Χτες γιόρταζαν οι Βαρβάρες, σήμερα η Σαββία και ο Σάβας και αύριο ο Νίκος και η Νίκη.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
σε όλους
Αύριο, του αγίου Νικολάου, γιορτάζει το ξωκλήσι στον Αλμυροπόταμο. Σήμερα θα γίνει εκεί ο Εσπερινός και αύριο η Θεία Λειτουργία.
Στην ευρύτερη περιοχή μας γιορτάζει και ο ενοριακός ναός του Αμπελικού, όπου κάθε χρόνο -παρά του ότι τα πρωτεία τα έχει το Πλωμάρι- γίνεται ένα αξιόλογο πανηγύρι.
Από το egsyn.gr
Τουλάχιστον το κράτος καθάρισε τις οδούς. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση μετά | Γιώργος Παγούδης Σε χωριό-φάντασμα μετατρέπεται αργά αλλά σταθερά η Βρίσα. Στο χωριό με τα πέτρινα κτίσματα που δοκιμάστηκε άγρια από τον Εγκέλαδο, τίποτα δεν μαρτυρά ότι έστω και σε ένα μακρινό μέλλον η ζωή θα ξαναγυρίσει και θα βρει τους κανονικούς της ρυθμούς.
Πέντε μήνες και λίγες ημέρες μετά τον φονικό σεισμό, το ημερολόγιο δείχνει να έχει σταματήσει στη 12η Ιουνίου και οι δείκτες του ρολογιού να έχουν κολλήσει στις 15.28 το μεσημέρι, όταν όλο το χωριό άρχισε να σείεται στους ρυθμούς των 6,3 Ρίχτερ που άφησαν πίσω τους μια νεκρή γυναίκα, κατεστραμμένες ζωές και σπίτια γκρεμισμένα.
Οι ώρες για τους εναπομείναντες κατοίκους περνούν αργά και βασανιστικά.
«Εδώ πλέον δεν έχω να κάνω τίποτα. Χτες κοιμήθηκα από τις πέντε το απόγευμα. Να κάτσω ξύπνιος να κάνω τι, σε ένα έρημο χωριό;» μας λέει ο 79χρονος Κώστας Βερβάτης.
Ωρα 12 το μεσημέρι και καθισμένος μόνος του, έξω από το μοναδικό καφενείο που άντεξε στα Ρίχτερ, θυμάται τις μέρες που τα τραπεζάκια και στα τρία καφενεία ήταν γεμάτα.
«Τώρα πλέον μαζευόμαστε τα πρωινά εδώ, καμιά δεκαριά άτομα το πολύ, και πίνουμε έναν καφέ. Πάντα κάτω από δέκα είμαστε. Μετά το καφενείο κλείνει. Τι να κάνει ο άνθρωπος; Να μένει ανοιχτός για δέκα ανθρώπους; Καλά κάνει και κλείνει, όλοι έφυγαν ή ετοιμάζονται να φύγουν. Οι ηλικιωμένοι όπως εγώ που είχαν παιδιά πήγαν να μείνουν μαζί τους και ας ήταν και στην Εδεσσα ή στη Φλώρινα. Εγώ δεν έχω παιδιά και έτσι παραμένω εδώ, να με τρώει η μοναξιά».
Από τις 218 οικογένειες στη Βρίσα παρέμειναν μόλις 48 σπιτικά ανοιχτά. Ο φούρνος της Βρίσας με τα ονομαστά παξιμάδια παρέμεινε ανοιχτός. Η Κατερίνα συνεχίζει να δουλεύει κανονικά εκεί.
«Μας κρατάει ανοιχτά το γεγονός ότι έχουμε δύο πρατήρια πώλησης αλλού. Αλλιώς θα έπρεπε να μετακομίσουμε κι εμείς. Οι δουλειές εδώ όπως καταλαβαίνεις έχουν πέσει δραματικά. Ευτυχώς το σχολείο λειτούργησε ξανά και κάποιοι έμειναν, αλλά πλέον είμαστε λίγοι στο χωριό» τονίζει.
