Αν στις “κανονικές μέρες” του χωριού (πριν το σεισμό) κατεδαφίζονταν για οποιαδήποτε αιτία ένα σπίτι χτισμένο σε πλαγιά, με αποτέλεσμα το ισόγειό του να βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από αυτό του δρόμου, θα τοποθετούνταν άμεσα κάποια προστατευτικά και ενδεικτικά του κινδύνου πτώσης μέσα (χρωματιστές κορδέλες, πλέγμα πλαστικό ή μεταλικό, ξύλινος φραγμός κ.ά.).
Τώρα ζώντας αγκαλιά με τον κίνδυνο να πέσουν στο κεφάλι κάθε περαστικού κεραμίδια ή πέτρες από τα ετοιμόρροπα κτίρια αυτόν τον κίνδυνο (της πτώσης) δεν τον δίνουμε σημασία. Και όμως είναι υπαρκτός και ακόμα μεγαλύτερος σε σημεία όπου υπάρχει δρόμος που έρχεται κάθετα προς τον τοίχο που έχει γκρεμιστεί.
Ας ζητηθεί από το Δήμο να τοποθετηθούν σιδηρόβεργες με πλαστικό πλέγμα ώστε να γίνεται άμεσα αντιληπτή και από μακρυά η επικίνδυνη περιοχή.
