Κάτω από τον Πλάτανο…

Από το αρχείο του κυνηγετικού συλλόγου Βρίσας (που παρουσιάσαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας) προκύπτουν και σημαντικές πληροφορίες της κοινωνικο-οικονομικής ζωής του χωριού μας, στις αρχές της δεκαετίας του 60. Οι πληροφορίες αυτές προκύπτουν μέσα από τα επαγγέλματα των κυνηγών της εποχής, όπως αυτά δηλώνονταν στις άδειες κυνηγίου.

Έτσι έχουμε:Εργάτες 22, κτηματίες 19, αγρότες 5, οικοδόμοι 5, σιδηρουργοί 3, αυτοκινητιστές 2, σωφέρ 2, υλοτόμοι 2, δημοδιδάσκαλοι 2, ράπτες 2, μηχανικοί 2, παραγγελιοδόχοι 1, ξυλουργοί 1, μουσικοί 1, ιεροψάλτες 1, παντοπώλες 1, οδηγοί γεωργικών ελκυστήρων 1, σαγματοποιοί 1, υποδηματοποιοί 1, ιχθυοπώλες 1, κεραμοποιοί 1, αγροφύλακες 1, φανοποιοί 1, οδοντίατροι 1, ελαιοπαραγωγοί 1 και καφεπώλες 1.

Βλέπουμε μια ισόρροπη κατανομή στους τρεις τομείς της οικονομίας: Γύρω στους 25 στον πρωτογενή τομέα, λίγο περισσότεροι στον τομέα της μεταποίησης και λίγο λιγότεροι στον τομέα των υπηρεσιών.

Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων για την συγκρότηση σε σώμα του ΔΣ της Βιβλιοθήκης που προέκυψε από τις εκλογές της 4ης Αυγούστου παραιτήθηκε ο Παναγιώτης Τσάτσος.

Τη θέση του κατέλαβε η πρώτη αναπληρωματική Μάσλοβα Ταΐσια. Μετά την συμπλήρωση του ΔΣ, αυτό οργανώθηκε ως εξής:

Πρόεδρος: Σαπφώ Κατσιγίνη

Αντιπρόεδρος: Ταΐσια Μάσλοβα

Γραμματέας: Μαρία Κολιοπούλου

Ταμίας: Μεταξία Χαραμή

Κοσμήτορας: Ειρήνη Δημητρίου

Για την Εξελεγκτική Επιτροπή:

Πρόεδρος: Βαγγέλης Πετρέλλης

Μέλη: Μπάμπης Πατσατζής και Γιώργος Κολιόπουλος

Από το αρχείο του κυνηγετικού συλλόγου Βρίσας (1959-1964)

Το αρχείο αυτό βρέθηκε –κατά τις εργασίες επισκευής- στο σπίτι του Τρύφωνα Περρή, φυλαγμένο από τους αείμνηστους γονείς του Μαρίας και Δημήτρη. Μετά τον ερανισμό σημαντικών πληροφοριών της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του χωριού μας κατά το διάστημα αυτό-που θα παρουσιάσουμε στη σελίδα μας- το αρχείο θα παραδοθεί για φύλαξη στη Βιβλιοθήκη του χωριού μας, όπου υπάρχουν ήδη αρχειοθετημένοι δυο ογκώδεις φάκελοι με παλιά έγγραφα.  

Ο Σύλλογος είχε ευθεία σύνδεση με το δασαρχείο της Μυτιλήνης και κατ’ επέκταση με το υπουργείο Γεωργίας. Δεν προκύπτει από το αρχείο του πότε ιδρύθηκε αλλά προκύπτει το πότε διαλύθηκε ή έχασε την επίσημη εκδοχή του. (Δεν μπορούσε πια να εκδίδει άδειες κυνηγίου). Αυτό έγινε το 1964 όταν με υπουργική απόφαση επιτρέπονταν η λειτουργία κυνηγετικών συλλόγων μόνο όπου υπήρχε δασαρχείο ή δασονομείο (Μυτιλήνη και Καλλονή τότε).  Αυτό συνέβη και στους 8 ακόμα κυνηγετικούς συλλόγους που υπήρχαν στο νησί μας (ανάμεσα τους και αυτός του Πολιχνίτου).