Στο σχολείο φιλοξενούνται καθημερινά 53 παιδιά συνολικά μαζί με τα νήπια. Τα περισσότερα πάντως διαμένουν με τις οικογένειές τους στον γειτονικό Πολιχνίτο.
Η καθημερινή μεταφορά τους εξασφαλίστηκε από τον δήμο, που μίσθωσε ένα λεωφορείο γι’ αυτόν τον σκοπό. Τα μαγαζιά, ακόμα και αυτά που άντεξαν στον σεισμό, έχουν κλείσει.
«Παλιά βρίσκαμε τα πάντα εδώ. Τώρα ακόμα και λίγα αυγά να θέλεις, πρέπει να πας με το αυτοκίνητο στο σούπερ μάρκετ έξω από το χωριό ή και στον Πολιχνίτο. Εγώ είχα τρία μαγαζιά νοικιασμένα και μία κάβα που δούλευα. Ολα καταστράφηκαν και μαζί και δύο σπίτια που είχα. Τουλάχιστον στο ένα μπορώ να μένω ακόμα, αφού οι ζημιές είναι μικρότερες» λέει ο κύριος Κώστας, φανερά απογοητευμένος από όσα έγιναν και όσα δεν έγιναν ακόμη εκεί, ώστε να παραμείνει ζωντανό το χωριό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο 53χρονος Κώστας Βάσσος. Παραμένει στο χωριό αλλά μόνο αυτός. Τον συναντήσαμε την ώρα που φόρτωνε στο αγροτικό αυτοκίνητο μια ξυλόσομπα που θα τη μεταφέρει στα Κεραμιά.
Η οικογένειά του, γυναίκα και παιδιά, μετακόμισαν εκεί, στα Κεραμιά, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων: «Το σπίτι μου είναι κίτρινο και με σοβαρές ζημιές. Εγώ όμως μένω, αφού εδώ είναι η δουλειά μου στα χωράφια και η απόσταση είναι μεγάλη για καθημερινό δρομολόγιο. Θα μείνω όσο αντέξω τον χειμώνα και μετά θα φύγω κι εγώ».
Αυτό που φοβάται είναι ότι με τις πρώτες βροχές ο εφιάλτης θα ξαναζωντανέψει και τα ετοιμόρροπα κτίρια θα αρχίσουν να πέφτουν το ένα μετά το άλλο.
«Τα κτίρια που έχουν ανοίγματα με τη βροχή θα φουσκώσουν και θα πέσουν. Ακόμα δεν έχει βρέξει εδώ, αλλά θα συμβεί αργά ή γρήγορα και τότε θα αρχίσουν να πέφτουν και μπορεί να παρασύρουν κι άλλα μαζί τους».
Ο ίδιος δεν δείχνει να περιμένει τίποτα από τις κρατικές αρχές. «Μόνο μας ταλαιπωρούν. Χαρτιά και κόντρα χαρτιά και ακόμα τίποτα πλην ελάχιστων».
Ουσιαστικά, το μόνο που έχει γίνει μέχρι τώρα από την ελληνική πολιτεία για τη στήριξη των ανθρώπων, πλην του καθαρισμού των δρόμων, είναι η καταβολή του πρώτου βοηθήματος των 586 ευρώ το οποίο έχουν εισπράξει το 90% των δικαιούχων.
Οσοι δηλαδή είδαν τα σπίτια τους να χαρακτηρίζονται κόκκινα ή κίτρινα. Το υπόλοιπο 10% θα δυσκολευτεί να εισπράξει ακόμα και αυτά τα λίγα ευρώ.
Αιτία ακόμα μια φορά οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, που φαντάζουν αξεπέραστες.
