Η συζήτηση στο καφενείο, ξεκινώντας από ένα δημοσίευμα της “Καθημερινής”, αφορούσε τον χωριανό μας αγιογράφο αείμνηστο Ζαχαρία Κανέλλη. Η τεχνοτροπία του είναι πολύ ξεχωριστή και όταν δεις μερικές εικόνες του είναι πολύ εύκολο να ξεχωρίζεις ένα έργο του ανάμεσα σε πολλές άλλες εικόνες.
Αυτό συνέβη στην Παναγία της Αγιάσου, όπου ανάμεσα σε δεκάδες άλλες ξεχώριζε από μακριά το έργο του Ζαχαρία. Τα απέναντι από την εικόνα παράθυρα του ναού δεν επέτρεψαν μια ικανοποιητική λήψη αλλά ξεχωρίζουν αφενός η αφιέρωση από την Αφροδίτη και τον Σταύρο Ταξείδη, με την επισήμανση “1958 ΒΡΙΣΑ”, και αφετέρου το βλέμμα του Παντοκράτορα, το οποίο από όποια γωνία και αν κοιτάξεις την εικόνα φαίνεται ότι έρχεται κατευθείαν στα μάτια σου. Αυτό ήταν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της αγιογραφίας του Ζαχαρία. Είναι πολύ κρίμα να καταστραφούν όσα έργα του έχουν ακόμα απομείνει.