Ο Σύλλογος διοικούνταν από 7μελές συμβούλιο, του οποίου τα 4 μέλη εκλέγονταν και τα υπόλοιπα τρία ορίζονταν (ύστερα από πρόταση του συλλόγου) από τον Νομάρχη. Αυτοί που ορίζονταν δεν μπορούσαν να αναλάβουν θέσεις αξιωμάτων στο Σύλλογο.

Μέλη του ήταν οι κυνηγοί για τους οποίους εξέδιδε την άδεια κυνηγίου και οι οποίοι (μαζί με λίγους από τον Σταυρό) ήταν το 1959 107 άτομα. Η έκδοση της άδειας κόστιζε 75 δρχ.

Ο Σύλλογος είχε τραπεζικό λογαριασμό στο ταχυδρομικό ταμιευτήριο και κάθε χρόνο έκανε δημόσια λογοδοσία, της οποίας το πρακτικό εγκρίνονταν από τον Νομάρχη. Έτσι για παράδειγμα το 1962 είχε έσοδα 9102,5 και έξοδα 3.625 δραχμές.

Τα έξοδα αφορούσαν βασικά αποζημιώσεις  για αλεπούδες που εξολόθρευαν οι κυνηγοί  (75 δραχμές δια τον φόνον εκάστης αλώπεκος). Άλλα έξοδα ήταν 500δρχ για γραφική εργασία, 60 δρχ για κυρήκεια, 80 δρχ. για αγορά εντύπων (αιτήσεων αδειών κυνηγίου), οδοιπορικά στον Πρόεδρο για μετακινήσεις του στη Μυτιλήνη.  

Τα έγγραφα της αλληλογραφίας του Συλλόγου με το δασαρχείο και άλλες αρχές ήταν γραμμένα με γραφομηχανή.

Από τη δράση του Συλλόγου:

Ο σύλλογος ήταν υποχρεωμένος να δημοσιοποιεί διάφορες εγκυκλίους από το Δασαρχείο όπως :

• Όλοι οι κυνηγετικοί κύνες για να μετακινηθούν με οποιοδήποτε μέσο έπρεπε να έχουν ταυτότητα.
• Για την καταπολέμηση των επιβλαβών θηραμάτων εκτός απ’ την αποζημίωση για τις αλεπούδες που προαναφέρθηκε, τοποθετούσε και δολώματα στρυχνίνης που χορηγούσαν για το σκοπό αυτό οι αρχές.
• Καθορισμός ημερών που επιτρέπονταν το κυνήγι λαγού και πέρδικας.
• Απαγόρευση του κυνηγιού του κοτσυφιού  για δυο χρόνια (63-64 και 64-65)
• Απαγόρευση της αγοραπωλησίας λαγού και πέρδικας
• Σήμανση περιοχών στις οποίες απαγορεύονταν το κυνήγι από τις οποίες απαγορεύονταν η διέλευση κυνηγών
• Απαγόρευση του κυνηγιού λαγού και πέρδικας από 1^ης μέχρι 4^ης Νοεμβρίου 1963 επειδή θα γίνονταν εθνικές εκλογές.
• Τα όπλα τύπου φλόμπερ δεν θεωρούνται κυνηγετικά και δεν μπορεί να εκδοθεί άδεια κυνηγίου.
• Σύσταση για τις συνέπειες από τους πυροβολισμούς στα καλώδια του ΟΤΕ.
• Απαγορεύονται οι γκιουμέδες (φυλάκτρες) κοντά σε πηγές.