«Είναι άνθρωποι που, παρότι είναι γνωστό ότι ήταν μόνιμοι κάτοικοι, δεν μπορούν να το αποδείξουν. Π.χ. εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια άνθρωπος που βγήκε στη σύνταξη διαμένει μόνιμα εδώ, αλλά στη φορολογική του δήλωση αναφέρει “κάτοικος Αθηνών”. Αυτός δεν δικαιούται ούτε αυτό το πενιχρό βοήθημα των 586 ευρώ» μας εξηγεί υπάλληλος του δήμου που εργάζεται στην αρμόδια υπηρεσία.
Ανάλογες οι περιπτώσεις και των υπολοίπων που έτυχε να ζουν σε σπίτια γραμμένα σε συγγενείς που ζουν αλλού ή ακόμα μπερδεμένα με τα κληρονομικά.
Το συνολικό ποσό που έχει ξοδευτεί για την ενίσχυση του πληθυσμού σήμερα δεν υπερβαίνει τις 300.000 ευρώ.
Από αυτά, οι 180.000 έχουν δοθεί για την προσωρινή στέγαση των ανθρώπων σε ξενοδοχεία στη περιοχή των Βατερών, εκεί όπου οδηγήθηκαν αρκετοί για ένα διάστημα αμέσως μετά την καταστροφή.
Και όλα αυτά όταν ακόμα και το υπουργείο, απαντώντας σε σχετικά ερωτήματα, συνέστησε στους υπαλλήλους του δήμου να αντιμετωπίζουν αυτές τις περιπτώσεις με το πνεύμα και όχι με το γράμμα του νόμου.
Σύσταση που όμως δεν εισακούστηκε και έτσι, σχεδόν μισό χρόνο μετά, τώρα μόλις το υπουργείο παρέλαβε τους απολογιστικούς καταλόγους των 300.000 ευρώ και με την έγκρισή τους, θα ακολουθήσει η β’ φάση του προγράμματος, ώστε να καθοριστούν οι δικαιούχοι αποζημίωσης ποσού έως και 5.600 ευρώ για οικοσκευή, ποσό που βέβαια ουδείς έχει εισπράξει.
Αντίθετα, 51 άτομα εισπράττουν την επιδότηση ενοικίου και ευτυχώς εκεί καθημερινά κάποια υπόθεση προχωράει και κάποιος ακόμα χαρακτηρίζεται δικαιούχος, αν και σύντομα κάποιοι θα αρχίσουν να αφαιρούνται από τον σχετικό κατάλογο.
Αλλωστε το επίδομα αυτό ισχύει μόνο για έξι μήνες για όσους νοίκιαζαν σπίτι στη Βρίσα, ενώ για τους ιδιοκτήτες μόνιμης κατοικίας ο χρονικός ορίζοντας φτάνει τα δύο χρόνια.
Μετά, το πλέον πιθανό είναι να παραμείνουν όπου θα βρίσκονται τότε. Και το χωριό θα ερημώσει, δεδομένων και των φυσικών απωλειών που θα υπάρξουν μεταξύ των ηλικιωμένων.
Πολλή κουβέντα εξακολουθεί να γίνεται για τη δωρεά των 150.000 ευρώ της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, χρήματα που σύμφωνα με τη Μητρόπολη Λέσβου διανεμήθηκαν σε εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής σε μικρότερα ποσά των δέκα χιλιάδων ευρώ για την κάθε μία.
Στο γραφικό εκκλησάκι πάντως του Αγίου Κωνσταντίνου στο οποίο -σύμφωνα πάντα με τη Μητρόπολη- δόθηκε αυτό το ποσό, το μόνο που έχει γίνει είναι η τοποθέτηση ενός μικρού καντηλιού έξω από το παράθυρο και ένα καλώδιο που κλείνει πρόχειρα την πόρτα του ναού.
