Ένα ενδιαφέρον κείμενο δημοσιεύεται στο lesvosnews.net με αφορμή την τελευταία απόφαση της ΕΕ για την περίπτωση του προβλήματος που δημιουργήθηκε στο νησί μας. Το κείμενο αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Παραθέτουμε μόνο την τελευταία παράγραφο του κειμένου:
Τι μπορούν να ελπίζουν οι κτηνοτρόφοι
Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να ελπίζουν σε γρήγορη επιστροφή στην κανονικότητα μόνο και μόνο επειδή εκδόθηκε μια νέα απόφαση. Η 2026/820 δεν είναι απόφαση εξόδου από την κρίση. Είναι απόφαση διαχείρισης μιας κρίσης που παραμένει ενεργή.
Αυτό που μπορούν να ελπίζουν είναι τρία πράγματα.
Πρώτον, ότι η επιδημιολογική καμπύλη θα σταθεροποιηθεί και δεν θα προστεθούν νέες εστίες. Χωρίς αυτό, οποιαδήποτε συζήτηση για άρση μέτρων είναι στον αέρα.
Δεύτερον, ότι το ελληνικό κράτος θα αξιοποιήσει πλήρως τα ευρωπαϊκά εργαλεία στήριξης και τη δυνατότητα συγχρηματοδότησης για τα μέτρα εξυγίανσης, τις θανατώσεις, τις απολυμάνσεις και την οικονομική ανακούφιση του κλάδου. Η ΕΕ έχει το νομικό και επιχειρησιακό πλαίσιο, αλλά το βασικό βάρος της εφαρμογής και της αποζημίωσης παραμένει στην εθνική διοίκηση.
Τρίτον, ότι η επιχειρησιακή διαχείριση στο νησί θα περάσει από τη φάση του αποσπασματικού πανικού στη φάση της στέρεης και συνεπούς βιοασφάλειας. Γιατί η ίδια η Κομισιόν τονίζει πως ο αφθώδης πυρετός είναι εξαιρετικά μεταδοτικός, μπορεί να εξαπλωθεί ακόμη και πριν εμφανιστούν σαφή κλινικά σημεία, και γι’ αυτό οι αποφάσεις λαμβάνονται με γνώμονα τον χειρότερο κίνδυνο, όχι την αισιοδοξία.
Με δυο λόγια: η 2026/820 δεν είναι φως στο τέλος του τούνελ. Είναι το επίσημο ευρωπαϊκό έγγραφο που λέει ότι το τούνελ είναι ακόμη εδώ, μακρύ, και δεν χωράει ούτε πολιτική ωραιοποίηση ούτε πρόχειρες διαβεβαιώσεις.
Η Απόφαση (ΕΕ) 2026/820 χαρτογράφησε εκ νέου την κρίση και ενεργοποίησε τα μέτρα. Από εκεί και πέρα, η ευθύνη μεταφέρεται ξεκάθαρα στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Και εδώ είναι το σημείο όπου μέχρι σήμερα καταγράφεται το μεγαλύτερο έλλειμμα. Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο επιχειρησιακό σχέδιο για τη διαχείριση της παραγωγής εντός περιορισμών, δεν υπάρχει σαφής γραμμή για τη διάθεση του γάλακτος και των προϊόντων, ενώ η αγορά λειτουργεί υπό καθεστώς αβεβαιότητας. Η απόφαση της ΕΕ επιβάλλει περιορισμούς, αλλά δεν απαγορεύει τη διαχείριση – αυτή είναι ευθύνη του κράτους. Αν Υπουργείο και Περιφέρεια δεν συνδέσουν άμεσα την ευρωπαϊκή απόφαση με συγκεκριμένες πολιτικές: απορρόφηση γάλακτος, στήριξη τυροκομείων, ταχύτατες αποζημιώσεις και ενιαίο σύστημα ελέγχων και μετακινήσεων, τότε η κρίση δεν θα είναι μόνο υγειονομική. Θα εξελιχθεί σε πλήρη κατάρρευση της τοπικής κτηνοτροφίας. Και τότε η ευθύνη δεν θα μπορεί πλέον να μετακυλιστεί στην Ευρώπη.
