισκευή των αγροτικών δρόμων. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι έβγαζαν μεγάλες ποσότητες μπάζων στις άκρες των δρόμων καταστρέφοντας περιφράξεις.

Πιστεύουμε ότι αυτό θα ήταν αφορμή για μια επίσκεψη και γενικότερη ενημέρωση.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | 2 σχόλια

Η παραγωγή σιταριού στο χωριό.

Οι αλευρόμυλοι στο χωριό ήταν δύο (στο τέλος της δεκαετίας του 50) αλλά αν δεχτούμε ότι ο καθένας θα είχε τους πελάτες του, αν παρακολουθήσουμε την ποσότητα του σιταριού που

τα "κατάστιχα" που αναφέρουμε δεν ήταν τίποτα προχειροδουλειές. Ήταν σε εισαγόμενα δερματόδετα βιβλία

τα “κατάστιχα” που αναφέρουμε δεν ήταν τίποτα προχειροδουλειές. Ήταν σε εισαγόμενα δερματόδετα βιβλία

αλέθονταν σε μια δεκαετία στον έναν μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε τα σκαμπανεβάσματα της παραγωγής σε ολόκληρο το χωριό.

Με βάση τα “κατάστιχα” του αείμνηστου Λευτέρη οι ποσότητες που αλέστηκαν στο μύλο μέσα σε μια δεκαετία ήταν οι εξής:

1958-59                                   61500

1959-60                                   72030

1960-61                                    105100

1961-62                                     64030

1962-63                                     77230

1963-64                                      53240

1964-65                                       63770

1965-66                                         60980

1966-67                                         42460

1967-68                                         27700

Σημειώνουμε ότι ο λογαρισμός για κάθε χρονιά άρχιζε (ή αλλιώς το κοντέρ μηδενίζονταν) την πρώτη Ιουλίου κάθε χρόνου και έληγε φυσικά στις 30 Ιουνίου της επόμενης χρονιάς)

Οι ποσότητες ζυγίζονταν σε μια πλάστιγγα η οποία είχε δυο μονάχα σταθμά και ελέγχονταν τακτικά απ’ την αρμόδια υπηρεσία. Στην απόδειξη ελέγχου το επάγγελμα του λευτέρη αναφέρεται ως “μυλωθρός”

Scan_Pic0181

Σε 8 χρόνια (απ’ το 57 στο 65) το κόστος για την επιθεώρηση των σταθμών αυξήθηκε κατά 67% από 18 σε 30 δρχ. Και φυσικά ένας “μυλωθρός” θα έπρεπε να είναι απόλυτα υγιής για τούτο και η σχετική βεβαίωση του αντιχολερικού εμβολιασμού!

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
Δημοσιεύθηκε στη Ειδήσεις | Σχολιάστε