Για τη μεγάλη εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής ούτε λόγος να γίνεται…
Σχετικά με το κοινωνικό μέρισμα αλληλεγγύης η προθεσμία για την υποβολή δηλώσεων λήγει στις 12 Δεκεμβρίου. Τα άτομα τα οποία προτίθενται να υποβάλλουν αίτηση αλλά δεν έχει γίνει ακόμα η εκκαθάριση της φορολογικής τους δήλωσης θα πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα με το λογιστή τους για να ολοκληρωθεί η διαδικασία αυτή και να γίνει δυνατή η υποβολή της αίτησης.
Το τοπικό συμβούλιο ενημερώνει ότι αύριο Τρίτη από τις 9 ως τις 12 θα γίνεται διανομή φρούτων (πορτοκάλια -μανταρίνια) στα Βατερά (στο χώρο μπροστά στο ιατρείο και ίσως και στον κεντρικό δρόμο). Δικαιούχοι είναι όλοι οι κάτοικοι οι οποίοι πρέπει να φροντίσουν για την παραλαβή τους.
Από τις 12 ως τη μία θα γίνεται η διανομή στο χωριό, στις συνοικίες που μένουν πολλά άτομα.
Από τον Βαγγέλη Πετρέλλη:
Προκειμενου να δοθει η δυνατοτητα σε οσους τεχνιτες δεν εχουν πληροφορηθει για την κατασκευη του ναου της Μετεμορφωσης του Σωτηρος,Χριστου, και επιθυμουν να δοσουν προσφορα για την αναληψη της κατασκευης, η προθεσμια παρατεινεται μεχρι και 10/12. Οι οροι κατασκευης εχουν αναρτηθει στα Βατερα,στο καφενειο” Πλατανος” και στο χωριο στο σουπερ μαρκετ”Πετρελλης.
Μια γεύση, σε μας τους άσχετους με τις κατασκευές, για το πως σκέπτονται οι ειδικοί μας δίνει το παρακάτω άρθρο που αναδημοσιεύουμε από τον ιστότοπο efsyn.gr
Συντάκτης:
Νίκος Καρύδης*
Τα πρόσφατα χτυπήματα του Εγκέλαδου στη Λέσβο και την Κω έφεραν στο προσκήνιο το θέμα της ασφάλειας των ιστορικών κτιρίων σε σεισμογενείς περιοχές. Ο σεισμός που έπληξε τη Λέσβο στις 12 Ιουνίου προκάλεσε σημαντικές ζημιές σε ένα μεγάλο μέρος της Βρίσας, ενός από τους πιο σημαντικούς παραδοσιακούς οικισμούς του νησιού.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Βρίσα υφίσταται τέτοια καταστροφή. Το 1845 ο οικισμός αυτός είχε πληγεί από παρόμοιο σεισμό, ο οποίος άφησε πίσω του έναν νεκρό και δεκάδες κατεστραμμένες κατοικίες.
Αυτές ξανακτίστηκαν κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, σε μία περίοδο όπου τακτικές δονήσεις κρατούσαν νωπή την εμπειρία του σεισμού σε ολόκληρη τη Λέσβο.
Σε τι βαθμό η εμπειρία του σεισμού επηρέασε την κατασκευή των παλαιών κτιρίων της Βρίσας; Είναι τα κτίρια αυτά ασφαλή στο σεισμογενές περιβάλλον της Νότιας Λέσβου;
Η μελέτη πεδίου που οργάνωσε το Πρόγραμμα Αποκαταστάσεων Ιστορικών Κτιρίων του Πανεπιστημίου του Κεντ ρίχνει φως σε αυτά τα ερωτήματα, μέσα από την παρατήρηση των κατασκευών της Βρίσας και την καταγραφή των βλαβών τους.
Εκ πρώτης όψεως, η έκταση των ζημιών αυτών θα μπορούσε να αποδοθεί στην αδυναμία των τοπικών κατασκευών.
