Σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό συμμετείχαν οι κάθε μορφής επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής μας στο κάλεσμα για γενική απεργία.
Εκτός από το λεωφορείο αρκετοί μετακινήθηκαν στη Μυτιλήνη για να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο με τα δικά τους αυτοκίνητα.
Μια χωριανή μας είδε κάποια άτομα να μεταφέρουν μεταλλικά αντικείμενα από το χώρο του γκρεμισμένου σχολείου στο αυτοκίνητό τους και ειδοποίησε τις διευθύντριες του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού.
Ενημερώθηκαν το αστυνομικό τμήμα Αγιάσου και η Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου, συνελήφθησαν οι δράστες στα Βασιλικά, προσήχθησαν στον αστυνομικό σταθμό Πολιχνίτου όπου υπεβλήθη (ύστερα από προτροπή και της Διευθύντριας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης) εναντίον τους μήνυση.
Δεν μέτρησε η αξία των υλικών που που έκλεψαν (ανάμεσά τους και εξαρτήματα από το ελαιοτριβείο του χωριού) τα οποία και κατασχέθηκαν αλλά η νοοτροπία τους (και όχι μόνο αυτών) να τριγυρνούν στο ερειπωμένο (και σε μεγάλο βαθμό ερημωμένο) χωριό και να παίρνουν ότι τους χτυπούσε στο μάτι.
Οι δράστες είναι μάλλον Ρομά.
Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης μέχρι 6 Ιουνίου του 2020 κηρύχθηκε η Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου, ύστερα από αίτηση του Δήμου Δυτικής Λέσβου.
«Ανοίγει έτσι ο δρόμος για γρήγορη αποκατάσταση των ζημιών στην Νυφίδα και στο αγροτικό δίκτυο. Άμεσες οι ενέργειες από τον Περιφερειάρχη κ. Μουτζούρη, τον Αντιπερειάρχη κ. Χατζηκομηνό και εξαιρετικά πολύτιμη η βοήθεια του Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Χ. Αθανασίου. Τους ευχαριστούμε όλους θερμά» σχολίασε ο Δήμαρχος, Ταξιάρχης Βέρρος.
Να σημειώσουμε ότι η περιοχή του χωριού μας δεν υπέστη καταστροφές από τη θεομηνία.
Εργασίες γίνονται στον ενοριακό ναό του χωριού μας.
Έχει αφαιρεθεί το πλαστικό κάλυμμα που είχε τοποθετηθεί για να μην μπαίνουν νερά καθώς και τα κεραμίδια της στέγης.
Αυτό φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία της στιγμής.

Στο καφενείο ένας αυτόπτης ωτακουστής διηγούνταν ένα περιστατικό λεκτικής φιλονικίας ανάμεσα σε δυο αγιασώτες.
Ο ένας επαινούσε τον εαυτό του και κατηγορούσε τον άλλον (για την συμπεριφορά τους) με τους χαρακτηρισμούς : “Γω είμι πριόν’ τσι συ στσιπάρν’ ” (πριόνι και σκεπάρνι).
Για όλους εμάς του μη μυημένους στην αγιασώτικη θυμοσοφία η εξήγηση: Όταν κόβεις ένα ξύλο με το πριόνι τα πριονίδια πέφτουν κι απ’ τις δυο μεριές του ξύλου, και προς το μέρος σου και προς την αντίθετη πλευρά. Όταν κατεργάζεσαι ένα ξύλο με ένα (ξυλουργικό) σκεπάρνι τα ροκανίδια πέφτουν μόνο προς το μέρος σου.
Ο άνθρωπος “πριόνι” λοιπόν δίνει και παίρνει ενώ ο άνθρωπος “σκεπάρνι” μόνο παίρνει, αναφορικά με οικονομικές δοσοληψίες!!!
Η δυνατότητα δωρεών στις μικρές τοπικές κοινωνίες έχει περιοριστεί πάρα πολύ.
Πληροφορηθήκαμε ότι ο αείμνηστος Παναγιώτης Ιατρέλλης με τη διαθήκη του άφησε ένα ελαιόκτημα, στην τοποθεσία “άγιος Γεώργιος”, στην Εκκλησία του χωριού μας .
Τις περασμένες δεκαετίες αρκετοί χωριανοί πρόσφεραν ακίνητα στην τοπική κοινωνία μέσω της Εκκλησίας, του σχολείου ή και της Κοινότητας. Με την κατάργηση της αυτοτέλειας της Κοινότητας (με τη δημιουργία αρχικά των Καποδιστριακών Δήμων) σε συνέχεια της μεταφοράς της σχολικής περιουσίας από τις σχολικές εφορείες στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην ουσία την περιουσία που εξυπηρετούσε αποκλειστικά ανάγκες μιας τοπικής κοινωνίας την καρπώνεται τώρα ο ευρύτερος Δήμος και τα όποια έσοδά της δεν τα επωφελούνται αυτοί που είχαν κατά νου οι δωρητές.
Οι αλλαγές αυτές αποθαρρύνουν κάποιους που θα ήθελαν να δωρίσουν ακίνητά τους σε μια τοπική κοινωνία αφού δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ότι τα έσοδα που θα προκύψουν θα δίνονται α’ αυτήν.
Τον προβληματισμό αυτό τον έχουν αρκετοί χωριανοί. Όχι μόνο κάποιοι που δεν έχουν παιδιά, αλλά και άλλοι που τα παιδιά τους έχουν αστικοποιηθεί απόλυτα και έχουν άλλα σημαντικά εισοδήματα. Και δυσκολεύονται να βρουν διέξοδο στον προβληματισμό τους.
Χρόνια πολλά στην Αθανασία, στο Θανάση, στην Αντωνία, στον Αντώνη και σ’ όλα τα …χαϊδευτικά τους!
Έχουν περάσει πάνω από δέκα μέρες με το βοριά, πότε μανιασμένο και πότε ξέπνοο, να μας κρατά παρέα με τις λιακάδες. Καιρός ο,τι πρέπει για το λιομάζωμα αρκεί να προτιμώνται τα υπήνεμα μέρη όταν ο βοριάς θεριεύει. Στις περισσότερες περιοχές όμως τα λιόδεντρα έχουν αδειάσει σε μεγάλο βαθμό. Μια χαμένη μαξουλοχρονιά!
Στο χωριό τα δυο καινούρια γιαπιά που μέρα με τη μέρα στήνονται στον κεντρικό δρόμο του χωριού δεν μπορούν να εξισορροπήσουν το χάος των μπάζων που σε κάποια τέρμινα θα μαζευτούν (λένε).
Οι αρμόδιοι ας προσέξουν και τη διαχείριση των ξύλινων και πλαστικών υλικών από τις κατεδαφίσεις. Δεν ξέρουμε τί προβλέπεται σχετικά μ’ αυτά αλλά σίγουρα δεν είναι λύση να τα καίνε μέσα στο χωριό.
Ακόμα δεν ήρθε καμιά απάντηση για τις ενστάσεις που έχουν γίνει σχετικά με τις μαζικές απορρίψεις των αιτήσεων ενοικίου/συγκατοίκησης επειδή υπήρχε κατανάλωση ρεύματος στα κίτρινα σπίτια. Οι εισηγητές αυτού του μέτρου ταλαιπωρούν τους πολλούς με πρόθεση να τιμωρήσουν τους λίγους.