Ακόμα ένα κύτταρο κοινωνικής ζωής που έχει χαθεί.

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα του emprosnet.gr

της λειψυδρίας στο νησί μας.

Διαβάστε το παρακάτω δημοσίευμα του “stonisi”

Εισαγγελική έρευνα‑φωτιά για τις παρανόμες μεταφορές νερού το 2022 και 2023

Το Δημοτικό Σχολείο Βρίσας ευχαριστεί τον Γιάννη Θεοχ. Νικέλλη για την προσφορά μιας μπάλας ποδοσφαίρου προς ενίσχυση του αθλητικού υλικού του σχολείου.

Από ανάρτηση του σωματείου “Η Άμπελος” του Αμπελικού και του άξιου παπά Στρατή Κακάμπουρα.

Όπως μας γνωστοποίησε σήμερα ο κύριος περιφερειάρχης Κώστας Μουτζούρης καθώς και ο αντιπεριφερειάρχης κ Χρυσόστομος Χατζηκυριαζης τα δύσκολα πρόβληματα που είχαν ανακύψει το τελευταίο χρόνο με τις προσπάθειες της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και της τεχνικής υπηρεσίας ξεπεράστηκαν και την προηγούμενη εβδομάδα εγκρίθηκαν από το τεχνικό συμβούλιο οι τελευταίες αναγκαίες τροποποιήσεις με τη σύμφωνη γνώμη τεχνικής υπηρεσίας, μελετητή ,και ανάδοχου, και όπως είπε ο κ. Περιφερειάρχης ξεκινάμε άμεσα αυτή την εβδομάδα τη σήμανση των δέντρων που θα κοπούν και τον επόμενο μήνα αρχίζει η εγκατάσταση του εργολάβου .

Σήμερα γίνεται συνάντηση του Αντιπεριφερειάρχη κ. Χατζηκυριαζή με τον ανάδοχο για την ημερομηνία εγκατάστασης του .

Είμαστε στην διαδικασία εγκατάστασης.

Ο Δήμος παραχώρησε τη χρήση ενός κοντέινερ για αποθηκευτικό χώρο της Βιβλιοθήκης, το οποίο τοποθετήθηκε σε έναν μικρό παλιό σκουπιδότοπο, τον οποίο διαμόρφωσε η Βιβλιοθήκη.

Στο χώρο αυτό και πέριξ του κοντέινερ, ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού φύτεψε μερικά από τα δεντράκια που του είχε παραχωρήσει η Περιφέρεια. Αυτά (και φυσικά ολόκληρο το χώρο) ανέλαβε να ποτίζει και να περιποιείται η Βιβλιοθήκη. Δημιουργήθηκε έτσι μια όμορφη κοινοτική γωνιά με προοπτική -όταν θα μεγάλωναν τα δέντρα- να γίνει ένα όμορφο μικρό παρκάκι.

Ένα κοπάδι ζωντανών όμως έκανε την επέλαση του και τα αποτελέσματα φαίνονται στις παρακάτω φωτογραφίες.

Είπαμε ότι ο χώρος είναι Κοινοτικός. Η Βιβλιοθήκη από το περσινό καλοκαίρι τα πότιζε. Το μικροσυμφέρον των αδέσποτων ζώων τα κατέστρεψε.

Αυτό κυριαρχεί στις μέρες μας!

Η ενημέρωση ποτέ δεν κάνει κακό

Από την αρχή του καλοκαιριού μαθαίνουμε για την ταλαιπωρία των κατοίκων του Πολιχνίτου (και όχι μόνο) σχετικά με την υδροδότησή τους. Η ταλαιπωρία δημιουργεί εντάσεις και οι εντάσεις ακόμα και προσωπικές διαμάχες. Πρόβλημα όμως με το νερό αντιμετώπισαν  στον Πολιχνίτο και κατά το περσινό καλοκαίρι. Παρόλα αυτά από το Φθινόπωρο μέχρι την αρχή του φετινού καλοκαιριού δεν είδαμε κάποια κινητικότητα σχετικά με το θέμα. Λες και το θυμήθηκαν όταν ξαναδίψασαν.