Και όμως, η προσεκτική παρατήρηση ορισμένων από τις κατασκευές αυτές μας οδηγεί σε μία επανεκτίμηση της συμπεριφοράς τους στον σεισμό, αναδεικνύοντας τον ρόλο τους στην ασφάλεια των κατοίκων, ο οποίος δεν είχε επισημανθεί μέχρι σήμερα.
Οι τοίχοι των παλαιών σπιτιών της Βρίσας μοιάζουν να είναι φτιαγμένοι εξ ολοκλήρου από λιθοδομή. Αυτή η εντύπωση όμως είναι απατηλή. Πράγματι, οι καταρρεύσεις που προκάλεσε ο πρόσφατος σεισμός αποκαλύπτουν τη χρήση ενός συνθετότερου συστήματος κατασκευής.
Τουλάχιστον πέντε από τα πληγέντα σπίτια της Βρίσας συνδυάζουν τους εξωτερικούς λίθινους τοίχους με εσωτερικούς ξύλινους σκελετούς. Αυτοί οι σκελετοί αναπτύσσονται περιμετρικά, κατά μήκος της εσωτερικής παρειάς των εξωτερικών τοίχων.
Καμωμένοι από ξύλινα υποστυλώματα συνδεδεμένα με οριζόντιες και διαγώνιες δοκούς, οι σκελετοί αυτοί υποστηρίζουν τη στέγη ταυτόχρονα με τους παρακείμενους λίθινους τοίχους.
Σε αντίθεση με αυτούς όμως, οι σκελετοί είναι «κρυφοί»: ενσωματώνονται στους τοίχους και καλύπτονται από τον εσωτερικό σοβά. Στη Βρίσα το δευτερεύον αυτό σύστημα στήριξης της στέγης αποκαλύφθηκε μόνο ύστερα από τη ρηγμάτωση των κατασκευών.
Κτίριο με «φριγγιά» στο Πλωμάρι Κτίριο με «φριγγιά» στο Πλωμάρι |
Ωστόσο, το σύστημα αυτό ήταν ήδη επιστημονικά γνωστό. Η ιδιότυπη αυτή κατασκευή είχε εντοπιστεί και διερευνηθεί για πρώτη φορά από τον γράφοντα στην Ερεσό της Λέσβου, όπου οι εσωτερικοί ξύλινοι σκελετοί είναι γνωστοί ως «φριγγιά».
Η έρευνα είχε δημοσιευτεί στην Ελλάδα το 2003 και στη Μεγάλη Βρετανία το 2015. Ενδιάμεσα, η παρατήρηση του συστήματος ερευνήθηκε και σε άλλα σημεία του νησιού, αλλά και τη γειτονική Πέργαμο της Μικράς Ασίας.
Αυτή η κατασκευή δεν περιοριζόταν σε κατοικίες. Ενδεικτικά, τη συναντάμε στο πρώην σαπωνοποιείο Πούλια του 1880 στο Πλωμάρι, καθώς και στο προστώο του Ιερού Ναού της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Μεγαλοχώριο. Φαίνεται πως αυτό το σύστημα κατασκευής ωρίμασε σε συνέχεια μίας ακολουθίας σεισμών στη Λέσβο στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
Στη δημοσίευση του 2003 είχαμε υποθέσει ότι ο ρόλος των εσωτερικών ξύλινων σκελετών είναι η αντισεισμική προστασία. Οι σκελετοί αυτοί ενισχύουν τους εξωτερικούς τοίχους και τους «δένουν» μεταξύ τους σαν σύνολο, αυξάνοντας την αντοχή τους στον σεισμό.
Επιπλέον, το σύστημα αυτό διοχετεύει τη σεισμική ενέργεια σε μικρής έκτασης ρηγμάτωση μεταξύ ξύλινου σκελετού και τοιχοποιίας, η οποία επιδέχεται επισκευή.
Τέλος, σε πολύ μεγάλους σεισμούς, τα εσωτερικά ξύλινα υποστυλώματα συγκρατούν τη στέγη ακόμα και σε ενδεχόμενη κατάρρευση της εξωτερικής τοιχοποιίας, προστατεύοντας τη ζωή των κατοίκων.
Τα σεισμικά κύματα που χτύπησαν τη Βρίσα στις 12 Ιουνίου δοκίμασαν το σύστημα αυτό για πρώτη φορά. Σε τέσσερις από τις πέντε κατοικίες όπου παρατηρήσαμε το σύστημα, οι εξωτερικοί λίθινοι τοίχοι έχουν καταρρεύσει εν μέρει ενώ η στέγη στέκει ακόμη, υποβασταζόμενη από τα εσωτερικά ξύλινα υποστυλώματα.
Εάν αυτά τα υποστυλώματα έλειπαν, οι στέγες θα είχαν καταρρεύσει στο εσωτερικό των κτιρίων και θα είχαμε ενδεχομένως θρηνήσει περισσότερα θύματα. Από αυτή την άποψη, ο ρόλος της ξύλινης αυτής ενίσχυσης ήταν κρίσιμος.
Από την άλλη πλευρά, η εφαρμογή του συστήματος των «φριγγιών» στη Βρίσα εμφανίζει και αδυναμίες. Διαπιστώθηκε, για παράδειγμα, ότι σε ορισμένες κατοικίες, τα εσωτερικά υποστυλώματα είναι αραιά τοποθετημένα ενώ δεν διαθέτουν επαρκείς συνδέσεις μεταξύ τους.
Επίσης, η εξωτερική τοιχοποιία έχει συχνά μικρό πάχος και αδύναμο κονίαμα, ενώ στερείται οριζόντιων ξυλοδεσιών και επαρκούς σύνδεσης με τους εσωτερικούς σκελετούς.
Αυτά εξηγούν εν μέρει την έκταση των ζημιών σε τοίχους, ειδικά στο μέρος του οικισμού όπου το χαλαρό υπέδαφος ενίσχυσε την επιτάχυνση του σεισμού.
Παρόλα αυτά, ακόμα και οι ελλιπείς εφαρμογές του συστήματος λειτούργησαν, είτε αποσβένοντας τη σεισμική ενέργεια με ελεγχόμενες βλάβες, είτε αποτρέποντας την κατάρρευση των στεγών.
Επίσης, είναι πολύ πιθανό ότι πολλά από τα παλαιότερα κτίρια της Βρίσας που έμειναν ανέπαφα στον σεισμό διασώζουν στο εσωτερικό τους τελειότερες εφαρμογές του συστήματος.
Αναπαράσταση του κατασκευαστικού συστήματος της Ερεσού. Υστερα από σεισμό, οι ξύλινοι σκελετοί εξακολουθούν να υποστηρίζουν τη στέγη. Η υπόθεση αυτή επαληθεύτηκε στη Βρίσα Αναπαράσταση του κατασκευαστικού συστήματος της Ερεσού. Υστερα από σεισμό, οι ξύλινοι σκελετοί εξακολουθούν να υποστηρίζουν τη στέγη. Η υπόθεση αυτή επαληθεύτηκε στη Βρίσα |
Ο εντοπισμός του συστήματος των «φριγγιών» στη Βρίσα πρέπει να συνδεθεί τόσο με τη διάγνωση των βλαβών των κατασκευών όσο και με την επικείμενη επισκευή τους.
Η εκτίμηση της στατικής επάρκειας των σπιτιών με «φριγγιά» ενδέχεται να χρειάζεται να επανεξεταστεί, συνυπολογίζοντας την ύπαρξη του δευτερεύοντα ξύλινου φέροντα οργανισμού στο εσωτερικό τους.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ρηγμάτωση της κατασκευής οφείλεται στη διαφορική συμπεριφορά ξύλινου σκελετού και λιθοδομής και δεν υποδηλώνει πάντα μη αναστρέψιμη βλάβη. Από την άλλη πλευρά, τυχόν κατάρρευση της τοιχοποιίας δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι η στέγη στερείται προσωρινής στήριξης.