Τα βυτιοφόρα κουβαλούσαν (ίσως να κουβαλούν ακόμα) από το χωριό συνεχώς νερό για να αμβλύνουν λίγο την ταλαιπωρία των γειτόνων μας. Και ουσιαστικά δεν υπήρξε αντίδραση από τους συγχωριανούς μας. Κατά την άποψή μας πολύ σωστά.  Μόνο μια ανησυχία εκδηλωνόταν. Αν στερέψει η δική μας γεώτρηση, τι θα κάνουμε; Θεωρούμε ότι η γεώτρηση με τα 100-200 βυτιοφόρα που γεμίζουν  το μόνο που μπορεί να πάθει είναι να στερέψει μια βδομάδα, δέκα μέρες πιο γρήγορα.

Τώρα που πληθύναμε με τους «Αθηναίους» χωριανούς μας το ερώτημα τι γίνεται με το νερό ακούγεται όλο και πιο συχνά, όλο και πιο έντονα. Θεωρούμε ότι ο κόσμος, δηλαδή όλοι μας, πρέπει να ενημερωθεί για την κατάσταση του θέματος της υδροδότησης των οικισμών της Κοινότητάς μας. Για να μην τρέχουμε και βριζόμαστε μελλοντικά.

Απορίες που πρέπει να απαντηθούν: Πόσο βάθος έχουν οι δυο γεωτρήσεις, του χωριού και των Βατερών, πόσο είναι το ωφέλιμο βάθος άντλησης και σε πόσο βάθος είναι η επιφάνεια του νερού πριν αρχίσει η άντληση και στο τέλος μιας ορισμένης χρονικής διάρκειας άντλησης

Ποια είναι η χημική σύσταση του νερού, ιδιαίτερα των Βατερών, όπου ο κίνδυνος υφαλμύρηνσης  ελλοχεύει.

Αν για κάποιο λόγο δεν λειτουργήσει –π.χ. στερέψει – η μια απ’ τις δυο γεωτρήσεις τι θα γίνει με την ύδρευση του οικισμού;

Ποια εναλλακτική λύση υπάρχει έστω και σε επίπεδο σχεδιασμού;

Επειδή η ευθεία απόσταση των γεωτρήσεων του χωριού (στου Γκιρίζ το πηγάδι) και της Βρωμοπηγάδας – που προορίζεται, όπως λέγεται, να υδροδοτήσει τον Πολιχνίτο- είναι γύρω στα 500μέτρα, είναι πολύ πιθανό και οι δυο γεωτρήσεις να βρίσκονται στον ίδιο υδροφόρο ορίζοντα. Αν αυτό επιβεβαιωθεί από τους ειδικούς δεν έχει νόημα το αίτημα να τροφοδοτηθεί και το χωριό από τη γεώτρηση της Βρωμοπηγάδας.

Η ενημέρωση ποτέ δεν βλάπτει ούτε αυτόν που ενημερώνει ούτε αυτόν που ενημερώνεται. Μπορεί όμως να προλάβει καταστάσεις, να εμπλουτίσει με απόψεις και να διευκολύνει την αντιμετώπιση μιας πιθανής μελλοντικής εμφάνισης ενός τεράστιου προβλήματος.   

Από τις 07:00 το πρωί της Τρίτης 12 Αυγούστου έως τα μεσάνυχτα της Παρασκευής 15 Αυγούστου, ο Ιερός Ναός της Παναγίας της Αγιάσου – γνωστής και ως Αγία Σιών – θα παραμείνει ανοιχτός όλο το 24ωρο, προκειμένου να διευκολύνει την αδιάκοπη προσέλευση προσκυνητών.