Το εσωτερικό σύστημα στήριξης της στέγης πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη και στην προσεχή αποκατάσταση του οικισμού. Το διεθνές πλαίσιο προστασίας των ιστορικών κτιρίων τονίζει την ανάγκη σεβασμού των κατασκευών ως έχουν και συνιστά τη χρήση συμβατών παραδοσιακών τεχνικών και υλικών για την επισκευή τους (ICOMOS, Burra Charter, 2013).
Στην περίπτωση της Βρίσας, πέρα από τη διάσωση και επανάχρηση λίθινων μελών, η οποία συζητιέται σήμερα, χρειάζεται να αποκαταστήσουμε και τους εσωτερικούς ξύλινους σκελετούς.
Μόνο έτσι θα διασφαλιστεί ότι η αποκατάσταση δεν θα αφορά μόνο την εξωτερική εικόνα των κατοικιών, αλλά θα προνοεί και για την αντισεισμική τους θωράκιση.
Η τελευταία μπορεί να διασφαλιστεί διορθώνοντας τυχόν αδυναμίες των ιστορικών κατασκευών, χωρίς όμως να ξεφεύγουμε από τη λογική της αρχικής κατασκευής και, κυρίως, αποφεύγοντας τη χρήση σύγχρονων υλικών που είναι ασύμβατα με τον ιστορικό τρόπο δόμησης.
Η πρόληψη ζημιών από μελλοντικούς σεισμούς στη Βρίσα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυνατότητά μας να καταλάβουμε την ιδιαιτερότητα της τοπικής κατασκευαστικής τεχνολογίας. Παλαιές κατασκευές της Βρίσας απόσβεσαν την ενέργεια του πρόσφατου σεισμού με ελεγχόμενες, αναστρέψιμες ζημιές.
Κατασκευές όπως αυτές δεν μπορούν να απαξιώνονται άκριτα ως επικίνδυνες. Τα παλαιά σπίτια της Λέσβου κρύβουν μέσα τους μία σοφία που προσφέρει πρακτικές λύσεις και η οποία αξίζει να διασωθεί.
Στη μνήμη της Μαρίας πρόσφεραν – αντί για στεφάνι- στη Βιβλιοθήκη οι παρακάτω τα αντίστοιχα ποσά:
Πάτρα Κρουσταλλιού 20€
Μαρία Αρ. Γερακέλλη 20€
Στρατής Νικέλλης 50€
Δημήτρης Π. Παπαδόπουλος 20€
Η Βιβλιοθήκη ευχαριστεί και εύχεται να είναι αναπαυμένη.
Αγαπημένη μας μανούλα
Αγαπημένη μας γιαγιούλα
Έφυγες σήμερα το μεσημέρι και άδειασε η αυλή μας
και άδειασε η καρδιά μας.
Δεν άντεξες τον πόνο απ’ τη συμφορά που βρήκε το χωριό σου.
Μήνες θρηνούσες τη Βρίσα, τον Πλάτανο.
Αποφάσισες να φύγεις!
Καλό ταξίδι αγαπημένη μας.
Καλό Παράδεισο με τους αγγέλους που τόσο σου μοιάζουν.
Καλό ταξίδι με όλη μας την Αγάπη
και σου δίνουμε την υπόσχεση πως θα μοχθήσουμε
για να δεις από ψηλά ξανά τη Βρίσα και τη γειτονιά σου ζωντανή.
Να δεις τον Πλάτανο καλύτερο απ’ ότι τον ήξερες!
Καλό Παράδεισο!
Αυριο Κυριακη θα γινει η κηδεια της Μαριας στις 11.00 στην Αγια Παρασκευη στο χωριο μας, στη γειτονια της.
